ကျမဆယ်တန်းအောင်ပြီးခါစက တက္ကသိုလ်မတတ်ရခင်စပ်ကြား အားနေတာနဲ့ ဘာသင်တန်းမှလည်းမတတ်ပဲ အလှပြင်လိုက် ၊ အင်္ကျ ီအသစ်တွေချုပ်လိုက်နဲ့ အချိန်ကုန်နေခဲ့တာပေါ့… ။ သူများတွေ ဘာစပီကင် ၊ ညာစပီကင် တတ်နေချိန် ၊ကွန်ပျူတာတို့ … စာရင်းကိုင်တို့ ..၊  ဘာသာစကားတို့တတ်နေချိန် ကျမ ကတော့ ကလေးလိုလို ၊ ဘာလိုလိုနဲ့ စားမယ်၊ သောက်မယ် ၊ ပျော်မယ် ပါးမယ်ပေါ့ … ။ ကျမမှာ ဝါသနာပါတာ တစ်ခုရှိတယ် ….အောင်မြင်တဲ့ သရုပ်ဆောင် ၊ မော်ဒယ် ၊ တေးသံရှင်ဖြစ်ချင်တာပေါ့.. (ဟိဟိ.. လောဘများကြီးသွားသလား မသိဘူးနော် ..ဖြစ်ချင်တာကိုပြောပြတာပါ .. ငယ်ငယ်က အိပ်မက်ပါ :D ) ဒါနဲ့ပဲ ကျမ ရှိုးပွဲတွေဝင်ပြိုင်တယ်ပေါ့ .. ပရိုမိုးရှင်းပွဲတွေ လည်း လုပ်ပေးတယ်ပေါ့ … ။ ဆုရတဲ့ပိုက်ဆံကလည်း သိပ်ပြီး အသုံးမခံပါဘူး စားလိုက်သောက်လိုက် ပြန်ဝယ်လိုက်နဲ့ ကုန်ကုန်ခဲ့တာပေါ့…။ ကျမ အေဂျင်စီတွေနဲ့ ချိတ်ဆတ်ပြီး ဒီအလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့တာပါ..  တစ်ချို့ ပွဲတွေဆို ပိုက်ဆံမရပဲ လုပ်ပေးလိုက်ရတာရှိတယ်… ဘာဖြစ်ဖြစ် ကျမပျော်တယ်လေ … ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အေးမြတ်သူတို့ ၊ မယ်လိုဒီတို့နာမည်မကြီးသေးပါဘူး … ။ ကျမ အေဂျင်စီ နှစ်ခုနဲ့ ချိတ်ခဲ့တာပါ .. ပထမတစ်ခုက Plan B နှင့် နောက်တစ်ခုက Star Model Agency ပါ … ပလမ်ဘီကတော့ ဘရိုင်ရယ်ဆိုတဲ့ နိုင်ငံခြားသား ဦးစီးပါတယ်.. စတားကတော့ ဂျွန်လွင်ပေါ့…။ အဲ့ဒီမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အူတူတူ အဖြစ်ပျက်တွေကိုလည်း နောက်များကြုံမှ ဖွပါဦးမယ် ။ အခုအချိန်မှာ အဲ့ဒါတွေ ပြန်လုပ်ဦးမလားမေးလျှင် ကျမ မဆိုင်းမတွငြင်းမိမှာပါ … ဘဝပေးအတွေ့ကြုံကြောင့် ဘဝကိုဘယ်လိုဖြတ်သန်းရမလဲ တစ်စိတ်တပိုင်းနားလည်နေပြီ မို့လို့ပါ ။

အကျဉ်းချုပ်ဆိုရလျှင် ထို အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ကျမ အင်္ကျ ီတွေ ခဏခဏသွားချုပ်တယ်ပေါ့… ။ ကျမအင်္ကျ ီချုပ်တဲ့ ဆိုင်ကလည်း အိမ်နဲ့နည်းနည်းလှမ်းပါတယ် ..  ကားမှတ်တိုင် သုံးခုလောက်လှမ်းတယ်ပေါ့ … အဲ့ဒီအိမ်မှာ ကြောင်တွေ အကောင် သုံးဆယ်ကျော် မွေးထားပါတယ်… (အဲ့ဒီအကြောင်းလည်း နောက်ကြုံရင် ဖွမယ်) ။ လက်ရာဒီလောက်မသေသပ်ပေမဲ့ … ပုံစံလေးဆန်းတာရယ် ၊ စိတ်ရှည်တာရယ် ၊ အမြန်ရတာရယ်ကြောင့် ကျမအဲ့ဒီမှာသွားချုပ်ဖြစ်ပါတယ်…..။

အဲ့ဒီဆိုင်ကို သိတာက ဆယ်တန်းကျူရှင်အတူတက်တဲ့သူငယ်ချင်း မိတ်ဆက်ပေးလို့ပါ… ။ သူတို့လမ်းထိပ်က ရှစ်ထပ်တိုက်အပေါ်မှာ အပ်ချုပ်ဆိုင်ဖွင့်ထားတာပါ … ။ ကျမအဲ့ဒီဆိုင်မှာ အဆင်ပြေတာကြောင့် သွားချုပ်ဖြစ်တယ်ပေါ့ ….။ သူငယ်ချင်းတို့လမ်းထိပ်မှာ လ္ဘက်ရည်ဆိုင်လေးရှိပါတယ်… အချိန်ပြည့် လူစည်နေတတ်ပါတယ်… အများစုက ပုရိသတွေများတယ်ပေါ့ …။ ကျမကလည်း အခုမှ ဆယ်တန်းအောင်ခါစ အပြင်ထွက်တတ်ခါစဆိုတော့ ဆိုင်ရှေ့ဖြတ်လျှောက်ရမှာ တော်တော် ရှက်ပါတယ်… ။ (အခုတော့ ဘယ်ရှေ့လျှောက်လျှောက် ဂရုကို မစိုက်ဘူး :D )  ။ လ္ဘက်ရည်ဆိုင်နဲ့ တစ်အိမ်ကျော်မှာ အမွေးပွခွေးဖြူလေးရှိပါတယ်… လည်ဆံမွှေးတရမ်းရမ်း နဲ့ ပြေးရင်ဖြင့် အလွန်ချစ်ဖို့ကောင်းပါတယ်… ။ သူနာမည်က ဂွတိုလို့ ခေါ်ပါတယ် ။ ကျမသူငယ်ချင်းပြောပြလို့ပါ .. ။ ဂွတိုက လှသာလှတာ အလွန်ဆိုးတဲ့ခွေးလေးပါ .. အိမ်ရှေ့ကဖြတ်တိုင်း နောက်ကလိုက်လိုက်ဆွဲတတ်ပါတယ် .. ကိုက်တော့မကိုက်ပါဘူး … သွားလေးနဲ့ လာငုံယုံလေးပါ … ။ ကျမလည်း ကြောင်တွေ ၊ ခွေးတွေ ချစ်တတ်ပေမဲ့ …. တကယ်အဲ့ဒီလို လာခဲမယ်ဆိုရင် တော့ ကြောက်ပါတယ်…။ အစသန်တဲ့ ခွေးဆိုးလေး ဂွတိုတို့အိမ်ရှေ့ကို ကြောက်ကြောက်နဲ့ ဖြတ်ရတာပေါ့… ။ ဒါပေမဲ့ .. ဒီခွေးက ငပါးလေး …. သူနောက်ကလိုက်လို့သူ့နာမည်ခေါ်လျှင် မလိုက်တော့ဘဲရပ်ပြီး အမြီးလေးနန့်နေတတ်တယ်ပေါ့ … ။

တနေ့ကျမ အပ်ချုပ်ဆိုင်က အပြန် ဂွတိုနဲ့တိုးပါရော… ဂွတိုက လမ်းမှာ ဘောလုံးလေးလှိမ့်ပြီး လိုက်ဖမ်းနေတယ်… သူ့သခင်တွေကလည်း မရှိဘူး ခွေးအပြင်ထွက်တာ မသိဘူးထင်ပါ့… ကျမလည်း ငယ်ငယ်က လုပ်ခဲ့တဲ့ အတိုင်း လက်မကို ဖွက်ပြီး လမ်းလျှောက်တယ်ပေါ့… တစ်လှမ်း … နှစ်လမ်း… ဂွတိုနဲ့ပိုနီးလာပါပြီ… ။ သူကတော့ အေးဆေးပါပဲ ဘောလုံးလေးကို ဖမ်းပြိး အငမ်းမရကိုက်နေတယ်… ဒီအချိန်ဖြတ်သွားလျှင် ကျမနောက်လိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ထင်ပြီး .. ခြေသံဖွဖွ နင်းကာ လက်မကိုလက်သီးဆုပ်ထဲဖွက်ပြီး ခပ်သွက်သွက် ဖြတ်လျှောက်တာပေါ့… သုံးလေးလှမ်းလည်းရောက်ရော နောက်လှည့်ကြည့်တော့ … ခွေးမသားလေးက နောက်ကပါလာပါတယ်… လျှာလေးထွက်လို့ ကျမကို ပြောင်နေသလိုပါပဲ …  ကျမတော်တော်စိတ်ညစ်သွားတယ်… ရှက်ကလည်းရှက် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပါဘူး…။ ဒါနဲ့ လမ်းလည်ကောင်မှာ ငူတူတူကြီးရပ်နေမိပါတယ်… ။ ခွေးကလည်း စလိုးမိုးရှင်းနဲ့ လျှာထွက်လျှက်သား ခဲဖို့လာနေတာ နီးနေပါပြီ …။ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်း ကျမခြေထောက်ကို ငုံခဲတော့မှာပါ… ကြံရာမရ ရပ်နေတုန်း ခေါင်းထဲပေါ်လာတာက သူ့နာမည်ခေါ်လျှင် ဆက်မလိုက်တော့ဘူး ကြားဖူးတာပင်…။ ဒါကြောင့် ကျမ သူ့နာမည်ကို အကျယ်ကြီး အော်ခေါ်ပြီး လိုက်မလာနဲ့လို့ တုန်တုန်ရင်ရင်ပြောလိုက်ပါတယ်… ။ ကျမစကားလည်းဆုံးရော.. လ္ဘက်ရည်ဆိုင်ထဲမှာ ထိုင်နေတဲ့ လူတွေ … ဝါးလုံးကွဲရယ်လိုက်ကြပါတော့တယ်… ခွေးလည်း ဆက်မလိုက်လာတော့ပါဘူး…။ ကျမလည်း အဲ့ဒီနေရာကနေ အူလည်လည်နဲ့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်… နောက်မှ စဉ်းစားရင်းနားလည်လိုက်တာက …ကျမအော်ပြောလိုက်တုန်းက ခွေးနာမည် မှားသွားခဲ့တာပါ …။

” ဟဲ့…ေ-ွးတို မလိုက်လာနဲ့ သွားသွား…. ေ-ွးတို မလိုက်လာနဲနော် … ရှူး ရှူး… ” အိမ်ပြန်ရောက်တော့ အူတွေလှိမ့်နေအောင် ရယ်ခဲ့ရပါတယ်… ။ အပ်ချုပ်ဆိုင်လမ်းက နှစ်ဘက်ပွင့်လမ်းပါ ။ ကျမအခု လ္ဘက်ရည်ဆိုင်ဘက်အခြမ်းက မဝင်တော့ဘဲ လူပြတ်တဲ့ တကူးတက လမ်းတစ်ဖက်ကပဲ သွားပါတော့တယ်… အပ်ချုပ်ဆိုင်မရောက်တာလည်း အတော်ကြာခဲ့ပါပြီ ။ ။

About etone

etone has written 851 post in this Website..

Goooooooooooooooooood 4 nothing lady !!!