12-4-2010 ဗာရာဏသီ မွ သကၤႆ သို႔

နံနက္(၈)နာရီမွာ ဗာရာဏသီျပည္ မိဂထာ၀ုန္ေတာမွ ျပန္လည္ထြက္ခြါခဲ့ၾကပါတယ္။
မိုင္ေပါင္း(၃၀၀)ေက်ာ္ေ၀းေသာ သကၤႆသို႔ တစ္ေနကုန္ကားစီးခဲ့ရပါတယ္။ည
(၉)နာရီမွ သကၤႆ ျမန္မာေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ၾကပါတယ္။ နံနက္စာ ထမင္းကို
လမ္းမွာစားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီသကၤႆ နယ္ေျမဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏
မိခင္မယ္ေတာ္မာယာ အား ေက်းဇူးဆပ္ရန္ နတ္ျပည္သို႔ အသြား၊ အျပန္
ၾကြျမန္းေသာ ဌါနေနရာျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေရႊေစာင္းတန္း၊
ေငြေစာင္တန္း ေစတီေတာ္မ်ား တည္ထားေၾကာင္းသိရပါတယ္။ နယူးေဒလီမွ အျပန္တြင္
၀င္ေရာက္ၾကည္ညိဳၾကရန္ သိရပါတယ္။

ညတုံးက အလာလမ္းတြင္ အႏၵိယႏိုင္ငံ ယူပီျပည္နယ္မွ ေဒေ၀ါလ္ၿမိဳ႕သို႔
ည(၈)နာရီခန္႔ျဖတ္ သန္း လာရာ လမ္းေဘးမွ ကုလားမ်ားက ကၽြန္ေတာ္တို႔စီးလာေသာ
ကားကို ခဲျဖင့္ ႏွစ္ခ်က္အထုခံရပါတယ္။ ကားတြင္မွ ထြန္းထားေသာမီးမ်ားကို
အျမန္ပိတ္၍ေမာင္းႏွင့္လာခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဤ ၿမိဳ႕ မွ အထြက္ သကၤႆ
အထိကားလမ္းကို လြန္ခဲ့ေသာ သုံးႏွစ္ခန္႔ေလာမွ စ၍
ကတၱာရာလမ္းခင္းလာခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒီေဒသသည္ သမိုင္း၀င္ အႏၵိယႏိုင္ငံ၏
ေခါင္းေဆာင္းႀကီး မဟတၱမ ဂႏၵီ ေမြးဖြားရာ ေဒသျဖစ္ေၾကာင္းၾကားသိရပါတယ္။
အေဆာက္အဦးမ်ား ႀကီးႀကီးမားမား ဘာတစ္ခုမွ မေတြ႔ရပါ။ ဂ်ဳံးစိုက္ခင္းမ်ားသာ
ျမင္ေတြ႔ခဲ့ ရပါတယ္။

ည အင္တာနက္ခ်ိတ္၍ ယခင္ေန႔က ဘေလာ့တင္ရန္အေၾကြးအလုပ္မ်ားအား မိုးလင္းသည့္
အထိ လုပ္ကိုင္သြားခဲ့ပါတယ္။ အင္တာနက္ခ်တ္မရ၍ မိဂထာ၀ုန္ မွ
ဆရာရွင္ေမာ္ဒန္ကို ဖုန္းဆက္၍ ေမးျမန္းခဲ့ရပါတယ္။ ဆရာခိုင္းတဲ့အတိုင္း
အင္တာနက္လို္င္းကို ခ်ိတ္ဆက္လိုက္ေတာ့ တစ္ညလုံး အဆင္ေျပစြာနဲ႔
အသုံးျပဳႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘေလာ့တင္လို႔ ရေအာင္ ကူညီေပးၾကတဲ့
ဆရာရွင္ေမာ္ဒန္၊ ဆရာေမာ္ကြန္းသစ္ႏွင့္ ဆရာကိုေနာ တို႔ သုံးပါးအား
အထူးေက်းဇူးတင္ရိွပါေၾကာင္း ဤကဲ့သို႔ မွတ္တမ္းတင္ထားပါရေစခင္ဗ်ား….။

မနက္ျဖန္ခရီးစဥ္အား ဆက္လက္တင္ျပေပးသြားပါမည္။

13-4-2010 သကၤႆမွ နယူးေဒလီသို႔

နံနက္(၈)နာရီမွာ သကၤႆမွ နယူးေဒလီၿမိဳ႕ ကိုထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ လမ္းမွာ
ေန႔လည္စာ ထမင္းစားၾကတယ္။ သကၤႆ ႏွင့္ အာဂတန္ၿမိဳ႕ ထိ ကီလိုမီတာ
(၁၅၀)ေ၀းတယ္။ အာဂတန္ တပ္ခ်္မဟာ ေရွးေဟာင္းျပတိုက္ႀကီးကို ၀င္ၾကည့္ၾကတယ္။
အခ်ိန္က ေန႔လည္(၂း၃၀) နာရီခန္႔ဆို ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို ပူၾကပါတယ္။
ျပတိုက္ထဲကို မ၀င္ႏိုင္ေအာင္ ေျခေထာက္ပူၾကတယ္။ တ၀က္ေလာက္ကသာ
၀င္ႏိုင္ၾကတယ္။ ဘိနပ္မစီးရဘူး ဆိုေတာ့ ပိုဆိုးၾကတာေပါ့။ ျပတိုက္၀င္ ေၾကးက
ယူပီ(၅၁၀)ေပးရပါတယ္။ ျပတိုက္က ေရဗူးတစ္ဘူးနဲ႔ ဘိနပ္ကာေျခစြတ္တစ္ခု
ေပးတာကို ေရဗူးသာရ၍ ဘိနပ္ေျခစြတ္မ်ား မရၾကပါ။ သူတို႔ဆီကလူေတြနဲ႔
လုံၿခဳံေရးရဲေတြက ေတာ့ ေျခစြတ္ေတြကို စြတ္ၾကရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔
နီလာဘုရားဖူးအဖြဲ႔က အားလုံးမရၾကပါ။

TAI MAHAL ဒီ တပ္ခ်္မဟာ ျပတိုက္ႀကီးကေတာ့ ရွင္ဘုရင္ႀကီးက သူ၏
မိဖူယားႀကီးကို ခ်စ္လို႔ ေဆာက္ေပးခဲ့တဲ့ ကမၻာ့သမိုင္း၀င္
အံ႔ဖြယ္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါတယ္။ တစ္ေန႔လွ်င္ အလုပ္သမားေပါင္း
(၂၀၀၀)ဦးနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ၾကာေအာင္ ပိသုကာပညာရွင္တစ္ဦးနဲ႔
တည္ေဆာက္ခဲ့ေၾကာင္း။ အေဆာက္အဦးႀကီးလည္းၿပီးေရာ ဒီျပတိုက္ႀကီးကို
တည္ေဆာက္ ေပး တဲ့ ပိသုကာပညာရွင္ႀကီးကို သတ္ျပစ္လိုက္ေၾကာင္း
ၾကားသိရပါတယ္။ အဲဒီ ၀တ္ေၾကြး ေၾကာင့္ပဲလားမသိ ရွင္ဘုရင္နဲ႔
မိဖယားႀကီးႏွစ္ပါးဟာ မေနလိုက္ရေတာ့ပဲ အဲဒီ တစ္ႏွစ္အတြင္း မွာ
နတ္ရြာစံသြားၾကတယ္ လို႔ ေယဘူယ် ၾကားသိခဲ့ရပါတယ္။ သူတိို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕
အခ်စ္ႀကီးေၾကာင့္ ယေန႔အထိ သူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ ရုပ္ကလပ္ေတြကို အဲဒီ
တပ္ခ်္မဟာျပတိုက္ႀကီးတဲ့မွာပဲ အုတ္ဂူႏွစ္လုံးနဲ႔ သင္ၿဂိဳလ္ထားတာကို
ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

တပ္ခ်္မဟာျပတိုက္မွ နယူးေဒလီၿမိဳ႕ ေတာ္သို႔ ကီလိုမီတာ(၂၅၀) ေ၀းပါတယ္။
နယူးေဒလီၿမိဳ႕ ဟာ အႏၱိယႏိုင္ငံ၏ ပထမ ၿမိဳ႕ ေတာ္ပါ။ အဲဒီၿမိဳ႕ သို႔
ည(၉)နာရီမွ ေရာက္ၾကပါတယ္.။ Silver Shine Hotel မွာတစ္ည အိပ္ၾကပါတယ္။ ညစာ
ထမင္းကို ေဟာ္တယ္က ေၾကြးပါတယ္။ မိသားစု စုံတြဲမ်ား အတူတြဲ၍ အခန္းမ်ားကို
ေနရာခ်ထားေပးၾကပါတယ္။

ဗုဒၶဂယာသို႔..(၃) ခရီးစဥ္အား ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္။

About winkyawaung

win kyawaung has written 45 post in this Website..