“ျဖတ္သန္းခဲ႔ေသာ ပလက္ေဖာင္းမ်ား ၁၈”

(လုပ္ခြင္စည္းကမး္ နညး္လမး္က်နေသခ်ာ……………………..)

က်ေနာ္တုိ႔ လွဳိင္းေတးသံသြင္း မွာ

ဆရာႏွစ္ေယာက္ရွိတဲ႔အနက္ ဆရာၾကီးက ၀န္ထမ္း ထိန္းသိမ္းေရးကိုတာ၀န္ယူျပီး

ဆရာကိုလွေမာင္ကေတာ႔ စက္ပုိင္းဆုိင္ရာတာ၀န္ယူပါတယ္။

စက္ပ်က္တာ ျပဳတာကို ကိုလွေမာင္ကလုပ္ပါတယ္။

အဲေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔က ဆရာၾကီးနဲ႔ဘဲအျမဲထိေတြ႔ေနရပါတယ္။

လူသစ္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္ဆုိရင္ ဆရာၾကီးက အလုပ္စည္းကမ္းေတြကို

သင္ျပေပးပါေတာ႔တယ္။

 

ပထမဦးဆုံးေသာသခၤန္းစာက မနက္(၈)နာရီ အလုပ္ေရာက္ေအာင္လာမယ္။

ေစာလဲမလာနဲ႔ေနာက္က်လဲ မလာနဲ႔။

ေန႔လည္၁၂နာရီထုိးရင္ ထမင္းစားျပန္လုိ႔ရမယ္။

ေန႔လည္ တစ္နာရီထုိးေရာက္ေအာင္ျပန္လာပါ။

ညေန ၅နာရီထုိးရင္ျပန္လုိ႔ရမယ္။

 

ဒုတိယ သခၤန္းစာက ေဆးလိပ္မေသာက္ပါနဲ႔။

မေသာက္နဲ႔ဆုိတာ ဆုိင္ထဲလဲမေသာက္ရ။

အျပင္မွာလဲမေသာက္ရ။

 

တတိယသခၤန္းစာက

အလုပ္လုပ္သူအခ်င္းခ်င္း ရန္မျဖစ္ရ။

စကားမမ်ားရ။

မုိက္မုိက္ရုိင္းရုိင္းဆဲဆုိမေျပာရ။

အက်ဳိးမဲ႔မျငင္းခုံရ။

 

အေရးအၾကီးဆုံးသခၤန္းစာ ကေနာက္ဆုံးမွေျပာပါတယ္။

တကုိယ္ေရသန္႔ရွင္းမူ႔ ကုိ ဂရုစုိက္ပါ။

အ၀တ္အစားကို သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္စြာ၀တ္ပါ။

အဘုိးတန္ မဟုတ္။

 

အိမ္သာတက္တဲ႔အခါ

ရွူးရူးေပါက္ရင္ ေရ (၃) ခြက္ေလာင္းပါ။

အီးအီးပါလ်င္ မိမိ အညစ္အေၾကးကို မိမိ ရွင္းခဲ႔ပါ။

ဆုိတဲ႔ အေျခခံစည္းကမး္ေတြ စတင္ျပီး သင္ေပးပါေတာ႔တယ္။

 

က်ေနာ္တုိ႔အလုပ္ကိုေရာက္တဲ႔အခါ အလုပ္တက္မွတ္တမ္း စာအုပ္မွာလက္မွတ္ထုိးရပါတယ္။

မနက္(၈)နာရီမထုိးခင္ ၅မိနစ္ ၁၀မိနစ္ပါတ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ဆုိင္တံခါးဖြင္႔ပါတယ္။

(၈)နာရီထုိးတာနဲ႔တစ္ျပဳိင္နက္ စာအုပ္ကို မင္နီတားလုိက္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံေနာက္က် ရင္ ေတာ႔ဘာမွ မေျပာပါဘူး။

တစ္ပါတ္အတြင္းမွာ သုံးရက္ထက္ပုိေနာက္က်ရင္ေတာ႔

ဆရာၾကီး က သီးသန္႔ေခၚေဆြးေႏြးပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔က ဆင္ေျခမေပးနုိင္ေအာင္သူကအရင္ေမးတာပါ။

“အိပ္ယာထ ေနာက္က်လုိ႔လား”

“လမ္းမွာစက္ဘီးေပါက္ေနလုိ႔လား ပ်က္ေနလုိ႔လား”

“သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တာၾကာသြားလုိ႔လား”

“နာရီပ်က္ေနလုိ႔လား နာရီကေနာက္က်ေနလုိ႔ လား  “

လု႔ိတစ္ခုျခင္းေျပာျပီးရင္

“ မနက္ ၈ နာရီ အေရာက္အလုပ္လာရတာ သိပ္ခက္ခဲေနလား” ဆုိတဲ႔ေမးခြန္းေတြ

ကိုဆက္တုိက္ေမးပါေတာ႔တယ္။

အဲေတာ႔ မညာ ရဲဘဲ ဘာေၾကာင္႔ ေနာက္က်တယ္ဆုိတာကို အမွန္အတုိင္း၀န္ခံရပါေတာ႔တယ္။

ဆရာၾကီးနဲ႔ေတြ႔ရမွာေၾကာက္ေတာ႔ အလုပ္ ကို ဂရုတစုိက္အခ်ိန္မွန္ေအာင္လာတဲ႔အေလ႔အက်င္႔

က အလုိလုိ ရ သြားပါတယ္။

ဆရာၾကီးဆီမွာေနရင္းနဲ႔  အခ်ိန္ကုိ အေလးအနက္ထားတဲ႔အက်င္႔ကိုရသြားပါတယ္။

နာရီ၀က္ေလာက္ေစာျပီးအလုပ္ကို ေရာက္လာရင္ လဲ မလာခဲ႔နဲ႔လုိ႔ေျပာပါတယ္။

“မင္းတုိ႔ေစာေရာက္လာရင္လဲ ငါ႔ အခ်ိန္ထဲက

မင္းတုိ႔ကုိေပးလုိက္ရ တာ” လုိ႔ေျပာတတ္ပါတယ္။

“မင္းတုိ႔ဆီကအခ်ိန္ကို ပိုမလုိခ်င္သလုိ ငါ႔ အခ်ိန္ထဲက မင္းတုိ႔ယူသြားတာလဲမျဖစ္ေစခ်င္ဘူး  “လုိ႔

ေျပာပါတယ္။

ဆရာၾကီးရဲ႕ သီအုိရီကေတာ႔ မပုိေၾကး မလုိေၾကးပါဘဲ။

 

ေနာက္ဆရာၾကီးကေဆးလိပ္ေသာက္တာလုံး၀မၾကဳိက္။

အက်ဳိးမဲ႔ေသာအလုပ္လုိ႔သတ္မွတ္ထားပါတယ္။

“ပိုက္ဆံကုန္ အလုပ္ရွုပ္ က်နး္မာေရးထိခုိက္ တစ္ခုမွေကာင္းတာမရွိ”

လုိ႔အျမဲေျပာေလ႔ရွိပါတယ္။

ေဆးလိပ္ေသာက္တာက ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲတင္မဟုတ္ဘဲ

ပါတ္၀န္းက်င္က လူေတြကုိ ပါ ဒုကၡေပးတဲ႔အလုပ္ ဆုိျပီး အျမဲေျပာပါတယ္။

အဲေတာ႔ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္ မေသာက္ဘုိ႔အျမဲဆုံးမပါတယ္။

ဆရာၾကီးဆီ ေရာက္စကေတာ႔ က်ေနာ္ေဆးလိပ္မေသာက္ပါဘူး။

ေနာက္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရင္း

ေန႔လည္ထမင္းစားျပီးခ်ိန္မွာ တစ္လိပ္ စေသာက္ျဖစ္လာပါတယ္။

ေဆးလိပ္ေသာက္ျပီးရင္ ဗလရွင္ေဆးျပားေလးငုံထားေတာ႔

အနံ႔မထြက္ေတာ႔ ေဆးလိပ္ေသာက္မွန္းမသိသာပါဘူး။

ေနာက္ၾကာမွ သိလာတဲ႔ အခ်က္က ေဆးလိပ္ဆုိတာ

ေလ်ာ႔ သြားတယ္မရွိ တစ္ေန႔ ထက္တစ္ေန႔

တုိး တုိး ျပီး ေသာက္ခ်င္လာတတ္တဲ႔ အမ်ဳးိအစားထဲမွာပါတယ္ဆုိတာကိုပါ။

 

ေနာက္တစ္ခ်က္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္တာလဲမၾကဳိက္ပါ။

အလုပ္မရွိအကိုင္မရွိအားေနေသာသူမ်ား လုပ္ေလ႔ရွိေသာအလုပ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္က ေဆးလိပ္မေသာက္။

လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေတာ႔အျမဲထုိင္ပါတယ္။

ဆရာၾကီးကတစ္ကုိယ္ေတာ္ ေနတတ္သူ။

က်ေနာ္တုိ႔က အေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္

ေရာက္တတ္ရာရာေျပာ လုိ႔ အခ်ိန္မ်ားကိုကုန္လြန္ေစသူ။

အေတြးအျမင္ေတြမတူၾက။

ဒါေပမယ္႔ဆရာၾကီးကလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္တာကို

မၾကဳိက္လုိ႔ေျပာေပမယ္႔ အတင္းအက်ပ္တားျမစ္တာေတာ႔မရွိ။

ေဆးလိပ္ေသာက္တာကိုေတာ႔တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္တားျမစ္ပါတယ္။

ေန႔လည္အလုပ္ျပန္၀င္တဲ႔အခါမ်ဳိးမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္သူမ်ားကို

စစ္ေဆးေလ႔ရွိပါတယ္။

ပါးစပ္ဟ ျပီး “ဟား “ဆုိျပီးလုပ္ခုိ္င္းပါတယ္။

ေဆးလိပ္နံ႔ရတယ္လုိ႔ထင္ရင္ ပါးစပ္ကို ေသခ်ာေဆးခုိင္းပါတယ္။

ဆူလဲဆူပါတယ္။

အဲေတာ႔ ေန႔လည္အလုပ္ျပန္၀င္ခ်ိန္ ေဆးလိပ္မ်ားေသာက္ထားရင္

ပါးစပ္ကုိသန္႔ရွင္းျပီးမွ ဆုိင္ကိုလာပါတယ္။

ေဆးလိပ္မၾကဳိက္သလုိ ကြမး္စားတာဆုိ ပုိေတာင္မွ အေျပာခံရပါတယ္။

အရည္မရ အဖတ္မရ ပါးစပ္ညစ္ပတ္တယ္ေျပာပါတယ္။

ေနာက္ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ႔သူ အိမ္သာတက္ရင္ အနံ႔ဆုိးေတြ

အျမဲက်န္တတ္ေတာ႔ ေရ ပုိေလာင္းရမယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

လူသစ္တစ္ေယာက္ အိမ္သာတက္ျပီးရင္ဆရာၾကီးက လုိက္စစ္ေဆးတတ္ပါတယ္။

လက္ကုိင္ပု၀ါကို နွာေခါငး္မွာစီးျပီး အိမ္သာထဲ၀င္ၾကည္႔တာပါ။

မသန္႔ရွင္းဘူးထင္ရင္ ျပန္ေခၚျပီးသန္႔ရွင္းခုိ္ငး္ပါတယ္။

 

ေနာက္ျပီး က်ေနာ္တုိ႔ကို သင္ေပးတာ တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။

ကိုယ္႔ေရွ႔ကလူက အိမ္သာတက္ျပိး သန္႔ရွင္းေအာင္လုပ္မသြားရင္

ကိုယ္က သန္႔ရွင္းေအာင္လုပ္ေပးလုိက္ပါ။

တစ္ခ်ဳိ႔ က ေရွ႔ ကလူ ကေရေလာင္းမသြားရင္ေနာက္ကလူကပါ မေလာင္းေတာ႔ဘူး။

အဲလုိ အမွားျခငး္ အညံ႔ျခင္းမျပဳိင္ပါနဲ႔။

အဲလုိမွာေတာ႔ ဘယ္မွာဘဲအိမ္သာတက္တက္ သန္႔ရွင္းေအာင္

လုပ္ေပးတတတ္တဲ႔ အက်င္႔ေလးရသြားပါတယ္။

အဲဒီမွာေနစဥ္ကာလကေတာ႔ ဆရာၾကီး အကဲပုိလြန္းတယ္ ထင္မိပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ ခရီးသြားတဲ႔အခါ တုိ႔

စားေသာက္ဆုိင္မွာ တုိ႔

လူအမ်ားၾကီးနဲ႔ရုံးတစ္ရုံးထဲမွာ တုိ႔ အလုပ္လုပ္ရတဲ႔အခါတုိ႔မွာ

ကိုယ္႔တာ၀န္ကုိယ္မယူတဲ႔ သူေတြနဲ႔ ၾကဳံရတဲ႔ အခါ

ညစ္ပတ္နံေစာ္ေနတဲ႔ အိမ္သာေတြ ကို ေတြ႔ တုိင္း

ဆရာၾကီး ဆုံးမစဥ္က  အကဲပုိလြန္းတယ္လုိ႔ ထင္မိတာကို

ေနာင္တရ မိပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ ဆရာ ၾကီး ေမြးျမဳေပးခဲ႔ တဲ႔ အက်င္႔ေကာင္းေလးတစ္ခုကေတာ႔

အခုခ်ိန္ထိ က်ေနာ္ရ ခဲ႔ ပါတယ္။

ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ကိုယ္အသုံးျပဳတဲ႔ အိမ္သာမသန္႔ရွင္းရင္

သန္႔ရွင္းေအာင္ေရေလာင္းေပးတဲ႔ အက်င္႔ ေလးပါဘဲ။

ဒီလုိလုပ္ေပးတာ က ကုသုိလ္ရဘုိ႔ ဘာဘုိ႔ ေမ်ွာ္လင္႔ခ်က္ေတြေၾကာင္႔မဟုတ္ပါဘူး။

ေနာက္လာမယ္႔ လူကို ကိုယ္႔ လုိ မခံစားရေစခ်င္လုိ႔ပါဘဲ။

 

ေနာက္ဆရာတုိ႔နဲ႔ ေနစဥ္ကာလမွာ ဆရာတုိ႔ ပါးစပ္က ရုိ္င္းရုိင္းစုိင္းစုိင္းေျပာတာ

တစ္ခါမွ မၾကားဘူးခဲ႔။

အျမဲတမ္းယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔။

အဲဒီမွာက်ေနာ္အေတာ္ေလးဒုကၡေရာက္ပါေတာ႔တယ္။

မီးျခစ္စက္မွာေနစဥ္ကာလ ကအလုပ္သမားေတြတဲ႔

ဆဲဆုိျပီးေျပာတာက ယဥ္ေက်းမူ႔တစ္ခုလုိျဖစ္ေနေပမယ္႔

ဒီပညာတတ္အသုိင္းအ၀ုိင္းမွာေတာ႔ ရုိင္းစုိငး္တယ္လုိ႔ျမင္ၾကပါတယ္။

အဆဲေလးနဲ႔ေျပာတတ္တဲ႔ အက်င္႔ကို မနည္းျပင္ယူရပါတယ္။

 

ေနာက္ဆရာၾကီးက အေၾကာင္းအရာတစ္ခု ကို ျငင္းပယ္တဲ႔အခါမွာ

ခို္င္လုံတဲ႔အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ျငင္းပယ္မွ လက္ခံပါတယ္။

ကိစၥတစ္ခုကိုေျပာတဲ႔အခါမွာ ငါ႔စကားႏြားရ ျငင္းပယ္တာကို မနွစ္သက္။

အဲေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အျခင္းျခငး္ အေၾကာင္းမဲ႔ ျငင္းခုန္တာကို လက္မခံ။

မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႔ မညီဘူးလုိ႔ဆုိပါတယ္။

 

ဆရာၾကီးက ဆရာေတာ္ဦး၀ိစိတၱကိုၾကည္ညဳိသလုိ ဆရာေတာ္ၾကီးေဟာၾကားခဲ႔တဲ႔

ဆဌကသုတၱံ ကို အျမဲ ညႊန္းေလ႕ရွိပါတယ္။

ဆရာၾကီးအျမဲေျပာေလ႔ရွိတာက သူ ဗုဒၶဘာသာ ကို မိရုိးဖလာအရ ကိုုးကြယ္တာမဟုတ္ဘဲ

အရွင္ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ တရားေတြကို လက္ခံယုံၾကည္လုိ႔ သာ  ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္တယ္လုိ႔

အျမဲေျပာပါတယ္။

ဆရာၾကီးအၾကဳိက္ဆုံးကေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္မူ႔ အနည္းဆုံးျဖစ္လုိ႔ပါတယ္။

ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္တာနဲ႔ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာ မတူဘူးလုိ႔လဲေျပာျပပါတယ္။

ကန္႔သတ္ပိတ္ပင္တယ္ဆုိတာ ဟုိေမးခြန္းမေမးရ ဒီေမးခြန္းမေမးရ ဆုိတာမ်ဳိးပါ။

ဗုဒၶဘုရားကေတာ႔ “ဇာတိ (အသက္) ၏ အစကုိေသာ္၄ငး္ အဆုံးကိုေသာ္၄င္း မေမးပါႏွင္႔

အခ်ွီးအနွီးတည္း” လုိ႔ဆုိတဲ႔ေမးခြန္းကလြဲရင္က်န္တာ ၾကဳိက္သလုိေမး

ကုိယ္ ယုံျခင္မွယုံ ကိုယ္႔ဆင္ျခင္ဥာဏ္္နဲ႔ ကိုယ္စဥ္းစားလုိ႔ ဆုိ တာကို သိပ္သေဘာက်ပါသတဲ႔.။

ဒါေၾကာင္႔လဲဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္နဲ႔ေနတာလုိ႔ဆုိပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဦး၀ိစိတၱျပန္လည္မိန္႔ဆုိခဲ႔တဲ႔ အတုိင္း

“ ဆင္ျခင္မွ သိတယ္ “ဆုိတဲ႔ ဘုရားေဟာအတုိင္းက်င္႔ၾကံေနထုိင္သူျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာၾကီးနဲ႔အေနၾကာလာေတာ႔ က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာ ဘာသာတရားနဲ႔ပါတ္သက္ရင္

ပကတိအတုိငး္ျမင္နုိင္ေအာင္ၾကဳိးစားလာပါတယ္။

သာသနာေတာ္အက်ဳိးကုိ တကယ္ သယ္ပုိးထမ္းရြက္ေနတဲ႔ဆရာေတာ္ေတြဆုိရင္

စိတ္ထဲက ေလးစားမိသေလာက္ သကၤန္း၀တ္ရုံ၀တ္ထားျပီးအက်င္႔သီလမရွိသူေတြ

ကိုေတာ႔ မၾကည္ညဳိ မကုိးကြယ္ပါ။

ဒါေပမယ္႔  ကိုယ္ယုံၾကည္တာ ကို ကိုယ္စိတ္ထဲမွာထားျပီး အျခားသူရ႕ဲ ယုံၾကည္မူ႔ကုိေတာ႔

မဖ်က္ဆီး  မကန္႔ကြက္ပါ၊

လူဆုိတာကိုယ္႔ အေတြး ကိုယ္႔ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ကိုယ္ ရွင္သန္ေနထုိင္ၾကတယ္လုိ႔ခံယူထားလုိ႔ပါ၊။

 

ဆရာၾကီး က ဆုိင္က၀န္ထမ္းအခ်င္းခ်င္း ျငင္းၾကခုံၾကတာကိုလက္မခံ။

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ျငင္းခုံေနလုိ႔ အမွန္တရားဆုိတာျဖစ္မလာ။

ျငငး္ရင္းခုန္ရငး္ေန တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္မသင္႔တင္႔ရင္

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္တြက္ကပ္တဲ႔အတြက္

လုပ္ငန္းကို မသိ မသာ ထိခုိက္ေစတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။

 

က်ေနာ္လွဳိငး္ေတးသံသြင္းမွာအလုပ္လုပ္ခဲ႔မိတာက်ေနာ္႔ရဲ႔ေနာင္အနာဂါတ္အတြက္

ေလ႔က်င္႔သင္ၾကားေပးတဲ႔ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကိုတက္ခဲ႔ရတယ္လုိ႔

ေနာက္မွာ သိလာပါတယ္။

စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔ေနတတ္လာတယ္။

အေတြးအေခၚေတြပြင္႔လာတယ္။

ဗဟုသုတေတြတုိးလာတယ္။

အမွန္အတုိင္း၀န္ခံရရင္ေတာ႔ အဲဒီအခ်ိန္ကာလကအင္မတန္စိတ္ညစ္ခဲ႔ပါတယ္။

အခ်ဳပ္အေနွာင္နဲ႔ေန ရတယ္ မလြတ္လပ္လုိ႔ ေတြးမိပါတယ္၊

ေနာင္ အျခားအလုပ္ေတြကိုက်ေနာ္ေျပာင္းလုပ္တဲ႔အခါ

လူေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔လက္တြဲျပီးလုပ္ခဲ႔ရတဲ႔အခါမွာ

တစ္ဦးတစ္ေယာက္ျခင္းစီ က စည္းကမ္းထိန္းသိမး္မူ႔မရွိတဲ႔အခါ

တစ္ဦးတစ္ေယာက္ျခင္းဆီက ဆင္ျခင္မူ႔မရွိတဲ႔အခါမွာ

လုပ္ငန္းတစ္ခုမွာမလုိလားအပ္တဲ႔အေႏွာင္႔အယွက္ေတြ

ျဖစ္လာတာကုိ ေတြ႔လာရပါတယ္။

၀န္ထမ္း ၃၀-၄၀ ေက်ာ္ရွိတဲ႔ဌာနတစ္ခုမွာ

အလုပ္တက္ခ်ိန္ေနာက္က်လုိ႔ အလုပ္ဖင္႔ေနွးတာေတြ

အိမ္သာသုံးျပီး ကိုယ္႔ကိစၥ ကုိယ္မရွင္းခဲ႔ေတာ႔ နံေစာ္ညစ္ပတ္ေနတာေတြ

အလုပ္ခြင္ထဲမွာ ဘာ မဟုတ္တဲ႔ကိစၥနဲ႔ျငင္းၾက ခုန္ၾကျပီး ရန္ေတြျဖစ္စကားေျပာအဆင္မေျပေတာ႔

လုပ္ငန္းကိစၥေတြမွာအေစးမကပ္ဘဲပညာျပၾကတာေတြ

(ဥပမာ မန္ယူ ၾကဳိက္တဲ႔သူနဲ႔ အာၾကီးၾကဳိက္တဲ႔သူ မတည္႔တာ

ခ်ဲလ္ဆီးၾကုိက္တဲ႔ေကာင္နဲ႔လီဗာပူးမၾကဳိက္တဲ႔ေကာင္မတည္႔တာ)

ကိုျမင္လာတဲ႔အခါမွာ

ဆရာၾကီးဘာေၾကာင္႔ဒီလုိစည္းကမး္ေတြခ်ခဲ႔လဲဆုိတာကို

တျဖည္းျဖည္းသိလာပါတယ္။

က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္လဲ အလုိလုိစည္းကမး္ရွိတဲ႔၀န္ထမး္တစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ

ေနာင္ အျခားအလုပ္ေတြကိုေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္တဲ႔အခါမွသာသိလာပါတယ္။

ဒီမွာအလုပ္လုပ္ရင္းမွသာ အစုိးရအလုပ္နဲ႔ပုဂၢလိိက အလုပ္

၀င္ေငြဘာေၾကာင္႔ ကြာျခားေနတယ္ဆုိတာကိုလဲသိလာပါေတာ႔တယ္။

 

 

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္

 

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

25-9-2014

 

 

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။