ၿမန္မာၿပည္ကက်န္းမာေ၇းေလာကဘက္တေစ့တေစာင္း

ေမာင္မိုးညိဳၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေတြ့ၾကံဳခဲ့၇ေသာက်န္းမာေ၇းေစာင့္ေ၇ွာက္မွုကိုဒီေန၇ာတြင္ေဖါက္သယ္ခ်လိုပါသညိ။ (၁၉၉၀)ေနာက္ပိုင္း၀န္းက်င္ေလာက္ကထင္ပါသည္၊ ၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေၿပာင္းလဲလာေသာ”တံခါးဖြင့္စီးပြားေ၇း မူ၀ါဒ”အ၇ေဆး၇ံုေစာင့္ေ၇ွာက္မွုလုပ္ငန္းတြင္စီမံခ်က္ၾကီးတခုစတင္အေကာင္အထည္ေဖၚလာပါသည္။ “စ၇ိတ္မွ်ေပးက်န္းမာေ၇း” (cost-sharing healthcare system) ဟုဆိုပါသည္။ ယင္းကားၿမန္မာႏိုင္ငံ၏ ထိုစဥ္က၇ွိခဲ့ေသာ”အခမဲ့”က်န္းမာေ၇းေစာင့္ေ၇ွာက္မွုစနစ္မွ”အခၿဖင့္”က်န္းမာေ၇းေစာင့္ေ၇ွာက္မွုသို့ေၿပာင္းလဲ ေ၇း၏ပထမေၿခလွမ္းၿဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ေန့စဥ္ဆ၇ာ၀န္လူနာမ်ားကိုစစ္ေဆးစမ္းသပ္ၿပီးညွြန္ၾကားလာေသာေဆးမွတ္ တမ္းစာ၇င္းေပၚမူတည္၍သူနာၿပဳမ်ားကေဆး၇ံုတြင္း (အစိုး၇ေဆးသိုေလွာင္ေ၇းဌာနမွပို့ေပးေသာ)ေဆး၀ါးမ်ား၏ အဘိုးအခအခ်ိဳ့တ၀က္ကိုလူနာကက်ခံ၇သည္။ ဥပမာ-penicillin ထိုးေဆးတလံုးကို (၇- က်ပ္)(ထိုစဥ္က) က်သည္ဆိုပါစို့။ လူနာကေဆးတန္ဘိုး၏ (၁၀ ၇ာႏွုန္) ၿဖစ္ေသာ (ၿပား-၇၀)ကိုေပး၇သည္။ ေဆး၇ံုတြင္ကုန္က် မည့္ဆိုတာကိုၾကိဳတင္သိၿပီးလူနာ၇ွင္ေတြကလဲ၇ွိ၇ွိမ၇ွိ၇ွိ၊ေပါင္ႏွံကုန္က်ခံကာေပးၾကသည္။ ယငး္ေလာက္ ေသာေငြပမာဏမွာလဲမေထာင္းတာလွသည္မို့ဘာမွၿပႆနာမၾကားမိပါ။ ၿပႆနာကားမူလကအလကား ၇ဘူးေသာယင္းေဆးကိုတတ္ႏိုင္သူ(ေဆး၇ံုေဆးခန္ႏွင့္နီးစပ္ေသာအသိုင္းအ၀ိုင္းလူနာ၇ွင္ေတြ)ကသိပ္မၾကိဳက္ ပါ။ ဘာမဟုတ္ေသာေငြေပး၇သည္ကိုဂုဏ္ငယ္သည္ဟုထင္ၾကသည္။ ဆို၇လ်င္- ေငြမ၇ွိသူလူဆင္း၇ဲလူမ်ားစုက စ၇ိတ္မွ်ေပးေဆးကို၀ယ္သံုးၾက၇ေသာ္လည္းမ်က္ႏွာ၇ွိလူခ်မ္းသာလူတန္းစားမ်ားကအခမဲ့၇ေနၾကသည္။ ထို့အၿပင္ယင္းေဆးမ်ားကိုၿပင္ပသို့တဖန္ၿပန္ေ၇ာင္းလိုေသာလူတန္းစားတ၇ပ္ေပၚလာမွန္းမသိေပၚလာသည္။ ယခင္ကအစိုး၇ေဆးႏွင့္ေဆးပစၥည္းေကာ္ပိုေ၇း၇ွင္းဆိုင္မွ၀ယ္ယူၿပီးေမွာင္ခိုၿပန္သြင္းၿခင္းထက္၊ေဆး၇ံုဆိုင္တြင္မွ၇ေသာထိုစ၇ိတ္မွ်ေပးေဆးမ်ားကပိုတြက္ေခ်ကိုက္သည္ဟုထင္ၾကသည္။ ေဆးအေ၇ာင္းအ၀ယ္လုပ္ငန္း ကားသာမာန္လူတန္းစားတြင္သာမက၊ဆ၇ာ၀န္မ်ားအတြင္းပင္ေန၇ာေကာင္းေကာင္းယူခဲ့ၿပီး၊တခ်ိဳ့ဆ၇ာ၀န္မ်ားဆိုလ်င္ေဆးမကုေတာ့ဘဲေဆးကိုယ္စားလွယ္၊ေဆးေ၇ာင္းဆိုင္မ်ားအက်ဖြင့္ကာစီပြားၿဖစ္ေနၾကသည္။ ၇န္ကုန္ၿမိဳ့ဆူေလဘု၇ားအနီးကုန္သြယ္ေ၇ဒေကာ္ပိုေ၇း၇ွင္း (၁၀)ေဆးဆိုင္ (ေနာင္ ေဆးႏွင့္ေဆးပစၥည္း အၿဖစ္ဆူေလဘု၇ားလမ္း “ဂုဏ္”၇ုပ္၇ွင္၇ံုအနီးေဆးဆိုင္တို့ကားဆ၇ာ၀န္အေပါင္းတို့၏၀င္ေငြလမ္းခင္း ၇ာစားက်က္မ်ားၿဖစ္ခဲ့သည္။ ဆ၇ာ၀န္မ်ားကိုေဆးထုတ္ေပးေသာေန့မ်ားဆိုလ်င္ကား၊ေဆးဆိုင္မန္ေနဂ်ာကအစ ဆိုင္ဒ၇၀မ္အထိေဟာက္သမွ်ကိုထိုထိုဆ၇ာ၀န္အေပါင္းတို့ကမ်က္ႏွာငယ္ငယ္ၿဖင့္ေအာက္အိသည္းခံခဲ့ၾက၇ သည္။ ၿမန္မာၿပည္တြင္ဘာေဆးေမးမလဲ၊ အကုန္၇ွိပါသည္။ ေစ်းဘဲစကားေၿပာသည္။ ေဆးတကၠသိုလ္မတက္ ဘူးေသာ္လည္းေဆးအေၾကာင္းေကာင္းစြာ (ဆ၇ာ၀န္မ်ားထက္)နားလည္ၾကေသာပုဂၢလိကေဆးဆိုင္ေပါင္း ေထာင္ေသာင္းတို့၏လမ္းညွြန္ခ်က္ကိုဆ၇ာ၀န္တို့လိုက္နာအသံုၿပဳၾက၇သည္။ ယခုအခါတြင္ကားပုဂၢလိက ကိုယ္ပိုင္အထူးကုႏွင့္ေဆး၇ံုၾကီးမ်ား၇န္ကုန္ႏွင့္ၿမိဳ့ၾကီးမ်ားတြင္မွိဳလိုေပါက္လာသည့္အၿပင္၊ တတ္ႏိုင္သူတို့က ၿပည္ပသို့ပင္ေၿခလွမ္းေနၾကေပၿပီ။ ဘန္ေကာက္၊စကၤာပူသာမကအေမ၇ိကအထိေၿခလွမ္းေနၾကပါၿပီ။ တတ္ႏိုင္သူေတြေပၚေပါက္လာသလိုသာမန္ဆ၇ာ၀န္ႏွင့္တၾကိမ္မွ်ေတြ့ဆံုေဆးကုသခံႏိုင္ခြင့္အတြက္ေဆြးမ်ိဳး မ်ားထံလွည့္လည္ေငြေခ်း၇ေသာလူတန္းစားဦးေ၇(အထူးသၿဖင့္နယ္ဘက္ႏွင့္ေ၀းလံေခါင္ဖ်ားေဒသတိုင္း၇င္း သားမ်ား) ကမ်ားသထက္မ်ားလာပါသည္။ ၿမန္မာႏိုင္ငံကဲ့သို့ က်န္းမာေ၇းအာမခံ (health insurance) မ၇ွိေသာႏိုင္ငံအတြက္ကား၊ေဆး၀ါးကုန္က်စ၇ိတ္ကားထိတ္လန့္ဘြယ္ၿဖစ္ေနပါသည္။ တေလာက၊ အသက္(၇၀)၀န္းက်င္ မိဘႏွစ္ပါးက်န္းမာေ၇းဓါတ္ခြဲစစ္ေဆးမွုၿပဳလုပ္၇ာ ေငြ(၂)သိန္းေက်ာ္ကုန္က် ေၾကာင္းမိတ္ေဆြတဦးမွေၿပာလာပါသည္။ ၿမန္မာႏိုင္ငံကဲ့သို့အခမဲ့က်န္းမာေ၇းကိုယဥ္ပါးခဲ့ေသာလူထုအတြက္ ေခတ္ႏွင့္အညီတဟုန္ထိုးတက္လာေသာေဆးကုသစ၇ိတ္ကားလူထုအတြက္လိုက္ေလေ၀းေလၿဖစ္လာပါၿပီ။ မူလကဆ၇ာ၀န္/အထူးကုတို့ကိုအစိုး၇ေဆး၇ံုေဆးခန္းတြင္အဆင္သင့္ေတြ့ႏိုင္ကုသခံႏိုင္ၾကေသာၿမန္မာလူထုက၊ယခုအခါယင္းဆ၇ာ၀န္မ်ားကိုသူတို့ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္းၾကီး၊ပုဂၢလိကေဆး၇ံုၾကီးမ်ားတြင္သြာေတြ့၇သည္။ က်န္းမာေ၇းဌာနအၾကီးအကဲတဦးကဆိုလ်င္သူ့မိခင္မက်န္းမမာၿဖစ္သည္ႏွင့္ပုဂၢလိကေဆး၇ံုသို့တန္းတင္ေပး လိုက္သည္အထိ၊ အစိုး၇ေဆး၇ံုမ်ားအေပၚလူထုကယံုၾကည္မွုမဲ့လာသည္။ အစစအ၇ာ၇ာေငြကသာစကားေၿပာၿပီးေငြကသာအဆံုအၿဖတ္ေပးေနေၾကာင္း၇န္ကုန္ေဆးေလာကႏွင့္နီးစပ္သူတို့ကေၿပာေနေပၿပီ။ ၿပည္သူ့ေဆး၇ံုမ်ားကားေငြကိုေ၇လဲသို့သံုးႏိုင္ပါမွလူနာလည္းသက္သာ၇ာ၇၊ လူနာ၇ွင္လည္းစိတ္ခ်မ္းသာ၇ာ၇ၾကသည္။ မလိုအပ္ဘဲစမ္းသပ္စစ္ေဆးမွုမ်ားအတင္းအက်ပ္လုပ္ခိုင္းမွုမ်ား မ်ားလာေၾကာင္းေတြ့၇သည္။

About maungmoenyo

ေမာင္မိုးညိဳ has written 57 post in this Website..