01

ဪ… လူရယ်လို့ ဖြစ်လာတာနဲ့ သေမိန့်က ကျထားပြီးသား။

တစ်နေ့ သေရမယ် ။

ဘယ်နေ့လဲ..ဆိုတာသာ သေချာ မသိတာ… ။

ဒါပေမယ့် သေချာ တိတိကျကျသိထားပြန်ရင်လည်း

မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာတွေ ရည်မှန်းချက်ဆိုတာတွေ မရှိတော့ဘဲ

ငါ ဟိုနေ့ သေရမှာ… မသေခင်လေး လုပ်ချင်တာတွေ လုပ်သွားဥိီးမှ ဆိုပြီး…ထင်ရာစိုင်းမိမယ်ထင်ရဲ ့ ။

 

(အသိနဲ့ ပညာ မြင့်မြတ်သူတွေကတော့ မသေခင်လေး… လောကကို လုပ်ပေးသင့်တဲ့လှပမှုတွေ လုပ်ပေးသွားဦးမှ ပေါ့…လေ။

တစ်ရက် တစ်မနက်လောက်ပဲ နေရတော့မယ်ဆိုရင်တောင်  အကျိုးရှိရှိ နေသွားမယ်ဆိုသူတွေလည်း …ရှိမှာကိုး ။)

နေမယ့်အပိုင်းက ထားပါလေ… ။

 

 

ပြောချင်တာလေးက… သေမယ့်ကိစ္စ ။

 

လူရယ်လို့ ဖြစ်လာတဲ့အခါ တစ်နေ့…အိုရမယ်…

အိုပြီးရင် နာရမယ်…

နာပြီးရင် သေရမယ်.. ။

ဒီဖြစ်စဉ်ထဲကအတိုင်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဖြစ်သွားရင်တော့… အထွေအထူး ပြောစရာ မရှိပါဘူး။

ဖြစ်မြဲဓမ္မတာသဘောမို ့… ဘာမှ ပြောနေစရာ မရှိတော့ဘူးလေ ။

အခုဟာက မြင်နေရသမျှထဲမှာ… အစဉ်လိုက်အတိုင်း ကြောင်းကျိုးညီညွတ်စွာ ဖြစ်မှုကို တွေ့ရသလို…

အဲဒီထက် ပိုပြီး ကြောင်းကျိုး မညီညွတ်စွာနဲ့… ဗြုန်းခနဲ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အစီစဉ်မကျမှုတွေ ….

ထ ထဖြစ်သွားတာ တွေ့ရတယ် ။

 

၁) အိုမယ်…

၂)နာမယ်…

၃)သေမယ်…

 

အဲဒီ အစီအစဉ်အရဆိုရင်…

၁) အို ပြီးရင်..

၂ )နာမယ်… ။

၂) နာပြီးရင် …

၃) သေမယ်.. ။

 

ဒီအတိုင်း မဖြစ်ပဲ…

၁)အိုတောင် မအိုရသေးဘူး … (အစီအစဉ် (၁)တောင် မလာသေးဘူး )

အစီအစဉ် ၃)ဖြစ်တဲ့ သေခြင်းက ဘွားခနဲ ပေါ်လာပါလေရော… ။

 

…………………………………………

 

ဟိုတနေ့က…အလုပ်က အပြန် … ကားဂိတ်မှာ ဘတ်စ် စောင့်နေတုန်း…

 

ကျနော့်လိုပဲ…အလုပ်က ပြန်လာတဲ့ တခြားအလုပ်က ဝန်ထမ်းကောာင်မလေးတစ်ယောက်…

ဟိုဘက်ကနေ…ဒီဘက်ကို…ကားလမ်း ပြေးကူးတာ… ။

လမ်းအလယ်နားလည်း..ရောက်ရော.. ဒုန်းခနဲ အသံကြီးနဲ့ အတူ..

ကားဘရိတ်အုပ်သံ..ကျွီခနဲ… ….

အားးးးး ဆိုတဲ့ အော်သံတိုးတိုးလေး …

ဘေးက ရပ်ကြည့်နေသူတွေက…ဘာဖြစ်သွားတာလဲ….လို ့…သေချာ မဆုံးဖြတ်လိုက်နိုင်ခင်လေးမှာ…

အဲဒီ ဝန်ထမ်းကောင်မလေးတစ်ယောက်တော့… ကားအောက်မှာ…တုံးလုံးလဲ…ခွေခေါက် ငြိမ်သက်နေပြီ။

ကားလမ်း ကို..ပြေးကူးတဲ့ အချိန်ကစပြီး

ကားအောက်မှာ သေဆုံးသွားတဲ့ အချိန်ထိ…အဖြစ်အပျက်ဟာ..အလွန်ဆုံး ကြာမှ နှစ်စက္ကန့်ပါပဲ… ။

 

နှစ်စက္ကန့်လောက်အတွင်းမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ ့ အသက်ဟာ…ဖျတ်ခနဲ….သေဆုံးသွားတာပါလား… ။

ဒီကောင်မလေးကို ကြည့်ရတာ… အလွန်ဆုံး ရှိမှ… အသက် နှစ်ဆယ်ပေါ့ ။

အိုခြင်းဆိုတဲ့ အစီအစဉ် ၁) ကိုတောင် မရောက်သေးဘူး ။

 

( စက္ကန့် တစ်စက္ကန့်ပြီးသွားတိုင်း တစ်ခါ အိုအိုသွားတဲ့ ဖြစ်ပျက် သဘောကို ကျနော် သိပါတယ် ။

တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားတာနဲ့ မနေ့ကထက် တစ်ရက် ပို အိုသွားတဲ့ ဖြစ်ပျက်သဘောကို..နှိုုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်မတွေးပဲ…

ဒီကောင်မလေး မအိုသေးဘူးလို ့… ကျနော် သတ်မှတ်တာပါ။

ကျနော့် သတ်မှတ်ချက်က …ဒီကောင်မလေးဟာ…

အသက် ( ၇ဝ ) လောက် ရှိနေတဲ့ လူတစ်ယောက်လောက်တော့

မအိုသေးဘူးဆိုတဲ့  ယေဘုယျသတ်မှတ်ချက်ပါပဲ ။ )

 

ဒီကောင်မလေး မအိုသေးဘူး ။

အိုခြင်းဆိုတဲ့ အစီအစဉ် ၁ ) မလာသေးဘူး ။

နာခြင်းဆိုတဲ့ အစီအစဉ် ၂)ရော လာပြီလား… ။

ကားတိုက် ခံလိုက်ရလို ့ သေခါနီးအချိန်ဟာ..သူ ့အတွက် တစ်စက္ကန့်လောက်ပဲ…ကြာလိုက်တယ် ။

အဲဒီ ဖျတ်ခနဲ ကာလတိုလေးအတွင်းမှာ… သူ….နာခြင်း (အစီအစဉ် ၂) ကို မရလိုက်ဘူး ။

ဘယ်နားက ဘယ်လိုနာရမှန်းတောင် သိလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး ။

(ဒီနေရာမှာလည်း…သေခါနီးအချိန်မှာ ခံစားရတဲ့

ဝေဒနာခံစားမှု / ဇော တို ့…ဘာတို ့ထိ…နက်နက်ရှိုုင်းရှိုုင်း တွေးမနေပါဘူး ။

ကျနော် ပြောလိုက်တဲ့ ……

ဒီကောင်မလေး..နာကျင်မှုကို သိလိုက်မှာတောင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာဟာ…

အသက် (၇၀)လောက် အဘွားအိုတစ်ယောက်လို… ဒူးတွေနာ…ခါးတွေနာ… နားတွေထိုင်း….

အရိုးပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ သက်ကြီးရောဂါတွေ မဖြစ်လိုက် /

အဲဒီလို…အနာရောဂါတွေနဲ့….နာ မနေလိုက်ရဘူး လို ့….ဆိုလိုပါတယ်။ )

 

ဒီတော့… အစီအစဉ် ၁) ဖြစ်တဲ့   အိုခြင်းကို…မတွေ ့ရသေးခင် ….

ထို့အပြင်….

အစီအစဉ် ၂)ဖြစ်တဲ့ နာခြင်းကို မတွေ့ရသေးခင်…

အစီအစဉ် ၃) ဖြစ်တဲ့….သေခြင်းကို…ဗြုန်းခနဲ…အုန်းခနဲ… မမျှော်လင့်ပဲ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတယ် ။

……………………………………………………………..

ကွေးသောလက် မဆန့်မီဆိုတဲ့ စကားက မှန်သွားပေမယ့်….

အစီအစဉ်တကျ ဖြစ်မှုဆိုတဲ့ အစဉ် ကတော့….ပျက်သွားတယ် ။

 

အေးလေ….

 

အစီအစဉ်တကျဖြစ်မှုဆိုတာတွေကရော…

 

ဘယ်လောက်များ  …. တည်မြဲလို့လဲ… ။

………………………………………………………………..

 

မိတ်ဆွေများ လွတ်လပ်ငြိမ်းချမ်းကြပါစေ…

 

လေးစားစွာဖြင့်…

အလင်းဆက်(Gazette)

 

22 / 8 /2014 / 09 : 30

 

 

 

About alinsett

alinsett has written 615 post in this Website..

. . .