ရှင်တို့ကို ပြောပြရဦးမယ်…. ဟိုး လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ရက်ကပေ့ါရှင် … ကျမ ရုံးသွားတဲ့ မနက်စောစော ရာသီဥတုက မှုန်ဝါးနေတယ်…. ။ လမ်းမီးကလည်း မလာတချက် လာတစ်ချက်နဲ့ … မနက်စောစောမို့ လူသွားလူလာလည်း ရှင်းပါတယ် … ဒီအချိန် မမြင်ရတဲ့ နာနာဘဝများ လိုက်နှောက်ယှက်လျှင် ကျမဘယ်လိုများ နေရပါ့မလဲ စဉ်းစားမိပြန်တယ်… ကျမ မသိချင်ယောင်ပဲ ဆောင်ပြီး ဟန်မပျက်လမ်းဆက်လျှောက်မလား ၊ အော်ဟစ် အကူညီတောင်းမလား ၊ လာရာလမ်းပြန်ပြေးမလား … ကြိုပြီး စိတ်ပူနေမိတယ်… ။  နောက်ဆုံး ကျမ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်…. အရိပ်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း ၊ အသံအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း နှောင့်ယှက်လျှင် ကျမထွက်ပြေးမှာပါပဲလို့ပါ …. ။ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ ကိုယ်ကတော့ ဟုတ်နေတာပါပဲ… အကြံကြီးစွာနဲ့ … လူပြတ်လွန်းပြီး အုံ့မှိုင်းတဲ့ လမ်းကို တနေ့နှစ်ကြိမ်တော့ အနည်းဆုံး ပုံမှန်ဖြတ်ဖြစ်နေပေမဲ့ … ကြောက်စိတ်ကတော့  အမြဲ စိုးမိုးနေတတ်ပါတယ်…  ။ အရွယ်လွန် အပျိုကြီး တကိုယ်တည်းဘဝမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရာအဖြစ် ချစ်သူရည်းစား လိုချင်ပါသော်ညားလည်း ကျမလို ပုံတုံးကို ဘယ်သူကမှ အရေးမစိုက်ကြပါဘူး … ဖုတ်လေတဲ့ ငပိ … ရှိတယ်လို့တောင် ထင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ… ကျမကလည်း လူရှေ့မှာတော့ အသံကောင်းဟစ်တာပေါ့ရှင် …သိတယ်မို့လား … မလိုချင်လို့ မယူတာ … လိုချင်မှာတော့ ခါချလို့တောင် မနိုင်ဘူး ဆိုတာမျိုးတွေ…. အပူမရှာချင်လို့ ယောကျာ်းမယူတာ ဆိုတာမျိုးတွေ စကားကြီး စကားကျယ်ပြောတတ်သေးတယ်လေ… ။ အပျိုကြီး သူများတွေ ဝါကျွတ်လို့ ဖိတ်စာဝေနေပြီလို့ပြောလျှင် ကျမလည်း မချိပြုံးနဲ့ …. ဖိတ်စာဝေတော့လည်း သွားစားရတာပေါ့ လို့ ဘုတောတတ်ပါသေးတယ်… ။ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်လို့ အိမ်ထောင်မပြုတာ ကျမကို လာစပ်တဲ့ လူတွေ အများကြီးလို့ မရှိတာကို အရှိလုပ်ပြီး ကြွားလုံး ထုတ်တတ်ပါသေးတယ်… ။ ဟန်ကိုယ့်ဖို့ပဲလေ ကြွားနိုင်မှ တန်ကာကျတာ :P ကျမလိုချင်တဲ့ ချစ်သူကလည်း မမွေးသေးဘူးထင်ပါရဲ့ … ကျောက်ပျဉ် ရွက်ပြီး စောင့်ရမဲ့ကိန်းဆိုက်နေပြီလေ … ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်ငယ်လေးတွေ ရှေ့ရောက်လျှင်တော့ အပျိုကြီး ကျမက အလကားနေရင်း ရှက်နေတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် နားမလည်တော့ပါဘူး …. ။ အပျိုဖျန်းလေးတွေလို လက်သည်းကိုက်လို့ကလည်း ကြည့်မကောင်း ၊ ဆံပင်ကို ဟိုလိုဒီလို ရမ်းဖို့ကလည်း အသက်ရွယ်ကရှိသေးတော့ …. မသိမသာလေးပဲ ခိုးခိုးကြည့်မိပါတယ်… ။ ကြည့်တုန်းကတော့ မခို့တရို့ပေါ့ … မျက်လုံးချင်းစုံလာလျှင် တဘက်လူ ပစ်ကြွေသွားမယ့် အကယ်ဒမီ မင်းသမိးရှုံးတဲ့ အိုက်တင်တွေပေးပြီး ညှို့ချက်ပြင်းပြင်းနဲ့ စူးစူးရဲရဲကြည့်တတ်တယ်… ။ ဒါပေမဲ့လည်း ခေတ်လူငယ်တွေမို့လား …. ကျမရဲ့ အကြည့်ကို သေချာ အဓိပ္ပါယ်မဖွင့် နိုင်ကြဖူးလေ…ဒါနဲ့ပဲ ကျမက သူတို့ကို တုံးတယ်လို့ သတ်မှတ်ပြီး မတူဘူးထင်လို့ အိုက်တင်ခံခဲ့တာ အိုဗာ သက်တီဖိုက်ဖြစ်ပြီး  အပျိုကြီးစာရင် းမပေးရပဲ စာရင်းဝင်သွားပါတော့တယ်…. ။ အခု အရွယ်ကျမ ကျမလည်း အိုက်တင်ခံလို့ မဖြစ်တော့ ကလေးတွေနဲ့ အပြိုင် ပြင်ဆင်ရတော့တာပေါ့ … ။ ဆံပင် ပုံစံကအစ ၊ အလှပြင် ပစ္စည်းမျိုးစုံသုံးပြီး ရှိရင်းစွဲ အသက်ထက် ပိုအရွယ်တင်အောင် နုပျိုအောင် လူသိမခံပဲ ကြိတ်ကြိုးစားရတာပေါ့ရှင် … ။ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ ကိုယ် အတွေူးကောင်းနေလိုက်တာ … တဖြတ်ဖြတ်နဲ့ နောက်က အသံကြားပါတယ်… သစ်ရွက်ကြွေသံလား … တယောက်ယောက် ကျမနောက်က လိုက်လာတာလား … ကျမကြောက်ပါတယ် … လှည့်ကြည့်ဖို့သတိ္တမရှိပါဘူး …. ခြေလှမ်းကို ခပ်သွက်သွက်လေးပဲ လျှောက်လိုက်တော့မယ်…. ။ နောက်မှ ခြေသံဟုထင်ရသော အသံကလည်း ပိုမိုမြန်လာတာ သတိထားမိပါတယ်… ကျမနှလုံးသွေးတွေ ဆူပွက်သွားတော့တယ်… ။ သရဲနောက်က ပါလာပြီး ကျမကို ဂုတ်ချိုးသတ်တော့မှာလား … ။ ရုပ်ရှင်ထဲက သိုင်းကွက်တွေအတိုင်း မှတ်မိသမျှ လက်စွမ်းပြလိုက်ရမလား စသဖြင့် တွေးပြီး ရင် တွေ ခုန်နေပါတယ်… ။ နောက်လှည့်မကြည့်ပဲ တချိုးတည်းပြေးလျှင်လည်း အပျိုကြီးကျမ လူမြင်မကောင်းအောင် … နာမည်ကြီးပေတော့မယ်… စိုးရိမ်စိတ်က အလွန်ကြီးမားလွန်းလို့ ဆောင်းတွင်း မဟုတ်တဲ့ မနက်ခင်းမှာ ကျမတကိုယ်လုံး ခိုက်ခိုက်တုန်နေပါတယ်… ။ ကျမအဖြစ်ကို သနားလို့လား မသိဘူး … နောက်က သရဲခြေသံမကြားရတော့ဘူးရှင့်… ။ အသံမကြားတော့မှ ကျမလမ်းဖြေးဖြေးလျှောက်ကာ မသိမသာလေး နောက်လှည့်ကြည့်မိပါတယ်… ရှိသမျှ အင်အားကို စုပြီး ကြောက်စိတ်ကို ထိန်းကာ လှည့်ကြည့်တော့ …. လှည့်ကြည့်ရကျိုးနပ်တယ်လို့ပဲ ပြောရမလားမသိဘူး … ကောင်လေး ငယ်ငယ်လေး တယောက်ပါလား … ။ ဒါဆို ကျမနောက်ကို လိုက်တာ သူပေ့ါ… ။ မောလို့ထင်ပါ့ သူ့ခြေလှမ်းတွေတောင် နှေးသွားပြီ … ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း အပြစ်တင်မိပါတယ်… ကြောက်စိတ်မွှန်နေတာနဲ့ … ရှားရှားပါးပါး လူပြတ်တဲ့ မနက်ခင်းမှာ ကောင်လေးတယောက်နဲ့ ဆုံရတာ ကျမရဲ့ နတ်ရေးတဲ့ ဖူးစာရှင်မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူ အတတ်ပြောနိုင်ပါ့မလဲနော်… ။ ကျမနှယ့် သရဲဘောကြောင်မိတာတောင် အပြစ်တင်ချင်လာပြီ … ။ အခုလည်း အချိန်မှီပါသေးတယ်… သူ လိုက်မှီအောင် ခြေလှမ်းတွေ နှေးပြီး လျှောက်လိုက်မယ်… အဟဲ … :P

သူလည်း ကျမနောက်က တောက်လျှောက် သွက်သွက်လျှောက်ရတာဆိုတော့ မောမှာပေ့ါ … အခု ခြေလှမ်းတွေတောင် သိပ်စိတ်မပါသလိုပဲ ..ဖြစ်နေပြီ… ။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ကျမ အိန္ဒြေမဲ့စွာ ရပ်စောင့်နေချင်မိသည် …သို့သော် အသက်အရွယ်အရ မြီးကောင်ပေါက်လို စိတ်ရှိတိုင်း လုပ်လို့ကလည်း မဖြစ်မို့ ပဲပေးပြီးပဲ အနှေးဆုံးလမ်းလျှောက်မိတယ်… ။ ကောင်လေး အနားကိုရောက်ရန် လျှောက်လှမ်းလာခြင်းသည် ကြာလွန်းတယ်လို့ ထင်မိတယ်… ။

ကျမ ထိန်းထားသည့်ကြားမှ သိချင်စိတ်ဖြင့် အရဲစွန့်ကာ နောက်လှည့်ကြည့်မိတော့  သိပ်မဝေးတော့ပေ…. ခြေလှမ်းတွေကို နှေးနေရာမှ ခပ်သွက်သွက်လေး လျှောက်မိလိုက်တယ်… မာယာသုံးခြင်းတမျိုးပါပဲ… ဆယ်ကျော်သက်တုန်းက ဒီလို စိတ်လှုပ်ရှားမှူမျိုး မကြုံခဲ့ဖူးဘူးလေ… ဒီလောက် ငယ်ငယ်ချောချောလေး တသက်နဲ့ တကိုယ် ကျမနောက်က လိုက်မလာဖူးပါဘူး … ။ ကျမစန်းပွင့်မယ့်နှစ်ရောက်ပြီထင်ပါရဲ့ … ။ နောက်ဒီလိုအခွင့်ရေးက ရဖို့ လွယ်တာမဟုတ်ဘူး …ကောင်လေးမောနေပါဦးမယ် ကျမဆက်မလျှောက်တော့ပါဘူး … ။ သူက ကျမကို ပရိုပို့စ် လုပ်လာခဲ့လျှင် …ချက်ချင်းပဲ အဖြေပေးလိုက်တော့မယ်စိတ်ကူးမိပါရဲ့…

မှုန်မှုန်ဝါးဝါး ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ မနက်ခင်းမှာ … သူ့ ခြေသံက တစစ နီးကပ်လာကြောင်း လှည့်ကြည့်စရာမလိုပဲ ကျမကြားမိသည်… ။ သူအနားကို ရောက်လာတော့မယ်… ဟုတ်ပါရဲ့ … ကျမရဲ့ ဖူးစားရှင်ပဲ ဖြစ်မှာပါ… စောင့်စားရင်း ရင်ခုန်နေမိပါတယ်… ။ နှလုံးတွေ တောင် ကွဲထွက်မတတ်ကျမ ရင်ခုန်သံကျယ်လွန်းတယ် ထင်မိတယ်… ။ အနားရောက်လာချိန် သူက တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်ပါတယ်… ။

” အစ်မ … ဟိုအစ်မကြီး … ခဏနေပါဦး”တဲ့ … ခေါ်ပုံကလည်း ကဗျာမဆန်လိုက်တာ … ငါ့ကို အသက်ကြီးမှန်းသိအောင် ခေါ်တာပါလား ဟို အစ်မကြီးတဲ့လား … အင်းလေ…သူလည်း အသက်ငယ်တော့ ကျမကို ချွဲချင်ပုံရတယ်… ။ အခေါ်ဝေါ်တွေက ပြသနာမဟုတ်ပေမဲ့ … နောက်ပိုင်း ပြင်လို့ရပါတယ်… ။ အဲ့ဒီအခါကျမှ ” မ”လို့ခေါ်တာဖြစ်ဖြစ်  “မမ “လို့ပဲ ခေါ်ခေါ် ပြင်ခေါ်ခိုင်ဦးမယ် တွေးတုံး … ။

” မောလိုက်တာ ဗျာ နောက်က ပြေးလိုက်ရတာ အစ်မကြီးက ခြေလှမ်းအတော် သွက်တာပဲ… ကျွန်တော် အော်ပြောလိုက်မလို့ အစ်မကြီး ရှက်သွားမှာ စိုးလို့” တဲ့ရှင်… ဘယ်နှယ့် ဒီခေတ်လူငယ်လေးများ လက်သွက်လိုက်တာ ကိုရီးယားကားထဲကလို ချစ်တာကို အော်ပြောမတဲ့ရှင် … ကျမမျက်နှာထောက်ပြီး အော်မပြောတာပဲ ကျေးဇူးတင်ရမယ်… ။ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူက တော့ ကျမအတွက် သူရဲကောင်းလေးပါပဲ… ။ ကြိတ်ဝမ်းသာမိပြီး ပြုံးစိစိ အိုက်တင်ပေးနေတော့ … ။ ကောင်လေးက ဆက်ပြောပါတယ်… ။

ကျွန်တော်ပြောချင်လွန်းလို့ နောက်က လိုက်လာတာ …တဲ့… ကျမ နှလုံးခုန်နှုန်းတွေ ဆူပွက်လာပါတယ်… ငယ်ငယ်က အချစ်ဇာတ်လမ်းမရှိခဲ့သူမို့ ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးသည် အထိပင် ခုန်ပေါက်ပျော်ရွင်မတတ် ကြည်နူးမိတယ်… စိတ်ထဲကတော့ မင်းကို ၁၀ဝ အမှတ်ပြည့်ပေးလိုက်ပြီလို့ အကြိမ်ကြိမ်ပြောနေမိတယ်ထင်တာပါပဲ… ။ ကောင်လေးက အနားကပ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ထပ်ပြောတယ်… ။

” အစ်မ……..  ကျွန်တော် အားနာနာနဲ့ပဲ ပြောတော့မယ် … အစ်မ ထမိန်ဇောက်ထိုးကြီး ဝတ်ခဲ့မိတယ်တဲ့ … အထက်ဆင်က အောက်မှာဖြစ်နေတယ် … “

ကျမလည်း လျှပ်တပြတ်မို့ မျှော်လင့်သည့် စကားမဟုတ်မှန်းတော့ သိသည်…. ထိုမှတဆင့် သူဘာပြောတာလည်း တွေးမိသည်… တွေးနေရင်းပင်….. ထမိန်ဇောက်ထိုးဝတ်မိပါလားဆိုသည့် အသိကြောင့် ရှက်စိတ်ထူကာ … မူးနောက်လဲသွားပါတော့သည် … ။

 

လောကကြီးနှင့် ကျမခဏ အဆက်သွယ်ပြတ်သွားသည်…. ကျမနေရာသစ်တခုကို ရောက်သွားတော့သည်… ။ ထိုနေရာကား ဘယ်နေရာမှန်းမသိ …. … ။ ကျမဘေးမှာ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုနေသော အမေ့ကိုတွေ့သည်… ထို့နောက် နပ်လေး နှစ်ယောက်နှင့် ဆရာဝန် တယောက်တွေ့သည်… ရုံးမှ သူငယ်ချင်းများလည်း ဝိုင်းနေသည်… ကျမရောက်သောနေရာသည် ဆေးရုံပင်ဖြစ်မည်… ….. ကောင်လေးစကားအဆုံး ကျမလဲကျသွားမှန်းစဉ်းစားမိသည်…  ဘယ်သူက ကျမကို ဆေးရုံးပို့ပေးခဲ့တာပါလဲ…. လူသူပြတ်တဲ့ မနက်မှာ ထိုကောင်လေးမှ လွဲ၍ မည်သူမှ ဆေးရုံလိုက်ပို့မည် မဟုတ်ပေ…. ။ ကောင်လေးပြောပြလို့ ဆေးရုံက လူတွေ၊ သတင်းမေးလာကြသော ရုံးက လူတွေ နှင့် ကျမမိဘတွေ အဘယ်ကြောင့် မူးလဲသည်ကို သိပြီးခဲ့ပါလျှင် … ဟားတိုက် ရယ်မောကြဦးမည် စိုးသဖြင့် … အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်ရပါတော့သည် … ။ ။

About etone

etone has written 851 post in this Website..

Goooooooooooooooooood 4 nothing lady !!!