အပိုင္း(1)
စိမ္းညိဳ့ေနတဲ့ ေညာင္ညဳိပင္ရိပ္ေအာက္က ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္———–
ကမၻာေျမကေနမိုင္သန္းခ်ိီကြာေ၀း

တဲ့ ေနမင္းရဲ့အပူရွိန္ကိုလစ္လ်ဴရွဳျပီး
သစ္ရြက္ေၾကြတို့ရဲ့ ရွဳိက္သံနဲ့ ဥၾသေလးေတြရဲ့ငိုေၾကြးသံကိုခံစားရင္း
ေၾကကြဲျခင္းတိမ္တိုက္ေတြဖံုးအုပ္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ့အတူ
လြမ္းေဆြးေနရွာေလရဲ့!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
မညွပ္ဘဲထားတဲ့EMOဆန္ဆန္ဆံပင္ေလးေတြက ေကာင္ေလးရဲ့ႏွဳတ္ခမ္းနဲ့
မ်က္ႏွာတစ္၀ုိက္ကို က်ီစယ္ေနတယ္——–
ေကာင္ေလးရဲ့မ်က္ႏွာက က်ားရဲပမာ ေကသရာလိုရဲ၀ံ့ေနေပမဲ့ မ်က္၀န္းေလးေတြက
ယုန္ျဖဴငယ္ေလးတစ္ေကာင္လို အားမဲ့ေနတယ္
တင္းတင္းေစ့ထားတဲ့ႏွဳတ္ခမ္းတစ္စံုကခိုင္ျမဲေနေပမဲ့
ရင္ဘတ္ထဲကႏွလံုးသားတစ္စံုက ေၾကကဲြပ်က္စီးေနတယ္
ေကာင္ေလးရဲ့ပါးျပင္ေပၚကိုစီးက်လာတဲ့မ်က္ရည္စေလးေတြကိုၾကည့္မယ္ဆို
ရင္ေတာ့–သူ့ရဲ့အတိတ္ကိုထြင္းေဖာက္ျမင္ႏိုင္မွာပါ
သူႏွဳတ္ခမ္းကရြတ္ေနတတ္တာက
“ေအးခ်မ္းခင္ရယ္ နင့္ကိုငါ အရမ္းခ်စ္တာပဲတဲ့”

——————————————————————————————————————————————-

လြင့္ တစ္ေယာက္ေက်ာင္းေတြစျပီးျပန္ဖြင့္ျပီမို့
အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္ေနမွဳနဲ့အတူ ရင္ေတြလဲခုန္ေနတယ္
၉တန္းကိုစတက္ရမွာေလ။ ျမန္မာစာကလြဲရင္ အားလံုးကိုEnglishဘာသာနဲ့သင္ရမွာကိုး။
ခံုေတြစီေတာ့သူ့ရဲ့ ထံုးစံအတိုင္း ႏွစ္ေယာက္တဲြခံုေလးကို
ေနာက္ဆံုးတန္းမွာသြားစီတယ္။
သူကအဲဒီလိုပဲႏွစ္တိုင္းထုိင္ေနက်ပဲဆိုတာအားလံုးသိၾကတယ္ေလ။
အဲျပီးေတာ့ သူက ၅တန္းကတည္းကေမာ္နီတာမို့ဆရာမက သူ့ကိုရုံးခန္းသြားျပီး
ေျမျဖဴေတြ dusterေတြသြားထုတ္ခိုင္းတယ္
အဲဒီမွာ ေသာ့ကိုရွာမရလုိ့ၾကာေနတာနဲ့ပဲ ၉:၁၅ ေလာက္မွအတန္းထဲကိုသူျပန္လာျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာမကိုေျမျဖဴေတြေပးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္အုပ္ဆရာၾကီးက
ေက်ာင္းသူေလးႏွစ္ေယာက္ကိုလက္ဆြဲျပီး သူတို့အခန္းထဲကို၀င္လာတယ္။
ျပီးေတာ့ “ဆရာမ–ဒီေက်ာင္းသူနွစ္ေယာက္ကို ဆရာမခန္းမွာထားလိုက္ပါ
အတူတူတြဲျပီးထားေပးပါေနာ္။ သူတို့က သေျပညိဳ ဆိုတဲ့ေဘာ္ဒါေဆာင္မွာေနတာေလ ။
အတူတူေနခ်င္ပါေလရဲ့တဲ့” လို့ေျပာျပီးျပန္ထြက္သြားတယ္။
ဆရာမေတာ့ ေခါင္းစားျပီ။ခံုေတြအားလံုးကြက္တိ။ အဲဒိီၾကားထဲမွာ
သူတို့ႏွစ္ေယာက္ကအတူတူထုိင္ခ်င္ပါတယ္ဆိုေတာ့ —
“ဒုကၡပဲ–သမီးတို့ရဲ့ ။
ခံုေတြကအားလံုးျပည့္ေနျပီ။လြတ္ေန့တဲ့တစ္္ေယာက္စာကလဲ
ေကာင္ေလးတန္းၾကီးကြဲ့”
ဆိုတဲ့စကားလဲၾကားေရာ ေက်ာင္းသူသစ္ႏွစ္ေယာက္ထဲက ခပ္၀၀ေကာင္မေလးက
ငိုေတာ့မလိုျဖစ္သြားတယ္။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့
စိတ္ပ်က္သြးတဲ့ပံုပဲ။ဒါေပမဲ့အမူအယာကေတာ့ိသိပ္မပ်က္ဘူး။ လြင့္ကေတာ့
အဲဒီေကာင္မေလးေတြကိုသနားသြားတယ္။
ဒီလိုနဲ့ လြင့္ က ” ဆရာမ ဟိုး
ေနာက္ဆံုးတန္းမွာႏွစ္ေယာက္ခံုေလးပိုေနတယ္ေလ၊
သူတို့ကိုအဲဒီမွာထားလုိက္ပါလား။” လို့ေျပာလိုက္တယ္
တကယ္ေတာ့ အဲဒါ လြင့္
ရဲ့ခံုပါ။သူကလြတ္ေနတဲ့ေကာင္ေလးတန္းမွာ၀င္ထုိင္ျပီးေတာ့
မသိသလိုလိုနဲ့ကူညီလိုက္တာပါ။အဲဒါနဲ့အဆင္ေျပသြားပါေလရာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာ
ခပ္၀၀ ေကာင္မေလးက ဘာကိုမွဂရဳမစိုက္ေတာ့ဘဲ ၀မ္းသာအားရနဲ့ေျပးထိုင္ေပမဲ့
ၾကက္ဆံက်စ္ျမီးနဲ့ခပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္မေလးက လြင့္ ကိုလွမ္းၾကည့္ျပီး
ပါးစပ္ကေန “Thanks a lot to you” လို့ တိုးတိုးေလးလွမ္းေျပာသြားတယ္။
ဇာတ္ကားေတြ ၀တၱဳေတြထဲကလိုေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီမွာစေတြ့တာပဲေပါ့ ေကင္မေလးရယ္။

————————————————————————————————————————————

အပိုင္း(2)
အင္း—ဒီလိုနဲ့ေနာက္တစ္ေန့မွာေပါ့ဗ်ာ————–
ကၽြန္ေတာ့္(လြင့္) ကိုဆရာမက ေက်ာင္းကိုေစာေစာလာခဲ့ဖို့မွာထားလို့
ေစာေစာေလးအိမ္ကထြက္လာခဲ့ပါတယ္
အဲ–ေက်ာင္းေရွ့ကိုလဲကၽြန္ေတာ္ေရာက္ေရာသေျပညဳိေဘာ္ဒါကေက်ာင္းပို့/ၾကိဳကားၾကီးဆိုက္လာပါတယ္။
သူတို့ေဘာ္ဒါေဆာင္ကစည္းကမ္းၾကီးတယ္ေလ။ေက်ာင္းကိုေစာေစာပို့ေလ့ရွိတယ္။
ရပ္ထားတဲ့ကားၾကီးကိုဲကၽြန္ေတာ္ေရွာင္ျပီးဆက္အသြားမွာပဲ ေနာက္ကေန
“ေဟ့–လြင့္ wait,wait,wait” ဆိုျပီးလွမ္းေအာ္သံေလးၾကားလုိက္ရပါတယ္။
မေန့ကကၽြန္ေတာ္ေနရာဖယ္ေပးလိုက္တဲ့ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ထဲက ခပ္ေခ်ာေခ်ာ
ၾကက္ဆံျမီးနဲ့ေကာင္မေလးပါ။
သူက
“လြင့္ မေန့ကကိစၥအတြက ေက်းဇူးပဲေနာ္။ နင္မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး
နင္ေနရာကိုဖယ္ေပးလိုက္တာငါသိပါတယ္။
ငါက ေက်ာင္းကိုေရာက္ကတည္းက အဲဒီအတန္းမွာလူရွိေနတယ္ဆိုတာကိုသိတဲ့အျပင္
အဲဒီရွိေနတဲ့သူဟာလဲ နင္ပဲဆိုတာငါသိပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ နင့္ကို
ေက်းဇူးတင္တယ္လို့ေျပာလိုက္ပါေသးတယ္ဟာ။နဲနဲေလးတိုးသြားေတာ့နင္မၾကားမွာစိုးလို့။နင္က
ငါေက်ာင္းကိုေရာက္စေန့မွာ
ဦးဆံုးကူညီခဲ့တဲ့သူဆိုေတာ့နင္နဲ့ခင္ခ်င္လို့ပါ။ ငါနာမည္က
ေအးခ်မ္းခင္တဲ့။ ငါ့သူငယ္ခ်င္းက ဆုႏြယ္ တဲ့”
ိဆိုျပီးတတြတ္တြတ္နဲ့ေျပာသြားပါေလေရာလားဗ်ာ။ အဲဒါနဲ့ကၽြန္ေတာ္က
“ဒါနဲ့ နင္က ငါ့႔ရဲ့နာမည္နဲ့ မေန့ကလြတ္တဲ့ခံုမွာငါထိုင္ေနခဲ့တာမွန္း
နင္ဘယ္လိုသိလဲ” လို့ေမးေတာ့
“ဟဲ့—နင္က စာေတာ္တယ္ဆိုတာရယ္။ ခုႏွစ္တန္းတံုးက
က်ပန္းစကားေျပာျပိဳင္ပြဲမွာဗဟိုအဆင့္ပထမ ရဖူးတယ္ဆိုတာရယ္။
တစ္ေက်ာင္းလံုးနီးပါးနဲံ နင္ခင္တယ္ဆိုတာရယ္က ငါ့ေဘာ္ဒါမွာ
ရွိတဲ့နင့္သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာထားဖူးတယ္ေလ။နင္က ေနာက္ဆံုးတန္းမွာ
တစ္ေယာက္ထဲထုိင္တတ္တယ္ဆိုတာေရာေပါ့။ကဲ——–ငါေက်ာင္းထဲကိုသြားေတာ့မယ္။ေနာက္ေတြ့ရင္
ေခၚပါေျပာပါေနာ္။ငါတို့ကေရာက္ခါစဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းသိပ္မရွိေသးလုိ့ပါ ‘
လို့ သူေျပာခ်င္တာေတြကိုေျပာျပီးေျပးထြက္သြားေတာ့တာပဲဗ်ာ။ညေနအိမ္ကိုျပန္ေရာက္တဲ့အထိ
တစ္ေနကုန္နီးပါး သူ့ရဲ့ ၾကက္ဆံျမီးေလးတယမ္းယမ္းနဲ့ေျပးထြက္သြားပံုေလးကို
ျမင္ေယာင္ေနမိပါရဲ့။
ဟူး———–ေအးခ်မ္းခင္ေရ အဲဒါဘာျဖစ္တာလဲမသိဘူးေနာ္။

—————————————————————————————————————————–

ဒီလိုနဲံတစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္ကုန္ခဲ့သလို ေန့တိုင္းနီးနီး မုန့္အတူတူစားျဖစ္၊
စာမသိတာေတြကို အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးျဖစ္နဲ့ သူ(ေအးခ်မ္းခင္)နဲံ
ကၽြန္ေတာ္တို့ရဲ့ၾကားက
ခင္မင္မွဳအတိုင္းအတာေလးေတြျမင့္တက္လာခဲ့ပါတယ္။အဲဒီလိုပဲ–သူ့သူငယ္ခ်င္း
ဆုႏြယ္ရဲ့ေကာင္ေလးသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ရွဳပ္ရွဳပ္ရွက္ရွက္(အီစီကလီ)
ေနတတ္မွဳေတြေၾကာင့္ သူတို့ႏွစ္ေယာက္ဟာ(သူမ
ကေတာ့ဘာမွမဆိုင္ဘဲနဲ့)နာမည္ပ်က္တဲ့သတင္းေလးေတြကိုလဲၾကာလာရပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္လားပဲမသိဘူးဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ့ေတြ့တိုင္း
ဘုေဘာက္ေျပာတာပဲ။သူကေတာ့ဘယ္လိုေျပာေျပာ အျပံဳးေလးတစ္ခုနဲ့နားေထာင္ျပီး
တစ္ခါမွစိတ္ဆိုးတယ္မရွိပါဘူး။
တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္ျပိဳင္ပြဲေတြမွာ ဆုရတဲ့အေၾကာင္းေတြကို
သူမ်ားေတြမသိခင္သူကၾကိဳသိေနတတ္လို့ ေမးၾကည့္ရင္ ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ့
နင္နဲ့ပတ္သက္ရင္ ငါ့မွာ
မ်က္စိေတြနားေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္လို့ေျပာတတ္ပါေသးတယ္။
သူဘက္ကေတာ့ဘယ္လိုေနမယ္မသိေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကေတာ့
သူ့အေပၚမွာသိပ္ျပီးမရဳိးသားေတာ့ဘူးထင္တာပဲဗ်ာ။
သူကိုကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေနျပီဆိုတာက တျဖည္းျဖည္းနဲ့ ေသခ်ာလာသလိုပဲး
အင္း——-မလြယ္ပါလားေနာ္။

——————————————————————————————————————————–

ဒီလိုနဲ့ ကၽြန္ေတာ့သူ့ကိုခ်စ္ေနတာေသခ်ာသြားခဲ့တာကေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ
တပို့တဲ့လျပည့္ေန့ေပါ့။ ေက်ာင္းပိတ္ဖို့သိပ္မလိုေတာ့လို
ဆရာတြကိုအမွတ္္တရAUTOထိုးခို္င္းဖို့
BIOဆရာဆီကိုသြားေတာ့ကၽြန္ေတာသူ့ကိုေတြ့လိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာBIOဆရာက
AUTOထုိးရင္းနဲ့ ” လြင့္ —မင္း ေအးခ်မ္းခင္
ဆီကေနလိပ္စာေတာင္းရင္ေတာင္းထားေနာ္။ သူက ေနာက္ႏွစ္ဆိုရင္သူ့အိမ္က
ရန္ကုန္ကိုပို့ေတာ့မွာ” လို့ေျပာတဲ့ စကားကိုလဲၾကားေရာ
ကၽြန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးခ်ာခ်ာလည္သြားသလိုပဲဗ်ာ။ ငိုခ်င္သလိုလို
လြမ္းသလိုလို ေဆြးသလိုလုိနဲ့ ျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ
ကၽြန္ေတာ္အေသးခ်ာဆံုးသိလိုက္ရတာက ကၽြန္ေတာ့္ ေအးခ်မ္းခင္ ကိုတကယ္ကို
စူးစူးနင့္နင့္ ခ်စ္ေနျပီဆိုတာပါပဲ။ အင္း—-ကၽြန္ေတာ့ရဲ့
အခ်စ္ေတြကိုဘယ္လိုေျပာရမလဲမသိဘူးဗ်ာ။

—————————————————————————————————————————

အပိုင္း(3)
အင္း—-ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့အခ်စ္ေတြကိုသူမ သိေစဖို့အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းကို
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစာမိခဲ့ပါျပီ။
အဲဒီနည္းကနဲနဲေတာ့ ညာရမွာမို့ စိတ္ေတာ့သိပ္ေကာင္းပါဘူး။
ဒီလိုနဲ့ေနာက္ေန့မွာ အတန္းထဲက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ေကာင္ေလးသူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ
အခင္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ေအာင္ခ်မ္းမင္းနဲ့ သူမရဲ့ေရွ့မွာ ရန္ျဖစ္ျပလိုုက္တယ္။
ေအာင္ခ်မ္းမင္းက “ေအး—လြင့္ မင္းမွတ္ထားလိုက္။တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
မင္းရဲ့လွ်ိဳ့၀ွက္ခ်က္ေတြ ကိုငါလူေတြသိေအာင္ဖြင့္ထုတ္ျပမယ္” လို့
သူမရဲ့ေရွ့ မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိုၾကိမ္း၀ါးသြားပါတယ္။
ေနာက္ေန့မွာေပါ့။ကၽြန္ေတာ္ေရွ့တန္းကေန
ေနာက္တန္းကိုေျပာင္းထုိင္တယ္။ျပီးေတာ့သူမ ၾကားသြားေအာင္လဲ “ဟို
အယုတ္တမာေကာင္က ငါ့ကိုေက်နပ္ခ်က္ေတြနဲ့ ငါ့ရဲ့ ေန့စဥ္မွတ္တမ္းေလးကို
ခိုးသြားျပီ။အဲဒီထဲမွာ ငါ့၇ဲ့လွ်ိဳ့၀ွက္ခ်က္ေတြပါတယ္။
ဒုကၡပဲ” လို့ညည္းျပလိုက္တယ္။
ေနာက္တစ္ေန့မွာကၽြန္ေတာ့ေက်ာင္းကတက္ဘူးး
ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းကိုေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ေအးခ်မ္းခင္က “
လြင့္ ဒီမွာ ေအာင္ခ်မ္းမင္း ခို္းသြားတဲ့ နင့္ရဲ့မွတ္တမ္းေလး။
ငါ့ကိုဒီေကာင္သူကိုယ္တိုင္ျပန္မေပးရဲ့လို့လာေပးသြားေလရဲ့’ ဆိုျပီး
ျပန္လာေပးတယ္။ ငါနဲနဲ့ဖတ္လိုက္မိတယ္လို့လဲ ေျပာတယ္။
ဟား—–ေကာင္းလိုက္တာ။ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တာအဲဒါပဲေလ။ ေအာင္ခ်မ္းမင္းနဲံ
ကၽြန္ေတာ္ ဟန္ေဆာင္ျပီးရန္ျဖစ္။ ေအာင္ခ်မ္းမင္း ၾကိမ္းသလို
ကၽြန္ေတာ့လွိ်ဳ့၀ွက္ခ်က္ေတြကို တျခားလူေတြသိေအာင္ ဆိုျပီး
ေန့စဥ္မွတ္တမ္းအခိုးခံရသလိုလိုလုပ္ (တကယ္ေတာ့ သူခိုးတာမဟုတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ကသူ့ ကိုေပးျပီး ငါေက်ာင္းမတက္တဲ့ေန့မွာ
မင္းသူ့(ေအးခ်မ္းခင္)ကို အေၾကာင္းတစ္ခုခုျျပျပီး
သူမလက္ထဲကိုေရာက္ေအာင္လုပ္ ဆိုျပီးမွာလိုက္တာေလ)။
အဲဒီေန့စဥ္မွတ္တမ္းဆိုတာက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့တကယ့္မွတ္တမ္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္
ေအးခ်မ္းခင္ကိုဘယ္ေလာက္အထိခ်စ္တယ္ဆိုတာေတြကို ေရးထားတာေတြေလ။ ကဲ
မပိုင္ဘူးလား။အင္း–ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့အခ်စ္ေတြကိုသူသိေအာင္ေတာ့လုပ္ျပီးျပီ။သိတယ္မုိ့လား——မိန္းကေလးေတြဆိုတာက
သူမ်ားရဲ့ မွတ္တမ္းဆိုရင္အရမ္းဖတ္ခ်င္တတ္ၾကတာကိုး။

———————————————————————————————————————————-

အဲ———တိုတိုေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့အခ်စ္ေတြကို သူမ
သိသြားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကနဲနဲေလးအားစိုက္ျပီး ဖြင့္ေျပာ၊ သူမကလဲ
သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ “ခ်စ္ပါတယ္” ဆိုတဲ့ အေျဖကိုျပန္ေပးျခင္းအားျဖင့္
သူနဲ့ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို့ဘ၀ကလဲ ဆိုးလဲဆိုး ေကာင္းလဲေကာင္းလို့ေျပာရမလိုပါပဲ။
ဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ခ်စ္ႏွစ္ကုန္ရင္ ေ၀းရမယ္ဆိုတာသိထားသလုိ သူမရဲ့အိမ္က
ျပင္ဦးလြင္ မွာဆိုေတာ့ မႏၱေလးနဲ့ သိပ္မေ၀းလို့
အဆက္အသြယ္မျပတ္ႏုိင္ဘူးဆိုတာကိုလဲသိထားတယ္ေလ။
သူမနဲံ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္လာခဲ့ ရင္းကၽြန္ေတာ္သိလာတာက သူမ ဟာကၽြန္ေတာ့္အေပၚမွာ
အရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ျပီးေတာ့ေျပာေသးတယ္ “လြင့္ ကို တို့က သူ့ရဲ့
ဒိုင္ယာရရီကို ဖတ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ စျပီးခ်စ္သြားခဲ့တာ” တဲ့ဗ်။

———————————————————————————————————————————-

ဒါေပမဲ့ဗ်ာ———ကၽြန္ေတာ္တို့ႏွစ္ေယာက္ကံဆိုးတဲ့ေန့တစ္ေန့ကိုေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေန့က စာေမးပြဲေတြေျဖျပီး ေနာက္တစ္ရက္ေပါ့။
သူမ မျပန္ခင္ေလးမွာကၽြန္ေတာ္တို့ႏွစ္ေယာက္အလြမ္းေျပ အေနနဲ့
ျမိဳ့အနွံ့ကိုကၽြန္ေတာ္က အစ္ကို့၇ဲ့ကားကိုငွားျပီး သူမ
နဲ့ေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္ေလ။အဲဒီေန့က မိုးလဲနဲနဲရြာေနတယ္ဗ်။
ဒီလိုနဲ့ လမ္း၈၀ ကိုအေကြ့မွာ တစ္ဖက္ကေန စည္းကမ္းမဲ့ျဖတ္ေျပးတဲ့
ကေလးတစ္ေယာက္ကို ေရွာင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္
၀ုန္းကနဲ့ေပၚလာတဲ့Truckကားၾကီးကိုကၽြန္ေတာ္မျမင္လိုက္ဘူးဗ်ာ။
တခါတည္း၀င္တိုက္ေတာ့တာပဲ။ ပိုဆိုးတာက အဲဒီကားၾကီးက
မႏိုင္၀န္ကိုတင္တာတာျဖစ္ေလေတာ့ အဲဒိကားေပၚကေန ဘာအထုပ္လဲမသိဘူး
မွန္ေပၚကိုက်လာတယ္။ အရွိန္ကလဲျပင္းေတာ့
တိုက္မိရာကေနကဲြထြက္လာတဲ့မွန္နွစ္စက ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးမွာလာစိုက္တာ
ကိုပဲေနာက္ဆံုးသိလုိက္တယ္။
ေနာက္ဘာကိုမွကၽြန္ေတာ္မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ။

—————————————————————————————————————————-

အဲ————-ကၽြန္ေတာ္သတိရလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ေဘးမွာ
မိဘေတြနဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိုဳ့ကိုျမင္လိုက္ရတယ္။ကၽြန္ေတာ္ေဆးရုံေပၚမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားပါတယ္။ ကားမွန္နွစ္စလံုး
လာစိုက္ခံလို္ကရတဲ့မ်က္လံုးႏွစ္လံုးလံုးဟာ
အေကာင္းအတိုင္းရွိေနတယ္ေလ။ၾကည္ေနတာပဲ။ တျခားထူးထူးျခားျခား
ဘာမွလဲမျဖစ္ေတာ့ ေအးခ်မ္းခင္ အေၾကာင္းကိုေမးမိတယ္။
ဟိုဘက္အခန္းမွာတဲ့။ကၽြန္ေတာ္သြားၾကည့္မယ္လို့ေျပာတဲ့အခ်ိန္
ကၽြန္ေတာ့္အခန္းထဲက
အစ္ကိုအရြယ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ထထြက္သြားတာကိုကၽြန္ေတာ္ေတြ့လိုက္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ေအးခ်မ္းခင္ရဲ့အခန္းေရွ့အရာက္မွာေပါ့။အခန္းတံခါးကိုဖြင့္မလို့လုပ္ေနတံုး
အသံတခ်ိဳ့ၾကားလုိက္ရတယ္။
“အဟင့္——-ကိုကလဲကြာ။ဒီမွာမ်က္စိနွက္ဖက္လံုးပ်က္သြားမွေတာ့ ကို က
ေအးခ်မ္းအတြက္အနစ္နာခံဦးမလို့လား။ တို့ သိပ္ခ်စ္တဲ့ကို့ ကို
မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ရဲ့ ခင္ပြန္းအျဖစ္နဲ့တစ္သက္လံုးမ်က္ႏွာမငယ္ေစခ်င္ဘူးေလ။
အဲဒီေတာ့လက္စနဲ့ပဲ ဟုိတို့အေပ်ာ္တြဲေနတဲ့ႏြားကို ပဲဆက္တြဲလိုက္မယ္ေလ”တဲ့

အိုး——-ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ကမၻာပ်က္သလိုပဲ။ အရမ္းႏူးညံ့သိမ္ေမြ့တဲ့
ေအးခ်မ္းခင္ဆိုတဲ့ေကာင္မေလး၊ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ခ်စ္သူ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလဲ
သိပ္ခ်စ္ပါတယ္လို့ကၽြန္ေတာ္ယူဆထားတဲ့သူဆီက ဒီလိုစကားမ်ိဳးကို
ကၽြန္ေတာ္—ကၽြန္ေတာ္ ၾကားလိုက္ရျပီေလ။
ေတာက္——-မိန္မယုတ္။

—————————————————————————————————————————-

အပိုင္း(4)ဇာတ္သိမ္း

ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ကိုေဒါသထြက္သြားတာပါ။အဲဒါနဲ့ သူ့အခန္းထဲ၀င္လိုက္ေတာ့
ခုနက ကၽြန္ေတာ့အခန္းထဲကထြက္သြားတဲ့အစ္ကို
ကိုေတြလိုက္တယ္။စိတ္ကလဲေတြးလိုက္မိတယ္။နင္တို့အၾကံေတြကိုငါသိတယ္လို့ေပါ့။
အဲကၽြန္ေတာ့၀င္သြားေတာ့ ခုနကထြက္ေနတဲ့ေဒါသေတြေျပစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကိုပဲ
သူ့မ်က္နွာေလးကေအးခ်မ္းေနျပီး ပတ္တီးစည္းထားတဲ့မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္က
လံုး၀မျမင္နိုင္ေတာ့ေၾကာင္းေျပာေနသလိုပါပဲ။သူမက “လြင့္–လားဟင္”
လို့ေမးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကလဲေဒါသထြက္ေနေတာ့ ” နင္ငါ့နာမည္ကိုမေခၚနဲံ။
နင္လိုမိန္းမမ်ိဳးေခၚဖို့ငါ့နာမည္က
မတန္ဘူး။နင္တို့ေျပာေနတာေတြအားလံုးငါၾကားတယ္။ နင္တုိ့ေျပာသလို
ငါကႏြားမဟုတ္ဘူးဟ” လို့ေျပာေတာ့သူမ
ရဲ့မ်က္ႏွာမွာအေျပာင္းအလဲသိပ္မေတြ့သလိုပဲ။သူမ
ကစာရြက္ေလးတစ္ရြက္ထုတ္ေပးတယ္။ ျပီးေတာ့ေျပာတယ္ “လြင့္
နင္အခုစိတ္နာေနတယ္ေနာ္။ဒါေပမဲ့ ဒါေလးကိုေတာ့ယူသြားပါ။ ေနာက္
နင္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆရာ၀န္ၾကီးျဖစ္ျပီး ဘြဲ့ယူတဲ့ေန့မွာ ဖြင့္ၾကည့္ပါေနာ္။
နင္အခုငါ့ရဲ့အလိမ္ေတြကိုနင္ သိသြားေပမဲ့ အရင္က
နင္ငါ့အေပၚမွာခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့စိတ္ေလးတစ္ခုနဲ့
ငါ့ရဲ့ဒီစာရြက္ေလးကိုသိမ္းထားပါေနာ္” တဲ့။
အဲဒီအခိ်န္ သူမ ဆီကၾကားလုိက္ရတဲံ့စကားသံတခ်ိဳ့႕ရဲ့ဆိုလိုရင္းကို
ကၽြန္ေတာ္နားမလည္ေပမဲ့ စာရြက္ေလးကိုစိတ္၀င္စားလို့ယူခဲ့မ္ိပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္လဲ စိတ္နာမွဳေတြကိုေမ့ျပီး ေဆးရဳ့ကဆင္းတာနဲ့
10တန္းေျဖဖို့ပဲအာရဳံစိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။သူမကေတာ့
ေက်ာင္းဆက္တက္ဖို့မျဖစ္ႏိုင္လို့ ျပင္ဦးလြင္ ကိုျပန္သြားျပီလို့
ၾကားမိလိုက္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ သူမကိုစိတ္နာတယ္။ေမ့ျပစ္ခ်င္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ေမ့လို့မရဘူးဗ်ာ။သူမ ဟာအဲဒီေလာက္မယုတ္မာေလာက္ဘူးလို့လဲ
မသိစိတ္ကယံုသလိုလိုရွိေနမိတယ္။ဒါေပမဲ့ သူမ
ေျပာတာေတြကိုကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တုိ္င္ၾကားခဲ့တာေလ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ေမ့လို့မရတာေတာ့အမွန္ပါပဲ။

———————————————————————————————————————————————-

ဒီလိုနဲ့ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေျဖျပီးတဲ့ေနာက္ဆံုးေန့မွာေပါ့ဗ်ာကၽြန္ေတာ္
ေအးခ်မ္းခင္ရဲ့သူငယ္ခ်င္း(မိန္းကေလး)တစ္ေယာက္နဲ့ေတြ့တယ္။
အဲဒီေကာင္မေလးကိုကၽြန္ေတာ္နာမည္ေတာင္မသိပါဘူး။ ေဆးရံုမွာတံုးက သူက
ေအးခ်မ္းခင္ကိုေရာ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေရာလာေစာင့္ေပးခဲ့ဖူးလို့ သိေနတာပါ။
အဲဒီေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေခၚျပီးေျပာတယ္။
“လြင့္——နင္ငါေျပာမဲ့စကားကိုေသခ်ာနားေထာင္ေပးပါေနာ္။ငါဒီစကားကိုဘယ္ေတာ့မွမေျပာဖို့
ေအးခ်မ္းခင္ကမွာခဲ့ေပမဲ့ မေျပာဘဲထားရမွာငါလိပ္ျပာမလံုလို့
ေျပာတာေနာ္။တကယ္ေတာ့ ေအးခ်မ္းခင္ဟာနင္တစ္ေယာက္ထဲကိုပဲခ်စ္ခဲ့တာပါ။
ဘယ္ေလာက္အထိခ်စ္ခဲ့လဲသိလား။ နင္ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လုိက္။
မွန္ကြဲစေတြအစိုက္ခံရတဲ့မ်က္လံုးနွစ္လံုးလံုး
ဘာမွမျဖစ္တာဘာေၾကာင့္လို့နင္ ထင္သလဲ——–ဟင္။ ေအးခ်မ္းခင္ကေလ သူထိတဲ့
ဒဏ္ရာေတြအရမ္းမ်ားလို့ ေသလုေမ်ာပါးျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္
အားလံုးကသူေသမွာပဲလို့တြက္တဲ့အခိ်န္
သူဘာေမးလဲနင္သိလား။နင္ဘာျဖစ္သြားလဲတဲ့။
နင္ဘာမွမျဖစ္ေပမဲ့
မွန္ေတြရွျပီးနင့္မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္လံုးပ်က္သြားတယ္လို့လဲ ေျပာေရာ
သူဘာျပန္ေျပာလဲသိလား။ သူကေသဖို့မ်ားတယ္တဲ့။ နင္က ဆရာ၀န္ျဖစ္ရမဲ့သူတဲ့.။
နင့္ရဲ့ရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ဖို့လိုတယ္တဲ့။အဲဒါေၾကာင့္ သူေလ နင့္ကို
သူ့ရဲ့မ်က္ၾကည္လႊာကို လွဴဖို့ေျပာတယ္။ အားလံုးကတားတယ္။ ဒါေပမဲ့မရဘူးဟာ။
ဆရာ၀န္ၾကီးကိုလဲ သူက သူကေသေတာ့မဲ့သူမို့ ေက်းဇူးျပဳျပီး
သူ့မ်က္ၾကည္လႊာကို ထုတ္ျပီး နင့္ကိုလွဴဖို့ ေျပာတယ္။ဒါေပမဲ့
အားလံုးထင္ထားသလိုသူမေသခဲ့ဘူးေလ။ နင္လဲေျခအေနေကာင္းတယ္ဆိုတာကိုလဲသူ
သိသြားေတာ့သူက ေျပာတယ္။ သူ့ေၾကာင့္နင့္ရဲ့
ရည္မွန္းခ်က္ေတြထိခိုက္ႏုိင္တယ္တဲ့။အဲဒါနဲ့
သူကဒီကိစၥေတြကိုနင္ကိုမေျပာဖို့နဲ့ နင္သတိရလာျပီး
သူဆီကိုလာမယ္ဆိုရင္သူသိေအာင္ဆိုျပီး သူ့ရဲ့တ၀မ္းကြဲအစ္ကို ကို
နင့္နားကိုသြားၾကည့္ခိုင္းထားတယ္။ျပီးေတာ့ နင္လာျပီဆိုတာလဲသိေရာ
နင္ၾကားခဲ့တဲ့စကားေတြကုိ သူ ေလေျပာျပီး
နင္စိတ္နာသြားေအာင္ဆိုျပီး———” ဆိုျပီး
ဆက္မေျပာႏုိင္ေတာ့ဘူး။တအားငိုေတာ့တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္
ကၽြန္ေတာ္မွားမွန္းသိသြားျပီး
ငူငိုင္ငို္င္နဲ့ရပ္ေနမိတယ္။အဲဒီေနာက္ကၽြန္ေတာ့္၇ဲ့ ကိုယ္ၾကားလိုက္တဲ့
စကားေလးတစ္ခုုကိုဆင္ျခင္ဥာဏ္ကင္းမဲ့စြာ
လက္ကိုင္ထားခဲ့ပံုေတြကိုသတိရလာမိတယ္။
ေတာင္းပန္ပါတယ္ေအးခ်မ္းခင္ရယ္ ————နင့္ရဲ့ေဖၚျပနွဳိင္းဆလို့မရတဲ့
အခ်စ္ေတြ့နဲ့မတန္တဲ့ငါ့ဆီကို နင္ျပန္လာပါလားဟင္။
ငါေလ တစ္ကယ္ကိုရူေနပါျပီဟာ။နင့္ကိုေလ ငါအရမ္းခ်စ္တယ္သိလား။ နင္ငါ့အေပၚမွာ
ယုတ္မာတယ္ဆိုျပီးအထင္လြဲခဲ့တုန္းကေတာင္
ငါနင့္ကိုေမ့လို့မရခဲ့တာပါဟာ။ေတာင္းပန္ပါတယ္———–နင္ငါ့ဆီကိုျပန္လာပါလားဟင္။

———————————————————————————————————————————–
စိမ္းညိဳ့ေနတဲ့ ေညာင္ညဳိပင္ရိပ္ေအာက္က ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္———–
ကမၻာေျမကေနမိုင္သန္းခ်ိီကြာေ၀းတဲ့ ေနမင္းရဲ့အပူရွိန္ကိုလစ္လ်ဴရွဳျပီး
သစ္ရြက္ေၾကြတို့ရဲ့ ရွဳိက္သံနဲ့ ဥၾသေလးေတြရဲ့ငိုေၾကြးသံကိုခံစားရင္း
ေၾကကြဲျခင္းတိမ္တိုက္ေတြဖံုးအုပ္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ့အတူ
လြမ္းေဆြးေနရွာေလရဲ့!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
မညွပ္ဘဲထားတဲ့EMOဆန္ဆန္ဆံပင္ေလးေတြက ေကာင္ေလးရဲ့ႏွဳတ္ခမ္းနဲ့
မ်က္ႏွာတစ္၀ုိက္ကို က်ီစယ္ေနတယ္——–
ေကာင္ေလးရဲ့မ်က္ႏွာက က်ားရဲပမာ ေကသရာလိုရဲ၀ံ့ေနေပမဲ့ မ်က္၀န္းေလးေတြက
ယုန္ျဖဴငယ္ေလးတစ္ေကာင္လို အားမဲ့ေနတယ္
တင္းတင္းေစ့ထားတဲ့ႏွဳတ္ခမ္းတစ္စံုကခိုင္ျမဲေနေပမဲ့
ရင္ဘတ္ထဲကႏွလံုးသားတစ္စံုက ေၾကကဲြပ်က္စီးေနတယ္
ေကာင္ေလးရဲ့ပါးျပင္ေပၚကိုစီးက်လာတဲ့မ်က္ရည္စေလးေတြကိုၾကည့္မယ္ဆို
ရင္ေတာ့–သူ့ရဲ့အတိတ္ကိုထြင္းေဖာက္ျမင္ႏိုင္မွာပါ
သူႏွဳတ္ခမ္းကရြတ္ေနတတ္တာက
“ေအးခ်မ္းခင္ရယ္ နင့္ကိုငါ အရမ္းခ်စ္တာပဲတဲ့”

————————————————————————————————————————————

ကၽြန္ေတာ္အျမဲတမ္းေအးခ်မ္းခင္ကိုလြမ္းခဲ့ပါတယ္။သတိရခဲ့ပါတယ္။ဒီလိုနဲ့
ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့ေဆးေက်ာင္းကိုရခဲ့ျပီး ဒုတိယနွစ္အေရာက္မွာေပါ့။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့စာအုပ္စင္ကိုအသစ္လဲဖို့
စာအုပ္စင္ကိုရွင္းေနတံုး စာအုပ္တစ္အုပ္ၾကားထဲကေန
စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ထြက္က်လာတယ္ဗ်။ အဲဒီစာရြက္ေလးကေတာ့
ေအးခ်မ္းခင္ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဆးရုံေပၚမွာတံုးက
ဘြဲ့ယူတဲ့ေန့က်မွၾကည့္ပါလို့မွာခဲ့တဲ့ စာရြက္ေလးပါ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့
စိတ္နာနာနဲ့မို့အေရးမထားခဲ့သလို အျဖစ္မွန္ကိုသိျပီးေနာက္မွာလဲ
အဲဒီေၾကာင္းေလးကိုေမ့ေနမိခဲ့တာပါ။ အဲဒီစာရြက္ေလးကိုကၽြန္ေတာ္ဖတ္မိေတာ့
ကၽြန္ေတာ္အရမ္း၀မ္းသာသြားပါတယ္။ အဲဒီစာရြက္ထဲမွာေရးထားတာက ေအးခ်မ္းခင္၇ဲ့
ေမျမိဳ့က အိမ္လိပ္စာေလ။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ္
ခ်က္ျခင္းလုိက္သြားပါတယ္။ဒါေပမဲ့ သူမ ကိုကၽြန္ေတာ္မေတြ့ဘူးဗ်ာ။ သူမက
ရန္ကုန္ကိုေျပာင္းသြားျပီတဲ့။ ဟား———-သြားေရာပဲ။
ေျပာင္းသြားတဲ့လိပ္စာကိုလဲမသိ။စံုစမ္းလို့လဲမရနဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့
ရူးေတာ့မွာပဲဗ်ာ။

——————————————————————————————————————————–

ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့အခ်စ္ေတြကို
ေလာကၾကီးကအသိအမွတ္ျပဳလိုက္တာလားမသိဘူးဗ်။ ေအးခ်မ္းခင္ကို
ကၽြန္ေတာ္မေမွ်ာ္လင့္ပဲျပန္ေတြ့ခဲ့ရတယ္။ မ်က္မျမင္ သင္တန္းေက်ာင္းကို
ကၽြန္ေတာ့္ဆရာေတြနဲံ
က်န္းမာေရးပညာေပးေဟာေျပာပြဲလုပ္ဖို့လိုက္သြားရင္းနဲ့ေပါ့ဗ်ာ။
တန္းစီျပီးထုိင္ေနတဲ့သူေတြရဲ့ၾကားက သူမကိုကၽြန္ေတာ္ေတြ့ေတာ့ေလ ကၽြန္ေတာ္
စင္ေပၚကေနေျပးဆင္းသြားျပီး သူမ ကို ၀မ္းသာအားရနဲ့ “ေအးခ်မ္းခင္” လို့
ေခၚလိုက္တယ္။ သူမအံံ့ၾသသြားပံုပါပဲ။ျပိးေတာ့
၀မ္းသာတဲ့အရိပ္အေယာက္ေတြယွက္သမ္းလားတယ္။ျပီးေတာ့ ေမးတယ္ “လြင့္ လားဟင္”
တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကဘာလို့ ငါ့ကုိထားသြားတာလဲလို့ေမးေတာ့ ” နင့္ကိုငါ
အျဖစ္မွန္ေတြကိုမေျပာဖို့မွာခဲ့ တဲ့သူေတြက ကတိမွမသည္တာကိုး။နင္အခုငါ
လိုမ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ႏုိင္ရဲ့လားဟင္။ နင့္ရဲ့ဘ၀အတြက္
ငါနင့္ကိုထားခဲ့ေပမဲ့ ငါလဲခံစားခဲ့ရပါတယ္လြင့္ရယ္” တဲ့ ။
အဲဒီေတာ့ကၽြန္ေတာ္က သူမကို ငါနင့္ကိုအခုအခ်ိန္မွာ
ဘယ္လိုအခ်စ္မ်ိဳးနဲ့ခ်စ္ေနလဲနင္သိလားလုိ့ေမးျပီးေတာ့
ဆက္ျပီးေျပာျပလုိက္တယ္

“ငါမင္းကိုေပးဆပ္ရင္းနဲ့ခ်စ္သြားမွာပါ။ မင္းဆီကငါ
ဘာမွေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး။ ငါမင္းကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္က Platonic Loveပါ။
လံုး၀အခ်စ္သက္သက္ပါပဲ။ ခ်စ္ေနရရင္ေက်နပ္ပါတယ္။ မင္းလိုေနတာေတြကို
အရာအားလံုးနဲ ့ရင္းျပီးျဖည့္ဆီးေပးသြားမွာပါ။
အဲဒီလိုေပး၏ဆပ္မွဳတစ္ခုအတြက္ငါမင္းဆီက လိုခ်င္တာတစ္ခု
ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒါဟာမင္းရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မွဳပါ”ငါနင့္ ကို
အဲဒီလိုခ်စ္တတ္လာပါျပီဟာ”

လို့ေျပာျပီး သူမရဲ့လက္ဖ၀ါးအိအိေလးကို ဆုပ္ထားလိုက္တယ္။
သူမျပံဳးေနပါတယ္။ျပီးေတာ့ေျပာတယ္ “လြင့္ ေနာက္ဆိုနင္နဲံငါဘယ္ေတာ့မွ
မေ၀းေတာ့ဘူးေနာ္” တဲ့။

——————————————————————————————————————————

ျပီးပါျပီ

About laminwaiacg

lamin wai has written 1 post in this Website..

I am a human being!