သရဲ၊တေစၦ ေလာကၾကီးထဲတြင္ ရိွျခင္း၊မရိွျခင္းကို ေတြေ၀မႈမ်ားစြာ မယံုၾကည္ျခင္းမ်ားစြာ ရိွတတ္ေသာ ကြ်န္မကို ထိုေန ့က အျဖစ္အပ်က္က အိပ္မရႏိုင္ေအာင္ သက္ေသျပခဲ့ေလသည္။
~~~~~~~~~~
အလုပ္သေဘာအရ ခရီးထြက္ရတိုင္း ဧည့္သည္တည္းေသာ ဟိုတယ္တြင္ပင္ျဖစ္ေစ၊ တျခားဟိုတယ္
တြင္ပင္ျဖစ္ေစ တစ္ေယာက္တည္းသပ္သပ္ အိပ္ရသည္။ပုဂံ၊အင္းေလး၊မႏ ၱေလး၊က်ိဳက္ထီးရိုးစသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရိွ ခရီးအသြားမ်ားသည့္ ေဒသမ်ားရိွ ဟိုတယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ အိပ္ရသည္က
အသားက်လာေသာ္ သရဲ၊တေစၦေျခာက္သည္ ဆိုျခင္းသည္ အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ပမာမွ်သာ။မည္သည့္ ဟုိတယ္ ေရာက္ေရာက္ ခရီးပန္းလာသျဖင့္ ေခါင္းအံုးႏွင့္ေခါင္း ထိလိုက္သည္ႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္က
မ်ားေလသည္။

အဲ…ထိုေန ့ကေတာ့ ပုဂံရိွ သရဲေျခာက္သည္ဟု နာမည္ၾကီး ဟိုတယ္တစ္ခုတြင္ အိပ္ရျခင္း။
သို ့ေသာ္ ကြ်န္မအတြက္ ထိုဟိုတယ္တြင္ တည္းတာ တတိယအၾကိမ္ရိွျပီျဖစ္သျဖင့္ စိတ္ထဲတြင္
သိပ္ျပီး ေၾကာက္လန္ ့မႈကေတာ့ မရိွ။

ထူးတာကေတာ့ အရင္ႏွစ္ေခါက္တည္းရသည့္ ေနရာဘက္ျခမ္း မဟုတ္ဘဲ အသစ္ျပန္လည္ျပဳျပင္
တည္ေဆာက္ေနသည့္ ဘက္တြင္ အိပ္ရျခင္း။ ႏွစ္ထပ္ေဆာင္ျဖစ္သည့္အတြက္ အေပၚထပ္က ေျခသံေတြကိုၾကားေနရသည္။သို ့ေသာ္ ပံုမွန္ကလည္း သစ္သားေဆာင္ေတြျဖစ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၾကမး္ခင္းျဖစ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ေျခသံတို ့တံခါးပိတ္သံတို ့က ၾကားေနရတတ္သျဖင့္ အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့။

အဲ…ထူးသည္က ထိုကဲ့သို ့ေျခသံမ်ားၾကားရျခင္းက ညဥ့္နက္လာသည္ႏွင့္အမွ် ပိုျပီး ၾကမ္းလာသည္
ပိုျပီး အၾကားစိပ္လာသည္။လူတစ္ေယာက္သည္ ထိုမွ် ညဥ့္နက္သည္အထိ လမ္းေလွ်ာက္တတ္ပါသလား။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ဟိုဘက္ခန္းက ဧည့္လမ္းညႊန္တစ္ေယာက္မွ Securityေစာင့္ေနသည့္ ဘက္ကို စကားလွမ္းျပီး ေအာ္ေျပာလိုက္သည္ကို ၾကားလိုက္ရသည္။
ညီေလးေရ အေပၚထပ္က ဘယ္သူမွန္းေတာ့ မသိဘူးကြာ လမ္းေလွ်ာက္တာ အရမ္းျပင္းတယ္။
ကိုယ္က အလုပ္ပင္ပန္းျပီး အိပ္ခ်င္လွျပီ။ သူက ဆူညံေနေတာ့ ကိုယ့္အေနနဲ ့ဘယ္လိုမွ
အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။တစ္ခ်က္ေလာက္ အေပၚတက္ျပီး ျဖည္းျဖည္းလမ္းေလွ်ာက္ဖို ့ေျပာေပးပါလားကြာဟူရ်္
ျဖစ္သည္။

သို ့ေသာ္ Security အုပ္စုဘက္မွ ရယ္သံေတြကို ၾကားလိုက္ရသည္။ဟိုဘက္ခန္းက ဧည့္လမ္းညႊန္အစ္ကိုၾကီး ေျပာလိုက္သည့္ထဲမွာ ရယ္စရာမပါပါ။သူတုိ ့ရယ္ျခင္းကို ကြ်န္မနားမလည္။ အဲ..ဒါေပမယ့္သူတို ့ျပန္ေျပာသည့္စကားကေတာ့ ကြ်န္မအတြက္ ရယ္စရာမဟုတ္ဘဲ လန္ ့စရာ ျဖစ္သြားေလသည္။ သူတို ့ျပန္ေျပာသည္ကငါတို ့အစ္ကုိၾကီးက ဟာသေတာ္ေတာ္ေျပာတတ္တာပဲ။
အေပၚထပ္က ျပင္ေနတုန္းေလ လူေနလို ့မရေသးဘူးေလဗ်ာဟူရ်္…။

သြားျပီ လူေနရ်္ မရေသးေသာ ေဆာက္လုပ္လက္စတန္းလန္းအခန္းထဲတြင္ လူမေနေသးဘဲ ဘယ္သူက
ေနေနပါသနည္း။ ဘယ္သူက လမ္းေလွ်ာက္ေနပါသနည္း။ထိုေန ့က လမ္းေလွ်ာက္သံ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းၾကားလိုက္ရတိုင္း ၀ုန္းခနဲကြ်န္မအေပၚက ၾကမ္းျပင္ၾကီး လႈပ္ခတ္သြားတိုင္း လန္ ့
လန္ ့ႏို္းပါသည္။ ျပီးေတာ့ ေၾကာက္ရြံမႈမ်ားစြာႏွင့္စိတ္သည္ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။တစံုတခု အထူးသျဖင့္ အေကာင္အထည္မျမင္ရေသာ အရာတစ္ခုကြ်န္မဆီ ေရာက္လာျပီး တစ္ခုခု ျဖစ္မွာကို ေၾကာက္ပါသည္။ဘုရားစာေတြ ထရြတ္လိုက္၊ ပုတီးစိတ္လိုက္လုပ္ေနေသာ္လည္း ေျခသံတို ့က ၾကားေနရသည္သာ။

အိပ္မေပ်ာ္ေသာညဧ။္ ညတာသည္ ရွည္လြန္းလွပါသည္။ေနာက္ေန ့မ်ားတြင္ ခရီးဆက္ရဦးမည္ ပင္ပန္းရဦးမည္။အိပ္ျခင္းျဖင့္ အားျဖည့္ရဦးမည္။ အိပ္လို့ ကမရ… လူက ပင္ပန္းစြာ မူးေနာက္စြာျဖင့္ ခက္ခဲပင္ပန္းေသာညတစ္ညကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရေလသည္။

မနက္မိုးလင္းေသာ္ အေပၚထပ္ကို ေမာ့အၾကည့္ ျပဳျပင္ဆဲ အခန္းတံခါးေပါက္မ်ားပင္ မတပ္ဆင္ရေသးေသာသစ္သားေခ်ာင္း ထုိးထုိးေထာင္ေထာင္ႏွင့္ အေဆာင္မ်ားက ကြ်န္မကို ေလွာင္ေျပာင္ ရယ္ေမာေနသေယာင္…..။

moonpoem

About moonpoem

has written 159 post in this Website..

ရယ္ေသာသူ အသက္ရွည္၏ THAKHIN CJ #2212011 ( 5/5/16)

   Send article as PDF