“ခ်ဳိက္ရြာလား”

 

1ေတာင္ၾကားက ရြာကေလး

1ေတာင္ၾကားက ရြာကေလး

က်ေနာ္တုိ႔မႏၱေလးရုံးမွာမန္းေလးျမဳိ႔ခံေတြတင္မကဘဲ

အနယ္နယ္က လာျပီးအလုပ္လုပ္ၾကသူေတြလဲရွိပါတယ္။

“ခ်ဳိက္”ဆုိတဲ႔ နာမယ္ထူးထူးဆန္းဆန္းေလး နဲ႔ ရြာေလးက လာျပီး

အလုပ္လုပ္တဲ႔ သူက သူတုိ႔ရြာမွာ ကထိန္ခင္းမယ္လုိက္ခဲ႔ပါလုိ႔ေျပာလာပါတယ္။

လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္က သူတုိ႔ မိသားစုက သိမ္ေဆာက္ျပီးလွဴတုံးကလဲက်ေနာ္မလုိက္ျဖစ္ခဲ႔။

အခုတန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔မွာေတာ႔ ဆုိင္ကလဲ  ၂ ရက္ပိတ္ေတာ႔ လုိက္သြားဘုိ႔

အဆင္ေျပပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ အေ၀းဖိတ္ညမွာ က်ေနာ္တုိ႔ထြက္။

အနီးဖိတ္ေန႔ညေနအလွဴလွည္႔။

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ေန႔မွာေရစက္ခ် တရားနာ။

အဲဒီုလျပည္႔ ေန႔ ေနလည္မွာျပန္မယ္လုိ႔

စီစဥ္လုိက္ၾကပါတယ္။

မသြားခင္ ၃-၄ရက္ေလာက္ကတည္းက လွဴဘြယ္ပစၥည္းေတြ၀ယ္ၾကျပဳၾကနဲ႔

အလုပ္ေတြရွုပ္လုိ႔ေပါ႔။

က်ေနာ္တုိ႔အတူသြားမယ္႔လူက အားလုံး ( ၁၂)ေယာက္။

ရြာေရာက္ရင္ သီခ်င္းဆုိဘုိ႔ အတြက္ မႏၱေလးကေန  ေဆာင္းေဘာက္ေတြစက္ေတြ

တစ္ခါထဲသယ္သြားၾကပါတယ္။

Light truck  နဲ႔ သြားၾကမွာပါ။

ကားေနာက္ခန္းေရွ႔ပုိင္းမွာပစၥညး္ေတြကို ေသခ်ာတုပ္ေနွာင္ျပီးတင္။

ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးေလးေတြက အဲဒီအေပၚထပ္ျပီးတင္၊

လူေတြကေနာက္ကထုိင္ တေပ်ာ္တပါးၾကီးေပါ႔။

မန္းေလးးကေန ည ကိုးနာရီေလာက္ထြက္ရင္ မနက္ ငါးနာရီေလာက္ေရာက္မယ္ေျပာပါတယ္။

က်ေနာ္အိမ္ကိုည ၈နာရီေလာက္လာေခၚမယ္။

ေတာင္ျမဳိ႔မွာေနတဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က က်ေနာ္႔အိမ္ကလာေစာင္႔မယ္။

မန္းေလးေတာင္ေျခကတစ္ေယာက္။

မန္းေလးတကၠသုိလ္ထဲကတစ္ေယာက္ကိုျမဳိ႔သစ္ေနတဲ႔လူကၾကဳိလာမယ္။

ကားေမာင္းတတ္တဲ႔သူကေလးေယာက္ပါေတာ႔တစ္ေယာက္တစ္လွည္႔စီေမာင္းၾကမယ္

လုိ႔စီစဥ္ထားၾကတာပါ။

တကယ္သြားမယ္႔ညလဲေရာက္ေရာ ည ၈နာရီမထုိးခင္မုိးေတြရြာပါေတာ႔တယ္။

အဲေတာ႔ က်ေနာ္ဆီလာၾကုိမယ္႔အခ်ိန္လဲေနာက္က်လုိ႔သြားပါတယ္။

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ဖုနး္ေတြဆက္ၾကခ်ိန္းၾကနဲ႔ေပါ႔။

အစကေတာ႔ မုိးအတိတ္ေစာင္႔ေနပါေသးတယ္။

ေနာက္ဆုံးေတာ႔ မုိးရြာထဲမွွာဘဲသြားဘုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကပါေတာ႔တယ္။

က်ေနာ္တုိ႔မနး္ေလးျမဳိ႔ကခြာေတာ႔ ၉နာရီ၁၅ရွိေနပါျပီ။

အျမန္လမ္းကေနမိတၳီလာ ထိသြားျပီး အဲဒီကမွ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းဘက္ကေန

ခ်ဳိက္ရြာကိုသြားၾကမယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။

လမး္ခရီးကိုတြက္ၾကည္႔ေတာ႔ မန္းေလးကေန ေခ်ာက္

ေခ်ာက္ကေနဆိပ္ျဖဴ။

ဆိပ္ျဖဴကေနသူတုိ႔ရြာေရာက္ေအာင္ ေတာင္ၾကားေတြထဲကေကြ႔ပါတ္ျပီး

မုိင္ ၂၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ဆက္သြားရမယ္ဆုိပါတယ္။

မနး္ေလးကေနသူတုိ႔ရြာကို မုိင္၂၀၀ေက်ာ္ေလာက္ေ၀းပါတယ္။

ျမစ္တစ္စင္းနဲ႔ေခ်ာင္း၂ခုကိုျဖတ္ရပါတယ္။

ဧရာ၀တီျမစ္ရဲ႕တစ္ဖက္ကမ္းမွာရွိတဲ႔ ဆိပ္ျဖဴကို “အေနာ္ရထာတံတား”

ေပၚကျဖတ္ရပါတယ္။

ဆိပ္ျဖဴကေနဆက္သြားတဲ႔အခါ မေကြးဘက္ကလာတဲ႔ေဒါင္းေနေခ်ာင္းနဲ႔

တစ္ဆက္ထဲျဖစ္တဲ႔ခ်စ္ေခ်ာင္းကိုျဖတ္ရပါတယ္။

ခ်စ္ေခ်ာင္းက သဲျပင္က်ယ္ၾကီးပါ။

ေတာင္ေပၚေရက်တဲ႔အခ်ိန္မွသာ ေရရွိပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔ေရၾကီးခ်ိန္မွာဆုိရင္လဲ ေရျပင္က်ယ္တဲ႔အတြက္ျဖတ္ရခက္ပါသတဲ႔။

ေခ်ာင္းတစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ကုိ ကူးဘုိ႔ ကားတစ္စီးသြားသာရုံကြန္ကရစ္လမ္းေလးခင္းထားပါသတဲ႔။

အဲဒီခ်စ္ေခ်ာင္းကိုေက်ာ္ျပီးရင္ “ေယာေခ်ာင္း” ကိုေရာက္ပါတယ္။

ေယာေခ်ာငး္တံတားကေတာ႔ထူးျခားပါတယ္။

ပခုကၠဴကေနပုဂံကိုသြားတဲ႔မီးရထားလမး္နဲ႔ကားလမး္ အတူတြဲသုံးရတဲ႔လမး္မုိ႔ပါ။

မေကြးတုိင္း ပခုကၠဴခရုိင္ထဲမွာရွိတဲ႔ ခ်ဳိက္ ဆုိတဲ႔ရြာေလးကုိ

ေယာေခ်ာင္းက ရစ္ေခြျပီးစီးဆငး္ေနလုိ႔ပါတယ္။

ခ်ဳိက္ကိုေရာက္ေအာင္ေတာင္ကုန္းေလးေတြကိုေကြ႔ပါတ္ျပီးေဖာက္ထားတဲ႔

လမး္အတုိင္းသြားရပါတယ္။

ရြာေလးကေတာင္ကုန္းရဲ႕အေျခမွာရွိတာပါ။

ရြာတည္ခဲ႔တာကေတာ႔ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာျပီလုိ႔ဆုိပါတယ္။

အဲဒီရြာေလးရဲ႕အဓိကထြက္ကုန္ ၂ မ်ဳိးရွီပါတယ္။

ပထမတစ္မ်ဳိးကေတာ႔ ျမန္မာတျပည္လုံးစားတဲ႔ၾကက္သြန္နီပါဘဲ။

တစ္ရြာလုံးၾကက္သြန္နီစုိက္ၾကပါတယ္။

ေနာက္တစ္မ်ဳိးကေတာ႔ “ကပ္ေၾကး”ပါဘဲ။

ျမန္မာျပည္ထဲကုိ တရုပ္ကပ္ေၾကးေတြ၀င္မလာခင္က

ခ်ဳိက္ရြာက ထြက္တဲ႔ကပ္ေၾကးကိုသုံးခဲ႔ၾကရပါသတဲ႔.။

အခုခ်ိန္ထိလဲ ကပ္ေၾကးလုပ္ငန္းက ရွိေနတုန္းပါဘဲ။

ဒါေပမယ္႔အရင္ေလာက္ေတာ႔မတြင္က်ယ္ေတာ႔ဘူးလုိ႔ဆုိပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ အျမန္လမ္းေပၚေရာက္ေတာ႔ မုိးက ကြက္ၾကားရြာေနတာပါ။

မုိးသဲတဲ႔ေနရာကအေတာ္သဲေတာ႔ခပ္ျဖည္းျဖည္းဘဲေမာင္းရပါတယ္။

အျမန္လမ္းေပၚမွာ ရန္ကုန္သြားတဲ႔ အိပ္စ္ပရက္စ္ကားၾကီးေတြနဲ႔ဆုံပါတယ္။

ခါတုိင္းက်ေနာ္ရန္ကုန္သြားရင္ ဒီလုိဘုရားဖူးကားေလးေတြကုိ က်ေနာ္ကလွမး္ေငးေနက်။

အခုတစ္ခါေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ကားပုေသးေသးေလးေဘးက ကားၾကီးေတြျဖတ္တာကို

ျပန္ေငးၾကည္႔ မိပါတယ္။

မိီးေရာင္စုံအတန္းျမင္ေနရတာကေန ခဏေလးအတြင္းမွာဖ်ပ္ကနဲေရာက္လာျပီး

ကုိယ္႔ ကားနံေဘးကေန ရိပ္ကနဲျဖတ္သြားလုိက္တာလန္႔စရာေကာင္းလွပါတယ္။

သူတုိ႔ေမာင္းလာတဲ႔အရွိန္နဲ႔ကိုယ္႔ကားကို ၀င္ခ်ိတ္လုိက္မိရင္ဆုိတဲ႔အေတြး၀င္လာေတာ႔

သြားရတာေတာင္ေၾကာက္လာပါတယ္။

တစ္ေျဖးေျဖးေမာင္းလာရင္းက ည ဆယ္ႏွစ္နာရီထုိးခါနီးမွာ အျမန္လမး္ေပၚကေနမိတၳီလာျမဳိ႔ဘက္ကုိ

ခြဲဆငး္တဲ႔ လမး္ကုိေရာက္လာပါတယ္။

သန္းေခါင္ယံ ေရာက္ခါနီးမွာေတာ႔ လမး္နံေဘးနားက “ေရႊညီကုိ”ဆုိတဲ႔

ဆုိင္ေလးမွာခဏနားရင္းၾကာဇံဟင္းေသာက္ၾကပါတယ္။

အျမန္လမ္းတစ္ေလ်ာက္လုံးမွာ  တယ္လီေနာကဒ္ထည္႔ထားတဲ႔ဖုနး္နဲ႔

အင္တာနက္ၾကည္႔လာလုိက္တာအဆင္ေတြေျပလုိ႔။

ဒါေပမယ္႔ ကားရပ္တဲ႔နားေရာက္ေတာ႔ တယ္လီေနာလဲလုိင္းမမိေတာ႔။

အဲဒါနဲ႔ ေအာ္ရီဒူးကဒ္ကို ထည္႔ျပီး သုံးလုိက္ေတာ႔ လုိင္းေကာင္းျပီး

အင္တာနက္လုိင္းေတြပြင္႔လာေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔ကို ဓါတ္ပုံရုိ္္က္ျပီးတင္လုိက္ပါတယ္။

အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ ေခတ္မွီစြာကမၻာၾကီး ကို သတင္းေပးတာေပါ႔။

သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ေကာ္မင္းေတြ like ေတြတက္လာပါေတာ႔တယ္။

***********************************************************

ခဏေနေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႔ ခရီးဆက္ၾကပါတယ္။

ေက်ာက္ပန္းေတာင္းဘက္အသြားလမး္မွာေတာ႔ မုိးမရြာေတာ႔ပါဘူး။

က်ေနာ္တုိ႔အသြားလမး္မွာ ဘုရားပြဲေတာ္တစ္ခု ကိုေတြ႔ရပါတယ္။

ပြဲခင္းကထြက္ေနတဲ႔ ဓါတ္မီးေရာင္ လင္းထိန္ထိန္ကိုျမင္ေနရသလုိ ဇာတ္ပြဲကေနပ်ံ႔လြင္႔လာတဲ႔သီခ်င္းသံကုိလည္းၾကားရပါတယ္။

လမး္တစ္ေလ်ာက္မွာပြဲေတာ္ကျပန္လာတဲ႔ဆုိင္ကယ္ေတြကိုတစ္လမး္လုံးေတြ႔လာရပါတယ္။

လမး္တစ္ေလ်ာက္ကရြာေတြက ပြဲေတာ္ကိုလာတဲ႔ဆုိင္ကယ္ေတြျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ပါလာတဲ႔ မိန္းကေလးသုံးေယာက္ကေတာ႔

ေစာင္ေလးေတြျခဳံ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္မွီ တင္ထားတဲ႔ပစၥည္းေတြ

ကိုေက်ာကပ္ျပီးအိပ္ေပ်ာ္ေနၾကပါတယ္။

ေယာက်္ားေလးေတြကေတာ႔ ကားေနာက္ျမီးမွာထုိင္ရင္းစကားေတြေျပာလာၾကပါတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ႔ လမင္းေရာ ၾကယ္ေတြပါစုံေနတဲ႔ ေကာင္းကင္ၾကီးကိုၾကည္႔ရင္းကေန

ေမွးခနဲ႔ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။

အသံဆူဆူညံညံေတြလဲၾကား သြားေနတဲ႔ကားကရပ္သြားေတာ႔

က်ေနာ္လဲ အိပ္ေနရာက လန္႔ နုိးသြားပါတယ္။

ကားေပၚကဆင္းျပီးၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းကိုေရာက္ေနပါျပီ။

အဲဒီေရာက္ေတာ႔ကားလဲနားလူလဲနား။

ညလည္စာစားသူကစား။

ေကာင္ေလးေတြကေတာ႔ စေလာင္းကလာေနတဲ႔ေဘာလုံးပြဲကိုၾကည္႔ေနၾကပါတယ္။

အာဆင္နယ္ပြဲလုိ႔ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ရပ္တဲ႔ေနရာက မန္းေလးမေကြးသြားတဲ႔ကားေတြနားတဲ႔လမး္ဆုံပါ။

အာလူးေၾကာ္ မာလကာသီး ၀ယ္လုိ႔ေကာင္းတဲ႔ဆုိင္ေလးေတြရွိတဲ႔ေနရာေပါ့။

နာရီ၀က္ေလာက္နားအေပ႔ါအပါးသြားျပီးက်ေနာ္တုိ႔ခရီးဆက္ခဲ႔ၾကေတာ႔

မနက္ ၂နာရီထုိးခါနီးပါျပီ။

က်ေနာ္က အျပန္မွာေဂြးခ်ဳိကန္က ထနး္ပင္ ကို ဓါတ္ပုံ၀င္ရုိက္ခ်င္တယ္ေျပာေတာ႔

သူတုိ႔ကအျပန္ပုဂံကလွည္႔ျပန္မယ္ေျပာၾကပါတယ္။

အဲဒီေဂြးခ်ဳိကန္ကို အေစာကမွျဖတ္လာတာလုိ႔လဲေျပာပါတယ္။

အဲလုိသြားေနရင္းက်ေနာ္တစ္ခါျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္ပါတယ္။

က်ေနာ္ျပန္နုိးေတာ႔ကားက တံတားၾကီးတစ္ခုေပၚျဖတ္ေနပါျပီ။

ေခ်ာက္နဲ႔ဆိပ္ျဖဴကုိကူးဘုိ႔ ဧရာ၀တီျမစ္ကိုျဖတ္တဲ႔တံတားလုိ႔ေျပာပါတယ္.။

ျမစ္ကုိျဖတ္ေတာ႔ ေရစပ္မွာဆုိက္ထားတဲ႔ ေမာ္ေတာ္ေလးေတြေပၚက

မီးေရာင္လဲ႔လဲ႔ေလးေတြျမင္ရတာ ကဗ်ာဆန္လုိက္တာ။

က်ေနာ္႔ေဘးနုားမွာထုိင္ေနတဲ႔ခ်ဳိက္သားေလးကေတာ႔သူတုိ႔

အရင္ကသြားရလာရတာကိုရွင္းျပေနပါတယ္။

“ဟုိးအရင္က ေခ်ာက္ကိုေစ်း၀ယ္လာမယ္ဆုိရင္

မနက္ေစာေစာထ။

လမး္ေလ်ာက္ျပီးေယာေခ်ာင္းကိုျဖတ္။

ေရမရွိတဲ႔အခါဒီအတုိင္းကူး။

ေရမ်ားရင္ေလွနဲ႔ကူူးေပါ႔။

ေခ်ာင္းကူးျပီးရင္ ျမစ္ကူးတုိဆိပ္ကုိ ေျခလ်င္ ျဖစ္ျဖစ္

လွည္းျဖစ္ျဖစ္နဲ႔သြား။

ေမာ္ေတာ္စီးျပီးေခ်ာက္ဘက္ကုိကူးရတယ္။

အခုတံတားၾကီးနားမွာေမာ္ေတာ္ကပ္တာေပါ႔။

အဲဒီကမွျမင္းလွည္းေတြနဲ႔ေခ်ာက္သြားေစ်း၀ယ္။

ညေန မွ ေမာ္ေတာ္ျပန္ထြက္ေတာ႔

တစ္ခါတစ္ခါမ်ား ရြာကိုမုိးစုပ္စုပ္ခ်ဳပ္မွေရာက္တယ္။

ဆင္းရဲလုိက္တာမွလြန္ပါေလေရာ”

အေမွာင္ထဲမွာမုိ႔သူ႔မ်က္နွာေပးကုိမျမင္ရေပမယ္႔

အသံၾကားရတာေတာ႔လြန္ေလျပီးေသာကာလတစ္ခုကို

သူ သတိတရရွိေနပုံပါဘဲ။

2ရြာကိုပါတ္စီးေနတဲ႔ေယာေခ်ာင္း

2ရြာကိုပါတ္စီးေနတဲ႔ေယာေခ်ာင္း

ခ်ဳိက္ဘက္ကလူေတြက လုပ္ရကုိင္ရတာပင္ပန္းတာကို

ဆင္းရဲတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။

တစ္ခါက

“ဆရာအေတာ္ဆင္းရဲေနျပီလား”လုိ႔ ေမးတာခံရတာကို

စိတ္တုိသြားဘူးပါတယ္။

တကယ္ေတာ႔ “ဆရာ အေတာ္ပင္ပန္းေနျပီလား “လုိ႔ေမးတာပါ။

ကိုယ္က သူတုိ႔ စကားမေပါက္ေတာ႔ စိတ္တုိမိတာေပါ႔။

ေဒသႏၱရစကားဆုိတာ ဒါကုိဆုိလုိတာပါ.။

တံတားကိုျဖတ္ျပီးတဲ႔အခါမွာေတာ႔ ဆိပ္ျဖဴကေန ခ်ုဳိက္ဘက္ကုိသြားဘုိ႔

ခ်ဳိး၀င္လုိက္ၾကပါတယ္။

ည က မုိးရိပ္နည္းနည္းရွိေတာ႔ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ။

ခ်ဳိက္ကိုအ၀င္မွာေတာ႔ ပထမေမာင္းလာတဲ႔သူက ေဒသခံ ေကာင္ေလးနဲ႔

ဂ်ဴတီခ်ိန္းၾကပါတယ္။

ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ကားတစ္စီးထဲလမး္ေပၚေျပးလုိ႔ေနပါတယ္။

မနက္သုံးနာရီေက်ာ္တဲ႔အခ်ိန္ေရာက္ေနတာကုိး။

ဆုိင္ကယ္တစ္စီးစႏွစ္စီးစေတာ႔ေတြ႔ေနရပါတယ္။

ေယာေခ်ာင္းတံတားကိုျဖတ္ျပီးတဲ႔အခ်ိန္ကစျပီး ေက်ာက္လမး္မ

မဟုတ္ေတာ႔ဘဲ ေက်ာက္စရစ္ခဲလမး္ျဖစ္လုိ႔လာပါတယ္။

ကားကလဲလမး္ေပၚမွာခုန္ေပါက္ေျပးလႊား။

က်ေနာ္တုိ႔ ေနာက္ခန္းကထုိင္တဲ႔သူေတြမွာေတာ႔

ဟုိယိမ္းဒီယိမ္း။

ကုိင္စရာကလဲ မရွိေတာ႔ ကိုယ္႔အခ်င္းခ်င္းမွီျပီးထိန္းလုိ္က္ၾကရပါတယ္။

သြားေနရငး္က အေပၚမွာတင္ထားတဲ႔အ၀တ္ထုတ္ေတြျပုတ္က်လာပါတယ္။

အဲဒီလုိျပဳတ္က်ေတာ႔မွ လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးနဲ႔ထုိးအၾကည္႔

ကားထဲမွာဖုံေတြလုံးေနတာကိုေတြ႔ရပါေတာ႔တယ္။

အျမန္လမး္မွာ မုးိေတြရြာေတာ႔ ကားေဘးနွစ္ဖက္က မုိးကာေတြကို

ခ်ထားလုိက္ေတာ႔ ေနာက္က ၀င္လာသမွ် ဖုံေတြက ကားထဲကေန

အျပင္မထြက္ဘူးျဖစ္ေနတာပါ။

ေစာင္ျခဳံအိပ္လာတဲ႔ကေလးမေလးေတြကလြဲရင္က်န္တဲ႔သူအားလုံး

ဖုံေတြေၾကာင္႔ျဖဴေဖြးေနပါတယ္။

လမး္ကေတာင္တက္လမး္ဆုိေတာ႔ ကားက ရုန္းျပီးတက္ရေတာ႔

ဖုံေတြက ပုိျပီးထလာတဲ႔သေဘာရွိပါတယ္။

လမး္ေျပတဲ႔နားမွာကားခဏရပ္။

ေဘးနွစ္ဖက္က မုိးကာေတြလိပ္တင္ျပီးခရီးဆက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

လေရာင္မသဲမကြဲေအာက္မွာ ျမင္ေနရတာကေတာ႔

က်ေနာ္တုိ႔ကားေလးက ေတာင္ၾကားထဲကေနခရီးဆက္ေနတယ္ဆုိတာကိုပါဘဲ။

လွိမ္႔လုိက္လူးလုိက္ နဲ႔ ကားေလးကခုန္ေပါက္ေျပးလႊား။

လမး္အေကြ႔မ်ားေရာက္ရင္ ဟြန္းတတီတီ တီး။

အေ၀းကလာေနတဲ႔မီးေရာင္ေလးမ်ားျမင္ရင္လမ္းက်ယ္တဲ႔ေနရာမွာခဏရပ္ျပီး

အေပၚတက္လာတဲ႔ ဆုိင္ကယ္ကို လမး္ေပးရငး္ေစာင္႔ နဲ႔ လာခဲ႔ၾကပါတယ္။

သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ရြာအ၀င္လမး္ထဲကိုေရာက္လာပါတယ္။

ခဏေလးေနေတာ႔ မီးေရာင္ေတြထိန္ေနတဲ႔အိမ္၀ုိင္းထဲကို ကား က ထုိး၀င္လုိက္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔လာမွာကို အသင္႔ေစာင္႔ေနၾကပါတယ္။

မွန္သာၾကည္႔မိရင္က်ေနာ္တုိ႔ေမ်ာက္ျဖဴအဖြဲ႔ ကိုျမင္ရတာရီစရာၾကီးေနမွာပါ။

က်ေနာ္တုိ႔ လည္းကားေပၚကဆင္းမွ တစ္ကုိယ္လုံးေညာငး္ညာကိုက္ခဲေနတာကို

သတိထားမိပါေတာ႔တယ္။

ကားေပၚကဆငး္ေတာ႔ အိမ္ရွင္ေတြက က်ေနာ္တုိ႔ကုိမ်က္နွာသစ္ေျခေဆးလက္

ေဆးလုပ္ျပီး ခဏျပန္အိပ္ၾကဘုိ႔ေျပာပါတယ္။

အထုပ္ေတြလဲထားမနက္မုိးလင္းမွ ခ်ဘုိ႔ေျပာပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲေျခလက္ေဆးျပီး တဲ႔အခါ အိမ္အေပၚထပ္ကိုလုိက္ပုိ႔ပါတယ္။

အေပၚလဲေရာက္ေရာ အသင္႔ခင္းေပးထားတဲ႔ ေနရာမွာ

အညာေစာင္အသစ္ေတြ ျခဳံျပီးအိပ္လုိက္ၾကပါေတာ႔တယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံးတစ္ခ်ဳိးတည္းတန္းစီျပီးအိပ္လုိက္ၾကတာ

အိပ္ယာက နုိးတဲ႔အခ်ိန္ ကေတာ႔ မနက္(၇)နာရီ။

ေအာက္ထပ္ကုိဆင္းလာေတာ႔ စားပြဲေပၚမွာက်ေနာ္တုိ႔စားဘုိ႔

အေၾကာ္ေတြရယ္ မုန္႔ဆုပ္ေတြရယ္က အေငြ႔တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔

အဆင္သင္႔။

အဲေတာ႔မွ က်ေနာ္တုိ႔လဲ မုန္႔မစားေသးဘဲ ေရအရင္ခ်ဳိးဘုိ႔ အသင္႔ျပင္ၾကရပါေတာ႔တယ္။

အေတာ္ေလးကိုအိပ္လုိ႔ေကာင္းတဲ႔ညပါဘဲ။

 

3လွေသာရြာကေလး

3လွေသာညေနခင္း

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး

13-11-2014

(လမ္းတစ္ေလ်ာက္ရုိက္လာတဲ႔ဓါတ္ပုံေတြကေတာ့

ဖုနး္ကဒ္ပ်က္တဲ႔ထဲမွာပါသြားလုိ႔ပုံေတြမစုံေတာ႔ပါဘူး)

 

 

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1607 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။