လူတေယာက္ေယာက္ကုိ လက္သီးနဲ႔ထုိးဖုိ႔ဆုိတာ ကုိယ့္မွာ ေမး႐ုိးရွိရတယ္

ေမာင္ေမာင္ဝမ္း

ဒီဇင္ဘာ ၁၂၊ ၂၀၁၀

လူတေယာက္ေယာက္ကုိ လက္သီးနဲ႔ထုိးဖုိ႔ဆုိတာ

ကုိယ့္မွာ ေမး႐ုိးရွိရတယ္ တဲ့၊

ငါ့လက္သီးေတြက

မင္းဆီသက္ေရာက္ဖုိ႔၊ ငါ့မွာ ေမး႐ုိးရွိတယ္။

ခုေတာ့ မင္းမွာ ေမး႐ုိးမရွိဘဲ မင္းလက္သီးေတြ ငါ့အေပၚ လာလာသက္ေရာက္ေနတာ

အမွန္တရားေရ မင္း တရားလြန္လြန္းၿပီ။

(ကဗ်ာဆရာ – ေမာင္ေခ်ာႏြယ္)

အန္တီစု ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္လာေတာ့ ၾကားလုိက္ရတဲ့စကားေတြက ၾကက္သီးေမြးညႇင္း ထေလာက္စရာ။ “က်မကုိ ထိန္းသိမ္းထားတဲ့သူေတြကုိ က်မ အာဃာတမထားပါဘူး” တဲ့၊ ကုိယ့္အေပၚ ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္ထားတဲ့သူေတြအေပၚ က်ေနာ္တုိ႔သာဆုိရင္ ဒီလုိစကားမ်ဳိး ေျပာထြက္ႏုိင္ပါ့မလား စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ ေသခ်ာတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာမထြက္ဘူး ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ က်ေနာ္ အန္တီစုေလာက္ စိတ္ထားမႀကီးက်ယ္ မျမင့္ျမတ္လုိ႔ဆုိတာ ေသခ်ာတယ္၊ အာဃာတ မဟုတ္ရင္ေတာင္မွ မေက်နပ္မႈေလာက္ေတာ့ ရင္ထဲက်န္ေနဆဲပဲ။ စိတ္ရဲ႕ျဖစ္စဥ္ေတြမွာ အာဃာတတုိ႔၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းဆုိတာေတြဟာ ေဒါသစိတ္ေတြပဲလုိ႔ မွတ္သားဖူးတယ္။ ေဒါသႀကီးေလ အေၾကာက္တရား ႀကီးေလပဲတဲ့ … ထုိ႔နည္းတူ အေၾကာက္ႀကီးေလ … ေဒါသႀကီးေလပဲ တဲ့။

ဒီလုိခံႏုိင္ရည္နဲ႔ မိမိရဲ႕ အာဃာတတရားေတြကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ၿပီး မိမိကုိ ရက္စက္ခဲ့တဲ့သူေတြကုိ ေတာင္မွ အေကာင္းမြန္ဆုံး ျပန္လည္ဆက္ဆံတတ္တဲ့လူေတြထဲမွာ ေတာင္ကုိးရီးယားႏုိင္ငံမွာ သမၼတ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကင္ေဒးဂ်ဳံရယ္၊ အန္တီစုရယ္ကုိေတာ့ က်ေနာ့္ဘဝမွာ အေလးစားဆုံးနဲ႔ စံနမူနာ အယူထုိက္ဆုံးသူမ်ားအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ထားပါတယ္။ ကင္ေဒးဂ်ဳံဆုိတာ ေတာင္ကုိးရီးယားနုိင္ငံမွာ တခ်ိန္က အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ပါ (အခု အန္တီစုလုိေပါ့)။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ပတ္ခ်ဳံဟီးဆုိတာ ေတာင္ကုိးရီးယားနုိင္ငံရဲ႕ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ စစ္အာဏာရွင္ႀကီး (အခု ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊလုိ)၊ ပတ္ခ်ဳံဟီး အာဏာရွိေနစဥ္မွာ အတုိက္အခံေတြကုိ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တာ၊ ဒီအထဲမွာ ကင္ေဒးဂ်ဳံဆုိ ဘယ္ေလာက္ခံရသလဲဆုိေတာ့ သူ႔ကုိ အလုံပိတ္ေသတၱာထဲ ႀကိဳးေတြနဲ႔ တုတ္ထည့္ၿပီး ပင္လယ္ထဲကုိေတာင္ ျမႇဳပ္သတ္ခါနီးဆဲဆဲ အေမရိကန္ ေထာက္လွမ္းေရး စီအုိင္ေအက တဆင့္ အေမရိကန္အစုိးရက သိသြားတယ္။ ခ်က္ျခင္းပဲ လွမ္းၿပီး အေၾကာင္းၾကားလုိက္တယ္။ ကင္ေဒးဂ်ဳံကုိသာ သတ္ျဖတ္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ အေမရိကန္နဲ႔ ေတာင္ကုိရီးယားရဲ႕ ဆက္ဆံေရးဟာ ထိခုိက္ႏုိင္စရာရွိပါတယ္ဆုိမွ မသတ္ေတာ့ဘဲ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ဲ ျပန္ထည့္ထားလုိက္တယ္။

ေနာက္ ဒီထက္ဆုိးတဲ့ အျဖစ္တခုကေတာ့ ကင္ေဒးဂ်ဳံကုိ ကားနဲ႔တုိက္သတ္တာ၊ ဒါလည္း မေသဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေျခေထာက္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ က်ဳိးသြားတယ္။ သမၼတျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ လမ္းေလွ်ာက္တာ သတိထားၾကည့္မိေတာ့ နည္းနည္း ေထာ့နင္း ေထာ့နင္း ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါ စစ္အာဏာရွင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ပတ္ခ်ဳံဟီး လက္ခ်က္ေတြေပါ့၊ ဘယ္ေလာက္ ရက္စက္ခဲ့သလဲ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ၾကပါ၊ ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကုိ ရက္စက္ခဲ့တာပါ။ ပတ္ခ်ဳံဟီးလည္း သူျပဳသမွ် သူခံဆုိသလို သူ႔လက္ေအာက္က အားအကုိးရဆုံး အရင္းႏွီးဆုံး  ေထာက္လွမ္းေရးမွဴးခ်ဳပ္က ဧည့္ခံပြဲမွာ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္ပစ္လုိက္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ ေတာင္ကုိရီးယားနုိင္ငံရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ပတ္ခ်ဳံဟီးဘဝ နိဌိတံ အဆုံးသတ္သြားေတာ့တာပါပဲ။ ကင္ေဒးဂ်ဳံ ႏုိင္ငံေရးဘဝ စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေသဒဏ္အထိ ျပင္းထန္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြ၊ တျခားႏုိင္ငံထိ သြားေရာက္ေနထုိင္ေနရတဲ့ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေတြ၊ လုပ္ၾကံ သတ္ျဖတ္ခံရမႈေတြ၊ အနိမ့္ဆုံး အိမ္တြင္း ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘဝေတြနဲ႔ ခါးသီးဖြယ္ရာ ေက်ာ္ျဖတ္လာခဲ့ရတာပါ။

သို႔ေသာ္ ကင္ေဒးဂ်ဳံဟာ ေတာင္ကုိးရီးယားနုိင္ငံရဲ႕ သမၼတႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္ တေန႔မွာ ပတ္ခ်ဳံဟီးရဲ႕ဂူဗိမာန္ကုိ သြားေရာက္ ဂါရဝျပဳတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ပတ္ခ်ဳံဟီးရဲ႕ တုိင္းျပည္အေပၚ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေတြထဲက ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေတြကုိ ထုတ္ႏုတ္ခ်ီးမႊန္းခဲ့တယ္။ သူဟာ အဆက္ဆက္ေသာ ေတာင္ကုိးရီးယား ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ တုိင္းျပည္အေပၚ တုိးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ထားခ်က္မ်ားကုိ လက္ဆင့္ကမ္း ေဆာင္ရြက္ေနသူတေယာက္ပါ တဲ့၊ (စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ ညႇဥ္းဆဲမႈေတြကုိ တလုံးတပါဒမွ် ဖြင့္ဟမသြားခဲ့ဘူး)၊ ၿပီးေတာ့ အေလးျပဳတယ္၊ ပတ္ခ်ဳံဟီးရဲ႕ ဂူဗိမာန္ လုိအပ္ခ်က္အတြက္ အလွဴေငြ ထည့္ဝင္ေပးခဲ့တယ္၊ ျပန္အထြက္ သတင္းေထာက္ေတြက သူ႔ကုိ ေမးတဲ့အခါ … …

“သမၼတႀကီးခင္ဗ်ား … သမၼတႀကီးကုိ အခုလုိ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့သူတေယာက္အေပၚ ကလဲ့စားေခ်ခ်င္ စိတ္၊ အဃာတ တရားေတြမရွိဘဲ သေဘာထားႏုိင္တာဟာ ဘာ့ေၾကာင့္ပါလဲ” ဆုိေတာ့

“က်ေနာ္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာ.. ကလဲ့စားေခ်ဖုိ႔ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တာ မဟုတ္ဘူး … တုိင္းျပည္ တုိးတက္ဖို႔လုပ္တာ ကလဲ့စား အျပန္အလွန္ ေခ်မႈန္းေနျခင္းျဖင့္ တုိင္းျပည္တုိးတက္မလာဘူး … ဆုတ္ယုတ္သြားဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္ … ေနာက္ၿပီး .. ဒီကိစၥေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပီးဆုံးသြားမွာ မဟုတ္ဘူး သံသရာလည္ေနမွာပဲ”

ဆုိၿပီး ေျပာအၿပီးမွာေတာ့ သမၼတႀကီး ကင္ေဒးဂ်ဳံဟာ ေျခေထာက္ ေထာ့နင္း ေထာ့နင္းနဲ႔ ပရိတ္သတ္ႀကီးကုိ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္။ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြအထဲမွာ ပတ္ခ်ဳံဟီးရဲ႕ ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္မ်ား ပါရွိတယ္၊ အားလုံး အားလုံးဟာ တုိင္ပင္မထားဘဲ မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚ စီးက်လာၾကတယ္။ ပရိတ္သတ္ႀကီးလည္း ထုိနည္းတူစြာပါပဲ။ ခ်က္ျခင္းဆုိသလုိ အဲဒီသတင္းကုိ ထုတ္လႊင့္လုိက္ေတာ့ တႏုိင္ငံလုံးမွာရွိတဲ့ ျပည္သူေတြဟာ သမၼတႀကီးအေပၚ က႐ုဏာေတြ သက္ဝင္သြားၿပီး ျပည္သူတေယာက္ကဆုိရင္ “က်မ သမၼတႀကီးကုိ အရင္ကထက္ကုိ ပုိလုိ႔ ေလးစားသြားပါၿပီရွင္၊ သူဟာ က်မတုိ႔ ေတာင္ကုိရီးယားႏုိင္ငံႀကီး တုိးတက္ဖုိ႔ကလြဲလုိ႔ က်န္တဲ့ မေကာင္းစိတ္ဆုိတာ လုံးလုံးကုိမရွိတဲ့သူတေယာက္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္ .. အၿငိဳးေတြ၊ အာဃာတေတြနဲ႔ တန္ျပန္ေနမယ္ဆုိရင္ .. အဆုိးသံသရာႀကီးထဲက က်မတုိ႔ ဘယ္လုိ ႐ုန္းထြက္ၾကေတာ့မွာလဲ”

ဒါ့ေၾကာင့္ ထူးျခားတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ ထူးျခားတဲ့ အမူအက်င့္ေတြ ရွိတယ္၊ သာမန္ လူပုဂၢိဳလ္တုိ႔ က်င့္နိုင္ခဲတဲ့ကိစၥေတြပါ။ အန္တီစုဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံသားအားလုံး သိၾကတဲ့အတုိင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္ၾကံမႈေတြနဲ႔ ေသမင္းထံက အေခါက္ေခါက္ ျပန္လာခဲ့ရၿပီ၊ (မေျပာေကာင္း မဆုိေကာင္း) ေနာက္ေရာ ဘယ္လုိမ်ား ၾကံဳေတြ႔ရပါဦးမလဲ၊ စုိးရိမ္စရာပါ။ လက္ရွိ စစ္ေခါင္းေဆာင္ အပါအဝင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕စိတ္က ဆတ္ဆတ္ထိမခံ၊ ကုိယ္စိတ္ႏွလုံးနဲ႔ အၾကမ္းဖက္ တုံ႔ျပန္မႈကုိ ဝန္မေလးတတ္ၾကသူေတြပါ၊ က်ေနာ္ၾကံဳခဲ့ရတာေလး ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ေသးတယ္ … ဒီလုိပါ … …။

က်ေနာ္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဘဝနဲ႔ ေထာင္တေထာင္မွာ ေနေနရတဲ့အခ်ိန္၊ စစ္တပ္က အရာရွိႀကီးတခ်ဳိ႕ ေထာင္က်လာတယ္။ သူတုိ႔ကုိ သာမန္ ရာဇဝတ္သားေတြထားတဲ့ ေနရာမွာလည္း ထားလုိ႔က မရ (အရာရွိႀကီးေၾကာင့္ဆုိၿပီးေတာ့ ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ရာဇဝတ္သားမ်ားက ႐ုိက္သတ္ပစ္မွာ စုိးလုိ႔ပါ) အဲဒါ က်ေနာ္တုိ႔ နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ထားရာေနရာမွာ လာထားတယ္။ ေထာင္ကလည္း အရမ္းေသးဆုိေတာ့ တျခားေနရာလည္း သြားထားစရာက မရွိဘူးေလ၊ က်ေနာ္တုိ႔ဆီ လာထားေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔က မဖြယ္မရာ မဆက္ဆံပါဘူး။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈေတြနဲ႔ ဆက္ဆံၾကပါတယ္။ တေန႔ ေထာင္ပုိင္ လွည့္လည္စစ္ေဆးေတာ့ အရာရွိႀကီးတေယာက္ကုိ ေထာင္ပုိင္က ေျပာတယ္…

“ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဒီေနရာ နယ္နမိတ္ကေနေက်ာ္ၿပီး အျပင္မထြက္ပါနဲ႔ .. အႏၱရာယ္ရွိလုိ႔ပါ တဲ့” ေျပာသြားတာ ဒါေလးပါပဲ၊ တကယ္ေတာ့ ေထာင္ပုိင္အေနနဲ႔ ေျပာသင့္တဲ့စကားပါ။ ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ့ သူတုိ႔က က်ေနာ္တုိ႔ေနရတဲ့ ပရဝဏ္အျပင္ဘက္ကုိ ထြက္ထြက္ၿပီး စကားေတြေျပာ၊ ပစၥည္း အေပးအယူေတြလုပ္နဲ႔ ဆုိေတာ့၊ သူတုိ႔ကုိ မုန္းတဲ့သူတေယာက္ေယာက္က တခုခုလုပ္လုိက္ရင္ ေထာင္ပုိင္မွာပါ လာျပႆနာတက္မွာေလ … ေထာင္ပုိင္ေျပာသြားတာကလည္း လူႀကီး လူေကာင္းဆန္ဆန္ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေျပာသြားတာပါ .. ေထာင္ပုိင္လည္း ျပန္သြားေရာ ..

“ဒီေကာင္ လူပါးဝတယ္ … ငါတုိ႔ ဘာ ရာထူးအာဏာမွ မရွိေတာ့လုိ႔ ေစာ္ကားတာ .. ေတြ႔မယ္ .. ငါတုိ႔မွာ ရာထူးအာဏာမရွိေတာ့ေပမယ့္လုိ႔ .. အစြယ္ေတာ့ က်န္ေသးတယ္ .. ေတြ႔မယ္” အသားေတြ ေတာင္ တဆတ္ဆတ္တုန္လုိ႔ … ႀကိမ္းလုိက္ ဝါးလုိက္တာ ေန႔စဥ္ အစားေသာက္ေတာင္ မစားနုိင္ေလာက္ေအာင္ကုိ ျဖစ္သြားတာ .. ေတာ္ေတာ္ စိတ္ထိခုိက္သြားပုံရတယ္။ မေတာ္ဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ လာေျပာၾကည့္ပါ့လား … မသြားနဲ႔ဆုိ မသြားဘူးေပါ့ ဒါ စည္းကမ္းပဲ၊ ေထာင္ပုိင္ျပန္မသြားခင္ေတာင္ သူေျပာတာ သတိရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး .. စိတ္ထဲက ေပ်ာက္သြားမွာ အေသအခ်ာပဲ၊ ဘာမွခံစားေနရမယ့္ အရာလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒါမ်ဳိးအျဖစ္ပ်က္က ဒီတႀကိမ္လားဆုိေတာ့ — မဟုတ္ဘူး ခဏခဏကုိ ေတြ႔ဖူးတာ အျပင္ေလာက ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း ေတြ႔ဖူးတာပဲ၊ သူတုိ႔က သူတုိ႔ အလွည့္ေရာက္ရင္ မခံႏုိင္ဘူး၊ အားလုံးက ပုံစံခြက္ထဲက ထုတ္လုိက္တဲ့ ကုန္ပစၥည္းမ်ားလုိ .. အတူတူပဲ၊ သူတုိ႔ရဲ႕စိတ္ေတြက အရမ္း ထိခုိက္ရွနာ လြယ္တယ္၊ ေစာေစာကေျပာခဲ့တဲ့ အရာရွိႀကီးဆုိ သူတာဝန္ခဲ့ယူခဲ့တဲ့အခ်ိန္က လူေတြအေပၚ ေတာ္ေတာ္ကုိ အႏုိင္က်င့္ခဲ့တယ္ဆုိတယ္ အသံေတြလည္း ျပန္ၾကားရပါတယ္။

ေဒါသႀကီးရင္ .. အေၾကာက္လည္း သိပ္ႀကီးတယ္တဲ့ .. စုိးရိမ္စိတ္လည္း သိပ္ႀကီးတယ္၊ ဒီလုိလူေတြက စိတ္အတက္အက်လည္း သိပ္ျမန္တတ္တယ္။

တခါ တေလာက ေဖ့ဘြတ္ကေနတဆင့္ အုတ္အုတ္ႂကြက္ႂကြက္ျဖစ္သြားတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ရဲ႕ ဗြီဒီယုိေခြ ျပန္႔ႏွံ႔သြားေတာ့ က်ေနာ္ ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ အားလုံး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း သိေနၿပီးသားပါ၊ သူ႔ပုံက စိတ္က်ေဝဒနာခံစားေနရတဲ႔ လကၡဏာသြင္ျပင္ပုံသ႑န္ေတြ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ တခ်ိန္က က်ေနာ္တုိ႔ကုိ သူ႔ညႊန္ၾကားခ်က္နဲ႔ ႏွိပ္စက္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္ဆုိတဲ့ အာဃာတရားကုိ ေဘးဖယ္ၿပီး လူသားတေယာက္အျမင္နဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ သနားစရာေကာင္းတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ။ တျခားဟာ သနားတာထက္ စိတ္က်ေဝဒနာ ခံစားေနရတဲ့သူ႔ပုံစံကုိပါ။ တဖက္ကုိလွည့္ၾကည့္ရေအာင္ အန္တီစုလည္း သူ႔လုိ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ေနေနရတာ သက္တမ္းအားျဖင္႔ သူ႔ထက္ ၾကာပါတယ္၊ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ျခင္းအတူတူ ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိကြာျခားသြားတာပါလိမ့္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ … ေစတနာနဲ႔ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ၊ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံမႈေတြက ကြာသြားလုိ႔ပါ၊ အရာရာကုိ ေပးဆပ္ဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့ အန္တီစု အေနနဲ႔က စြန္႔လႊတ္ရတယ္ဆုိတာ ေသးဖြဲတဲ့ကိစၥ ျဖစ္သြားပါၿပီေလ၊ စိတ္ျဖစ္စဥ္နဲ႔သုံးသပ္မယ္ ဆုိရင္ကုိက … ေလာဘနည္းသြားၿပီ … ေလာဘနည္းေတာ့ ေဒါသလည္း နည္းသြားၿပီ … အဲဒီ ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္ေတြအရ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းျခင္းေတြ၊ ဝမ္းနည္းျခင္းေတြ၊ ပူေဆြးျခင္းေတြ၊ အာဃာတ အမုန္းတရားေတြဆုိတာ နည္းသြားတာ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိသြားၿပီေပါ႔ဗ်ာ။

ဒီပဲယင္း ခရီးစဥ္မွာ မလုိသူေတြက ဝုိင္း႐ုိက္ၾကေတာ့ အန္တီက ျပန္တု႔ံျပန္ဖုိ႔ ညြန္ၾကားခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ၊ လုပ္သမွ် ခါးစည္းခံဖုိ႔ပဲ ေျပာခဲ့တယ္၊ အဲဒါ အၾကမ္းမဖက္လမ္းစဥ္ေပါ့၊ အၾကမ္းမဖက္လမ္းစဥ္ ဆုိတာ ခရီးရွည္ေကာင္း ရွည္နုိင္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ တုိင္းျပည္ အထိနည္းတယ္၊ ကမၻာနဲ႔ လူထုက ေထာက္ခံတယ္၊ အၾကမ္းမဖက္လမ္းစဥ္ က်င့္သုံးဖုိ႔ဆုိတာ ေတာ္႐ုံလြယ္ကူတဲ့ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

တေလာက ‘ငါးမင္းေဆြ’ ဆုိတဲ့ပုဂၢိဳလ္က အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ုံးကုိ လာေရာက္ၿပီး အန္တီစုကုိ စြပ္စြဲတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိၿပီးသားကိစၥတခုပါ။ ႏုိင္ငံတကာက ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ စီးပြားပိတ္ဆုိ႔မႈလုပ္တဲ့အရာေပၚမွာ အၾကမ္းဖက္မႈလုိ႔ သူက တဖက္သတ္ ေျပာဆုိထားတယ္၊ က်ေနာ့္ အျမင္ေလးတခု တင္ျပခ်င္တယ္၊ sanction ဆုိတာ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔ေဆာင္ရြက္မႈလုိ႔ အၾကမ္းအားျဖင့္ မွတ္ထားလုိ႔ရပါတယ္။ (sanction) ကုိ အမွန္တကယ္ ႐ုတ္သိမ္းလုိတယ္ဆုိရင္ ႏွစ္ဖက္လုံးက တၿပိဳင္နက္ထဲလုပ္မွ တရားမွ်တမွာေပါ႔ေနာ၊ sanction ကုိ တဖက္သတ္ ႐ုတ္သိမ္းခုိင္းမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္ တရားမွ်တပါ့မလဲ၊ တကယ္ေတာ့ sanction ကုိ စစ္အာဏာရွင္မ်ားကလည္း အတုိက္အခံ အင္အားစုနဲ႔ ျပည္သူလူထုအေပၚ ခ်မွတ္ထားတာပါပဲ။ ျပည္သူေတြကုိ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ကင္းရွင္းခုိင္းတာတုိ႔၊ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနသူမ်ားကုိ အေရးယူတာတုိ႔၊ အဘက္ဘက္က ဖိအားေပး ေဆာင္ရြက္တာတုိ႔ ဆုိတာေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္အစုိးရက ျပည္သူေတြအေပၚ ခ်မွတ္ထားတဲ့ sanction ေတြ မဟုတ္ဘူးလား၊ ပမာေျပာရရင္ အန္တီစု အင္တာနက္ ေလွ်ာက္တာကုိေတာင္မွ ပိတ္ဆုိ႔ထားတာဟာ အဲဒါ sanction ေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒီေတာ့ တုိးတက္တဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ ႏုိင္ငံတခုဆီကုိ ဦးတည္မယ္ဆုိရင္ sanction ကုိ တဖက္သတ္ မဟုတ္ဘဲ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြဘက္ကေရာ ဖြင့္ေပးဖုိ႔လုိလိမ့္ေလ၊ အဲဒါကုိ အတုိက္အခံဘက္က လုိက္မလုပ္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ အတုိက္အခံဘက္က အဆုိးေပါ့၊ တဖက္သတ္ႀကီးကေတာ့ မသင့္ေတာ္ပါဘူး၊ ဒီလုိလုပ္ေဆာင္ျခင္းဟာ တရားမွ်တတဲ့ကိစၥတခုပါ။ ဒါ အၾကမ္းဖက္မႈလည္း မဟုတ္ဘူး၊ သူမ်ားကုိက် လက္သီးနဲ႔ထုိးခ်င္ၿပီး မိမိကုိယ္တုိင္ၾက ေမး႐ုိးမဲ့ျဖစ္ေနတာ ေလာကဓမၼတာနဲ႔ၾကည့္ရင္ .. မသင့္ေတာ္ပါဘူး။

က်ေနာ္ ေျပာႏုိင္တာတခု ရွိပါတယ္။ ျမန္မာလူထုရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေတြဟာ ႐ုန႔္ရင္းၾကမ္းတမ္း ခက္ထန္တတ္တဲ့ လူမ်ဳိးေတြ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ခြင့္လႊတ္ သည္းခံ၊ စိတ္ရွည္တတ္တဲ့သူေတြ ျဖစ္တယ္။ တကယ္လုိ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကလည္း တုိင္းျပည္မ်က္ႏွာကုိ ၾကည့္ၿပီး အန္တီစုနဲ႔ အမွန္တကယ္ လက္တြဲေဆာင္ရြက္သြားဖုိ႔ အခ်ိန္ေလးက သာသာယာယာရွိေနဆဲပါ။ လူထုကေရာ၊ ႏုိင္ငံတကာကေရာ ေမွ်ာ္လင္႔ေနဆဲပါ။ အဲသလုိမဟုတ္ဘဲ မုန္တုိင္းထန္တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္မွ ဆုိလွ်င္ေတာ့ မျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္ကုန္မွာ အမွန္ပဲ။ ဘယ္သူကမွလည္း အျပန္အလွန္ ခြင့္လႊတ္ခ်င္ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ လူထုကလည္း နားလည္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အာဏာကုိ လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ယူထားတာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားပါ။ တခ်ဳိ႕ အခြင့္အလမ္းမ်ားက တၿပိဳင္နက္ထဲ ေတာင္းဆုိလုိ႔ ယူလုိ႔ မရတာရွိတယ္ (ဆရာ ေအာင္သင္း အဆုိအမိန္႔ေပါ့) ဥပမာ .. ေကာ္ဖီ ေသာက္မလား၊ မုန္႔စားမလားဆုိရင္ ေကာ္ဖီလည္းေသာက္မယ္၊ မုန္႔လည္းစားမယ္ ႏွစ္ခုလုံးသုံးလုိ႔ ရတယ္၊ လူတေယာက္ရဲ႕ အုိျခင္းနဲ႔ ရွင္သန္ျခင္း တခုခုကုိေရြးပါဆုိရင္ေတာ့ ႏွစ္ခုလုံး တၿပိဳင္နက္ထဲ ေရြးလုိ႔မရေတာ့ဘူး၊ မအုိခ်င္ရင္ ေသ  (အုဝဲဆုိကထဲက ေသလုိက္ရင္ .. မအုိေတာ့ဘူး)၊ မေသခ်င္ရင္ အုိကုိ အုိရမယ္၊ ဒီလုိပါပဲ၊ တုိင္းျပည္ကုိ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးနဲ႔ တုိးတက္ေအာင္ လုပ္သြားမလား၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့အရာေတြအတြက္ တုံ႔ျပန္မလားဆုိတာမွာ တခုခုကုိပဲ ေရြးခ်ယ္ရေတာ့မွာဆုိတာကုိ လူထုက သေဘာေပါက္ပါတယ္။ ဒီအဆင့္ေတြမွာ အခ်ိန္ေလး ရေနပါေသးတယ္။ ဒီထက္ေက်ာ္လြန္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအတြက္ ရသင့္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ လူထုက အၿပီးတုိင္ သိမ္းပုိက္ယူသြားပါလိမ့္မယ္။

တကယ္လုိ႔ ေခါင္းမာစြာနဲ႔ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအတုိင္း ဆက္သြားမယ္၊ ပုံစံမေျပာင္း ဆက္လက္ခ်ီတက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ တုိင္းျပည္စီးပြားေရးဟာ ေအာက္ဆုံးအထိ က်ဆင္းသြားၿပီး အငတ္ဆုိက္ျပႆနာေတြနဲ႔ ၾကံဳလာပါလိမ့္မယ္၊ အခုလည္း ၾကံဳေနရပါၿပီ။ ဒါဆုိရင္ လူထုက သည္းခံႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး၊ အဆုံးစြန္အထိ ေပါက္ကြဲထြက္လာရင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအတြက္ ထြက္လမ္း ပိတ္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာ မၾကည္ညိဳေသာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၊ လွ်ပ္စစ္ စြမ္းအင္အား နည္းေသာႏုိင္ငံ၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ႀကီးထြားေနေသာ ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ ေအာက္မွာရွိေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ လက္ရွိႏုိင္ငံ အခင္းအက်င္းကုိ ဘယ္ႏုိင္တကာကမွ လာေရာက္ စီးပြားျမႇဳပ္ႏွံမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတာကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ အခုျမန္မာျပည္ကုိ လာေရာက္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံေနတဲ့ ႏုိင္ငံတကာဆုိတဲ့သူေတြက အေသးစားေလးေတြပါ၊ တုိင္းျပည္စီးပြား ဦးေမာ့လာေအာင္ မစြမ္းေဆာင္နုိင္ပါဘူး၊ တုိင္းျပည္စီးပြား ဦးေမာ့လာဖုိ႔ တ႐ုတ္ေလာက္ အားကုိးေန႐ုံနဲ႔ မျဖစ္ဘူးဆုိတာ ေျပာပါရေစ၊ အေမရိကန္နဲ႔ အေနာက္အုပ္စုမပါဘဲ တုိင္းျပည္စီးပြား ဦးေမာ့လာဖုိ႔ဆုိတာ စိတ္ကူးယဥ္မွ်သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္၊ နအဖ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ဟစ္ေႂကြးေနသလုိ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံဟာ သယံဇာတ ေပါႂကြယ္ဝတယ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ တုိင္းျပည္တျပည္ကို စီးပြားတုိးတက္ေလာက္ေအာင္အထိ ေပါႂကြယ္ဝတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ အေရးႀကီးဆုံးက လူသား အရင္းအျမစ္ပါ၊ စကၤာပူနုိင္ငံဟာ ဘာသယံဇာတမွ မရွိဘဲ ႏုိင္ငံတုိးတက္ေအာင္ ထူေထာင္သြားနုိင္ပါတယ္။ ဒါဟာ စနစ္ေကာင္း၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းနဲ႔ လူသားအရင္းျမစ္မ်ားေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဆုိးဝါးလွတဲ့ စစ္အာဏာရွင္မ်ားရဲ႕ စနစ္ဆုိးဒဏ္ကုိ ျပည္သူေတြတင္ မဟုတ္ပါဘူး၊ တပ္မေတာ္သားမ်ားလည္း ခါးစည္းခံေနရတာပါ၊ တကယ္ေတာ့ နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႀကီးဟာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကုိ ကၽြန္ျပဳၿပီး ထင္ရာၾကဲေနတဲ့သူေတြဆုိရင္ ျငင္းၾကဦးမွာလား၊ ဒီသေဘာတရားကုိ တပ္မေတာ္ဟာ နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး ျပည္သူနဲ႔ ပူးေပါင္းလာတဲ့တေန႔ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးမ်ားအတြက္ မ်ားစြာေသာ ေပးဆပ္မႈမ်ားနဲ႔ ၾကံဳလာရႏုိင္ပါတယ္။ အေကာင္းဆုံးကေတာ့ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ဒီမုိကရက္တစ္ အတုိက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ေတြရယ္၊ တုိင္းရင္းသား ကုိယ္စားျပဳ၊ ေျမေပၚေျမေအာက္ ေခါင္းေဆာင္ေတြရယ္၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားရယ္ တုိင္းျပည္ျပႆနာမ်ားကုိ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး အေျဖရွာျခင္းျဖင့္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဆီသုိ႔ ဦးတည္သြားသင့္ေသာအခ်ိန္ ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။

လူတေယာက္ေယာက္ကုိ လက္သီးနဲ႔ ထုိးဖုိ႔ဆုိတာ ကုိယ့္မွာ ေမး႐ုိးရွိရတယ္

အတုိင္းအတာတခုထိ အခ်ိန္ေလး ရေနေသးတုန္းပါပဲ။

အားလုံးကုိ ေလးစားစြာျဖင့္

ေမာင္ေမာင္ဝမ္း

http://moemaka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=7824&Itemid=1

——————————————————————————————————————

သူၾကီးေရ ခြင့္လႊတ္ပါ ေနာ္ :)

About ၾကယ္ေလး

ၾကယ္ေလး has written 44 post in this Website..