ကၽြန္ေတာ္ဒီေလာကထဲကိုေရာက္ေတာ့ေဆးနဲ႕ေတြနဲ႕မူးေ၀ေနခဲ႕တာ…။ျပီးေတာ့စက္သံေတြကလည္းတစ္ဂ်ံဳးဂ်ံဳးတစဂ်ဳင္းဂ်ိဳင္းနဲ႕………
ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြကိုစုစည္းေႏွာင္ဖြဲ႕ျပီးတစ္ထုပ္စီတစ္ထုပ္စီေရးတြက္ျပီးေသတၱာေတြထဲထည့္ခံရပါတယ္…။အဲဒိအခ်ိန္ထိကၽြန္ေတာ္ဟာဘာေကာင္မွန္း
မသိခဲ႕ေသးပါဘူး..။ေနာက္ေတာ့ေရႊ႕လ်ားေနတဲ႕စက္ေတြေပၚပါလာခဲ႕ျပီးစားပြဲတစ္လံုးေပၚကိုသြန္ခ်ခံလိုက္ရပါေတာတယ္..။
အဲ႕ဒိေနာက္ေတာ့….
“ပါကင္ေတြျဖည္ကြာ”
ဆိုတဲ႕အသံနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုစုစည္းေႏွာင္ဖြဲ႕ထားတဲ႕ၾကိဳးေတြကိုေျဖပစ္လိုက္ျပီးတစ္ခုနဲ႕တစ္ခုမကပ္ေအာင္ဆြဲပြတ္ျပီးေရတြက္ခ်င္းခံရပါတယ္..။
ကၽြန္ေတာ့အလွည့္မေရာက္ခင္မွာပဲေရတြက္ေနသူရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ျပည့္သြားျပီးတစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုေပးလိုက္ပါတယ္..။ကၽြန္ေတာ္လည္းေလာကကၾကီးကိုမ်က္
၀ါးထင္ထင္ပထမဆံုးေတြ႕လိုက္ရတဲ႕အခ်ိန္ပါ…။ကၽြန္ေတာ့ေရွ႕ကေကာင္ေတြကေတာ့မုတ္ဆိတ္ႏွဳတ္ခမ္းေမြးေတြပရပစ္နဲ႕ကုလားၾကီးဆီပါသြားပါျပီ။ကၽြန္ေတာ့ကို
လည္းျပံဳးျပီးႏွဳတ္ဆက္သြားၾကရဲ႕..။အလယ္ေလာက္ကပါသြားတဲ႕ေကာင္ကမၾကာခင္မွာျပန္ဆံုမယ္လို႕ေအာ္သြားတယ္..။ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ေတြဟာအသက္၀င္လာ
ကတည္းကအေမွာင္ထဲမွာေနလာၾကတာေလ….။ခုမွအလင္းေရာင္ကိုရၾကတာေပ်ာ္ေနတာေပါ့..။ကၽြန္ေတာ္လည္းသိပ္မသန္႕ေပမဲ႕မြန္းၾကပ္ေနတဲ႕အသက္ကို၀
ေအာင္ရွဴပစ္လိုက္မိတယ္..။
ေကာင္တာကလူကကၽြန္ေတာ့တို႕ကိုမေရတြက္ေတာ့ျပန္ဘူး..။ကၽြန္ေတာ္႕ထက္ၾကီးတဲ႕ေကာင္ေတြဖက္လွည့္သြားျပန္တယ္..။ဘယ္ေရာက္ေရာက္ကြာငါက
အေပၚဆံုးေရာက္ေနတာမွိန္းလိုက္ဦးမယ္ဆိုျပီးဘာမွမေတြးမိေအာင္ေနျပီးငိုက္လိုက္ပါေတာ့တယ္..။
“ငါးေသာင္းနဲ႕သံုးရာေနာ္…တစ္ရာတန္ကေတာ့မရွိဘူးအမၾကီးေရ…အမကတစ္ရာေပးကၽြန္ေတာ္ေလးရာေပးလိုက္မယ္”
“ေနေနေမာင္ေလး….ႏွစ္ရာပဲေပးေတာ့..မင္းကြမ္းဖိုး…”
“ေရာ့…အမ..ေက်းဇူးပဲ”
ငိုက္ေနတဲ႕ကၽြန္ေတာ္လက္နဲ႕ကိုင္တြယ္ျခင္းခံရျပီးလန့္ႏိုးလာပါေတာ့တယ္…။ငိုက္ေကာင္းျခင္းမငိုက္ရလို႕နဲနဲေတာ့ကၽြဲျမီးတိုလိုက္ပါေသးတယ္..။ဒါေပမဲ႕
ကၽြန္ေတာ့ဘ၀မွာအဲဒါေနာက္ဆံုးငိုက္လိုက္ရျခင္းပါပဲ..။
ကၽြန္ေတာ္လည္းအမ်ိဳးသမီးၾကီးေနာက္ပါသြားတာေပါ့…သူအိတ္ထဲကိုက်န္တဲ႕အရြက္ေတြထည့္လိုက္ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့ကိုလက္ထဲမွာကိုင္ျပီးေကာင္တာ
ေရွ႕ကထြက္သြားပါေတာ့တယ္..။ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ဆိုကၠားစီးဦးမလားလို႕ေမးသံၾကားလိုက္ရျပီး…..
“ေအး……ေရာ့..အမကိုေစ်းလိုက္ပို႕”
ဆိုျပီးကၽြန္ေတာ့ကိုဆိုကၠားသမားလက္ထဲထိုးထည့္လိုက္ပါေတာ့တယ္…။ဆိုကၠားသမားကကၽြန္ေတာ့ကိုေသခ်ာေခါက္ရိုးက်ိဳးသြားေအာင္လက္နဲ႕ဖိေခါက္
လိုက္တာဟာကၽြန္ေတာ္႕ခါးရိုးေတြ ဖ်ိဳး ဖ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္မည္သြားပါေတာ့တယ္..။ေနာက္ကၽြန္ေတာ့ကိုသူအက်ီ ၤအိတ္ထဲထည့္လိုက္ျပီးဆိုကၠားကိုနင္းပါေတာ့တယ္…….။
ကၽြန္ေတာ္ဘာလဲစဥ္းစားရပါျပီ..။ခုတင္ပဲလူသံုးေယာက္လက္ထဲေျပာင္းသြားရျပီ..။ေနာက္ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေျပာင္းဦးမွာလဲ?
ခါးလည္းက်ိဳးခဲ႕ျပီ
အဲဒိေန႕ကကၽြန္ေတာ္ဟာကိုယ္ကိုကိုယ္ႏွစ္ရာတန္ေၾကာင္း…ကၽြန္ေတာ္ထက္တန္ဘိုးၾကီးတဲ႕ေကာင္ေတြကငါးရာတန္းနဲ႕
တစ္ေထာင္တန္တို႕ရွိေသးေၾကာင္းသိလုိက္ရပါတယ္။အဲဒိအခ်ိန္ကငါးေထာင္တန္မေပၚေသးပါ..။
ကၽြန္ေတာ္ဟာတစ္ေနကုန္ဆိုကၠားသမားအိတ္ထဲမွာေနရပါတယ္..။သူ႕အိတ္ထဲမွာငါးရာတန္တစ္ရြက္နဲ႕တစ္ရာတန္ေလးရြက္လည္းရွိေသးတယ္..။
ငါးဆယ္တန္တစ္ရြက္ကေတာ့ညည္းညဴေနတာပဲ..။သူ႕ပံုကအဖိုးၾကီးပံုေပါက္ေနျပီ..။ဒဏ္ရာေတြဗလပြနဲ႕ပလာစတာေတြလည္းကပ္ထားေသးတယ္..။ငါးရာတန္
ကေတာ့သိပ္အေရာတစ္၀င္မရွိလွဘူး..။ခပ္တည္တည္ပဲ..။အဲတစ္ရာတန္ေလးရြက္ကေတာ့ဆူညံေနေအာင္စကားေတြေဖာင္ဖြဲေနၾကတယ္..။သူတို႔ရဲ႕…………
အေတြ႕အၾကံဳေတြကိုေျပာေနလိုက္ၾကတာယံုႏိုင္စရာေတာင္မရွိဘူး..။ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ႕လူေတြ..။ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္ေတြပြတ္ၾကည့္ျပီးဖဲရိုက္ၾကသတဲ႕..။
ျပီးေတာ့ငါးေရာင္းတဲ႕ငါးစိမ္းသည္ဆီေရာက္ေတာ့ငါးဘန္းေအာက္ေျခကဖက္ရြက္ေအာက္ထဲထိုးထည့္တာခံရသတဲ႕..။ငါးေရေတြထဲနစ္ေနတာတစ္မနက္လံုးပဲတဲ႕..။
ကြမ္းယာဆိုင္ေရာက္ဖူးတဲ႕တစ္ရာတန္ကလည္းအားက်မခံ”မင္းတို႕ကဒီေလာက္ပဲၾကံဳဖူးတာလား…ငါကမွကြမ္းယာဆိုင္ကထံုးအိုးထဲက်တာဆရာ…တစ္ကိုယ္လံုးက
ိုေဖြးလို႔..။အဲဒါဆိုင္ရွင္ကေရေဆးျပီးတစ္ေနကုန္ေနလွမ္းထားတာ………ကိုယ္ေပၚကိုလည္းေက်ာက္ခဲနဲ႕ဖိထားေသးတယ္..ျပီးေတာ့ေဆာင္းတြင္းၾကီးဗ်ာ…”အဲဒိမွာ..
တစ္ရာတန္တစ္ရြက္ကက်န္တဲ႕တစ္ရြက္ကုိတိုးတိုးေလးေျပာလိုက္တာသူတိုႏွစ္ရြက္ၾကိတ္ရယ္ေနၾကပါေရာ……ဘာလဲေမးေတာ့လည္းေတာ္ေတာ္နဲ႕မေျပာၾကဘူး..။
ေျပာရတာလည္းမေကာင္းပါဘူး..။ညကသူတို႔ိုမိန္းမေပါ့ႏွစ္ေယာက္ကသူတို႔ရင္သားထဲထိုးတည့္ခံလိုက္ရတဲ႕အေၾကာင္းေျပာေနတာ…။ဒီၾကားထဲငါးဆယ္တန္အဖိုးၾကီး
ကလည္းတစ္ေမွာက္…။မင္းတို႕အမ်ားသံုးအိမ္သာကေရကန္ထဲက်ဖူးလို႔လားတဲ႕…။ကေလးေတြပိုက္ဆံေထာာင္ျပီးဖိနပ္နဲ႕ပစ္တာခံရဖူးလို႔လားတဲ႕..။မင္းတို႕ကအနာ
အဆာမရွိေသးေတာ့ေပ်ာ္ေနမွာေပါ့…။ငါ့လိုတိတ္ကပ္ထားတဲ႕ငါးဆယ္တန္ကေတာ့မေပ်ာ္ႏိုင္ဘူးတဲ႕…..။ဘယ္ေန႕လူေတြဆြဲျဖဲပစ္ျပီးလႊင့္ပစ္ခံရမလဲဆိုတာပဲေစာင့္ေနရ
ေတာ့တဲ႕အခ်ိန္ေရာက္ေနျပီ..တဲ႕။။။အဲဒိေန႔ကကၽြန္ေတာ္ကလူလတ္တန္းစားအသစ္စက္စက္ဆိုေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလးပိုက္ဆံရာ၀င္ပါတယ္..။ငါးေထာင္တန္းေတြလည္း
မေပၚေသးဘူးေလ…။။ကြမ္းယာမွႏွစ္က်ပ္ဖိုးသံုးယာေခာတ္ကိုး……..အဲဒိလိုဆိုေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီ
လဲတြက္ၾကည့္ေပါ့ေလ…………လူေတြအေနနဲ႕သာအသက္ႏွစ္ဆယ္ဆိုတာျပႆနာမရွိတာ…ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာျပည္ကပိုက္ဆံအေနနဲ႕ကေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလး
အိုစာေနပါျပီ..။
ေနဦးဗ်ာ…ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္းေျပာရတာအာေတြ႕တယ္…။ကိုယ္ကအေတြ႕အၾကံဳမရွိ..။ဒုကၡေရာက္ရတာလည္းရွိတာေပါ့..။အဲ႕ဒိညကကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္သိုက္ဘယ္..
ေရာက္သြားလဲသိလား..?အသုဘအိမ္ကဖဲ၀ိုင္းဗ်..။ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ပိုင္ရွင္ဆိုကၠားသမားေကာင္းမွဳနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ…….။
အဲဒိမွာဘာျဖစ္လဲသိလား..။ေစာေစာကေျပာခဲပါတယ္..။ကၽြန္ေတာ့ကိုခါးခ်ိဳးပစ္တယ္လို႔….ေလ..။ခုေတာ့ခါးတင္မဟုတ္ေတာ့ဘူးဗ်..။ေဒါင့္ခ်ိဳးထပ္ခ်ိဳးပစ္တယ္..။ဒါတင္
္မကေသးဘူးေနာက္ထပ္ေသးေသးေလးထပ္ခ်ိဳးပစ္ျပီးေတာ့..ေရွ႕ကိုပစ္ခ်လိုက္တယ္..။ခုလိုေဆာင္းတြင္းၾကီးမွာဗ်ာ..နာကနာ..ေအာ္လိုလဲမရ..နဲ႕..။ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့
ကိုပစ္ခ်ရင္းေျပာလိုက္တဲ႕စကားကေတာ္ေတာ္ခံရခက္တယ္..။ငါးဆယ္တဲ႕ေလ…..ကိုယ္႕ကိုလည္းအခ်ိဳးအေခါက္ခံရေသးတယ္..။
ငါးဆယ္လိုလဲအသတ္မွတ္ခံလိုက္ရေသးတယ္..။ကိုယ့္ပိုင္ရွင္ဆိုေတာ့လည္းရွံဴးပါေစလို႔ဆုမေတာင္းေကာင္းပါဘူး..။ကစားေနတာကတြမ္တီ၀မ္းဗ်..။
ကၽြန္ေတာ့ေပၚကေနဖဲခ်ပ္ေတြကက်ေနတာ..။ဘာဖဲလဲကၽြန္ေတာ္က
အရင္ဆံုးျမင္ရတာ…တစ္ဖဲရယ္ဂ်က္ဖဲရယ္…။ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္သြားတာေပါ့..။သခင္္ႏိုင္ဖို႔ေသခ်ာေနျပီ..ဟုတ္ပါတယ္..။ႏိုင္လိုက္တယ္..။ႏွစ္လွည့္သံုးလွည့္………………
ကၽြန္ေတာ့ကို၀ိုင္းထဲကမထုတ္ေသးဘူး..။ေနာက္ကၽြန္ေတာ့ထက္အသက္ၾကီးတဲ႕ႏွစ္ရာတန္ႏွစ္ရြက္ရေတာ့မွ……လပ္ကီးေလးဆိုျပီးကကၽြန္ေတာ့ကိုနမ္းလိုက္ေသးတယ္…..
ကၽြန္ေတာ့ကိုလည္းသူအိတ္ထဲျပန္သိမ္းလိုက္ပါတယ္..။ေစာေစာကခ်ိဳးထားေခါက္ထားတာေတြျပန္မေျဖပါဘူး..။ဒါေပမဲ႕အျပင္မွာေအးလြန္းလို႕ေနြးေထြးတဲ႕သူ႕အိတ္ထဲျပန္
ေရာက္ရတာပဲေက်နပ္ပါျပီ..။ကၽြန္ေတာ္လည္းအခ်ိဳးအေခါက္ခုမွစခံရတာဆိုေတာ့နာက်င္ေနျပီးမိွန္းေနမိတာေပါ့..။ေနာက္မၾကာပါဘူး..။ဟာ..လာဒ္မရွိကိုးမရွိေကာင္
သြားကြာဆိုတဲ႕အသံၾကားလိုက္ျပီးအိတ္ထဲသူ႕လက္ၾကီးေရာက္လာပါေတာ့တယ္…။အိတ္ထဲကပိုက္ဆံေတြထုတ္ေရျပီးေတာ့သူေရြးလိုက္တဲ႕ပိုက္ဆံကကၽြန္ေတာ့ကိုပါ….။
သူအတြက္လာဒ္ေကာင္းတယ္လိို႕မွတ္ယူသြားတဲ႕ဖဲသမားရဲ႕အသံုးေတာ္ခံရပါဦးမယ္…။
ညကေတာ္ေတာ္ေလးညဥ္႕နက္ေနပါျပီ….။ကၽြန္ေတာ္လည္းခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးနဲ႕သခင္မ်ားမ်ားႏိုင္ျပီးကၽြန္ေတာ့ကိုျပန္သိမ္းပါေစလိုပဲဆုေတာင္းေနရေတာ့တယ္……
မၾကာပါဘူး၀ိုင္းပ်က္သြားလို႔သူလဲထျပန္ခဲ႕ပါတယ္..။၀ိုင္းပ်က္သြားတယ္ဆိုတာကကစားမဲ႕သူမရွိေတာ့လို႕ပါ…။ကၽြန္ေတာ္လည္းအေဖၚေတြတိုးလာတာေပါ့………..
ေန့လည္ကငါးဆယ္တန္အဘုိးၾကီးဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္……။ေအာ္……..အိတ္ေထာင္႕မွာေခြေနတာကိုး…။သူ႕ဖာသာေခြေနတာေတာ့မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး..။
အိတ္ထဲလက္သြင္းလိုက္နဲ႕တြန္႕ေက်ျပီးအိတ္ေဒါင့္ေရာက္သြားပံုပါ……..။
မနက္က်ေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုပိုင္ရွင္ကအိတ္ထဲကေနထုတ္လိုက္ျပန္ပါတယ္..။ေရွ႔မွာကေလးႏွစ္ေယာက္ေရာက္ေနတယ္ေလ……လက္ကေလးေတြျဖန္႕လို႕
မုန္႔ဖိုးေတာင္းတာေနမွာေပါ့…….။။ကေလးအၾကီးကိုငါးက်ပ္န္တစ္ရြက္ေပးလိုက္ပါတယ္..။ႏွစ္ေယာက္ခြဲသံုးတဲ႕..။ကၽြန္ေတာ္ကိုေတာ့ဘုရားစင္ေပၚတင္လိုက္ျပီးဖယာင္း
တိုင္းတင္ထြန္းတဲ႕တံုးေလးနဲ႕ဖိလိုက္ပါေသးတယ္..။ျပီးေတာ့အိမ္ဖက္ကိုလွမ္းေအာ္လိုက္ပါေသးတယ္…….”ေဟ႔ဒီေပၚမွာတင္ထားတဲ႕ပိုက္ဆံဘယ္သူမွယူမသံုးရဘူးေနာ္…..
ငါလာဒ္တင္ထားတာ….”တဲ႕အဲဒိတစ္ရက္ပဲကၽြန္ေတာ္ေကာင္းေကာင္းနားလိုက္ရပါတယ္……. အဲဒိမွာသတၱဳပိုက္ဆံျပားေတြနဲ႕စကားစျမည္ေျပာရင္းအခ်ိန္ကုန္ရတာေပါ့..
က်ပ္ေစ့..။ငါးမူးေစ႕..။မတ္ေစ့တိုနဲ႕စကားေျပာရင္းသူတို႔ရဲ႕ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြမွတ္သားရပါတယ္..။ သူတို႔ကေျပာေသးတယ္..
ခုအခ်ိန္သာသူတို႔ကိုအသံုးမျပဳေတာ့လို႔တစ္ခ်ိန္ကအလြန္တင္က်ယ္ခဲ႕ပါသတဲ႕..။ ခုေတာ့ငါးမူးတန္ထုတ္လိုက္ျပီးသတၱဳေစ႕အသံုးကမတြင္က်ယ္ေတာ့ပါဘူးတဲ႕..။
ရွိလည္းမရွိေတာ့ဘူးတဲ႕ေလ……..ဘယ္ေရာက္ကုန္သလဲေမးၾကည့္ေတာ့……”လူေတြကခက္သားလားကြ..ငါတို႕ဆိုတာက1966ကထဲကသံုးလာၾကတာ..ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္
ကိုဘယ္ေလာက္ေက်ာ္ေသးလို႔လဲေပ်ာက္ကြယ္ကုန္ျပီ…..လူေတြကဘာလုပ္ပစ္သလဲသိလား…ငါးမူးေစ့မတ္ေစ့ေတြကိုအရည္ၾကိဳပစ္ၾကတယ္..သူတို႔အသံုး၀င္မဲ႕ဟာ
ေတြပံုေလာာင္းပစ္ၾကတယ္…။ငါတိုေနာက္ဆယ္နွစ္ေလာက္ ေနာက္က်ျပီးေပၚလာတဲ႕ေၾကးနီေစ႕ေ တြက်ေတာ့လည္းဒီလိုပဲမူလီေတြနပ္ေတြျဖစ္ကုန္ျပီ………။
“ေျပာရရင္ငရဲၾကီးမလားမသိပါဘူးကြယ္..တန္ခိုးၾကီးတယ္ဆိုတဲ႕ဘုရားေတြမွာ..အေၾကြေတြေကာ……..က်ပ္တန္း..ငါးက်ပ္တန္ေတြေကာ…..ဆယ္တန္ေတြ
ေကာ…ေတာင္ပံုရာပံုပဲေဟ႕……ငါေတာင္အျပင္ကအလွဴခံပံုးထဲေရာက္လို႔ေဂါပကေတြကဖြင့္ျပီးေရတြက္ေနလို႔အျပင္ျပန္ေရာက္လာတာ……….ဘုရားလွဴတာပဲကြယ္
ကိုယ္လဲလွယ္သံုးေနတဲ႕…အေရအတြက္နဲ႕ထုတ္ထားခဲ႕တဲ႕ပိုက္ဆံေတြလွဴခဲ႕ေတာ့အျပင္ဘက္ျပန္ထြက္လာႏိုင္တာကနဲနဲရယ္…………”
ငါးမူးေစ့ၾကီးကအဲဒိလိုေျပာေတာ့…….ေခ်ာင္ကပ္ေနတဲ႕ႏွစ္ဆယ္တန္ေလးက
“အဘိုးၾကီးၾကည့္လည္းေျပာ…ပိုက္ဆံေတြကအေရအတြက္နဲ႕ထုတ္တာဟုတ္လို႔လားဗ်…..”
“အရင္ကဟုတ္ပါ့ဗ်ာ…ဒီအေရအတြက္ထက္ပိုမထုတ္ရလို႔သတ္မွတ္ထားတာ…။ဒါေၾကာင္႔ငါတို႔ေခာတ္ကဆန္တစ္ျပည္တစ္က်ပ္ကိုအၾကာၾကီး..။
ေနာက္မွတစ္က်ပ္ခြဲ…တစ္က်ပ္ရွစ္တယ္…….ေခာတ္ေျပာင္းတဲ႕အထိပဲ”
“‘ဒါပဲေျပာေနတာပဲ……ခင္ဗ်ားက…ဆိုရွယ္လစ္ကြန္ဆာေဗးတစ္အအိုၾကီး……..”
“ေအးပါ……ငါကအိုပါျပီ…ဒါေပမဲ႕ငါတို႔ကမင္းတို႕လို…လိုတုန္းဘုရားစင္ေပၚတင္မလိုရင္ဖေနာင့္နဲ႕ေပါက္ခံရမဲ႕အထဲမပါေတာ့ဘူး…”
ႏွစ္ဆယ္တန္ေလးကအားက်မခံ………
“အင္းပါ…..ကြမ္းတစ္ယာတန္ၾကီးရဲ႕….ထံုးအိုးထဲက်ခဲ႕တာမမွတ္မိဘူးနဲ႕တူရဲ႕”
“ငါကထံုးအးိုထဲေရာက္တာဘာမွမျဖစ္ဘူးေမာင္……မင္းတို႕စကၠဴေတြသာဂရုစိုက္…..စကၠဴအရည္အေသြးေတြကခပ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕
မင္းတို႔လည္းေနာက္ျမင္ရရင္ဆယ္ႏွစ္ေပါ့ …ခုေတာင္ငါးမူးေစ့အစားထုတ္လိုက္တဲ႕ငါးမူးတန္ကေပ်ာက္စျပဳေနျပီေမာင္…..
မယ္သီလကေတာင္ငါးမူးတန္ေလာင္းရင္ျပန္ခ်သြားတာတဲ႕ေနာ္…….. အဲဒါေၾကာင့္က်ပ္တန္ကအသစ္ထြက္ေတာ့ဘူး..ခုေတာင္ငါးမူးတန္ကအသံုးမတည့္ေတာ့ရင္ေနာက္က်ပ္တန္ပါအသံုးမရွိျဖစ္ေတာ့မွာ…………
ေနာက္ငါးက်ပ္တန္ပါအသစ္မထြက္ေတာ့ဘူးျဖစ္မယ္……….တစ္ေျဖးေျဖးတန္ဘိုးၾကီးတာေတြပဲထြက္လာေတာ့မွာ…….”
“ဘာျဖစ္လို႕လဲဗ်”……ကၽြန္ေတာ္ကေမးလိုက္ေတာ့
“‘ဒီလိုေလေမာင္ရဲ႕………ေမာင္ရင္႕ကိုယ္နဲ႕က်ပ္တန္ကိုယ္ထည္တိုင္းၾကည့္ဘယ္ေလာက္ကြာလဲ…ႏွစ္ရြက္တစ္ရြက္ျဖစ္ေနတာ
အဲဒိေတာ့ထုတ္တဲ႕သူကက်ပ္တန္ႏွစ္ရြက္လုပ္မလား….ႏွစ္ရာတန္တစ္ရြက္ထုတ္မလား?ႏွစ္က်ပ္နဲ႕ႏွစ္ရာအဆတစ္ရာကြာေနျပီဘယ္ထုတ္ေတာ့မလဲ
က်ပိတန္…..သူဖာသာခုသံုးမရာမရွိလို႔ငိုခ်င္သေလာက္ငိုေနၾကပါေစထုတ္ေတာ့ဘူး”

——–(၂)
အဲဒိေန႕ညကကၽြန္ေတာ္ကံဆိုးတယ္..။အရင္ညကလိုပဲ.ကၽြန္ေတာ့ကိုတည္ျပီးဖဲရိုက္တာမႏိုင္ဘူး..။ကၽြန္ေတာ္လည္းအဖဲ႕ခံလိုက္ရတယ္
လက္နဲ႕လည္းလံုးေျချပီးလႊင့္ပစ္ခံလိုက္ရတယ္……။မနက္က်ေတာ့လူပ်ိဳေပါက္ေလးတစ္ေယာက္ကေတြ႕ျပီးကၽြန္ေတာ့ကိုေသခ်ာျပန္ျဖန္႕ေပးတယ္…….
ျပီးေတာ့ျပဲေနတဲ႕ေနရာကိုတိပ္နဲ႕ကပ္ေပးတယ္…..။ကၽြန္ေတာ့ကိုကိုင္ျပီးအိမ္အျပင္ထြက္သြားေတာ့တာပဲကၽြန္ေတာ္ေနာက္သခင္ေျပာင္းရျပန္ျပီ…..
အိမ္၀ိုင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲေရာ ….”ရွိလား..လို႕ေမးတယ္” ကၽြန္ေတာ့ကိုေပးျပီးေပ်ာက္သြားိုက္တာခုခ်ိန္ထိမေတြ႔ရေတာ့ပါဘူး..။
အဲဒိေန႔ကစျပီးကၽြန္ေတာ္လည္းဘ၀မ်ိဳးစံုလူမ်ိဳးစံုလက္ထဲက်င္လည္ခဲ႕ရတာ…….။တိတ္တစ္ခါဆက္ေတာင္မဟုတ္ေတာ့ဘူး..။ဖာရာဗလပြနဲ႕………
ပိုက္ဆံရုပ္မေပၚေတာ့ပါဘူး..။
တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ကၽြန္ေတာ့ကိုလက္မခံခ်င္ၾကေတာ့ဘူး..။မၾကာခင္ကအျဖစ္ေလးေျပာျပခ်င္ေသးတယ္……..ခင္ဗ်ားတို႔လူေတြအေၾကာင္း
ခင္ဗ်ားတို႕ဆက္ဆံရတယ္ဆိုတဲ႕လူအရည္အတြက္ကကၽြန္ေတာ့ေလာက္မမ်ားပါဘူး..။ခင္ဗ်ားတိုလူေတြအေၾကာင္းသိတယ္ဆိုတာကၽြန္ေတာ္အိပ္ေနသေလာက္
ပဲရွိတာ……ဒီၾကားထဲမွာေျပာမေကာင္းတဲ႕…လူၾကားထဲမွာၾကားမေကာင္းတဲ႕အေၾကာင္းေတြအမ်ားၾကီးေက်ာ္ထားခဲ႕ေသးတာ………တစ္ေန႕ကဗ်…..
ကၽြန္ေတာ္အိမ္တစ္အိမ္ကိုေရာက္သြားတယ္သိလား?ပိုက္ဆံပဲအိမ္မေရာက္လို႔ေက်ာင္းတိုဇရပ္တို႔ေရာက္ရမလားမေမးနဲ႕ေရာက္ဖူးတယ္ေနာ္…………….
ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ေျပာခ်ိန္ရရင္ေျပာတာေပါ့……….။အဲဒိအိမ္ကေတာ္ေတာ္ကိုဆင္းရဲတာဗ်…ကၽြန္ေတာ္စုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ႕ဘ၀သာေရာက္လာတာအဲဒိေလာက္
ဆင္းရဲတဲ႕လူဆီမေရာက္ခဲ႕ဖူးဘူး..။မိန္းမၾကီးကကၽြန္ေတာ္တို႔ပိုက္ဆံေတြစုျပီးေခၽြးခံအိတ္ထဲထည့္ထားသဗ်…….။အရြက္စံုပဲ..ဒါေပမဲ႕ကၽြန္ေတာ္အဲဒိမွာတန္ေၾကး
အျမင့္ဆံုး..။ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တဲ႕ေနရာတိုင္းကၽြန္ေတာ့္ထက္တန္ေၾကးျမင့္တဲ႕သူတစ္ရြက္ေလာက္ေတာ့ရွိတာပဲ။သူကေစ်းထဲကိုေခၚလာတာဗ်..ေစ်း၀ယ္မယ္ေပါ့ေလ
ပထမဆံုးဟင္ရြက္၀ယ္တယ္ဗ်…တစ္ရာဖိုးေပ့ါ…….”တစ္ရာတန္ျပန္အမ္းဖို႔မရွိဘူးအေမၾကီးဘာယူဦးမွာလဲ”
“မယူေတာ့ဘူးေလ…..ဆပ္ျပာမွဳန္႕၀ယ္ရဦးမွာ…….”
“တစ္ရာတန္မပါဘူးလား”
“အင္း….မပါေတာ့ဘူးေလ……”
ကၽြန္ေတာ္မ်က္ေစ႕လည္သြားတယ္…။သူအိတ္ထဲမွာတစ္ရာတန္းငါးရြက္ပါပါရက္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့ကိုထုတ္ေပးျပီး တစ္ရာတန္ဘာလို႔မပါဘူးလို႔ေျပာသလဲ
စဥ္းစားလို႔မရဘူး..။ဟင္းရြက္စည္းကိုခ်ခဲ႕ျပီးကၽြန္ေတာ့ျပန္ေခၚလာပါတယ္……။ေနာက္ကုန္စံုတန္းေရာက္ေတာ့ဆပ္ျပာမွဳန္႔တစ္ရာတန္၀ယ္ပါတယ္..။
ကၽြန္ေတာ့ကိုပဲထုတ္ေပးပါတယ္…။ေစာေစာကလိုပဲတစ္ရတန္မရွိလို႔ဘာယူဦးမလဲေမးေတာ့ဟိုဟုိဒီဒီၾကည့္ျပီးအခ်ိဳမွဳန္႕တစ္ရာတန္ေပးလို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္…။
ကၽြန္ေတာ့ကိုထားခဲ႕ျပီးထြက္သြားတာေပါ့..။ေစ်းသည္လက္ထဲက်န္ခဲ႕တဲ႕ကၽြန္ေတာ္ေစာေစာကဘာလို႔ကၽြန္ေတာ္ကိုအရင္အစြန္ထုတ္သလဲဆိုတာသိလာရပါတယ္..။
အဲဒိေစ်းသည္ကလည္းေစာေစာကအဖြားၾကီးလိုပဲ..။ကၽြန္ေတာ္ကိုအရင္ထုတ္အမ္းပါတယ္..။ေစ်း၀ယ္သူေတြကမၾကိဳက္လို႔ျပန္လဲရင္တစ္တစ္ခုခုယူသြားပါဦးလား
ႏွစ္ရာတန္ကဒီတစ္ရြက္ပဲရွိလို႔လို႔ေျပာတယ္ဗ်………ဘယ္ကၽြန္ေတာ္တစ္ရြက္ထဲဟုတ္ရမလဲ…..ႏွစ္ရာတန္ေတြမွကၽြန္ေတာ့ေလာက္ေတာင္မစုတ္တာေတြတစ္ထပ္ၾကီး
ကၽြန္ေတာ္ဟာပိုက္ဆံေတြထည့္ထားတဲ႕ေတာင္းထဲကိုခဏခဏပစ္ခ်ခံရပါတယ္…..။ၾကာလာေတာ့ေမာင္ရင္လည္းပတ္တီးအကိုင္ခံရေတာ့မယ္တဲ႕……….
ဟိုးေအာက္ဆံုးကႏွစ္ရာတန္ၾကီးရဲ႕အသံၾကားလိုက္ရတယ္..။သူ႕ေက်ာမွာလဲစကၠဴအျပည့္ကပ္လို႔
“ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဗ်ာလို႔”……ျပန္ေမးလိုက္ေတာ့…….
“ဘယ္လိုမွမျဖစ္ဘူးေဟ႔…တို႔ကိုအနားေပးမလို႔…ဒီလိုပတ္တီးတစ္ျခမိးအကပ္ခံရတာကကံေကာင္းတယ္မွတ္…..ငါေတြ႕ဘူးတဲ႕ေကာင္ေတြကေတာ့
ဆုတ္ျဖဲျပီးလမ္းေပၚလႊင့္ပစ္ခံရတဲ႕ေကာင္ေတြခ်ည့္ပဲ…ခုေတာ့ဘဏမွာျပန္လဲခံရေတာ့မွာကြ……”
“ဆုတ္ျဖဲျပီးလမ္းေပၚလြင့္ခံရတာကေတာ္ေသးတာေပါ့ဗ်…ဟိုေရာက္ရင္မီးနဲ႕ရွီဳ႔ပစ္မွာေတာ့မသိပဲနဲ႕”
ေအာက္နားကတစ္ရာတန္ေလးရဲ႕စကားေၾကာင့္ေတာင္းထဲမွာရွိသမွ်ပိုက္ဆံေတြရဲ႕ရယ္ေမာေလွာင္ေျပာင္တာခံလိုက္ရလို႔ေက်ာျပည့္စကၠဴအျပည့္နဲ႕ႏွစ္ရာ
တန္ၾကီးလဲျငိမ္သြားပါေတာ့တယ္…….။သိပ္မၾကာခင္မွာပဲဆိုင္ရွင္ကကၽြန္ေတာ့ကိုအမ္းဖို႕ထုတ္ယူလိုက္ပါတယ္..။
“ႏွစ္ရာတန္ကနဲနဲေတာ့စုတိတယ္ေနာ္”..တဲ႕
ကၽြန္ေတာ္႕ကိုလက္လွမ္းလိုက္တဲ႕သူကကိုယ္ေတာ္နဲ႕ အသက္ခ်င္းမတိမ္းမယိမ္ေကာင္မေလးဗ်……….အလြန္ဆံုးရွိလွႏွစ္ဆယ္ေပါ့
“ရပါတယ္အမရယ္……စည္းကမ္းရွိတဲ႕ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ပိုက္ဆံပဲ..ဒီေလာက္ေတာ့စုတ္မွာေပါ့…….အသစ္ထုတ္မဲ႕သူကလည္းႏွစ္ရာတန္နဲ႕ငါးေထာင္တန္
ႏွစ္ရာာတန္မထုတ္ေတာ့ဘူးေလ…….ငါးေထာင္တန္ထုတ္ေတာ့အဆႏွစ္ရာ႕ငါးဆယ္ေတာင္ကြာေနျပီကိုး…ငါးေထာင္တန္ပဲထုတ္ေတာ့တယ္…..”
ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႕သူ႕ပိုက္ဆံအိတ္ေလးထဲတစ္ရိုတစ္ေသထည့္လို႕ေစ်းျခင္းေလးဆြဲျပီးကၽြန္ေတာ့ကိုေခၚသြားတာေပါ့
စိတ္ေကာင္းရွိလွတဲ႕ေကာင္မေလးေရ………မင္းအတြက္ငါဆုေတာင္းေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္
မင္းလိုခ်င္ေတာင့္တေနတာေတြမွန္သမွ်အကုန္ျပည့္စံုပါေစလို႔ေနာ္
ဘာပဲေျပာေျပာကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ဆုတ္ျဖဲပစ္ျပီးအလႊင့္ခံရတဲ႕အျဖစ္ကလႊတ္လာသလို…မီးရွိဳ႕ခံရမဲ႕အျဖစ္ကလည္းလႊတ္ေျမာက္ခဲ႕ပါျပီ..
ဘာလို႔လဲဆိုေကာင္မေလးကကၽြန္ေတာ့ကိုပလပ္စတစ္ေလးေလာင္းျပီးသိမ္းထားျပီေလ………………….

About naywoon ni

naywoon ni has written 439 post in this Website..

ေန၀န္းေတာ႕ ေန၀န္းပဲ..။ ဒါေပမဲ႕ ရဲရဲနီေနတဲ႕ အေရွ႕ဘက္မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းကထြက္ေပၚလာကာစ ေန၀န္းနီ........... CJ # 7272010