(3)“ေရွးေရွးက ကဗ်ာမ်ားထဲမွ ေတာသူေတာင္သား မ်ားရဲ႕ဘ၀”(ဦးၾကီ္း)

ဦးေဆာင္းလုိ လြမ္းခ်င္းမ်ားကိုေရးဖြဲ႔တတ္သူကေတာ႔ စာဆုိေတာ္”ဦးၾကီး” ျဖစ္ပါတယ္။
”ဦးၾကီး” ရဲ႕စာမ်ားက ေက်းလက္အဖြဲ႔ေတြအေတာ္ေလးမ်ားတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။

စာဆုိေတာ္ဦးၾကီး ကလည္းေတာေနေတာထုိင္ ရြာသူရြာသားမ်ားအေၾကာင္းကိုသာအမ်ားဆုံးေရးဖြဲ႔သူျဖစ္ပါတယ္။
”ဦးၾကီး” ကေတာ႔1201 ခုႏွစ္ပါတ္၀န္းက်င္ အမရပူရေခတ္မွ မင္းတုနး္မင္းလက္ထက္
ရတနာပုံေခတ္ထိ ဘုရင္႔အမူ႔ေတာ္ကိုထမ္းေဆာင္သူျဖစ္ျပီး၊
အဂၤလိပ္မ်ား မႏၱေလးကို သိ္မ္းယူျပီး မၾကာခင္အခ်ိန္ေလာက္ပ်ဥ္းမနားျမဳိ႔မွာ ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။
သကၠရာဇၨ္1220ႏွင္႔ 1240အတြင္း လြမး္ခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာကုိေရးသားထားခဲ႔ပါတယ္။

ဒီကဗ်ာေလးေတြကေတာ႔ စာဆုိေတာ္ဦးၾကီးေရးဖြဲ႔ခဲ႔တဲ႔ ေတာဓေလ႔ကဗ်ာမ်ားဘဲျဖစ္ပါတယ္။
ေက်ာင္းေနစဥ္တုံးကေတာ႔ ျမန္မာစာမွာ သင္ရုိးညႊန္းတန္းအျဖစ္ ျပ ဌာန္းခဲ႔ဘူးေတာ႔
ဖတ္ဘူးၾကမယ္ေတာ႔ ထင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ္လဲ႔ တစ္စုတစ္စည္းထဲဖတ္ရေအာင္ ရွာေဖြတင္ျပလုိက္ပါတယ္။

“ယဥ္ေပ႔ေတာသူ “

ေလေျပငယ္သုတ္ပါလုိ႔ ေရႊဘုတ္က အုိးအီ၊
အုံ႔မူိငး္ငယ္ရီ ေနမီေအာင္တခုိလွမ္းခဲ့ရ၊
ေကာက္ငနး္က သူျပန္ပုံမွာ ခတၱာငုံပန္းႏွစ္ဆင္႔ငယ္ႏွင္႔၊
ပန္း၀င္႔လုိ႔ရြာကို၀င္ အျမင္ဆန္းပါဘိတယ္ေလး။

ညဥ္႔ခ်မ္းရယ္ေနရီ၊
ခ်ိန္ေတာ္မွီ ေကသီပန္းႏွင္႔၊
ေရခပ္လမ္းမွာ စခန္းသင္႔လုိ႔၊
ထက္ဆင္႔နီေရာင္ ခ်ည္စိမ္းေပါင္နွင္႔၊
ယဥ္ေအာင္ေတာသူ သနပ္ခါးကြက္ပါးမွာကူလုိ႔၊
အမူၾကီးကမ္းကုန္ကုိ ဘယ္ျမဳိ႔ပုံသာခ်င္ေသာရယ္လုိ႔
ေျပာၾကမယ္ေလး။

ညေနအခ်ိန္လယ္ယာလုပ္ငန္းက တက္သုတ္ရုိက္ျပန္လာရေပမယ္႔လည္း
မိန္းကေလးပီပီ အလွအပတန္ဆာဆင္လုိ႔လာပုံ၊
ညေနေရခပ္ဆင္းခ်ိန္မွာလည္း သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားနဲ႔လွလွပပ ျပင္ဆင္လို႔
ထားပုံကေတာ႔ ျမဳိ႔သူေတြထက္ မနိမ္႔ပါဘူးလုိ႔ ေျပာျပထားတဲ႔ကဗ်ာေလးပါဘဲ။

“ေမာင္ၾကီးတုိ႔ ေပ်ာ္စံရာ “
မလြမ္းေရာ႔ေသာ္ေကာ
ကြ်န္းေမာ႔ေမာ႔ေျမာက္ခြင္
မူးေရယဥ္လက္်ာစီးပါလုိ႔၊
ေမာင္ၾကီးတုိ႔ေပ်ာ္တဲ႔ရြာ။
ေျမာက္ညွာႏွင္႔ေတာင္စြယ္
လက္ကယ္က၊
အင္းႏွစ္ဘက္ကာတယ္ေလး။

တစ္ေခါက္ကယ္လမ္းဆုံ
ရြာသေဘာကုိေျပာမယုံေသာ္
ၾကဳံလွ်င္၀င္ခဲ႔ပါလားေနာ္အေ၀း။
ႏွစ္မျပာျဖဴ ေရာက္ေတာ္မူလွ်င္၊
မပူခ်မ္းျငိမ္း အျခင္ရယ္ေျမနီး၊
ထန္းရြက္ကယ္ စီးပါတဲ႔၊
ေမာင္ၾကီးအိ္မ္မွာစည္းစိမ္ငယ္ခံ၊
ဟငး္ခ်ဥ္ေပါင္ဘက္ ျပဳတ္ဘူးရြက္ႏွင္႔၊
ပိခ်က္ေရ ရံျပီးလွ်င္၊
ဆန္ထမင္းရဲေက်ာ္္္္္္္္ကုိ
၀န္ကေတာ္ပုံေလာက္ေျပးေအာင္၊
ေကြ်းပမယ္ေလး။

ဒီကဗ်ာေလးကေတာ႔ မူးျမစ္ပါတ္၀န္းက်င္မွာတည္ရွိေနတဲ႔ရြာမွာေနသူ ေယာက္်ားေလးက
မိန္းကေလးတစ္ဦးကိုဖိတ္ေခၚပုံျဖစ္ပါတယ္။
သူတုိ႔ရဲ႕ထန္းလက္မုိးတဲ႔ေအးခ်မ္းတဲ႔အိမ္ေလးမွာ ဘယ္လုိဧည္႔ခံမယ္ဆုိတာကိုေျပာျပတဲ႔
ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္။

“ေပ်ာ္ပုံက သစ္သႏွင္႔ “

ေပ်ာ္ပုံက သစ္သႏွင္႔ ငယ္ခ်စ္ကယ္လုိက္ခဲ႔ေတာ႔၊
အၾကဳိက္ကတဲ႔ တုိ႔ေတာရြာမွာ၊
မုိးအကာ ပင္ယံထက္ဆီက၊
ထန္းရြက္ႏွင္႔ဆင္သည္႔အိမ္၊
ျခဳံတင္းတိမ္ ႏြားေရခင္းလုိ႔
ညဥ္႔တြင္းကို ပုေလြေက်ာ္နွင္႔၊
ေဖ်ာ္ပမယ္ေလး။
ကိုက္ဖူးငယ္ညြန္႔စီ ခ်ဥ္ေပါင္နီကုိ၊
ရာသီဓေလ႔ ပုစြန္လုံးခြံဖုံးေထ႔လုိ႔၊
ေတာေလ႔ငယ္တဆင္ လယ္ၾကြက္ကင္ႏွင္႔၊
တုိ႔ခြင္ဖရုံ ဟင္းဘက္စုံလွ၊
မင္းပုံထယ္ထယ္ ေနစာပ်ဳိ႕အစ္ကို႔ကိုတယ္ပမယ္၊
ေဆာငး္နယ္၀င္သည္ခ်ိန္ကို ယစ္စီးစိမ္အဆီဖိန္းလုိ႔၊
မွိန္းေစ႔မယ္ေလး။

ဒီကဗ်ာေလးကလဲ ရြာသူမိန္းကေလးတစ္ဦးက သူ႔ခ်စ္သူကုိ ရြာလုိက္ခဲ႔ရင္ဘယ္လုိဧည္႔ခံမယ္ဆုိတာကိုေျပာျပတဲ႔ကဗ်ာေလးပါဘဲ။
ဒီကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ထဲမွာ ေတာသူေတာင္သားတုိ႔ စားေသာက္ရပုံေလးကို
ေဖာ္ျပထားတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။
ပထမတပုဒ္မွာေတာ႔ ရဲရဲနီေနတဲ႔ထမင္းကုိ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္း၊ငပိရည္ကိုဘူးရြက္ျပဳတ္တုိ႔စရာနဲ႔
ေၾကြးမယ္လုိ႔ေျပာျပီး ဒုတိယတပုဒ္မွာေတာ႔
လယ္ၾကြက္ကင္ရယ္ ခ်ဥ္ေပါင္သီးနီနီကို လယ္ပုစြန္လုံးနဲ႔ေရာေထာင္းတာရယ္တင္
မကေသးဘဲ ယာထြက္ဖရုံသီးဟင္းေတာင္ပါေသးတယ္လုိ႔ေျပာထားပါတယ္။

“ပ်ဳးိခင္းကအျပန္ “
ပီလ၀န္း ကန္စြန္းႏွင္႔ကင္းပုံ၊
ကင္းအငံု ျပင္းထုံထုံမူိသကၤန္းငယ္ႏွင္႔၊
ေမာင္ဖမ္းတဲ႔ လယ္ပုစြန္ကို
အခြံကိုခြာမခြဲပါနဲ႔ အထဲမွာအဆီကုန္ေရာ႔၊
နီရုံခ်က္ပါ အမိရယ္ေလး။

ေတာခါခ်ဥ္ကို လက္ငင္ကိုင္ဆုပ္ ငါးပိဖုတ္ႏွင္႔၊
လဲ႔လုပ္ကဲ႔နန္းသူ ပ်ဳးိႏွုတ္ရာယူခဲ႔ပါ႔၊
အိမ္သူရဲ႕လမ္းတာကုိပကၠလာေမာ္ကာမပါလုိ႔၊ ေမွ်ာ္ပါ႔မယ္ေလး။

ဒီကဗ်ာေလးကေတာ႔ လယ္ထဲဆင္းအလုပ္လုပ္ေနသူ ေယာက္်ားက သူ႔ဇနီးျဖစ္သူ
ထမင္းလာပုိ႔ခိ်န္ကိုေမွ်ာ္ရင္း သူစားခ်င္တဲ႔ ဟငး္ပုံစံေလးအတုိင္းခ်က္ေပးဘုိ႔ေမွ်ာ္တဲ႔
ကဗ်ာေလးပါဘဲ။
လင္ေယာက္်ားကုိယ္တုိင္ခူးလာ ဖမ္းလာတဲ႔ေခ်ာင္းနံေဘးမွာအလြယ္ရနုိင္တဲ႔ ပီလ၀န္း၊ ကင္းပုံ၊ မူိသကၤန္းစတဲ႔အသီးအရြက္ေတြကို လယ္ပုစြန္လုံးအထဲမွာပါတဲ႔ အဆီေတြ
ကုန္မွာစုိးလုိ႔ အခြံမခြာဘဲ နီတယ္ဆုိရုံေလးခ်က္ဘုိ႔မွာသလုိ၊
ေတာခါခ်ဥ္ကုိ ငပိဖုတ္နဲ႔ျမဳတ္စားဘုိ႔ ထမင္းလာပို႔မယ္႔လမ္းကုိေမွ်ာ္ေနတာကိုဖြဲ႔ဆုိတဲ႔ကဗ်ာေလးပါ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)
ကိုေပါက္လက္ေဆာင္ အေတြးပါးပါးေလး(ေရွးကဗ်ားမ်ားကုိ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။