အခ်ိန္ကာလက လြန္ခဲ့ေသာ နွစ္ေပါင္း ၃၀ ခန္႕ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီ ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရး မဆင္ႏႊဲမွီ ၂ နွစ္အလုိ (၁၉၈၆ ခုႏွစ္လုိ႕ ေရးရင္ရသားနဲ႕) ကၽြန္ေတာ့္ေမြးဇာတိျမိဳ႕ေလးရဲ႕ အထက(၂) ဆုိတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ဆဌမတန္းပညာသင္ၾကားေနခ်ိန္ေပါ့

ျမိဳ႕နယ္လဝက ကေန ေက်ာင္းမွာ နုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကဒ္ေတြလာလုပ္ေပးပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းသားေတြ စာမသင္ရဘဲ ရုတ္ရုတ္သဲသဲနဲ႕ဆုိေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့

ကၽြန္ေတာ္အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ျဖည့္လုိက္ရတဲ့ပံုစံေတြ ေဆြစဥ္ ၇ ဆက္အမွန္ျဖည့္ရတာလက္ကုိ ေညာင္းေရာ ကၽြန္ေတာ္က မိဘေတြနဲ႔ခြဲျပီး ညီအစ္ကုိနွစ္ေယာက္တည္း ေနခဲ့တာဆုိေတာ့ အခ်က္အလက္ေတြ မွတ္ထားသေလာက္ ၾကိဳးစားျဖည့္ရတာေပါ့ အေဖရဲ႕အေမ ကၽြန္ေတာ့္အဖြားက အေဖညီကၽြန္ေတာ္ဦးေလးနဲ႕ က်ဳံေပ်ာ္ဆုိတဲ့ျမဳိ႕ေလးမွာလုိက္ေနတာ အဲဒီအခ်ိန္မွာလည္း ကြယ္လြန္ သြားျပီ ဒါေၾကာင့္မို႕ အဖြားမွတ္ပံုတင္အမွတ္မသိလုိ႕ ကြယ္လြန္ဆုိျပီးေတာ့ပဲ ျဖည့္လုိက္တယ္

အဲဒါကုိ လဝက ဦးဦးၾကီးက မင္းအဖြားဆံုးတဲ့နွစ္က မွတ္ပံုတင္ေတြလုပ္ေပးျပီးတဲ့ နွစ္မွာဆံုးတာ မွတ္ပံုတင္မရွိလုိ႔မရဘူးတဲ့ အဲဒီနံပါတ္မရရင္မင္းလည္း မွတ္ပံုတင္မရဘူးတဲ့ အဲဒါနဲ႕က်ံဳေပ်ာ္ကုိ ဖုန္းမရမကေခၚ ဦးေလးရံုးကတစ္ဆင့္ ဦးေလးကုိေမးျပီး ျဖည့္ခဲ့ရတယ္ အဲဒီအခ်ိန္က တယ္လီဖုန္း ေခၚတာမလြယ္လွဘူး ေက်ာင္းကေန အိတ္ခ်ိန္းရံုးကုိေခၚ ျပီးရင္ ေခၚခ်င္တဲ့ ျမိဳ႕နဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေပး ဖုန္းလုိင္းအဆင္ေျပျပီဆုိမွ အိတ္ခ်ိန္းက ေက်ာင္းကုိျပန္ေခၚ အရမ္းအလုပ္ရႈပ္တာ

ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလဝက ဦးၾကီးေတြရစ္လုိ႔ မေက်နပ္ဘူး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕တုိင္ပင္ေတာ့ သူတုိ႕လည္း တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုအရစ္ခံရ အေဟာက္ခံရလုိ႕မၾကည္ၾကဘူး ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေလာင္းေၾကးထပ္ၾကတယ္ လဝက ဦးဦးရဲ႕ ပိကတ္အျပာကုိ ေျမျဖဴသုတ္နုိင္တဲ့သူ မုန္႕အဝစားဆုိျပီး လုပ္ၾကတာ ေအာင္ျမင္သြားတယ္ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးကေတာ့ ေဒါပြေနတဲ့ လဝကၾကီးကုိ ေတာ္ေတာ္ေတာင္းပန္လုိက္ရတယ္

အဒီလုိနဲ႕ ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကဒ္လုိ႔ေခၚတဲ့ မပုတင္ရသြားပါတယ္ သိပ္လည္းအေရးမထားမိပါဘူး

၁၉၉၁ ခုနွစ္ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေအာင္ျပီး ေက်ာင္းဆက္တက္လုိ႕မရေသး ေယာင္လည္လည္နဲ႕ အားေနတဲ့အခ်ိန္ အေမက ဗန္းေမာ္ေဆာက္လုပ္ေရရံုးမွာတာဝန္က်ေနခ်ိန္ ပုဂံအိမ္ကပစည္းတစ္ခ်ိဳ႕ သယ္ျပီး ဗန္းေမာ္လုိက္လာခဲ့ ဗန္းေမာ္ဆိပ္ကမ္းမွာလာၾကိဳမယ္ဆုိလုိ႕ မန္းေဂါဝိန္ဆိပ္ကေန ပန္းေတာ္ ဆုိတဲ့နွစ္ထပ္ေရယာဥ္နဲ့ ထြက္လာခဲ့တယ္ (သေဘၤာေပၚက ဇာတ္လမ္းေတာ့ ေနာက္မွေရးေတာ့မယ္)

ဗန္းေမာ္ဆိပ္ကမ္းကုိေရာက္လုိ႔ ကုန္းေဘာင္လုိ႕ေခၚတဲ့ပ်ဥ္ျပားေပၚကအဆင္းမွာ စေတြ႕တာပါပဲ ညီေလးမွတ္ပံုတင္ခဏျပပါတဲ့ ဘုၾကည့္ျပန္ၾကည့္ရင္း ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဘာလုပ္ဖုိ႕လည္းျပန္ေမးတာေပါ့ ခဏျပပါ တာဝန္အရပါတဲ့. သေဘၤာေပၚကဆင္းရံုရွိေသး လူအမ်ားထဲ ကုိယ္တစ္ေယာက္ထဲေရြးစစ္ ေတာ့ တင္းတာေပါ့  မွတ္ပံုတင္ေလးထုတ္ျပေတာ့ မွတ္ပံုတင္ေလးဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ၾကည့္လုိက္ လူကုိ ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ အဲေရာကုန္ျပီ ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္လုိက္ လုပ္ေနတုန္း အေမေရာက္လာလုိ႔ ေျပလည္ သြားတယ္

ရံုးကေပးထားတဲ့အိမ္ကုိေရာက္ျပီး ေနာက္တေန႕ ျခံထဲဆင္းထုိင္ေနတုန္း မေန႕က လဝက ကုိကုိ ေတြနဲ႕ ေတြ႕ပါေလေရာ လဝကရံုးနဲ႕ျခံခ်င္းကပ္လွ်က္ေလ တုိတိုေျပာရရင္သူတုိ႕နဲ႕ခင္ျပီး ေဘာ္ဒါ ေတြျဖစ္သြားေရာဆုိပါေတာ့ ဗန္းေမာ္ေရာက္ခါစ မွတ္ပံုတင္စစ္ခံရတာ အစာမေၾကေသး ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္းေမးၾကည့္ေတာ့ ေဒသခံေတြၾကား ကၽြန္ေတာ္က ေပါက္ေဖာ္ၾကီးရုပ္ထြက္ေနလုိ႕ အပုိင္ ဆုိျပီးဝုိင္းလာၾကတာတဲ့

ေက်ာင္းကလည္းမတက္ရေသး အခ်ိန္ေတြအားေနလုိ႕ (အခုေခတ္လုိ ကြန္ျပဴတာသင္တန္းေတြ ဘာသင္တန္း ညာသင္တန္းေတြလည္းမရွိဘူး) အေမရံုးမွာ ေန႔စားရံုးအကူဝင္လုပ္ပါတယ္ အေမက မန္းကုိရံုးကိစသြားဖုိ႕ရွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိလႊတ္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ခရီးသြားရတာဝါသနာ ပါတယ္ေလ တစ္ေခါက္မွာ ဗန္းေမာ္က မန္းကုိအဆင္း ပစည္းထုတ္မယ့္ အငယ္တန္းအင္ဂ်င္နီယာ တစ္ေယာက္လည္းပါတယ္

ကသာမွာ ကုန္ေတြခ်ရင္းသေဘၤာညအိပ္နားပါတယ္ ည ၉ နာရီေလာက္မွာ သေဘၤာေပၚကုိ ရဲနွစ္ေယာက္နဲ႕ လူတစ္ေယာက္တက္လာတယ္ မွတ္ပံုတင္ေတြေတာင္းၾကည့္လုိ႕ ခရီးသြားေတြ လည္းထုတ္ျပၾကတာေပါ့ ကၽြန္ေတာ္အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း ဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ျပီး “မင္းမွတ္ပံုတင္ကအတုပဲ” လုိ႕ေျပာတယ္ ကုိယ္ကလည္း စိတ္ကသိပ္ရွည္တာဆုိေတာ့ မင္းက ဘာေကာင္လဲလုိ႕ ျပန္ေမးတာေပါ့  သူလည္းရႈးရႈးရွားရွားျဖစ္သြားျပီး ” ငါက လဝကကြ တာဝန္အရ စစ္တာလုိ႕” ေျပာတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မင္းတာဝန္အရဆုိ ယူနီေဖာင္းဝတ္လာကြ ငါမွတ္ပံုတင္ အတုလုိ႔ေျပာရေအာင္ ဘာေၾကာင့္ေျပာတာလည္း မင္း လဝကအတုျဖစ္မယ္ ဝန္ထမ္းကဒ္ျပလုိ႕ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္

အဲဒီအခါ သူက မင္းမွတ္ပံုတင္မွာ အသားတံဆိပ္(သံတံဆိပ္တံုးနဲ႕ ရိုက္တာပါ) မပါဘူး မင္နဲ႕ရုိက္ ထားတယ္လုိ႕ေျပာပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္က မင္းလဝကအတု ေသခ်ာသြားျပီ ဆယ္နွစ္ျပည့္ကဒ္မွာ အသားတံဆိပ္မရုိက္ဘူး မင္နဲ႕ပဲရုိက္တယ္ ၁၈ နွစ္ျပည့္မွ အသားတံဆိပ္ရုိက္တာ လုိ႕ျပန္ေျပာ လုိက္တယ္ (ေဘးျခံက လဝကရံုးဆုိေတာ့ နည္းနည္းပါးပါးသိတာေပါ့) မင္းက ဒီအရြယ္ ၁၈ နွစ္ မျပည့္ေသးဘူးလားဆုိျပီး ထပ္ရစ္ျပန္ေရာ ကၽြန္ေတာ္က မင္းဘာမွလည္းမသိပါလား ဒီမွာၾကည့္ ၁၈ နွစ္ျပည့္ျပီး တစ္နွစ္အတြင္းလဲခြင့္ရွိတယ္ကြ ကဒ္ျပားမွာ ေနာက္ဆံုးလဲရမယ့္ရက္ပါတယ္လုိ႔ ေျပာ လုိက္ပါတယ္

သူကုိအတုလုိ႕ေျပာလုိ႕ ေဒါသေတြအရမ္းထြက္သြားတယ္ ေဘးကပါလာတဲ့ရဲ ၂ ေယာက္လည္း အေျခအေနမေကာင္းမွန္းသိတယ္ ကၽြန္ေတာ္ေဘးက အင္ဂ်င္နီယာကလည္းဝင္ေျပာတယ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕က ေဆာက္လုပ္ေရးက ဝန္ထမ္းေတြပါ တာဝန္နဲခရီးသြားတာပါဆုိျပီးေပါ့ အဲဒီအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နွစ္ေယာက္လံုး ယူနီေဖာင္းဝတ္ထားပါတယ္

ရဲေတြလည္းသူတုိ႕လူသူတုိ႕ဆြဲေခၚသြားတယ္. ကၽြန္ေတာ္လည္း မန္းေရာက္ေတာ့ အေမဆီဖုန္း နဲ႕အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပျပီး အလုပ္ျပီးေတာ့ ဗန္းေမာ္ကုိမျပန္ဘဲ ဇာတိျမိဳ႕ျပန္ျပီး ၁၈ နွစ္ျပည့္ကဒ္ လဲလုိက္ရတယ္ မလဲလုိ႕လည္းမျဖစ္ေတာ့ဘူး ဒီလမ္းကုိသြားေနသေရြ႕ ခဏခဏၾကံဳေနရဦးမွာေလ  ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဘဝတစ္ေကြ႕က မပုတင္ဇာတ္လမ္းေလးပါ……….

About Ko chogyi

Ko chogyi has written 32 post in this Website..

   Send article as PDF