လြန္ခဲ႕တဲ႕သံုးႏွစ္ေလာက္ကေပါ့..။

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ေက်ာင္းအတူေနခဲ႕/ ေပခဲ႕ဖူးတဲ႕သူငယ္ခ်င္းက ရြာတစ္ရြာကအလွဴသြားဖို႕ေခၚပါတယ္..။ သူတစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနလို႕အေဖၚေခၚတာပါ..။ ရြာကျမိဳ႕နဲ႕သံုးမိုင္ေက်ာ္ေလာက္ပဲရွိတာမို႔ စက္ဘီးနဲ႕ပဲေစာေစာသြားျပီးေစာေစာျပန္လာၾကဖို႕သေဘာတူလိုက္ပါတယ္..။ အဲအလွဴသြားမဲ႕မနက္ေရာက္ေတာ့ျမန္မာေစာ ေနထြက္ဆိုသလိုပါပဲ ခုႏွစ္နာရီခြဲေလာက္မွသြားဖို႔အဆင္သင့္ျဖစ္ပါတယ္။

“ေဟ႔..အလွဴသြားမွာပိုက္ပိုက္ေလးဘာေလးေကာထည့္ခဲ႕ရဲ႕လား”

ကၽြန္ေတာ္ကအေၾကာင္းသိေနလို႔သတိေပးလိုက္တာပါ.။ ကၽြန္ေတာ္မွာေတာ့အိတ္ထဲအေစာင့္ထည့္ထားတဲ႕ ေငြ2500ေလာက္ပဲ ပါတာမို႔စိုးရိမ္ၾကီးေမးလိုက္တာပါ..။ ကိုယ့္ေကာင္အ ေၾကာင္းကိုယ္သိတာလည္းပါတာမို႔ပါ..။ သူကဒီျမိဳ႕နဲ႕အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတာၾကာျပီ.။ ဒီျမိဳ႕နယ္ဘက္ေတြမွာထြန္းကားေနတဲ႕ယဥ္ေက်းမွဳကိုသူမသိေလာက္ေသးဘူး..။

ျပန္ေရာက္တာပဲသံုးေလးရက္ေလာက္ရွိေသးတာ..။ ဒီေတာ့အျခားသူဆိုရင္လိုက္ဖို႕ျငင္းလိုက္မဲ႕ ကိစၥကိုအားနာလို႔လိုက္လာတာလည္းပါတယ္ေလ..။ သူက

“ဟ..အလွဴသြားမွာေလဟာ!မဂၤလာေဆာင္မွမဟုတ္တာ”

စျပီ..။ ဇာတ္လမ္းကဒီေတာ႕သူအေမျဖစ္တဲ႕သူကမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။

“ဟဲ႕သား..လိိုရမယ္ရေတာ့ထည့္သြားဦးေလ.. ဟိုက်မွစာရင္းစာအုပ္နဲ႕တိုးေနလို႔………..”

“ဟာ…အေမတို႕ဆီကလည္း……… ပါပါတယ္ဗ်ာ..ဒီေကာင္ကို႕စခ်င္လို႕..”

သူကဒီအလွဴကိုသြားတာအေၾကာင္းကလည္းရွိကိုး..။ မသြားရင္လည္းျဖစ္သြားရင္လည္းျဖစ္ေပမဲ႕ သူ႕အိမ္ကစကားကိုမပယ္ရွားခ်င္သူဆိုေတာ႕ ေရာက္ေအာင္သြားရမွာေပါ့…။

ဒီလိုနဲ႕ငယ္ကအေၾကာင္းေျပာရင္း စက္ဘီးလမ္းအတိုင္းမွန္မွန္ပဲနင္းသြားၾကပါတယ္.။ မၾကာပါဘူးအလွဴရွိတဲ႕၇ြာကိုေရာက္ပါျပီ.။ အဲဒိမွာသူကအိမ္ကသေဘာတူထားတဲ႕ေကာင္မေလးအိမ္အရင္သြားရမလား။ အလွဴကိုပဲအရင္သြားရမလားေမးလာပါတယ္..။

“က်ြႊန္ေတာ္ကအလွဴလာတာပဲအလွဴအရင္သြားေပါ့..။ မင္းေကာင္မေလးလည္းအလွဴေရာက္ေနေ၇ာ႕ေပါ႕”

ဆိုျပီးအလွဴရွိရာမ႑ပ္ကိုသြားခဲ႕ၾကပါတယ္..။ အဲဒိေရာက္ေတာ့အလွဴရွင္က အိမ္တစ္အိမ္ကိုေခၚသြားျပီးသီးသန္႕ဧည့္ခံပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ့မင္းသားကေတာ့မ်က္ေစ႕သူငယ္နဲ႕ေပါ့..။ အလွဴမွာေကၽြးတဲ႕ ထမင္းရံုထဲမေခၚပဲနဲ႕သီးသန္႔ေကၽြးတာဆိုေတာ့ သူ႕စိတ္ထဲမွာရွိဴးတိုးရွန္႕တန္႕ျဖစ္ေနပံုလည္းရပါတယ္..။ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာသူငယ္ခ်င္း မဂၤလာေဆာင္အလွဴတို႕ကလြဲရင္ လူေတာထဲသိပ္မ၀င္ဆန္႕တာလည္းပါပါတယ္..။ မေရာက္ဖူးဘူးေပါ့ဗ်ာ..။

ကၽြန္ေတာ္ကပဲဦးေဆာင္ျပီးသူ႕ကိုေခၚသြားရတာေပါ့..။ အဲဒိမွာဘာေတြ႕လိုက္သလဲဆိုေတာ့ ကေလးေတြ၀တ္ေကာင္းစားလွေလးေတြ၀တ္ျပီး အလွဴကေကၽြးမဲ႕အခ်ိန္ေစာင့္ေနၾကတာပါ..။ ေစာေသးေတာ့သူတို႕ကိုမေကၽြးေသးပါဘူး.။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရာက္သြားတဲ႕ ရွစ္နာရီေလာက္က်မွေကၽြးဖို႔ုျပင္ဆင္ေနတုန္းပါ..။

ေကၽြးတဲ႕ပံုကလည္းၾကည့္ပါဦး..။ အိမ္ျမင္႕ျမင့္တစ္လံုးရဲ႕ေအာက္ထပ္မွာပါထမင္းနဲ႕ဟင္းပံုေကၽြးတာပါ..။ ဟင္းခ်ိဳနဲ႕အခ်ဥ္သုပ္ကေတာ့စ ားပြဲေပၚမွာအျပည့္ထည့္ထားေပးပါတယ္..။

ကေလးေတြဆိုေပမဲ႕တစ္ခ်ိဳ႕ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္ေတြလည္းပါပါတယ္..။ေယာက်္ားေလးေတြေပါ့..။

ကၽြန္ေတာ္သိတာကအဲဒိလူပ်ိဳေပါက္ကေလးေတြ…..       အလွဴမွာလာလုပ္ကိုင္ေပးတဲ႕ကေလးေတြပါ..။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ဒီလိုေနရာမ်ာေနခြင့္ရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး

အိမ္ကလူၾကီးေတြေတာင္အလွဴပံုစံခြက္နဲ႕ေကၽြးတာ… ဒီကေလးေတြအတြက္ အတြက္အလွဴခြဲတမ္းမပါပါဘူး..။

ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္းသူတို႕ဧည့္ခံရာ အိမ္ေပၚမွာစားေသာက္ရင္း လက္ငင္းျဖစ္ေနတဲ႕ဒီရြာေတြရဲ႕ယဥ္ေက်းမွဳအေၾကာင္းေျပာျပျဖစ္ပါတယ္..။

“ေဟ့ေရာင္..မင္းတို႕ဆီကလည္းဘယ္လုိလဲဟ”

“ဘာကိုဘယ္လိုတာလဲ”

“မင္းမျမင္ဘူးလား”

မ႑ပ္အ၀င္မွာစာရင္းစာအုပ္နဲ႕ အလွဴ၀င္လက္ခံေနတဲ႕ခံုနဲ႕ ကေလးေတြထမင္းေကၽြးဖို႔ျပင္ဆင္ေနတာကို ေမးေငါ့ျပရင္းျပန္ေမးပါတယ္..။

“ျမင္သားပဲ…. မင္းခုမွျပန္ေရာက္တာမို႕အေၾကာင္းမသိေသးလို႕ လာတာ..။ ငါကလည္းမင္းနဲ႕မေတြ႕တာၾကာေနလို႕လိုက္လာေပးတာ က်န္တဲ႕သူဆိုလိုက္ဖို႔ကေတာ့ေဆာ္ရီးပဲ။ ေ၀ါနဲ႕တင္ေခၚပါ့မယ္ဆိုလည္းမလိုက္ေရးခ်မလိုက္..။ ဒီျမင္ကြင္းေတြမၾကည့္ရက္လို႕..။ မျမင္ခ်င္လို႕သိလား”

ဒီေတာ့မွ

“ငါဒီကထြက္သြားတာဆယ္ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္..။ ဒီေလာက္ပဲေျပာင္းလည္းကုန္ျပီလားဟ”

“ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ျမင္စရာရွိတာေလး ေတြျမင္ရေအာင္ေလ႕လာသြားဦး.. မင္းကဒီရြာသားလုပ္မဲ႕ေကာင္..”

“ဟုတ္…..ဆရာသမား..။ ကၽြန္ေတာ္ေလ႕လာပါ့မယ္..။”

ကၽြန္ေတာ္လည္းဒီရြာအေၾကာင္းသိရေအာင္.. ထမင္းရံုဘက္ေရာက္ေအာင္အၾကံထုတ္ပါေတာ့တယ္..။ ရြာေတြကဒီလိုစည္းေတြေဘာင္ေတြသာ ထုတ္ထားတာသူတို႕ရြာအေၾကာင္းေတာ့သိမွာလႊတ္ရွက္တာ။ ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သိတဲ႕ရြားသား တစ္ေယာက္ထမင္းေကၽြးက်တယ္ ဆိုတာသိထားေတာ့သူကိုေမးျပီးေတြ့ခ်င္ေၾကာင္းေျပာျပီထမင္းရံုဘက္ကို တားေနတဲကၾကားကဇြတ္ထြက္လာပါတယ္.။ ဒါေတာင္ေနာက္ကေန ေစာေစာကကၽြန္ေတာ္ေမးတဲ႕ရြာသားနာမယ္ ကိုေဆာင္းေဘာက္ကေအာ္ျပီး ဧည့္သည္ေရာက္ေနေၾကာင္းကို ေအာ္ေခၚေပးေနပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္လည္းေတြ႔ခ်င္တဲ႕သူ ထမင္းရံုထဲကထြက္မလာႏိုင္ခင္သူငယ္ခ်င္း လက္ကိုဆြဲျပီးခပ္သြက္သြက္ေလွ်ာက္ကာ ထမင္းေကၽြးတဲ႕ရံုထဲကို၀င္လိုက္ပါတယ္..။ ေတြ႔ရပါျပီ..။ရြာသူရြာသားေတြထမင္းစားေနတဲ႕ပံုစံ..။ ထမင္းပန္းကန္ေဘးမွာဟင္းခြက္ေလးေတြကိုယ္စီနဲ႕..။ စားပြဲအလယ္မွာဟင္းခ်ိဳပနး္ကန္..အခ်ဥ္သုပ္..။ ငရုပ္သီးေထာင္း

သေဘာကေတာ့.. ထမင္းၾကိဳက္သေလာက္ရမယ္..။ ဟင္းကေတာ့ဒါပဲဆိုတဲ႕သေဘာ..။ ဒါျမန္မာေတြရဲ႕အလွဴေနာ္..။ ဆက္ၾကည့္ဦး……….

ဒီအထဲကိုေရာက္မွ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕မ်က္ႏွာကပိုပ်က္သြားပါတယ္..။ သိပ္ၾကာၾကာမေနႏိုင္ႏိုင္ပါဘူး.. ျပန္ဖို႕ေျခလွမ္းျပင္ေနပါျပီ..။ ဒါနဲ႕ပဲကၽြန္ေတာ္ကဦးေဆာင္ျပီးအလွဴေငြလက္ခံတဲ႕ခံုကိုေခၚသြားပါတယ္..။ အဲဒိမယ္လည္းသူဖ်ားရျပန္ပါတယ္..။ အလွဴေငြထည့္ေနတာကတတ္ႏိုင္သေလာက္မဟုတ္ပဲသတ္မွတ္ခ်က္နဲ႕မို႕ပါ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႕ေတာ့မဆိုင္ဘူးေလ……

ဒါေပမဲ႕သူမ်ားေတြေတာင္ငါးေထာင္ ေအာက္ထစ္ထည့္ျပီးအလွဴပံုစံစားေနတဲ႕ဥစၥာ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုသီးသန္႔ေကၽြးထားတာ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕စိတ္ထဲမွာအလွဴလာတယ္ဆိုတာကိုေမ႕ျပီး ထမင္းဆိုင္မွာစားခ်င္တာမွာစားျပီး ေကာင္တာမွာေငြလာရွင္းေနတယ္လို႕ပဲေအာကေမ႕   ေနၾကတာ.. (ဒါကေနာက္ပိုင္းမွျပန္ေျပာျဖစ္တဲ႕ဟာသ

စကားပါ..။)ဒီမွာတင”္

“ေဟ႕ငါကိုပိုက္ဆံႏွစ္ေထာင္ေလာက္ေပးထားဦးတဲ႕”  အိမ္မွာတုန္းကေတာ့ပိုက္ဆံလိုေသးလား အလွဴသြားမွာဆိုတဲ႕ေကာင္က.. သနားတာနဲကမေျပာေတာ့ပါဘူး သူအလွဴ၀င္လိုက္တဲ႕ေငြရွစ္ေထာင္ကို စားရင္းမွတ္တဲ႕ခုန္ကလက္ခံျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္းလွည့္မၾကည့္ပဲထြက္လာခဲ႕ပါေတာ့တယ္..။

“ေဟ႕……မင္းေကာင္မေလးဆီမသြားေတာ့ဘူးလား”

ကၽြန္ေတာ့ကသတိေပးလိုက္ေတာ့

“မသြားေတာ့ဘူးကြာ…….. ငါ့မွာစဥ္းစားရမွာေတြမ်ားေနျပီ..။ အလွဴေတာင္ဒီလိုေကၽြးတဲ႕ရြာ…. မဂၤလာေဆာင္ဆိုရင္ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲမသိဘူး..။ ငါနဲ႕ျဖစ္မယ္မထင္ပါဘူး”

“ဘာလို႕လဲဟ..ဒီမ်ာဒါကထံုးစံျဖစ္ေနျပီဟာ.. မင္းကဘယ္လိုမ်ားျဖစ္ခ်င္ေနေသးလို။႕လဲ”

“ေဟ႕ေကာင္! မင္းငါ့အေၾကာင္းသိတယ္ေနာ္. .ငါ႕ကုိဒီထံုးစံဆိုတာၾကီးနဲ႕လာေျခာက္မေနနဲ႕..။ုဂ ရုစိုက္မွာမပါဘူး.. ဒီဓေလ႕ကိုမၾကိဳက္ရင္ဒီမွာမေနဘူးကြာမရဘူးလား…

ငါျဖစ္ခ်င္တာမေျပာဘူးကြာ.. ငါမၾကိဳက္ရင္ငါမေနဘူး..။ ဒီေကာင္မေလးလည္းမယူဘူးကြာ”

“ဟဲ ဟဲ… ထမင္းေလးေထာင္ဖိုးစီ၀ယ္စားလာျပီးအသံကမာလွခ်ည့္လား”

“ဟုတ္ပါ့ကြာ…. .ေစာေစာကအလွဴေငြထည့္ေနတံုးက ငါ႕စိတ္ထဲမွာ ထမင္းဆိုင္ေကာင္တာမွာေငြရွင္းေနရတယ္လို႕ ထင္ေနတာ မင္းေကာ………”

“မင္းနဲ႕ငါစိတ္တူကိုယ္တူေပခဲ႕ေလခဲ႕ၾကတာပဲေလ…… ထိခ်က္တစ္ခုေပၚမွာအသံထြက္ခ်င္းတူတာေပါ့ဟ”

‘အလွဴရင္ကလည္းကြာ…. စာရင္းစာအုပ္ၾကိးခ်ျပီးလွဴရတယ္လို႕….. တတ္ႏိုင္သေလာက္ပဲလွဴေပါ့ကြ… စိတ္ထားတတ္ရင္ျမတ္တာပဲ..ခုေတာ့ကြာမဟုတ္တဲ႕ပကာသနေတြကမ်ားေနတယ္။ ဖိတ္စာကေလးငါးရာတန္…… ရွင္ေလာင္းလွည့္ေတာ့လည္းအလွျပင္ခသိနး္ဂဏန္းေပးရတယ္တဲ႕..။ မ႑ပ္ကလည္းမနဲေပးရမွာ……. အရက္ကလည္းစဥ္႕အိုးနဲ႕တိုက္တာတဲ႕……. အိုကြာပိုေနတာေတြစာေရးမွတ္ရင္စာရြက္သံုးရြက္ေလာက္ရွိမယ္…။ ဟိုသီခ်င္းကသံုးမရေတာ့ဘူးသိလား..။ ဝက္သားတံုးၾကီးလက္သီးဆုပ္သ႑န္ဆိုတာ

မလိုတာေတြဖယ္လိုက္ရင္… ဒီလိုအလွဴျပန္ခံေနစရာမလိုေတာ့ပါဘူး..။ ဒါေတြမပါပဲေကာ..ကေလးေတြရွင္ျပဳေပးလို႔မရေတာ့ဘူးလား..။ ဘာသာေရးနဲ႕ပတ္သက္လို႕ငါသိပ္ေတာ့မသိဘူး..။ ဒ ီလိုေျပာလို႕ငရဲၾကီးမယ္ဆိုလည္းၾကီးပါေလ႕ေစကြာ…… ဘာတဲ႕ရြာသားေတြကတစ္အိမ္ကိုအနဲဆံုးငါးေထာင္၀င္ရတယ္. .ေကၽြးေတာ့ဟင္းခြက္ေသးေသးေလး တစ္ခြက္နဲ႕ပံုစံခ်ေကၽြးတယ္..။ ကိုယ္ံပိုက္ဆံနဲ႕ကိုျမိဳ႕ေပၚတက္စာေတာ့မွာေပါ့ဟ… အလွဴသာေျပာတာပိုတဲ႕ ဟင္းကိုပိႆာခ်ိန္နဲ႕ျပန္ေရာင္ဦးမွာတဲ႕.. ငါၾကားလာတာ… အလွဴဟင္းပိုေလးေရာင္းရင္၀ယ္ထားဦးမွ… ကေလးေတြဟင္းေကာင္းစားရေအာင္……..  ဘာေတြလည္းကြာ..။ ငါျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေနတာေကာဟုတ္ရဲ႕လား”

“ေဟ႕ေကာင္……. အိမ္ကထြက္လာတုန္းကေတာ့အလွဴသြားမွာပိုက္ဆံမလိုဘူးဆို……. ခုလာတာအလွဴမဟုတ္ဘူးဟ..။ ေတာထဲမွာကိုယ့္စရိတ္နဲ႕ကိုယ္ေပ်ာ္ပြဲစားလာထြက္တာသိျပီလား.. ဒီထက္ဆိုးတာေတြရွိေသးတယ္..။ ေျပာရင္္ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းသလိုရွိေတာ့မယ္……. ငါကမေျပာေတာ့ဘူး မင္းဖာသာ မင္းျမင္ေအာင္ၾကည့္ေတာ့သိလား”

“………..မင္းကကြန္ျမဴနစ္ေကာင္”

ေက်ာင္းတုန္းကေျပာေနၾကစကားနဲ႕ အႏိုင္ယူျပီးစက္ဘီးနင္းထြက္ဖို႕ျပင္ေနပါတယ္။။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္းေျပာေနၾကစကားသတိရျပီး

“ေအး….. ငါကကြန္ျမဴနစ္ေကာင္…….. မင္းကဘူဇြာ…သြားျပီ”

ျပန္ေျပာျပိးစက္ဘီးကိုဦးေအာင္နင္းထြက္လာပါေတာ့တယ္………

ကဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ယဥ္ေက်းမွဳ……… ဆိုတာဒါပဲလား?

အရင္တုန္းကေတာ့ ထမင္းေရေခ်ာင္းစီးအလွဴေတြေပးခဲ႕တာ ဒီလိုပဲအလွဴ၀င္ေငြကိုစာရင္းစာအုပ္ၾကီးေရွ႕ခ်ျပီး လက္ခံခဲ႕ၾကတာပဲလား?

ခင္ဗ်ားတို႕အလွည့္က်ရင္ေကာ ဘယ္လိုလွဴမလဲ?

ဟိုမင္းသားၾကီး သီခ်င္းလိုေပါ့ဗ်ာ

ဘာတဲ႕”လူေတြစဥ္းစားၾက…… စဥ္းစားၾက……… ေလာကအတြက္…… သင္ဟာသမိုင္းေၾကာင္းေကာင္းဖို႔ တစ္ခုခုလုပ္ခဲ႕လား?

ဟုတ္ကဲ႕……. ကၽြန္ေတာ္လည္းလူသားအားလံုးကိုေလးစားခ်င္ပါတယ္

About naywoon ni

naywoon ni has written 439 post in this Website..

ေန၀န္းေတာ႕ ေန၀န္းပဲ..။ ဒါေပမဲ႕ ရဲရဲနီေနတဲ႕ အေရွ႕ဘက္မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းကထြက္ေပၚလာကာစ ေန၀န္းနီ........... CJ # 7272010