မေန႔က
ေနာက္ျပန္ရစ္ၾကည့္ မိတဲ့ ေက်ာက္သင္ပုန္းကေလးဟာ
ႏုညံ့မႈေတြ ျျမန္မာဆန္ဆန္ အေဖြးသားလိမ္းခ်ယ္လုိ႔။
ကတ္သီးကတ္သတ္ လြဲေခ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ ဘီးမွာလူႀကိဳက္မ်ားေနတဲ့အေရာင္က လက္လုိ႔။
ခုေတာ့ ျပန္ဆုံၾကျခင္းဟာ
ဘာလုိ႔မ်ား ကေလးကလားဆန္ေနရပါလိမ့္ေနာ္။
ေအာင္တန္းစားလုိ႔ အမည္ရတဲ့ သစ္ပင္မွာ
ေလာင္းရိပ္အတြက္ ဓားစာခံျဖစ္ခဲ့ရင္း ဗန္ဂုိးလုိ ဝါျပခဲ့ဖူးတာ စိတ္ဖိစီးမႈစရာမဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။
လူငယ္ပီပီ
ေလာကနဲ႔ဓါတ္မတည့္လာတဲ့အခါ
အလကုိေဟာနဲ႔ ကုသခဲ့ဖူးတာ အျပစ္လား။
လူကုန္တန္ေတြ ႐ြံရွာလွတဲ့ံ ေခ်ာင္က်က်စားပြဲဟာ
ကတ္ကုိဘိန္းလုိ အႀကံထုတ္ရမယ္ေနရာလား။
ႏွစ္ေရာင္စပ္ထားတဲ့ပုံျပင္က
ငါတုိ႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ ေရျခားေျမျခားဂီတ တစ္ပုဒ္ပါ။
နားလည္ရခက္တယ္
မင္းပဲ႐ြတ္ျပခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က
ေက်ာသားရင္းသားမခြဲျခားပဲ နားေထာင္လုိ႔ ေကာင္းတုန္း။
ၾကယ္ေတြကုိ ေရတြက္ၿပီးမွ
သီခ်င္းၿငီးတတ္တဲ့ ေတးသြားမွာ
ဘာလုိ႔မ်ား မင္းမိသာစုက ကခုန္ေနၾကပါလိမ့္။
နယူတန္ရယ္ ငါရယ္က
ပန္းသီးေႂကြက်တာကုိ ေတြးၾကတာခ်င္းတူတယ္
တစ္ခုပဲ
အေျဖကေတာ့ လုံးလုံူမတူညီခဲ့ၾကဘူး။
ဟုတ္တယ္
ငါ
အာဒံလုိ အတီးအတ နဲ႔
ဘာလုိ႔မ်ား မ်ိဳခ်ခဲ့မိပါလိမ့္ ေက်ာက္သင္ပုန္းေရ။

ကုိစစ္

ko six

About ko six

ko six has written 76 post in this Website..

ဘဝဆုိတာ အပုိင္းႏွစ္ပုိင္းနဲ႔ေရြ႕ေနတဲ့ ေဂါက္သီး။ ရယူမွာလား။ ေပးဆပ္မွာလား။ အဲ ႏွစ္ခုစလုံးေတာ့ႀကဳံရမယ္။ ဘယ္ဟာကုိ အရင္ႀကဳံခ်င္လဲဆုိတာမွာ လူေတာ္လူညံ့ကြဲကုန္တာ။ CJ # 1122014