ပုတုဇဥ္လူသားတိုင္းမွာကိုယ္စီကိုယ္စီေမ.မရတဲ.အေၾကာင္းကိစၥေတြ၊အစားထိုးမရတဲ.ဆံုးရွဳံးမႈေတြရွိခဲ.ဘူးၾကမယ္။အခုလည္းေသရာပါသြားမယ္.ဘ၀စာမ်က္ႏွာအခ်ိဳ.ကိုျပန္းေျပာင္းေျပာျပခ်င္မိတယ္ရင္ဖြင့္လိုက္လို့ရင္ထဲေပါ့သြားမယ့္ကိစၥမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ေပမယ့္…ေျပာျပခ်င္တာထက္သိေစခ်င္တယ္။သိေစခ်င္တာထက္သိသင္.တယ္ထင္လို. ဓါတ္ျပားေဟာင္းၾကီးကိုရင္နာနာနဲ့ ျပန္ဖြင့္ရမဲ့နာက်င္မႈမ်ိဳး။ထိုလူေတြ (သဃၤန္းကြ်န္းေဆးရုံ တြဲဖက္ပါေမာကၡ သားဖြားမီးယပ္ OG ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳ )ကေတာ.သိႏိုင္မွာတဲ့လား။

(၂.၈.၂၀၁၀)တနလၤာေန့၊ထိုေန့က…….ထိုေန့က…….ကြ်န္မတို့မိသားစုအဖို. အေမွာင္ဖံုးခဲ့ရတဲ့ေန့။ ဘ၀မွာအၾကီးမားဆံုး တုန္လႈပ္မႈျဖစ္ေစခဲ့တာ နံနက္(၈း၄၅)နာရီ ၊ဘယ္ေတာ့မွထပ္မေရာက္ခ်င္တဲ့ေနရာက အဲဒီတုန္းက ကြ်န္မတို.ရဲ့ အေမွာင္ကမၻာ(သဃၤကြ်န္းစံျပေဆးရံုၾကီး)မွာေပါ့….

တကယ္ကိုစံျပေလာက္တဲ. ေနရာတစ္ခုမွာ ကြ်န္မတို.ရွိေနခဲ.တာပါ.၊ ေဆးရံုကုတင္ေပၚမွာက ကြ်န္မရဲ့ခ်စ္လွစြာေသာအစ္မ……ေ၀ဒနာေတြကိုတစ္ေပြ.တပိုက္ၾကီးခံစားရျပီးမ်ား အေၾကာင္းမဲ. ေသသြားရတဲ့ အခ်စ္ဆံုးအစ္မ မခ်ိဳခ်ိဳခိုင္(ခ) ပိစိ(၂၉)ႏွစ္ပါ။ “မမွားေသာေရွ့ေန ” ဆိုတာမရွိေပမယ့္ ဆရာ၀န္ေတြမွားျပီဆိုရင္ေတာ့ လူ.အသက္တစ္ေခ်ာင္းေပးလိုက္ရတာကလြဲျပီး……ဒါက ကံၾကမၼာအလိုတဲ့လား? ဟမၻဴရာဘီရဲ့ ကိုဒ ဥပေဒအတိုင္းေတာင္လက္မခံႏိုင္ဘူး။ game ပြဲမဟုတ္လို့ အရႈံးအႏိုင္ အေလ်ာ္အစားလဲ မလိုခ်င္ပါဘူး။ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ဆံုးလူ့အသက္မွာ ဘယ္လိုအမွားအယြင္းမွ မခံႏိုင္တာ သူတို့ဆရာ၀န္ေတြ အသိ္ဆံုးပါ။

ျဖစ္ပံုက(၂၉.၇.၂၀၁၀) ညေန(၆:၀၀) တိတိမွာ ကြ်န္မအစ္မ ကေလးမီးဖြားဖို. ေအာင္ရတနာ ေဆးခန္းမွာ တတ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေန့မနက္(၃၀.၇.၂၀၁၀) ေသာၾကာေန့ နံနက္ (၇:၃၀)မွာ သားဦးေလးေမြးခဲ့တယ္။ေမြးျပီးျပီးခ်င္း ကေလးကို မိသားစုမ်ားရွိရာကို လာျပပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အစ္မကေတာ့ ခြဲခန္းထဲက ေတာ္ေတာ္နဲ့ထြက္မလာလို့ ခြဲခန္းအျပင္မွာ ေစာင့္ေနခဲ့တဲ့ကြ်န္မတို့မိသားစု ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ပူရပါတယ္။ ထြက္လာေတာ့ အစ္မကသူေခါင္းအရမ္းကိုက္တယ္လို့ မိသားစုကိုေျပာပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ ေဆးခန္းကတာ၀န္ရွိတဲ့သူေတြကို ေခါင္းကိုက္ေနေၾကာင္းကြ်န္မတို့အေၾကာင္းၾကားခဲ့တယ္။သူတို့ကေမ့ေဆးအရွိန္ေၾကာင့္လို့ျပန္ေျပာပါတယ္။

ေန့လည္အစ္မႏိုးလာေတာ့”ငါအရမ္းနာေနတယ္ ဗိုက္ထဲမွာအရမ္းနာေနတယ္၊ ခြဲခန္းမွာတုန္းက ငါ့ကိုဗိုက္ခြဲရင္း ေသြးေၾကာထိသြားလို့ ေသြးေတြ ပန္းထြက္တယ္၊OG ေတာင္ ေလဆာႏဲ့ျပန္ဖာရတယ္၊OG မွာေခြ်းေတြပ်ံေနလို့ ငါ့လက္ေပၚေတာင္ ေခြ်းေတြက်ေသးတယ္လို့ေျပာပါတယ္” ၊ တကယ္ေတာ့Operation Theatre ထဲမွာရိွတဲ့ ခြဲစိတ္ရာမွာသံုးတဲ.မီး၀ိုင္းဟာဆရာ၀န္ေတြ ကိုယ့္ကိုဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာကို တစြန္းတစျမင္ရပါတယ္။

Local Anesthesia ပဲေပးထားတာမို့ အစ္မဒါေတြကို ျမင္ခဲ့ရတယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီ(၃၀.၇.၂၀၁၀)ေန.က တစ္ေန့လံုးOG တစ္ခ်က္ေလးေတာင္ျပန္လာမၾကည့္ပါဘူး။ အဲေန့ကသာလာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အစ္မဒီလိုျဖစ္မယ္ မထင္ပါဘူး။ အဲတာကလည္းတာ၀န္မဲ့တာေလ။ ညဘက္မွာ အစ္မကိုသြားၾကည့္ေတာ့ မ်က္ႏွာက ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္နဲ့……….ဆရာ၀န္ဘာေျပာသြားေသးလဲ ေမေမ့ကို ကြ်န္မေမးၾကည့္ေတာ့ ဆရာ၀န္က ေကာင္းပါတယ္တဲ့ေလ။ ဒီအေျခအေနေရာက္ေနတာေတာင္ ေကာင္းတုန္းပဲလို့ ေျပာခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ေန့ နံနက္(၃၁.၇.၂၀၁၀)ရက္ (၈း၀၀)ေလာက္OGလာၾကည့္တယ္ အဲဒီအထိသူကိုေမးၾကည့္ေတာ့ေကာင္းေနတုန္းပဲတဲ့ ။ၾကည့္ျပီးေတာ့ ျပန္သြားတယ္ေလ။ ဘာမွေျပာမသြားဘူး။OG ျပန္သြားေတာ့ အစ္မမ်က္ႏွာကပိုျပီးေတာ့ ျဖဴေဖြးသြားတယ္။ ေဆးခန္းကတာ၀န္ရွိသူေတြကိုသြားေျပာေတာ့ ေသြးေပါင္လာခ်ိန္ၾကည္.ေတာ.ေသြးေပါင္က မရေတာ့ဘူး။ အဲဒီေန့ဟာ ကြ်န္မတို့ မိသားစုအတြက္ မုန္တိုင္းၾကီးရဲ့ အရိပ္အေရာင္ စျပီ ျပမဲ့ေန့ဆိုတာ………ေန့လည္ပိုင္း အစ္မရဲ့ ဗိုက္ကေဖာင္း ေဖာင္းလာ

တယ္။ဘာျဖစ္လို ့လဲ အစ္မကိုေမးၾကည္ ့ေတာ ့ ” ေလမလည္ေသးလို ့ျဖစ္မွာေပါ ့”ျပာလို ့ ကြ်န္မထင္လိုက္တာက ဟုတ္ေလမလားေပါေ့။တျဖည္းျဖည္းၾကာလာရင္း ေနာက္ဆံုးမွာအစ္မမ်က္ႏွာက လံုး၀ျဖဴေဖြးသြားတယ္။ျပီးေတာ ့OG ေရာက္လာတယ္။ဗိုက္ကိုပုတ္ၾကည့္တယ္…

ဒါနဲ့မရတဲ ့အဆံုး syringe န ဲ ့ထိုးျပီးစုပ္ၾကည့္တယ္။ အိုး…ေသြးေတြ…ဗိုက္ထဲမွာေသြးေတြျပည့္ေနျပီတဲ ့။ဒါ့ေၾကာင့္ေနာက္တစ္ခါဗို္က္ထပ္ခြဲျပီး uterus( သားအိမ္)ကို ထုတ္ပစ္ရမယ္တဲ့။ခ်က္ခ်င္းမွထပ္မခြဲရင္ နာရီပိုင္းအတြင္း expireျဖစ္မယ္(ေသမယ္)လို့ေျပာပါတယ္။

သနားစရာေကာင္းလွတဲ ့အစ္မကဗို္က္ခြဲရမွာအင္မတန္ေၾကာက္ သူတစ္ေယာက္၊သားေလး မ်က္ႏွာေၾကာင့္ ေၾကာက္တဲ ့စိတ္ေဖ်ာက္ ေသမင္းနဲ့အံတုခဲ ့ရသူပါ။အခု ကိစၥက ေသြးႏုႏုကေလးေမြးျပီးကာစ မီးေနသည္ကို ေနာက္တၾကိမ္ဗိုက္ထပ္ခြဲမယ္ဆိုေတာ ့…။နာရီပိုင္းအတြင္းမွ မခဲြရင္ expire ျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့စကားေၾကာင္ ့မိသားစုတစ္ခု လံုးပူေဆြးေနတုန္း စံျပေဆးရံုကိုေျပာင္းမယ္လို ့ေျပာပါတယ္။ဘာသေဘာပါလိမ့္။လူနာမွာ တခုခုအေျပာင္းအလဲရွိေနျပီ၊ မွားယြင္းေနျပီဆိုတဲ ့သေဘာလား? ကၽြန္မ OGကိုသြားေျပာပါတယ္။ဗဟိုအမ်ိဳးသမီးေဆးရံုကိုပဲ ေျပာင္းတင္ပါရေစလို ့။ဒါေပမဲ ့ ခြင္ ့မျပဳခဲ ့ဘူးေလ။”စံျပေဆးရံုပဲေခၚသြားမယ္ ဟိုမွာပစၥည္းအစံုအလင္ရွိတယ္ ဘာမွစိတ္မပူပါနဲ ့” ေျပာလို ့ကၽြန္မတို ့လက္ေလ်ာ့ လိုက္ရတယ္။

သေဘာတူခဲ့တာမဟုတ္ဘူး..အတင္းေခၚသြားၾကတာပါ။အစ္မက လက္ရွိေအာင္ရတနာမွာ အသက္လုေနရလို ့ ေဆးရံုေျပာင္းတင္ဖို ့အတြက္ လူနာတင္ကားေခၚျပီးျပင္ဆင္ေနတုန္းေပါ ့။ ေအာင္ရတနာက staff တေယာက္က ကိုယ္ခ်င္းမစာလိုက္ပံုမ်ား၊ အခန္းခမရွင္းရေသးလို ့တဲ ့အတင္းလိုက္ေတာင္းပါတယ္။ဘယ္ေလာက္ေတာင္လူမဆန္သလဲဆို….ပိုက္ဆံမရေသးလို ့ လူနာတင္ကားကို ၁၇မိနစ္ၾကာေအာင္ ထြက္မေပးခဲ့ဘူး။

ေၾသာ္….လူေတြမ်ား…..အသက္တေခ်ာင္းထက္ သူတို ့အတြက္ေငြကို ပိုလူရာသြင္းထားပံုရတယ္။(၃၁.၇.၂၀၁၀) ညေနပိုင္းေလာက္မွာ အစ္မကို2nd time operation လုပ္ျပီး uterus ထုတ္လိုက္ၾကတယ္။အဲဒီတဲက လံုး၀သတိေမ့သြားတာပါပဲ။(၁.၈.၂၀၁၀)တေန ့လံုးမိသားစု၀င္ေတြ ရင္ကြဲထြက္မတတ္ပါပဲ။အစ္မရဲ ့ႏွလံုးက သိပ္ျပီးအလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူးေလ။မေျပာမျဖစ္ point ရွိေသးတယ္။အစ္မကေမြးရာပါ heart disease ရွိတယ္။တကယ္ေတာ ့အစ္မမီးဖြားတဲ ့ကိစၥမွာ စဥ္းစားစရာအခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။

ေမြးခါနီး ႏွလံုးဆရာ၀န္ဦးထြန္းထြန္းဦးနဲ ့ျပေတာ ့ heart specialist ခဲြခန္းထဲမလိုက္ဘဲ ေမြးလို ့ရတယ္ေျပာပါတယ္။2nd time operation ထပ္လုပ္ျပန္ေတာ ့လည္း heart disease သမားကို general anesthesia (ေမ ့ေဆး) ေပးခဲ့ပါတယ္။အမွန္ဆို ႏွလံုးေရာဂါသည္ကို ေမ့ေဆးေပးလိဳ့မရဘူးဆိုတာ medical field ကလူမဆိုထားနဲ့၊ လူပိန္းေတြေတာင္ သိျပီးကိစၥပါ။ (1.8.2010) ညေန အစ္မလည္ပင္းကိုေဖာက္ျပီး ႏွလံုးကိုတိုက္ရိုက္ေဆးထည့္ရင္ recovery ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုလို့ ကၽြန္မတို့ေခါင္းညိတ္ခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ အစ္မကuterus ထုတ္ျပီးကတည္းက (reproductive organs) ေတြဖယ္ျပီးကတည္းက ခုထိ*coma*ပါပဲ။

ဒီလိုနဲ့(2.8.2010)ေန့ကို ကၽြန္မတို့ထိပ္တိုက္ေတြ ့ရေတာ့မွာပါ။တိတိက်က်ေျပာရရင္ နံနက္(8:45)နာရီဟာ ကၽြန္မတို့မိသားစု၀င္ေတြအတြက္ တကယ့္ငရဲက်တဲ့ေန့ပါ။ ခ်စ္လွစြာေသာ အစ္မက ေလာကီကိုစြန့္ျပီး မႏိုးေသာအိပ္စက္ျခင္းနဲ့ ေမွးစက္သြားပါျပီ။

သူ ့အသက္နဲ့ အလဲအလွယ္လုပ္ျပီး လူ ့ေလာကထဲေရာက္လာတဲ့ သူ ့သားေလးအပါအ၀င္ ကၽြန္မတို့အားလံုးကို ထာ၀ရခြဲခြာသြားပါျပီ။
ကၽြန္မတို့ေအာ္ေခၚေသာ္လည္း သူၾကားႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကၽြန္မတို့ မ်က္ရည္ေတြလည္း သူမျမင္ေတာ့ပါဘူး။တကယ္ပါ ေသျခင္းတရားကို အင္မတန္ေၾကာက္ရွာတဲ့ အစ္မရဲ ့လက္ကို မလႊတ္တမ္း ဖမ္းဆုပ္ထားခ်င္မိခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့လည္း………ခုခ်ိန္မွာ ဒါေတြမဲ့ခဲ့ပါျပီ။ လူတစ္ေယာက္လံုး ေသခဲ့ပါျပီ။ “Everything is the best” ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း အေကာင္းလို့ကၽြန္မတို့ သေဘာထားရဦးမွာလား…..? တရားမရွိဘူးပဲေျပာေျပာ အစ္မရဲ ့ေသျခင္းက အခ်ိန္တန္လို့မဟုတ္ဘူး။ လက္သရမ္းျခင္းေၾကာင့္ပါ။ဒါေတာင္ dead body တစ္ခုကိုသူတို့အလြတ္မေပးခဲ့ၾကဘူး။

“လူနာကိုေဆးထည့္တာဒီေလာက္ေကာင္းရဲ ့သားနဲ့ ဘာလို့ႏွလံုးကအလုပ္မလုပ္တာလဲဆိုတာ post-Morten (ရင္ခြဲျခင္း) လုပ္ခ်င္ေသးတယ္လို့ ေတာင္းဆိုလာပါတယ္။

ဆိုးဆိုးရြားရြား ခံစားခဲ့ရတဲ့လူနာကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေပးမေသဘဲ လူနာရွင္ေတြကို ဒီလိုေတာင္းဆိုမွုမ်ိဳး ေျပာထြက္ရက္ပါတယ္။

ကၽြန္မ အျမဲဆုေတာင္းမိပါတယ္။ေနာင္သံသရာဘ၀မ်ား ေရစက္ရွိခဲ့ရင္ ကၽြန္မတို့မိသားစုေရာ၊ အခ်စ္ရဆံုး အစ္မပါ ဒီလိုၾကမၼာဆိုးမ်ိဳး ကင္းေ၀းရပါ၏။
အလားတူျဖစ္ရပ္မ်ိဳး ထပ္ျပီးမျဖစ္ပြားေစခ်င္လို့၊ဆင္ျခင္ခ်င့္ခ်ိန္ႏိုင္ေအာင္လို့ ရင္ထဲက ေသြးအတိျပီးတဲ့ျဖစ္ရပ္မွန္ကို အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေပၚ တင္ျပမိပါတယ္။

Doctor is the noblest person,whose job is to treat patients and to save their lives and actually not to kill patients. Sometimes, someone has done mistake which may be happened without intending to do so,depending on the verities of circumstances.As a consequence,therefore,it leads to unacceptable mischance for human beings.

A true story By

deepsmile225@gmail.com

ေဘးလူအေနနဲ့ ကုသိုလ္ကံေပါ့လို. လြယ္လြယ္ေျပာလို.ရႏိုင္ေပမဲ့ ကာယကံရွင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ခံစားေနရမလဲကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္. ဒါ ဆရာ၀န္ရဲ့ တာ၀န္မဲ့မႈေၾကာင့္ပဲဗ်ာ.

မခ်ိဳခ်ိဳခိုင္ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစဗ်ာ ။

က်န္ရစ္သူ မိသားစုနဲ႔ အတူ ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းေၾကကြဲ မိပါတယ္ဗ်ာ….

About အာဂ

အာ ဂ has written 177 post in this Website..

ဘ၀ ကို အခုမွ စျပီး ခ်ေရးေနတာ ။ ဗလာစာရြက္ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ၾကမ္းတယ္။ CJ # 8112011