မိုးနဲ႔ ႏြားသိုး အစိုးမရ ဆိုသည့္ စကားပံုကဲ့သို႔ မေန႔က ညပိုင္းအထိ
သာသာယာယာ ရွိေနခဲ့သည့္ ရာသီဥတုသည္ကား ယေန႔ နံနက္တြင္ ရွစ္ခြင္တိုင္း
မႈန္မိႈင္းတဲ့ ပတ္လည္ ျဖစ္ေနေပၿပီ။

မေန႔က ဖားပန္ေက်းရြာ
မူလတန္းေက်ာင္းေလးမွာ အဖြဲ႕ဝင္ေတြ စံုညီခိုက္ ၁၇.၆.၂၀၁၄ ရက္ေန႔မွာ
ကရင္ေက်းရြာႏွင့္ သက္ရင္းသာေက်းရြာ
ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားသို႔ ဆက္ၿပီး စာေရးကိရိယာ
အလွဴသြားၾကဖို႔ သေဘာတူညီမႈ ရရွိထားတာမို႔ နံနက္ ၈ နာရီထိုးေတာ့
က်ေနာ့္အိမ္ကို အဖြဲ႕ဝင္ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ေရာက္လာၾကေခ်ၿပီ။
သယ္ေဆာင္သြားၾကမည့္ ပစၥည္းေတြကို လမ္းမွာ မိုးမိလွ်င္ ေရမစိုေအာင္
ေသခ်ာစြာ ထုပ္ပိုးမႈတာဝန္ကို က်ေနာ္မွ ယူထားရသည့္မို႔ ေသခ်ာက်နစြာ
ထုပ္ပိုးေနရ၏။ ေရာက္လာသည့္ အဖြဲ႕ဝင္မ်ားကလည္း ဝိုင္းဝန္းကူညီၾကသည့္မို႕
မၾကာလိုက္ပါေခ်..။ ျပင္ဆင္ထုပ္ပိုးမႈ ၿပီးစီးသြား၏။
ျပင္ဆင္ထုပ္ပိုးထားသည့္ ပစၥည္းမ်ားကို ဆိုင္ကယ္မ်ားေပၚ တင္ၿပီး
စာေရးကိရိယာ အလွဴခရီးစဥ္စထြက္ေတာ့ နံနက္ ၈ နာရီ မိနစ္ ၂၀… ေကာင္းကင္က
မိုးတိမ္တို႔သည္လည္း နိမ့္သထက္ နိမ့္က်လာသေယာင္….။

က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕
ယေန႔သြားေရာက္ၾကမည့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းႏွစ္ေက်ာင္းမွာ
အေရွ႕ႏွင့္အေနာက္ ဖီလာဆန္႔က်င္ …. ကရင္ေက်းရြာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက
ေမာ္လူး၏ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္မွာ သက္ရင္းသာေက်းရြာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္
ပညာေရးေက်ာင္းက ေမာ္လူး၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္မွာ … ျပဒါးတစ္လမ္း
သံတစ္လမ္းပင္… သို႔ေသာ္ အကြာေဝးႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါေခ်။

ကရင္ေက်းရြာမွာ
ေမာ္လူး၏ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္သို႔ အညာေဒသအေခၚ
တစ္ေခၚႏွစ္ေခၚေလာက္သြားလွ်င္ေရာက္ၿပီး သက္ရင္းသာ ေက်းရြာကား ေမာ္လူးမွ
သံုးေခၚ ေလးေခၚေလာက္ဆို ေရာက္ပါသည္။

က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕ပထမဆံုး
ဦးတည္ၾကသည့္ ေက်ာင္းေလးကား ကရင္ေက်းရြာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္
ပညာေရးေက်ာင္းေလးသို႔ ျဖစ္၏။

ေက်ာင္းေလးသို႔ က်ေနာ္တို႔
အဖြဲ႕ေရာက္ၾကေသာအခါ ေက်ာင္းေလးတြင္ ကေလးမ်ား တစ္ဦးမွ မေရာက္ၾကေသးေခ်။
ဝီရိယေကာင္းသည့္ ဆရာမႏွစ္ဦးကိုသာ ေက်ာင္းေလးေရွ႕မွာ ေတြ႔ရ၏။

ကရင္ေက်းရြာ
ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းေလးကား ကရင္ေက်းရြာ အဝင္တြင္
တည္ရွိေနၿပီး၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကား ရြာ၏ အေရွ႕ဘက္တြင္ ရွိေနသည္မို႔
တျခားစီျဖစ္ေနပါသည္။ ယခင္က ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းဝင္းအတြင္းရွိ
ဇရပ္ေပၚတြင္ ကေလးမ်ား စာသင္ၾကရသည္။

ဇရပ္ဆိုေသာ္လည္း သက္ကယ္မိုး ထရံကာ
ပ်ဥ္က်ဲက်ဲခင္းထားသည့္ ၾကမ္းခင္းႏွင့္ ဇရပ္ေအာက္ေျခမွာကား ေရအိုင္
ယခုလိုမိုးတြင္းဆိုလွ်င္ ကေလးမ်ား၏ ေပတံ ခဲတံက်သြားလွ်င္ ျပန္မရေတာ့…။
ဒီေက်ာင္းေလးကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕ ၂၀၁၁/၂၀၁၂ ပညာသင္ႏွစ္ကတည္းက
စလွဴျဖစ္ခဲ့တာပါ။

စာသင္ေဆာင္ေလးကို ျမင္ရၿပီး စိတ္မခ်မ္းမသာ
ျဖစ္ခဲ့ရေပမယ့္.. ဘာမွမတတ္ႏိုင္တာမို႔ စိတ္မေကာင္းရံုမွ်သာဟု
သေဘာထားေနခဲ့ရာမွ ကရင္ေက်းရြာ အေရွ႕ဘက္ ေတာတန္းထဲရွိ ေဝဘူေဝဘာ
ေတာရေက်ာင္း ဆရာေတာ္ႏွင့္ စကားစပ္မိၾကၿပီး ဆရာေတာ္ႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ
ေဆာက္လုပ္ၿပီး အၿပီးမသတ္ႏိုင္သည့္ ရြာအဝင္ စာသင္ေဆာင္ေလးကို
အၿပီးသတ္ႏိုင္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္လည္းလွဴ အြန္လိုင္းတြင္လည္း အလွဴခံ
တတ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေပးခဲ့သည္။

အလွဴရွင္မ်ား၏ ဝိုင္းဝန္း
ပံ့ပိုးမႈ၊ေဝဘူေဝဘာ ေတာရေက်ာင္း ဆရာေတာ္၏ ေငြအား လုပ္အားမ်ားျဖင့္
စာသင္ေဆာင္ေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ အၿပီးသတ္ေပးႏိုင္ခဲ့သည္။
ဤေက်ာင္းေလးကား က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕၏ ပထမဆံုး ေအာင္ေျမျဖစ္၏။

ပရဟိတ
လုပ္ငန္းေလး စလုပ္ျဖစ္ေအာင္ တြန္းအားရရွိခဲ့သည့္ ေနရာပင္….။
ေက်ာင္းေလးမွာ ကေလးေတြကိုမျမင္လို႔ ဆရာမႏွစ္ဦးကို ေမးေတာ့
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဘုန္းႀကီးေခၚထားတာဟု သိရသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕
စာသင္ေက်ာင္းေလးဆီမွ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းဆီသို႔ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကသည္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ကေလးေတြ စည္းကမ္းတက်စီတန္းကို
ဘုရားရွိခိုးေနၾက၏။

“ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစ ၦာမိ၊ ဓမၼံသရဏံ ဂစ ၦာမိ၊သံဃံ သရဏံဂစၦာမိ” တညီတညာႏွင့္ ေသေသဝပ္ဝပ္ ရွိခိုးကန္ေတာ့ေနၾကသည္မွာ
ၾကည္ႏူးအားရစရာေကာင္းလိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း၊ အမ်ိဳးဘာသာကို
အသိတရားျဖင့္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၾကမည့္ ကေလးမ်ားပင္။

က်ေနာ့္အျမင္မွာ
အမ်ိဳးဘာသာကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ရန္ ဥပေဒမ်ား ေရးဆြဲျခင္းထက္ ဘာသာတရား၏
အဆံုးအမကို ငယ္စဥ္ကတည္းက စိတ္ထဲစြဲၿမဲေနေအာင္ သြန္သင္လမ္းျပဆံုမျခင္းက
ပို၍ ေကာင္းမြန္သည္ဟု ျမင္မိပါသည္။ ဆရာေတာ္ကိုလည္း ေလးစားၾကည္ညိဳမိပါသည္။
ေက်ာင္းမတက္မီ ကေလးမ်ားကို ဘာသာတရားအဆံုးအမမ်ားကို
သင္ၾကားျပသေပးေနသည့္အတြက္ပါ။ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕သားေတြ ဆရာေတာ္ကို
ဦးခ်ကန္ေတာ့ၿပီး စာေရးကိရိယာမ်ား လာလွဴသည့္အေၾကာင္းေလွ်ာက္ထားေတာ့
ဆရာေတာ္မွ သိၿပီးသားမို႔ ဝမ္းသာေၾကာင္း သာဓုေခၚဆိုပါေၾကာင္းမ်ား
မိန္႔ၾကား၏။

က်ေနာ္တို႔လည္း ေက်ာင္းသူ/သားအေရအတြက္ကို ေမးျမန္းရာ
ဆရာေတာ္မွ ၅၆ ဦးရွိေၾကာင္း မိန္႕ၾကားသျဖင့္ စာေရးကိရိယာမ်ားကို
ျပင္ဆင္ၾကရေတာ့သည္။ အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီး ဆရာမေလးကို ေျမျဖဴတိုက္၊
သင္ပုန္းဖ်က္၊ မင္နီ(ေဘာပင္)မ်ားေပးအပ္ၾကၿပီး ကေလးမ်ားကို
စာေရးကိရိယာမ်ား စတင္ေဝငၾကပါေတာ့သည္။

ဒီဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္
ပညာေရးေက်ာင္းေလးမွာ ဆရာမႏွစ္ဦးရွိ၏။ ႏွစ္ဦးလံုးမွာ ရြာမွ စပါးေပးျဖင့္
ငွားထားျခင္းျဖစ္သည္။ မႏွစ္က သက္ရင္းတာရြာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္
ပညာေရးေက်ာင္းမွ ဆရာမေလးက ယခုႏွစ္ ကရင္ေက်းရြာ
ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမွာ ေတြ႔ရတာမို႔ က်ေနာ္မ်က္စိလည္ၿပီး
“ဆရာမေရ … ေက်ာင္းႏွစ္ေက်ာင္းက ကေလးေတြ ေပါင္းလိုက္တာလား”ဟု ေမးမိေတာ့
…”ဆရာမေလးက မဟုတ္ဘူးရွင့္… က်ေနာ္ ဒီႏွစ္ ဒီရြာမွာ စာလာသင္ေပးေနတာပါ။
အိမ္က ေမာ္လူးမွာဆိုေတာ့ ကရင္ရြာက သက္ရင္းသာရြာထက္ ေမာ္လူးနဲ႔
ပိုနီးလို႔ေလ” ဟု ျပန္ေျပာ၏။

ကေလးကေတာ့ စာအုပ္၊ ခဲတံ၊ ခဲဖ်က္၊ ေပတံ၊
ခဲခၽြန္စက္ေလးမ်ားကို ကိုင္ၾကည့္ၿပီး ၿပံဳးေနလိုက္ ေပ်ာ္ေနလိုက္ၾကတာ ေဘးက
ျမင္ေနရသည့္ က်ေနာ္တို႔ထံပင္ သူတို႔ေလးေတြ၏ အေပ်ာ္အၿပံဳးမ်ား
ကူးစက္လာသလိုပင္…။

ကေလးေတြကို စာေရးကိရိယာေလးေတြ လွဴၿပီးေတာ့ ဆရာေတာ္
အပါအဝင္ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕သားမ်ားႏွင့္ အတူတကြ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္။
က်ေနာ္မွ လွဴဒါန္းမႈမ်ား၏ အေရအတြက္ကို ေစ်းႏႈန္းမ်ားကို တြက္ခ်က္ကာ
ေက်ာင္းတြင္သိမ္းထားရန္ အလွဴမွတ္တမ္းစာရြက္တစ္ရြက္ႏွင့္
က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕အတြက္ သိမ္းထားရန္တစ္ရြက္တို႔ကို ေရးသြင္းၿပီး အလွဴလက္ခံ
ဆရာေတာ္ႏွင့္ ဆရာမမ်ားအား လက္မွတ္ေရးထိုးခိုင္း လိုက္ပါလွဴဒါန္းၾကသည့္
က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕သားေတြကိုလည္း လက္မွတ္ေရးထိုးခိုင္းၿပီး ေက်ာင္းတြင္
သိမ္းထားႏိုင္ရန္ အတြက္ ……….

မွတ္တမ္းစားရင္းတစ္ရြက္ကို ေပးအပ္ၿပီးေနာက္
ဆရာေတာ္ႏွင့္ စကားစျမည္ေျပာၾကားကာ အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး သက္ရင္းတာရြာ
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းဆီ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကေသာအခါ မိုးဖြဲေလးမ်ား က်လာေလၿပီ။
ေအးခ်မ္းမည့္ နမိတ္ေပလားဟု ေတြးရင္းးးးးးး

 

ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ…..

K.T.W.L
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
မွတ္ခ်က္။ ။ပံုနံပါတ္ ၁ မွ ၉ အထိ ကရင္ေက်းရြာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္
ပညာေရးေက်ာင္း စာေရးကိရိယာ အလွဴမွတ္တမ္းပံုမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

လွဴဒါန္းမႈ
မွတ္တမ္းစာရြက္ကေတာ့ ႏွစ္ေက်ာင္းလံုး ေက်ာင္းသား/သူ အေရအတြက္ တူတူမို႔
လွဴဒါန္းမႈတန္ဘိုး တူတူျဖစ္ေၾကာင္းပါ။

 

1

1

 

2.

2.

 

3.

3.

 

4.

4.

 

5.

5.

 

6.

6.

 

7.

7.

 

8.

8.

 

9.

9.

 

10.

10.

 

11.

11.

 

12.

12.

 

13.

13.

 

14.

14.

 

15.

15.

 

16.

16.

 

17.

17.

 

18

18

 

19

19

 

 

About kotun winlatt

ကို ထြန္းဝင္းလတ္ has written 134 post in this Website..

ကမၻာႀကီးဟာ ျပားၿပီး ရြာႀကီးတစ္ရြာဆိုရင္ က်ေနာ္ဟာ ရြာနဲ႔ခပ္ေ၀းေ၀းက ဇနပုဒ္သားတစ္ေယာက္ပါ......။