ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္နဲ. အာဖ်ံကြီးေျပာတာကို လူၾကီးေတြ လက္ခံခဲ့ၾကတရ္ဆိုတာ ေျပာေတာ့မရ္ဗ်ာ …
မေျပာခင္ … အိမ္ဖြဲ.စည္းပံုကို အရင္ရွင္းျပမရ္ …
အေပၚထပ္မွာက အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္းရွိတရ္၊ အိပ္ခန္းေတြကိုေက်ာ္ပီး ေရွ.ကိုဆက္ေလွ်ာက္သြားရင္ ၀ရံတာရွိတရ္။ အစတုန္းကေတာ့ ၀ရံတာမွာ ဘာမွမရွိဘူး။ အဲဒါကိုခ်စ္လွစြာေသာဦးေလးျဖစ္သူက ၀ရံတာရဲ.ဘယ္ဘက္ေထာင့္မွာ အခန္းေလးတစ္ခန္းလုပ္လိုက္တရ္၊ အာဖ်ံကြီးရဲ.အခန္းနဲ.ကပ္ရပ္ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ၾကားထဲမွာနံရံေလးတစ္ခုပဲျခားေတာ့တရ္။ သူက အျမဲတမ္း သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ. ဂီတာတီး၊ ေလွ်ာက္သြားေနက်ဆိုေတာ့ အိမ္ျပန္ေနာက္က်တတ္တရ္။ ျပန္လာရင္တံခါးေခါက္ပီး၀င္ေနရတာဆိုေတာ့ သူဘယ္အခ်ိန္ျပန္လာလဲဆိုတာ အိမ္ကလူေတြသိတရ္၊ သိေတာ့သူအဆူခံရတရ္ေပါ့။ အခန္းေလးလုပ္လိုက္ေတာ့ သူ.အတြက္ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပသြားတရ္ေလ။ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္လာလာ OK ပဲ။ ျခံစည္းရိုးကိုေက်ာ္တက္ .. ပီးရင္ေပၚကိုတြယ္တက္ … သူ.အခန္းကိုသူ၀င္ပီးအိပ္။ အဲလို … အဲလို …။သူကလဲ သူ.အၾကံနဲ.သူ။ (ခ်စ္လွစြာေသာဦးေလးဥာဏ္ေကာင္းခ်က္က အာဖ်ံကြီးနဲ. တစ္ထပ္တည္းပဲ ဟဲဟဲဟဲ)
ဒီလိုနဲ.သူလဲ သင္တန္းေတြ ဘာေတြတက္ဖို. ရန္ကုန္တက္သြားေတာ့ သူ.အခန္းေလးက ပိုင္ရွင္မဲ့ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ေန.လည္ေန.ခင္းဆိုရင္ေတာ့ တစ္ေယာက္ေယာက္၀င္ပီး တေရးတေမာ၀င္အိပ္ၾကတာေတာ့ရွိတရ္။ ညဘက္ဆိုရင္ ဘယ္သူမွ ထြက္မအိပ္ဘူး။
တစ္ရက္ေတာ့ အသိအဘြားတစ္ေယာက္ေရာက္လာတရ္။ သူကိစၥနဲ.သူလာတာ။ အရမ္းလဲခင္ၾကတရ္။ အာဖ်ံကြီးတို.ျမိဳ.ကိုလာတိုင္း အာဖ်ံကြီးတို.အိမ္မွာတည္းေနက်။ သူကဘုရားတရားအရမ္းလုပ္တရ္။ ဒီတခါလာလည္ေတာ့ သူကဘာစိတ္ကူးေပါက္တရ္မသိဘူး။ ၀ရံတာကအခန္းေလးမွာပဲ သူ.အတြက္ စီစဥ္ေပးပါတဲ့။ သီးသန္.ခန္းေလးဆိုေတာ့ သူ.အတြက္ တရားထိုင္ရတာ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပတရ္ဆိုပဲ။
အဲဒီမွာစေတြ.ေတာ့တာပဲ။ ဒါနဲ.ပဲ … ညဘက္က်ေတာ့ ၀င္အိပ္ေရာ။ ဘုရားရွိခိုး၊ တရားထိုင္တာတို.လဲ ထံုးစံအတိုင္း လုပ္တရ္ေပါ့ဗ်ာ။ မနက္ေစာေစာ ၃ နာရီေလာက္ တစ္ခါတရားထပ္ထိုင္တုန္း … သူ.နားထဲမွာ အခန္းအ၀ဘက္ကလာတဲ့ အသံတစ္သံၾကားတရ္တဲ့။ ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ (ဟဲ့ … အဘြားၾကီး … နင့္ငါ့အခန္းထဲက ထြက္သြား … နင္ရွိေနတာနဲ. ငါ့မွာေတာ္ေတာ္ေလး ပူေလာင္တဲ့ ေ၀ဒနာခံစားေနရတရ္ … အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြား လို.ေျပာတရ္တဲ့) သူလဲေနာက္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မပီမျပင္ ၀ိုးတ၀ါးနဲ. ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ (အာဖ်ံကြီး ျမင္ခဲ့ရတဲ့ အေကာင္ေပါ့ဗ်ာ) တံခါးကိုကိုင္ပီးရပ္ေနတာ ေတြ.တရ္တဲ့။ အဘြားကလဲ သမာဓိေကာင္းသူပီပီ (ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲ … ဒီေနရာက နာနာဘာ၀၊ ၀ိနာဘာ၀ေတြရဲ. ေနရာမဟုတ္ဘူး။ ေနစရာမရွိရင္ ဘံုမၼစိုးနတ္ေတြဆီမွာ သြားေတာင္း၊ ငါလဲမင္းကို အမွ်အတမ္းေပးေ၀မရ္ … မေနသင့္တဲ့ေနရာမွာ ဆက္မေနပဲ အခုခ်က္ခ်င္းသြားေတာ့) ဆိုပီးေျပာလိုက္ေတာ့ ဘာမွမေျပာပဲ လွည့္ထြက္သြားပီးေပ်ာက္သြားတရ္တဲ့။
မနက္မိုးလင္းေတာ့ ျပန္ေျပာျပတာေပါ့။ ဒါနဲ.ပဲ အလႈအတန္းေတြ ဘာေတြလုပ္ၾကတာေပါ့။ ဒီေန.ထိေတာ့ ဘာမွထပ္မေတြ.ေတာ့ဘူး။ အမ်ိဳးအေဆြလဲ မဟုတ္ပဲနဲ. ဒီေကာင္အိမ္ထဲ ဘယ္လိုေရာက္ေနတာလဲလို. ေတြးၾကည့္ေတာ့ … အရက္ေသာက္ပီး အိမ္ျပန္လာတတ္တဲ့ ခ်စ္လွစြာေသာ ဦးေလးေနာက္က ပါလာတာပဲလို. အာဖ်ံကြီးကေတာ့ ေကာက္ခ်က္ခ်မိတရ္ဗ်ာ။

About အာဖ်ံ ကြီး

အာဖ်ံ ကြီး has written 20 post in this Website..

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွမရွိ၊ ေၿပာမနာဆိုမနာ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္္ရႊင္နဲ. အၿပန္အလွန္ ကူညီရုိင္းပင္းတတ္ၾကတာ "တူနယ္ခ်င္း" ဘဲ။ :D