“ျဖတ္သန္းခဲ႔ေသာ ပလက္ေဖာင္းမ်ား ၂၁”

 

(ဖတ္ျပီး  ရင္း ဖတ္ခ်င္ေနတာ……………….)

 

၁၉၈၂မွာ က်ေနာ္တုိ႔ အဖြားက အိမ္ေျပာင္းပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ေနလာခဲ႔တဲ႔ ၂၅လမ္းက်ဳံးနံေဘးကေန

ေျမာက္ျပင္ ထား၀ယ္ထဲကုိေျပာငး္ၾကတာပါ။

က်ေနာ္အေဖရဲ႕ ညီအလတ္က အဲဒီနားမွာေနတာၾကာပါျပီ။

အေဖ႔ရဲ႕ညီအငယ္က သူ႔အေမအတြက္အိမ္၀ယ္ေပးေတာ႔

က်ေနာ္တုိ႔မိသားစုပါလုိက္ေျပာငး္ၾကတာပါ။

အဖြားရယ္ ဦးေလးတစ္ေယာက္ရယ္ အေဖရယ္ က်ေနာ္တုိ႔ေမာင္နွမသုံးေယာက္

ရယ္ေပါ႔။

ဒါေပမယ္႔ က်ေနာ္က အဖြားတုိ႔နဲ႔လုိက္မေနပါဘူး။

အိမ္ကိုထမင္းစားရုံေလာက္ဘဲ ျပန္ပါတယ္။

က်ေနာ္က တကၠသုိလ္ဒုတိယနွစ္ကတညး္က အိမ္မွာမေနေတာ႔တာပါ။

၂၆ဘီလမး္က အိမ္တစ္အိမ္ရဲ႔အေပၚထပ္မွာ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းရဲ႔အကုိနဲ႔

က်ေနာ္အတူေနၾကတာပါ။

အဲဒီမွာေနရတာက်ေနာ္႔အတြက္လြတ္လပ္ပါတယ္။

ညည ဆုိရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္။

ျပန္ေရာက္ရင္ ကိုယ္မအိပ္ခ်င္ေသးသ၍စာဖတ္လုိ႔ရပါတယ္။

က်ေနာ္အိမ္မွာကလွ်ပ္စစ္မီးမရွိေတာ႔ ေရနံဆီမီးအိမ္နဲ႔စာဖတ္ရပါတယ္။

လူၾကီးေတြနဲ႔အတူေနရျပန္ေတာ႔ အိ္ပ္ခ်ိန္တန္လုိ႔ မအိပ္ရင္အဆူခံရတတ္ပါတယ္။

ဒီအခန္းမွာက လ်ပ္စစ္မီးနဲ႔ဆုိေတာ႔ စာဖတ္လုိ႔ အဆင္ေျပပါတယ္။

သူငယ္ခ်င္းအကိုနဲ႔ က်ေနာ္ ႏွစ္ေယာက္ထဲဆုိေတာ႔ အိပ္ခ်င္တဲ႔

အခ်ိန္မွအိပ္ လုိ႔ ရပါတယ္။

ဒီလြတ္လပ္မူ႔က က်ေနာ္႔အတြက္အေတာ္အဘုိးတန္လွပါတယ္။

 

က်ေနာ္က စာအရမး္ဖတ္တဲ႔အခ်ိန္လဲျဖစ္ပါတယ္။

ညလူေျခတိတ္ခ်ိန္မွာစာဖတ္ရတဲ႔အရသာက ဘာနဲ႔မွ မတူပါဘူး။

စာေလးဖတ္လုိက္ စာေရးသူက ဘာ ဆုိလိုခ်င္တယ္ဆုိတာကို ျပန္စဥ္းစားလုိက္နဲ႔

အင္မတန္ကိုအရသာရွိပါတယ္။

၁၉၇၅နဲ႔၁၉၈၀ခုႏွစ္အလြန္ကာလမ်ားက ျမန္မာ႔စာေပေလာက ထြန္းကားခိ်န္လုိ႔ဆုိခ်င္ပါတယ္။

ရုပ္ျမင္သံၾကားအစီအစဥ္မရွိ။

ေအာက္စက္မရွိ။

စေလာငး္မရွိ ဆုိျပန္ေတာ႔ လူေတြအတြက္ခံစားနားဆင္စရာဆုိတာ

တစ္ပါတ္တစ္ခါမွ အသစ္လဲတဲ႔ရုပ္ရွင္ရွိမယ္။

အခိ်န္အကန္႔အသတ္နဲ႔ သာ လႊင္႔ တဲ႔ ျမန္မာ႔အသံ ေရဒီယုိအစီအစဥ္ရွိမယ္။

အခ်ဳိ႔အိမ္ေတြမွာသာရွိနုိင္တဲ႔ ကက္ဆက္ ရွိမယ္။

ဖတ္စရာ ရုပ္ျပကာတြန္း  မဂၢဇင္း နဲ႔ ၀တၱဳေတြ  ရွိမယ္။

(အဲဒီအခ်ိန္က ဂ်ာနယ္ ေတြရွိေပမယ္႔ အခုေလာက္မထြန္းကားပါဘူး)

အဲဒီအထဲက မွကိုယ္႔အိမ္ထဲမွာတင္ ဖတ္လုိ႔ရတဲ႔ စာအုပ္ေတြကုိလူအမ်ားစုက ေရြးခ်ယ္ၾကပါတယ္။

စာအုပ္တစ္အုပ္ငွားလုိက္ရင္ အိမ္ရွိလူကုန္ဖတ္လုိ႔ရနုိင္တယ္ဆုိေတာ႔

ကုန္က်စားရိတ္ အလြန္သက္သာတဲ႔ေဖ်ာ္ေျဖေရးလုိ႔ ေျပာလုိ႔ လဲ  ရနုိင္ပါတယ္။

ဒီေတာ႔ “စာအုပ္အငွားဆုိင္”စံနစ္ထြန္းကားပါတယ္။

ရပ္ကြက္တုိင္းမွာ စာအုပ္အငွားဆုိင္ရွိပါတယ္။

ညေနခင္းမွာဆုိရင္ စာအုပ္ဆုိင္သြားၾကတာ မျဖစ္မေနလုပ္ၾကတဲ႔အလုပ္ပါနဲ႔။

ရြာမွာေတာ႔ ေရခပ္ဆင္းခ်ိန္က အပ်ဳိ လူပ်ဳိ ေတြ႔ ခ်ိန္ျဖစ္သလုိ

ျမဳိ႔မွာေတာ႔ အပ်ဳိလူပ်ဳိေတြ႔ခ်ိန္က စာအုပ္အငွားဆုိင္သြားၾကတဲ႔ညေနခင္းပါ။

အရင္ေခတ္က မိန္းကေလးမ်ားဘ၀ က အခုေခတ္လုိ မလြတ္လပ္။

သြားခ်င္ရာ မသြားရ ပါဘူး။

ညေနစာအုပ္ အငွားဆုိင္သြားရမယ္႔ အခိ်န္ေလးကိုဘဲ အခြင္႔ေကာငး္ယူျပီး

အျပင္ထြက္ခြင္႔ရၾကတာပါ။

အဲေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ကလဲ ကိုယ္ေတြ႔ခ်င္သူကုိစာအုပ္ဆုိင္ကေန

ေစာင္႔ၾက တာေပါ႔။

ျပန္ေတြးရင္လြမး္စရာေကာင္းလွပါတယ္။

 

အဲ႔အခ်ိန္က စာအုပ္တစ္အုပ္ငွားရင္သုံးရက္ဖတ္ခြင္႔ရပါတယ္။

စာအုပ္ငွားခက စာအုပ္တန္ဘုိးရဲ႕ ၁၀% ေပးရပါတယ္။

စာအုပ္တန္ဘုိး က ၅က်ပ္ဆုိရင္စာအုပ္ငွားခက ျပား၅၀ေပါ႔။

ဒီစံနစ္ က စာဖတ္ျမန္တဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အတြက္အဆင္မေျပပါဘူး။

ေနာက္ေတာ႔ လည္း ပုံစံေတြေျပာငး္လာပါတယ္။

တစ္ရက္ဖတ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ဆုိတဲ႔ ပုံေသ သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ငွားၾကပါေတာ႔တယ္။

ဟုိးအရင္ေခတ္က စာဖတ္၀ါသနာပါသူေတြက စာအုပ္ကုိ ၀ယ္ဖတ္ၾကပါတယ္။

စာအုပ္တစ္အုပ္တန္ဘုိးကလဲ ၀ယ္နုိင္ေလာက္တဲ႔ အေနအထားမွာရွိတာလဲ ပါ ပါတယ္။

စာအုပ္အထူၾကိးေတြဆုိရင္ ၀ယ္ဖတ္တာနဲ႔ ငွားဖတ္တာယွဥ္ရင္ ၀ယ္ဖတ္တာက တန္ပါတယ္။.

ေနာက္ အဲလုိ႔ အထူၾကိးေတြက တစိမ္႔စိမ္႔ဖတ္မွ အရ သာရွိတာကုိး။

က်ေနာ္လဲ အခ်ဳိ႔ စာအုပ္ေတြ ဆုိရင္ အပုိင္၀ယ္လုိက္ပါတယ္။

ကုိယ္အပိုင္၀ယ္ထားတဲ႔စာအုပ္ဆုိေတာ႔ တစ္ေန႔ နည္းနညး္ျခင္းဖတ္တာေပါ႔။

ငွားထားတဲ႔ ၀တၱဳ ဆုိရင္ေတာ႔ အျမန္ဖတ္ရတာေပါ႔။

 

က်ေနာ္က ၀တၱဳအရွည္ၾကီးေတြဆုိရင္ တစ္ေန႔ နည္းနည္းျခင္းအရသာခံဖတ္တတ္ပါတယ္။

ျမသန္းတင္႔ရဲ႕ ေလရူးသုန္သုန္။ ေရႊျပည္ေတာ္ေမ်ွာ္တုိင္းေ၀း။

ဒါးေတာင္ကိုေက်ာ္၍ မီးပင္လယ္ကိုျဖတ္မည္

ေမာင္သိန္းဆုိင္ရဲ႕ေရနံ႔သာခင္ခင္ၾကီး

နုိင္၀င္းေဆြရဲ႕မဟူရာေမတၱာ

သိနး္ေဖျမင္႔ ရဲ႕ အေရွ႔က ေန၀န္းထြက္သည္႔ ပမာ

ေက်ာ္ေအာင္ရဲ႕အေရးၾကိးျပီေသြးစည္းၾကစုိ႔

နတ္ႏြယ္ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပုိငး္

ေရႊဥေဒါင္းရဲ႕ ေမာင္စံရွား စုံေထာက္၀တၱဳ လုိစာအုပ္မ်ဳိးက တစိမ္႔စိမ္႔ဖတ္မွအရသာရွိတာပါ။

နည္းနည္းေလးဖတ္လုိက္ ခ်ထားလ ုိက္။

ေနာက္ရက္ ျပန္ဖတ္လုိက္။

မမွတ္မိရင္ ေရွ႔ကစာကိုျပန္ဖတ္လုိ္က္။

ဒါကေတာ႔ က်ေနာ္၀တၱဳအရွည္ၾကီးေတြကိုဖတ္တဲ႔နည္းပါဘဲ။

 

က်ေနာ္ က စာေရးဆရာ ေပါင္းစုံရဲ႕ စာကုိဖတ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ တက္က်မ္းလုိ စာအုပ္မ်ဳးိေတာ႔ က်ေနာ္သိပ္မဖတ္ျဖစ္ပါ။

အထုပၸတၱိ ေတြ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္ ေတြ ရသစာေပေတြ ကို ဖတ္ရ တာ ပုိၾကဳိက္ပါတယ္။

ၾကယ္နီရဲ႔ ကိုေဒါင္းစိန္

ဆင္ျဖဴကြ်န္းေအာင္သိနး္ရဲ႕ ကိုေဆးရုိး

နဲ႔ ဖုိးေက်ာ႔ ရဲ႕ ေတာတြင္း စာအုပ္ေတြကုိ တရုိက္မက္မက္ဖတ္ခဲ႔႔ပါတယ္။

ဘ၀သရုပ္ေဖာ္စာေပ အေရးေကာင္းလြန္းတဲ႔ ေမာင္သာရ စာအုပ္

ကေတာ႔ မလြတ္တမ္းဖတ္တဲ႔စာအုပ္ေတြေပါ႔။

က်ေနာ္႔ ဘ၀ ကုိ လမး္ျပေပးတဲ႔ဆရာမက ေတာ႔ ဆရာမၾကီး ခင္ေဆြဦးပါဘဲ။

“၀ါဆုိဦး ကပန္ဘူးတယ္”ဆုိတဲ႔စာအုပ္ကုိက်ေနာ္အရမး္ႏွစ္သက္ခဲ႔ပါတယ္။

ခင္ေဆြဦးရဲ႕ဇာတ္ေကာင္ေတြက ရဲရင္႔တယ္။

ရုိးသားေျဖာင္႔မတ္တယ္။

မဟုတ္မခံစိတ္ရွိတယ္။

မွန္ရာကိုေျပာရဲတယ္။

က်ေနာ္ကလဲ အဲလုိ ျဖစ္ေအာင္က်ဳးိစားျပီးေနပါတယ္။

အဲလုိေတာ႔ က်ေနာ္ပုံစံက ခပ္ မာ မာ ေလးျဖစ္လာခဲ႔တာေတာ႔အမွန္ပါဘဲ။

 

က်ေနာ္တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ ၀တၱဳနာမယ္ကိုအရွည္ၾကီးေပးတဲ႔

စာေရးဆရာ အသစ္တစ္ေယာက္ေပၚလာပါတယ္။

သူ၀တၱုဳေတြကလဲ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ အသိုင္းအ၀ုိင္းက အေၾကာင္းေတြဆုိေတာ႔

တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားေပါက္စက်ေနာ္က ႏွစ္သက္ပါတယ္။

သူ႔၀တၱဳေတြကလဲတကၠသုိလ္အေငြ႔အသက္ေတြဖုံးလႊမ္းလုိ႔ေနပါတယ္။

သူကေတာ႔ ဆရာျငိမ္းေက်ာ္ပါဘဲ။

ပထမဆုံးစထြက္တဲ႔  ႏွလုံးသားျမဳိ႔ေဟာင္းတူးေဖာ္ခ်က္ေနာက္ဆုံးအစီရင္ခံစာ ဆုိတဲ႔

၀တၱဳကို သိပ္အၾကဳိက္ၾကီးမဟုတ္ေပမယ္႔။

ပဥၥမေျမာက္သမၼာက်မး္စာသစ္အမိန္႔ေတာ္ျပန္တမ္းဆုိတဲ႔ ၀တၱဳရွည္

သုံးပုဒ္ကုိ ေပါငး္ထုတ္တဲ႔စာအုပ္ထဲက

ပဥၥမေျမာက္ေဆာင္းရက္မ်ားကို က်ေနာ္အေတာ္ေလးသေဘာက်သြားပါတယ္။

ခ်စ္တယ္လုိ႔ ဖြင္႔ေျပာမယ္ဆုိတဲ႔ရက္မွာ သူ႔ခ်စ္သူက နုိင္ငံျခားကိုအျပီးထြက္သြားမယ္

ဆုိတာသိလုိက္ေတာ႔ ဖြင္႔မေျပာဘဲ မ်ဳိသိပ္ေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ။

အဲဒီအခ်ိန္က စျပီး က်ေနာ္ က ျငိမး္ေက်ာ္ရဲ႕ ပရိတ္သတ္ျဖစ္သြားပါတယ္.။

မုိးမေသာက္ေမွာင္မုိက္အရိပ္မေျပးမီွ

အျပာေရာင္သစ္ခြပြင္႔ရဲ႕ သမုိင္းအစ ကေနစျပီး သူထြက္သမွ်စာအုပ္ကို

အကုန္လုိက္ဖတ္ပါေတာ႔တယ္။

က်ေနာ္အၾကဳိက္ဆုံး၀တၱဳကေတာ႔

“ေဒါင္းတစ္တြန္စြန္တ၀ဲ ေ၀းသည္ကိုမွွွ် “ဆုိတဲ႔ စာအုပ္နဲ႔

“ေျပာျပလုိက္ပါရွင္ေမြးလြန္းပြင္႔ရယ္”ဆုိတဲ႔ စာအုပ္နွစ္အုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

“ ခုေတာ႔လည္းတစိမး္ေတြလုိပါဘဲလား“ဆုိတဲ႔စာအုပ္ကေတာ႔လူၾကဳိက္အမ်ားဆုံးစာအုပ္

ဘဲျဖစ္ပါတယ္။

အေတာ္မ်ားမ်ားက ျငိမး္ေက်ာ္ ဆုိတာနဲ႔ အခ်စ္၀တၱဳစာေရးဆရာသက္သက္လုိ႔ထင္ၾကပါတယ္။

သူ႔၀တၱဳေတြထဲက ထဲမွာ

မိသားစု ခ်စ္ျခင္း

သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ အျပန္အလွန္ ေဖးမျခင္း

သည္းခံခြင္႔လႊတ္ျခငး္

အနစ္နာခံျခင္း စတဲ႔ လူတုိ႔ရဲ႕ ျပဳက်င္႔အပ္တဲ႔

ရွိသင္႔တဲ႔စိတ္ထားေကာင္းေတြကုိ အျမဲ ေဖာ္ျပေလ႔ရွိပါတယ္။

ေနာက္ ျပီး နုိင္ငံနဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔ ျဖစ္လာနုိင္တဲ႔အေၾကာင္းအရာေတြကုိ

လည္းပါးပါးေလးထည္႔ျပီးေရးေလ႔ရွိပါတယ္။

ျငိမး္ေက်ာ္ျပီးရင္ ေမာင္ေမာင္ျမင္႔လြင္နဲ႔  ႏြမ္ဂ်ာသုိင္းကိုၾကဳိက္ပါတယ္။

မင္းသိခၤရဲ႕ ဂမၻီရ ေတြ ဆားပုလင္းနွင္းေမာင္ေတြ

ေဇာ္ေဇာ္ေအာင္ရဲ႕ စုိးေအာင္ေတြ

စစ္တကၠသုိလ္အေၾကာင္းေရးတဲ႔ တင္သန္းဦးနဲ႔

ေထာက္လွမ္းေရး၀တၱဳေတြေရးတဲ႔ ၀င္းေမာင္ထြန္းရဲ႕ ၀တၱဳေတြကလဲ

က်ေနာ္နွစ္သက္တဲ႔စာေရးဆရာေတြပါဘဲ။

ျမန္မာ႔စာေပသမုိင္းမွာ လူတုိင္းသိတဲ႔အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို

ေျပာငး္ျပန္လွန္ေရးျပီး ေက်ာ္ၾကားခဲ႔သူ ခ်စ္ဦးညဳိကုိလဲနွစ္သက္ပါတယ္။

 

 

စာေရးဆရာမေတြထဲမွာ အယူအဆေတြကိုျပတ္သားစြာေရးတတ္တဲ႔စန္းစန္းႏြဲ(သာယာ၀တီ)

ရင္ေမာစရာေတြကုိ ဟာသစြက္ျပီးအေမာေျဖတတ္တဲ႔မစႏၵာ

မြန္းက်ပ္ပိတ္ေလွာင္ေတြတဲ႔ဘ၀ကုိ စာနာစိတ္နဲ႔ေရးတဲ႔ မုိးမုိး(အင္းလ်ား) တုိ႔

ကေတာ႔ က်ေနာ္ အေတာ္ေလးၾကဳိက္တဲ႔

ဆရာမေတြ လုိ႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္။

က်န္တဲ႔ဆရာဆရာမေတြကိုေတာ႔ မၾကဳိက္ဘူးလုိ႔မဆုိုလုိပါဘူး။

အေတာ္မ်ားမ်ားကိုက်ေနာ္ဖတ္ပါတယ္။

စာေရးဆရာေပါငး္စုံရဲ႕ စာကိုက်ေနာ္ဖတ္ပါတယ္။

 

ေနာက္အဲဒီေခတ္က မဂၢဇင္းေတြ အေတာ္ထြန္းကားခဲ႔တဲ႔ေခတ္ပါဘဲ။

မဂၢဇင္းေတြ ထြန္းကားတယ္ဆုိမွေတာ႔ ၀တၱဳတုိေတြလဲ တစ္ေခတ္ထ တယ္ေျပာနုိင္ပါတယ္။

ျမ၀တီ ရူ႔မ၀ ေငြတာရီ စႏၵာ ျဖဴနီညဳိျပာ ေပဖူးလႊာ ဟန္သစ္ မေဟသီ စံပယ္ျဖဴ

အစရွိတဲ႔ မဂၢဇင္းေပါငး္စုံမွာ ျမန္မာျပည္က ၀တၱဳေရးဆရာေပါငး္စုံရဲ႕ လွပတဲ႔

လက္ရာေပါင္းစုံကိုဖတ္ရ တာ အင္ မတန္မွအရသာရွိလွပါတယ္။

ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ ၀တၱဳတုိေရႊေခတ္လုိ႔ဆုိနုိင္ပါတယ္။

ေျမာက္ျမားလွစြာေသာ၀တၱဳ တုိ အေရးေကာင္းလွတဲ႔ဆရာ ဆရာမ

ေပါင္းစုံကို ဖတ္ရင္း ၾကည္ႏူးေက်နပ္ရပါတယ္။

လွပေမႊးၾကဳိင္တဲ႔ ပန္းေပါင္းစုံရွိေသာ ပနး္ဥယ်ာဥ္ထဲကို ၀င္လုိက္ရသလုိပါဘဲ။

ေသာ္တာေဆြ၊ခင္ျမဇင္၊မာန္ျမင္႔၊တကၠသိုလ္ျမစိမး္ သဲအိမ္ေမာင္ေန၀ါ

ေဆာင္း၀င္းလတ္၊ေမာင္ညဳိျပာ၊ေမာင္သာခ်ဳိ။ေမာင္ရင္႔မာေက်ာင္းကုန္း၊

ျခိမ္႔သဲ၊မင္းလူ၊၀င္း၀င္းလတ္၊ေန၀င္းျမင္႔၊သုိက္ထြန္းသက္၊သရ၀ဏ္(ျပည္)

ကိုေဆြ၊တြာလ္ခမ္းမာန္၊ေက်ာ္စြာထက္။ရဲသ်မး္၊လူမ်ဳိးေနာ္၊

ႏုႏုရည္(အင္း၀)၊ျမေႏွာင္းညဳိ၊သစၥာနီ၊ပုိင္စုိးေ၀၊

ျမတ္သစ္၊ေမာင္သစ္၊

နုိင္ေဇာ္၊၀င္းစည္သူ၊ဂ်ဴး။ကိုရုိးကြန္႔၊ခက္မာ၊

က်ေနာ္မမွတ္မိတဲ႔ စာေရးဆရာေတြလဲအမ်ားၾကီးေပါ႔။

 

ကဗ်ာဆုိရင္လဲ မုးိေ၀ကဗ်ာ ေတာ္လွန္ကဗ်ာ ကာရံမဲ႔ကဗ်ာ

ဆုိတဲ႔ ပုံစံသစ္ အေတြးသစ္ေတြနဲ႔ေရးဖြဲ႔ၾကတဲ႔ကဗ်ာဆရာေတြ

အမ်ားၾကီးပါဘဲ။

ကဗ်ာဆရာနာမယ္ေတြနဲ႔ ၀တၱဳတုိစာေရးဆရာ နာမယ္ေတြကို

စာရင္းျပဳစုမယ္ဆုိရင္ အမ်ားၾကီးမွ တကယ္႔ ကုိအမ်ားၾကီးပါ။

 

က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေခတ္မွာ ေခတ္စားခဲ႔တာ တစ္ခုက ပုိစ္ကဒ္ပါ။

သူငယ္ခ်င္း ကိုေပးဘုိ႔

မိတ္ေဆြကိုေပးဘုိ႔

ခ်စ္သူကုိေပးဘုိ႔  အေကာင္းဆုံးလက္ေဆာင္က ပုိစ္ကဒ္ပါဘဲ။

လြတ္လပ္ေရးေန႔ ျပည္ေထာင္စုေန႔ လုိအထိန္းအမွတ္ေန႔ေတြအတြက္ဆုိျပီး

အစုိးရဌာနေတြလဲ ရန္ပုံေငြရေအာင္ပုိစ္စကဒ္ထုတ္ၾကပါတယ္။

ပုိစ္ကဒ္ေလးေတြမွာ အဆြဲအမ်ားဆုံးကေတာ႔ေရႊစုိးဟန္နဲ႔ေပၚဦးသက္

လို႔ထင္ပါတယ္။

ပုိစ္ကဒ္မွာ ေမာင္ပန္းေမႊးရဲ႕လက္ရာ ကဗ်ာ အတုိေလးေတြပါ ပါ တယ္။

 

အင္မတန္ေရာင္းေကာင္းတဲ႔ေစ်းကြက္၀င္ပစၥည္းတစ္ခုလဲျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္႔မေမ႔နုိင္စရာ ေတြပါဘဲ။

 

အလုပ္ေလးလုပ္လုိက္ စာေလးဖတ္လုိက္

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္လုိက္

ျငင္းလုိက္ခုန္လုိက္

အလုပ္အားရင္ခ်စ္သူဆီသြားလုိက္

ရုပ္ရွင္အတူသြားၾကည္႔လုိက္

စတိတ္ရွုိးေတြသြားလုိက္လုပ္ေနတဲ႔က်ေနာ္

ဘ၀ရဲ႕ၾကီးမားေသာေျပာင္းလဲတဲ႔အခ်ိန္ကိုေရာက္လာပါေတာ႔တယ္။

 

 

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္

 

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

25-10-2014

 

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1610 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။