ငါးေတြဟာ ေသြးေအးတယ္၊
ႏႈတ္ဆိတ္တယ္။
တိုးတိတ္လြန္းေတာ့လည္း အဲဒီ ရင္ခုန္သံကုိ
မင္း ၾကားရလိမ့္မယ္ မဟုတ္ေပဘူး။

ၾကယ္ေတြကုိ ခူးခူးၿပီး
မင္းကုိ ပန္ေပးခ်င္ခဲ့တာပါ …
ဒါေပမယ့္ …
အိပ္မက္ေတြက ဖိတ္တစ္ဝက္ စင္တစ္ဝက္
ေႏြဦးရက္ေတြ ေရာက္တဲ့အထိေတာင္
မက္ခြင့္မရလုိက္ပါဘူး။
ဆူးေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ဥယ်ာဥ္က
ရနံ႔က်ေတာ့ နည္းလြန္းေနခဲ့တယ္။

တစ္ေန႔ခင္းလုံး
ကုိယ့္လက္ဖဝါးေပၚ ေမးေထာက္ၿပီး
သစ္သားမီးျခစ္ဆံေတြနဲ႕ အိမ္ေဆာက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္ …
ငါ ဘာကုိ စားေသာက္ခဲ့ၿပီးၿပီလဲ ???

တစ္ဘဝစာ …
ခပ္ၾကာၾကာ ၾကည့္ခြင့္ရခဲ့လုိက္ရုံေလးတင္ပါပဲ။
(သည့္ျပင္ ဘာမွမပုိခဲ့ဘူး)

ေကာင္မေလးေရ …
ငါဆုိတဲ့ေကာင္က ေသြးေအး
ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေလးပဲ …
… လြမ္းတယ္။

About nyimalay

nyimalay has written 61 post in this Website..