လူတိုင္း လူတိုင္း အခ်စ္နဲ ့မကင္းၾကဘူးလို ့ဆိုေပမယ့္ …

ကုိယ္ခ်စ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ အတြက္ ကြ်န္မတို ့ဘယ္ေလာက္အထိ အနစ္နာခံႏိုင္ၾကသလဲ။

ဘာသာမတူ၊ ယဥ္ေက်းမွုမတူတဲ့ ကုိယ့္ခ်စ္သူ ရဲ ့ခံယူမွုေတြ ကုိ သူနဲ ့ထပ္တူတန္ဖိုးထားႏိုင္သလား။

ကုစရာေဆးမရွိတဲ့ ေရာဂါဆိုးတစ္ခု ကုိ ကုိယ္က နာနာက်င္က်င္ခံစားေနရျပီး၊ သူ ့မ်က္ႏွာေလးကုိ ေနာက္ဆံုးျမင္ေတြ ့သြားဖို ့လိုအပ္ေနခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ထက္ပုိအေရးေပးရမယ့္အရာေတြ၊ ငဲ့ညွာမွုေတြ ေၾကာင့္ လာမေတြ ့ႏိုင္တဲ့ ခ်စ္သူကုိ နားလည္ေပးႏိုင္ေလာက္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၴာမ်ိဳး ကြ်န္မတို ့မွာ ရွိသလား။

ဟင့္အင္း..ကြ်န္မကေတာ့ ကုိယ့္အနားမွာ အျမဲရွိေနျပီး၊ နားလည္မွုေတြ အျပန္အလွန္ ေပးႏိုင္တဲ့ ခ်စ္သူမ်ိဳးကုိပဲ လိုခ်င္တယ္။

အတၴ ၾကီးတယ္ပဲေျပာေျပာ၊ ႏွိုင္းယွဥ္ေရြးခ်ယ္စရာေတြ နဲ ့ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ ကုိယ့္ကုိ ဦးစားေပးစဥ္းစားတတ္တဲ့ ခ်စ္သူမ်ိဳးကုိ လိုခ်င္တယ္။

ကုိယ့္ဘက္ကပဲ အနစ္နာနာခံ၊ နားလည္မွု အျပည့္အ၀ေပးရမယ့္ ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးမွာ ၾကာရွည္ လက္တဲြဖို ့အင္အား ရွိမယ္ မထင္ဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မမွာ မရွိတဲ့.. အင္အားၾကီးမားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၴာနဲ ့သူ ့ခ်စ္သူ အေပၚ အေကာင္းဆံုး ပါရမီျဖည့္ သြားသူ၊ အခက္ခဲေတြကုိ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ ရင္ဆိုင္သြားျပီး အနစ္နာခံသြားသူ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေလ့လာမွတ္သားလိုက္မိတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထမိတယ္။

မ်က္ရည္က်မိတယ္။

သူ ့ရဲ ့ေပးဆပ္မွုေတြ၊ အနစ္နာခံမွုေတြ ကုိ ခ်ီးက်ဴးမိသလို … သူ ့အေၾကာင္းေတြ ကုိ ခ်ေရးခ်င္မိလာတယ္။

ဒီလိုနဲ ့…ကြ်န္မ မိုက္ကယ္အဲရစ္ ေနရာမွာ ခန၀င္ေနမိျပီး သူ ့ခံစားမွု အေၾကာင္းကုိ ခ်ေရးမိသြားတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြ်န္မရဲ ့စကားလံုးေတြဟာ သူ ့ရဲ ့တကယ့္ ခံစားမွုေတြ ကုိ အျပည့္အ၀ေဖာ္က်ဴ းႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ။

******************************************************************

Su 2 photo: internet
စုေရ..

အျပင္မွာ က်ေနတဲ့ ႏွင္းဖဲြေလးေတြကုိ ျကည့္ရင္း နွင္းေတြဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ဘူတန္ႏိုင္ငံ က ေတာင္တန္းေတြ ကုိ ကိုယ္ ျပန္ျပီး သတိရမိတယ္။

အဲဒီတုန္းက ကိုယ္က ဘူတန္ဘုရင္မိသားစု၀င္ေတြ ကုိ စာသင္ေပးေနတဲ့အခ်ိန္၊ စု ကေတာ့ ေတာ္၀င္ႏိုင္ငံျခားေရးရာဌာနမွာ သုေသသနျပဳလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ ့။

ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ျပာတန္းၾကီးေတြရဲ႔ အရိပ္ေအာက္မွာ ကိုယ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္ အပူအပင္ ကင္းကင္းနဲ ့ အမ်ားအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေတြကုိ လုပ္ေဆာင္ခြင္႔ရခဲ႔ ျကတယ္ေလ။

ခုခ်ိန္မွာ မင္းကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ ့ပူျပင္းတဲ့ ေနေရာင္ေအာက္ မွာ (သုတ္ေပးမယ့္သူ မရွိတဲ့ ) ေခြ်းစက္ေတြနဲ ့ျဖစ္ေနမလားဆိုတာ ကိုယ္စိတ္ပူမိတယ္။

 

******************************************************************

မင္းကုိ ခ်စ္ေရးဆိုခဲ့တုန္းက၊ တျခားမိန္းကေလးေတြလို “ခ်စ္ပါတယ္” ဆိုတဲ့ အေျဖစကား မ်ိဳး ကုိ အေႏွာင္အဖဲြ ့ကင္းကင္းနဲ ့ ကုိယ္ရခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ “ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ ့ အေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ဖို ့ လိုအပ္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပည္တြင္းကုိ ျပန္ျပီး ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္ဖို ့ ခြင့္ျပဳရမယ္္” ဆိုတဲ့ သေဘာတူညီမွဳ အရင္ရျပီးမွ သာ ကုိယ့္အခ်စ္ ကုိ မင္းက လက္ခံခဲ့တာေလ။

အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက မင္းရဲ ့ႏွလံုးသားမွာ တိုင္းျပည္နဲ ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ သာ ပထမ ေနရာမွာ ရွိေနခဲ့တယ္ ဆိုတာကုိ ကုိယ္ ေကာင္းေကာင္း နားလည္ သေဘာေပါက္ခဲ့ပါတယ္။

မင္းရဲ ့မြန္ျမတ္တဲ့ လုုပ္ငန္းစဥ္ေတြ အတြက္ နားလည္မွဳရွိစြာနဲ ့ပါရမီျဖည့္ေပးဖို ့လဲ ကုိယ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။

စုေရ…ကိုယ္တို ့ရဲ ့အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ၁၆ ႏွစ္သာ ကာလမွာ မင္းဟာ ဇနီးေကာင္း၊ မိခင္ေကာင္း ပီသစြာနဲ ့ အိမ္ေထာင္တာ၀န္ကုိ ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္း တာ၀န္ယူႏုိင္ခဲ့တယ္။

အလုပ္တာ၀န္က တဘက္နဲ ့ အိမ္ကုိ အျမဲတမ္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ ့ ထားတတ္တဲ့ အက်င့္၊ ကေလးေတြအတြက္ ေမြးေန ့ ေတြ၊ ေပ်ာ္ပဲြရြင္ပဲြေတြကုိ မပ်က္မကြက္ လုပ္ေပးခဲ့ အက်င့္ ေတြေျကာင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျကားမွာ မင္းဟာ စံျပအိမ္ရွင္မ ျဖစ္လို ့ ေနခဲ့တယ္။

သားႏွစ္ေယာက္ အသက္ ၁၂ႏွစ္နဲ ့ ၁၄ ႏွစ္အရြယ္ကုိ ေရာက္လာတဲ့အခါ၊ မင္းေမေမ ( ေဒၚခင္ျကည္) ေနထိုင္မေကာင္း ျဖစ္တဲ့ အေျကာင္း ဖုန္းရျပီး၊ ျမန္မာျပည္ကုိ မင္းျပန္သြားခဲ့ရတယ္။ အဲဒီခရီးဟာ ကိုယ္တို ့့မိသားစုရဲ ့ကဲြကြာျခင္းအစလို ့ ကိုယ္တို ့ အားလံဳး ျကိဳတင္ မသိထားခဲ့ျကဘူးေနာ္။

******************************************************************

Su 1 photo: internet

စုေရ မင္းဟာ…အိမ္ေထာင္ရွင္မေကာင္းတစ္ဦးအျဖစ္၊ မိခင္ေကာင္းတစ္ဦး ျဖစ္ရံုတင္မက ပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ ့ သမီးေကာင္းတစ္ေယာက္ လဲ ျဖစ္လို ့ ေနျပန္ပါေရာလား။

ေမတၲာတရားျပည့္၀တဲ့ မိခင္တစ္ဦးဘ၀ကေန၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ ့တဲ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး အျဖစ္ကေန တိုင္းျပည္က လိုအပ္လာျပီေဟ့ ဆိုတဲ့အခါမွာ ျကမ္းတမ္းတဲ့ နိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားမွဳလမ္းေျကာင္းေပၚကုိ ကူးေျပာင္းျပီး လူထုကုိ ဦးေဆာင္မွဳေတြ ေပးႏိုင္ခဲ့ျပန္တယ္။

မိခင္တစ္ဦးအေနနဲ ့ ေရာ၊ အိမ္ေထာင္ရွင္မ တစ္ဦးအေနနဲ ့ပါ သားေတြကုိ စြန္ ့၊ ခင္ပြန္းကို ထားသြားျပီး ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနတဲ့ မင္းရဲ ့ျပတ္သားတဲ့ လုုပ္ရပ္ကုိ မင္းသူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ ့ က နားမလည္စြာနဲ ့ ေျပာဆိုေ၀ဖန္ျကတိုင္း သားငယ္ကင္မ္က “ေမေမဟာ သူလုပ္ရမယ့္ အလုုပ္ေတြကုိ လုပ္ေနတာပါ” လို ့ ျပန္ေျပာေလ့ရွိတယ္။

“ကြ်န္မသားေတြ ကြ်န္မကုိ လိုအပ္ေနျကမွာကုိ ကြ်န္မ အေျကာက္ဆံုးပဲ” လို ့ မင္းေျပာခဲ့ဖူးတယ္။

က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ျပီး၊ ႏိုင္ငံေရးလွဳပ္ငန္းတစ္ခုတည္း အေပၚအာရံုထားဖို ့၊ ကေလးေတြ အတြက္ မပူပန္ဖို ့ ဖုန္းထဲကေန ကိုယ့္ေျပာစကားေတြ ဟာ ကေလးေတြ အေပၚတာ၀န္ေက်ခ်င္လြန္းတဲ့ မင္းအတြက္ စိတ္ေျဖစရာ ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မယ္လို ့ ကုိယ္ထင္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္တြင္းက အေျခအေနေတြ ဖရိုဖရဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ၊ အထူးသျဖင့္ ဆက္သြယ္ေရးေတြ၊ သတင္းထုတ္ျပန္မွဳေတြ ညံ့ဖ်င္းလြန္းတဲ့ ကာလျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိယ္တို ့သားအဖေတြဟာ မင္းရဲ ့ လံွဳျခံဳေရးအတြက္ အခ်ိန္နဲ ့ အမွ် စိုးရိမ္ပူပန္ေနခဲ့ျကရပါတယ္။

ဖုန္းသံျကားတိုင္း မင္းဆီက ဒါမွမဟုတ္ မင္းအေျကာင္းေျပာႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ဆီက ဖုန္းလားလို ့ အျမဲေမ်ွာ္မိခဲ့ျကတယ္။

“ေမေမဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမလဲ” ဆိုတဲ့ ကေလးေတြ အေမးကုိ ခနခနေျဖရတိုင္း ကုိယ့္ရင္မွာ မခ်ိပါဘူး။ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို မင္းကုိ လုပ္ျကံျကမွာကုိလည္း စိုးရိမ္မိပါတယ္။

စိုးရိမ္ပူပန္ရလြန္းတဲ့ အတြက္.. မင္းကုိ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်လိုက္ျပီ လို ့ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အနည္းဆံုး အိမ္ထဲမွာ အသက္အႏၲရာယ္ေတာ့ မစိုးရိမ္ရေတာ့ဘူးေပါ့ ဆိုျပီး ကေလးေတြကုိ တင္းတင္းျကပ္ျကပ္ဖက္လို ့ ကုိယ္ေျဖေတြးေတြးခဲ့ပါတယ္။

မျကာခနဆိုသလို ျမန္မာအစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ကုိ လက္ထပ္ထားတဲ့ အတြက္ မင္းမွာ အျပစ္ရွိေျကာင္း ေ၀ဖန္တိုက္ခိုက္တာ ေတြ ေပၚထြက္လာတိုင္း ကိုယ့့္ေျကာင္ ့မင္းရဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြကုိ ထိခိုက္ေတာ့မလား ဆိုျပီး စိုးရိမ္ခဲ့ရသလို၊ ကိုယ့္ေျကာင့္ ေျပာဆိုတိုက္ခိုက္ခံေနတာကုိ လည္း စိတ္မေကာင္းျကီးစြာျဖစ္လို ့ေနခဲ့ရပါတယ္။

ကုိယ္္ေမြးဖြားရာ တိုင္းျပည္ကုိ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္တဲ့ တန္ခိုးစြမ္းအင္သာ ကုိယ့္မွာရွိခဲ့ရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ေမြးဖြားခြင့္ကုိ ကုိယ္ေရြးခ်ယ္မိမွာပါ။ ခုေတာ့ ကုိယ္မစြမ္းသာတဲ့ ကိစၥတစ္ခုအတြက္ မင္းေျပာဆိုေ၀ဖန္ခံေနရတာကုိ မခ်ိတင္ကဲ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရတယ္။

******************************************************************
စုေရ..
မင္းခ်စ္တဲ့ တိုင္းျပည္ကုိ ကုိယ္ခ်စ္တယ္။ မင္းကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာကုိ ကုိယ္ေျပာင္းလဲ ကိုးကြယ္ခဲ့တယ္။

တို ့မိသားစုထက္ ပုိျပီး မင္းတန္ဖိုးထားတဲ့ ျမန္မာ ျပည္သူလူထု အတြက္ လြတ္ေျမာက္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြ မွာလဲ ကုိယ္၀င္ပါခ်င္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီလွဳပ္ရွားမွုေတြကုိ ႏိုင္ငံတကာက ေထာက္ခံအားေပးမွဳေတြ ရလာေအာင္ ႏိုင္ငံေရး၊ဘာသာေရး ပုိင္းမွာ လူသိမ်ားတဲ့ ပုဂိဳလ္ေတြ နဲ့ ကုိယ္ တိတ္တဆိတ္ သြားေရာက္ေတြ ့ဆံုျပီး စည္းရံုး လွံဳ ့ေဆာ္မွဳေတြ လုပ္ခဲ့တယ္။

ကုိယ့္ရဲ ့လွုပ္ရွားမွဳေတြ ကုိ ျမန္မာအစိုးရ က သိသြားရင္ မင္းကုိ ပုိျပီးထိခိုက္မွာ စိုးတဲ့အတြက္ လွ်ိဳ ့ ၀ွက္စြာနဲ ့ ကိုယ္လွုပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။ သတင္းသမားေတြ၊ အင္တာဗ်ဴး လာေတာင္းတာေတြကုိ လဲ ကုိယ္အတတ္ႏိုင္ဆံုးေရွာင္ရွားခဲ့တယ္။

ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ ထိန္းသိမ္းထားတဲ့ ကာလအတြင္း၊ အထီးက်န္ေနမယ့္ မင္းအတြက္ ေကာင္းႏိုးရာရာ စာအုပ္ေတြ ပို ့ေပးခဲ့တယ္။ နယ္ဆလ္မင္ဒဲလားအေျကာင္း၊ ဂႏီၵအေျကာင္း အစရွိတဲ့ စာအုပ္ေတြ ဟာ မင္းရဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြကုိ အေထာက္အကူျပဳႏိုင္လိမ့္မယ္လို ့ ကုိယ္ထင္ပါတယ္။

တို ့အိမ္က နံရံမွာ မင္းပံု ခပ္ျကီးျကီးတစ္ပံုကုိ ခ်ိတ္ထားျပီး၊ ဧည့္ခန္းထဲမွာ မင္းအတြက္ ႏိုင္ငံတကာက ခ်ီးျမွင့္ထားတဲ့ ဆုတံဆိပ္မ်ိဳးစံု ေတြရယ္၊ မင္းရထားတဲ့ ႏို္ဘယ္ဆု အပါအ၀င္ တျခားဆုတံဆိပ္ေတြ မ်ိဳးစံုကုိ ကိုယ္ ဂုဏ္ယူစြာနဲ ့ ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားတယ္။

******************************************************************
စုေရ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ အထိန္းသိမ္းခံဘ၀ဟာ မင္းအတြက္ ေရာ၊ ကိုယ့္အတြက္ ပါ အင္မတန္ရွည္လ်ားတဲ့ ကာလေတြပါ။

တခါတေလ မင္းအေျကာင္း ဘာသတင္းမွ မျကားရေတာ့ပဲ လေပါင္းမ်ားစြာျကာသြားတဲ့ အခါေတြမွာ လူမသိ သူမသိဘ၀နဲ ့ မင္းေသမ်ားသြားျပီလားလို ့ ေတြးပူေနခ်ိန္မွာ “ေဒၚစုအိမ္က စႏရားသံျကားရတယ္” လို ့ သတင္းျကားလိုက္ရလို ့ ကိုယ့္မွာ ေျပာမျပတတ္ေလာက္ေအာင္ စိတ္သက္သာရာရ သြားတဲ့ အျကိမ္ေတြလဲ မနည္းခဲ့ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ မင္းအသက္ရွင္ေနေျကာင္း ေမ်ွာ္လင့္လို ့ရတဲ့ စႏရားသံေတာင္ မျကားရေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ ေသြးပ်က္ခဲ့ရပါတယ္။ စႏရားပ်က္သြားတာပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေငြေျကးျကပ္တည္းလို ့ေရာင္းလိုက္ရတာမ်ားလား ဆိုျပီး ေတြးပူရေသးတယ္။

ကိုယ့္ဇနီးသည္ တစ္ေယာက္တည္း အားငယ္ေနခ်ိန္၊ အခက္အခဲေတြနဲ ့ ရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္မွာ ခင္ပြန္းသည္တစ္ေယာက္ အေနနဲ ့ ေရွ ့ကေန မားမားမတ္မတ္ရပ္ျပီး၊ ဒါမွမဟုတ္ အနားမွာ အားေပးခြင့္ေတာင္ မေပးႏိုင္တဲ့ ဘ၀ကုိ လဲ ငါမုန္းတီးမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ သတိရွိရွိနဲ ့တိုက္ပဲြ၀င္ေနတဲ့ မင္းလို မိန္းမအာဇာနည္ရဲ ့ ခင္ပြန္းသည္ျဖစ္ရတာကုိေတာ့ ကုိယ္ အျမဲတမ္း ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။
******************************************************************

Michael 1 photo: internet

၁၉၉၅ ခု ရဲ ့ ေန ့တစ္ေန ့မွာ ဖုန္းထဲက ေန မင္းအသံကုိ စျကားလိုက္ရျပီး၊ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀ကေန လြတ္ေျမာက္လာျပီလို ့ သိလိုက္ရေတာ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကုိ လက္ဆဲြျပီး ကိုယ္တို ့ေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးနဲ ့ျမန္မာျပည္ ကုိ အေျပးသြားခဲ့ျကတယ္။

သားငယ္ကင္မ္ က လူပ်ိဳျကီးဖားဖား ျဖစ္ေနတာကုိ ျမင္ေတာ့ အျပင္မွာေတြ ့ ရင္ေတာင္ ရုတ္တရက္မွတ္မိမွာ မဟုတ္ဘူးလို ့မင္းေျပာခဲ့ေသးတယ္ေနာ္။

စုေရ ..တေယာက္တည္း အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ေနခဲ့ရေပမယ့္ မင္းဟာ အရင္ကထက္ေတာင္ ပိုျပီး တည္ျငိမ္လာတာကုိ သတိထားမိပါတယ္။ ပန္းေတြပန္ထားတဲ့ နူးညံ့တဲ့ အျပံဳးေအာက္က ခိုင္မာတဲ့ယံုျကည္ခ်က္ေတြနဲ ့့သံမဏိစိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ကုိယ္ျမင္ေတြ ့ ခဲ့ရတယ္။

အသက္အရြယ္မေရြးပါ၀င္တဲ့ မင္းရဲ ့ အသင္းသူ၊ အသင္းသားေတြကုိ ဦးေဆာင္မွုေပးေနတာ ျမင္ရေတာ့ ငါတို ့မိသားစုေတြ ကဲြကြာေနျကရတာ အလကား မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္နဲ ့ ကုိယ္ေက်နပ္ခဲ့မိပါတယ္။

အဲဒီ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဟာ မင္းနဲ ့ကုိယ္နဲ ့ ေနာက္ဆံုးေတြ ့ခဲ့ျကရတာပဲေနာ္။

၁၉၉၈ ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ကင္ဆာျဖစ္ေနျပီ၊ ေနာက္ဆံုးအဆင့္လို ့ သိလိုက္ရေတာ့ ကိုယ္အရမ္းကုိ ေခ်ာက္ျခားသြားတယ္။ လူ ့ ေလာကျကီးထဲ ေနရဖို ့ အခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ့လို ့၊ မေသခင္မွာ မင္းကုိ လူခ်င္းေတြ ့ျပီး ႏွုတ္ဆက္သြားခ်င္တယ္။ ဒါေျကာင့္ ျမန္မာသံရံုး ကုိ သြားျပီး ဗီဇာေလ်ွာက္ထားေပမယ့္ ခြင့္မျပဳခ့ျဲကဘူး။

ျမန္မာအစိုးရရဲ ့ ဗီဇာျငင္းပယ္မွဳကုိ အားမေလ်ာ့ပဲ ကုိယ္ ထပ္ျကိဳးစားေပမယ့္ ေနာက္ဆံုး အျကိမ္ေပါင္း ၃၀ေလာက္ရွိလာေတာ့ ကိုယ္အားေလ်ာ့လာမိျပီ၊ ခႏၡာကုိယ္က လဲ သိသိသာသာ ကုိ အားနည္းလာတယ္၊ ကိုယ့္အျဖစ္ကုိ စာနာျပီး ပုပ္ရဟန္းမင္းျကီးနဲ ့ အေမရိကန္သမတ ကလင္တန္တို ့အပါအ၀င္ တျခား မိတ္ေဆြေတြက ျမန္မာအစိုးရဆီကုိ ေမတာရပ္ခံစာ ေရးခဲ့ျကေပမယ့္ ဗီဇာမရခဲ့ပါဘူး။

ဆိုး၀ါးရက္စက္လွတဲ့ ကံျကမၼာကုိ ပဲ ကိုယ္တို ့ အျပစ္တင္ခဲ့ျကရတယ္။ မင္းဆီကုိ စစ္အရာရွိတစ္ေယာက္က လာေတြ ့ျပီး ကိုယ္နဲ ့ လာေတြ ့ ဖို ့ အဂၤလန္ကုိ အခ်ိန္မေရြးျပန္ႏိုင္ေျကာင္း၊ လိုအပ္တဲ့ ဗီဇာကုိ ခ်က္ျခင္းထုတ္ေပးမယ့္ အေျကာင္းလာေျပာတယ္ဆိုတာ ကုိယ္ျပန္ျကားရတယ္။
အမွန္အတိုင္း ေျပာရင္ မေသခင္၊ ေ၀ဒနာေတြ ခံစားေနရခ်ိန္ မွာ မင္းကုိ အနားမွာ သိပ္ရွိေနေစခ်င္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္က ေနထြက္လာျပီးရင္ ျပည္၀င္ခြင့္အပိတ္ခံရမွာ မို ့ မင္းကုိယံုျကည္အားထားေနတဲ့ ျပည္သူလူထု ကုိ မင္းဘယ္လို အင္အားနဲ ့မွ ထားရက္ခဲ့ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကုိယ္သိေနျပီးသား ပါ။
တိုင္းျပည္နဲ ့ မိသားစုအေရး ျပတ္ျပတ္သားသား ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ အေျခအေနတစ္ခု ကုိ စစ္အစိုးရက အတင္းဖန္တီးေနခဲ့ေပမယ့္၊ ကုိယ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္က အဲဒီလို အျဖစ္မခံခဲ့ျကဘူးေနာ္။

ကုိယ္တို ့ ခ်စ္သူေတြ မျဖစ္ခင္ကတည္းက တိုင္းျပည္နဲ့ ျပည္သူေတြသာလွွွွ်င္ ပဓာန ဆိုတာ ႏွစ္ေယာက္စလံုးနားလည္သေဘာတူခဲ့ျပီးသားမို ့၊ မင္းျပန္လာဖို ့ ဆိုတဲ့ အေျကာင္းကုိ ကုိယ္တို ့ေဆြးေႏြးစရာတစ္ခု အေနနဲ ့ေတာင္ မယူဆခဲ့ျကဘူး။
******************************************************************
စုေရ.. ကုစရာေဆးမရွိတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါေျကာင့္ နာက်င္ကိုက္ခဲတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကုိ အံျကိတ္ခံစားရင္း..

.ျဗိတိသွွ်သံရံုးကေန တဆင့္ မင္းဆက္လာမယ့္ ဖုန္းကုိ ေမွ်ာ္ရင္း၊

ျပန္ဆံုျကမယ္လို့ ျကိုးစားျပီး အားခဲေနခဲ့ေပမယ့္၊ ကိုယ္ လမ္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အားအင္ေတြ ခ်ိနဲ ့လာေနျပီ။

တကယ္လို ့ ကုိယ္ေသသြားခဲ့ရင္ ကုိယ့္ကုိ လာမေတြ ့ ႏိုင္တဲ့အတြက္ မင္းစိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ ့၊ ကိုယ္တို ့မိသားစု အနစ္နာခံျကရတာေတြ အခ်ည္းႏွီးမျဖစ္ပါေစနဲ ့။
မင္းကုိ ပုိျပီးလိုအပ္ေနျကတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ျပည္သူေတြရဲ ့ မ်က္ႏွာကုိ ျကည့္ပါေနာ္။

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီရလာျပီး ေနာင္လာေနာက္သားေတြ ေကာင္းစားတာကုိ ကိုယ္ျမင္ေတြ ့သြားခ်င္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ အျမင္ေတြ က ေ၀၀ါးလာေနျပီ..အသက္ရွဳရတာလဲ ပိုျပီးခက္လာတယ္…

ဟုိး ခပ္ေ၀းေ၀း မွာ အေျပးလွမ္းလာေနတဲ့ မင္းရဲ ့ ပံုရိပ္ကလည္း ေ၀းလို ့ေ၀းလို ့ က်န္ေနခဲ့ျပီ…..

***********************************************************************
(မိုက္ကယ္၏ အျမြာညီအစ္ကုိ အန္ေထာ္နီရဲ ့ ေျပာျကားခ်က္အရ ေဒၚစု က ခင္ပြန္းျဖစ္သူ မိုက္ကယ္အဲရစ္မေသခင္ ႏွုတ္ဆက္စကားေျပာတဲ့ ဗီဒီယို အေခြ ကုိ ျဗိတိသွ်သံရံုးကေန တဆင့္ မိုက္ကယ့္ဆီကုိ ပို ့ေပးခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီေခြဟာ မိုက္ကယ္ဆံုးျပီး ၂ရက္အျကာမွ ေရာက္လာခဲ့တဲ့ အတြက္ မိုက္ကယ္ျကည့္ခြင့္မရလိုက္ဘူးလို ့သိရပါတယ္)

ဒီေဆာင္းပါးကုိ 2011ခု၊ ဒီဇင္ဘာလ မွာ ေရးခဲ့ျပီး၊ ကြ်န္မရဲ ့facebook ေပၚမွာနဲ ့littlevoiceformburma blog မွာေဖာ္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခု ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြနီးလာတာနဲ ့အမွ် အတိုက္အခိုက္မ်ိဳးစံု၊ အခက္အခဲမ်ိဳးစံုေတြ ကုိ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ ့ျပည္သူေတြ အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ ပံုရိပ္တစ္ခ်ိဳ ့ကို ေအာက္ေမ့ သတိရတဲ့ အေနနဲ ့မူရင္းေဆာင္းပါးကုိ ျဖည့္စြက္ေရးသားျပီး ျပန္လည္ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္။
ခင္မင္စြာျဖင့္

မစုဥာဏ္္

About မစုဥာဏ္

မစု ဥာဏ္ has written 10 post in this Website..