သံုးရက္ေလာက္ၾကာျပီး တစ္ညေနေတာ့ ဖာသာတီမိုးသီက ဖာသာဂြ်န္ကို အိုင္ယန္နဲ႔အတူညစာ စားဖို႔ဖိတ္တယ္။

ေတာ္ေတာ္ညဥ့္နက္တဲ့အထိပဲ သူတို႔ စားၾကေသာက္ၾက စကားေတြေျပာၾကနဲ႔ ။ဖာသာ တီမိုးတီ ဆို သူ႔တေယာေလးေတာင္

ထိုးလိုက္ေသးတယ္။ဖာသာဂြ်န္ကေတာ့ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေတာ့ ျပန္သြားတာပဲ။ဒါေပမဲ့ ဖာသာတီမိုးသီနဲ ့အိုင္ယန္တို႔

ႏွစ္ေယာက္သားကေတာ့ ေျပာဆိုေကာင္းတုန္း။ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အိပ္ယာထဲကေနျပီး သူတို႔အသံေတြ ၾကားေနရတယ္။

ဖြင့္ထားတဲ့ ျပတင္းကေန သူတို႔ ရီသံေမာသံေတြ လြင့္ လြင့္လာတာၾကားေနရေတာ့ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတာ။

အဲ့ဒီညက လကသာသာနဲ႔ ေလက တသုန္သုန္တိုက္လို႔ဗ်။ေနာက္ ေလ နည္းနည္းၾကမ္းလာေတာ့ ေက်ာင္းဝင္းထဲက

ယူကလစ္ပင္ေတြယိမ္းထိုးလာျပီးအရြက္ခ်င္းပြတ္သံ ခတ္သံေတြ တရွဲရွဲ တရႊမ္းရႊမ္း ျမည္လာတာေပါ့ဗ်ာ..။ကြ်န္ေတာ္

ေသးေပါက္ခ်င္သလို အိမ္သာတက္ခ်င္သလိုျဖစ္လာတာနဲ ့အိပ္ယာက ထျပီး အိမ္သာဘက္ေလွ်ာက္လာတယ္။အဲဒီမွာ

ဖာသာဂြ်န္႔အခန္းမီးလင္းေနတာ ကြ်န္ေတာ္ျမင္လိုက္တာ။အသံဗလံေတြေတာင္ သဲ့သဲ့ၾကားရတာနဲ႔ သူ႔အခန္းဘက္

အသာေျခဖ်ားေလးေထာက္ျပီးသြားေရာ ဆိုပါေတာ့။တံခါးေတာ့ ပိတ္ထားတယ္။အဲဒီေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း

ေသာ့ေပါက္ေလးကေန ကြ်န္ေတာင္ေခ်ာင္းၾကည့္တာေပါ့။အခန္းထဲက ျမင္ကြင္းကို ျမင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္

ေခ်ာက္ျခားသြားတယ္ဗ်။အိုင္ယန္က စားပြဲေပၚတံေတာင္ေလးေထာက္လို႔ ကုန္းကုန္းၾကီးလုပ္ေနတာ။

သူ႔ေနာက္မွာ ဖာသာဂြ်န္ကလည္း ခပ္ကိုင္းကိုင္းအေနအထားဗ်။သူ႔ ညဝတ္ေဘာင္းဘီ ကလည္း

သူ႔ေျခေထာက္နားမွာ အပံုလိုက္ပဲ။ကြ်န္ေတာ္ လံုးဝ နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး..။ဘာေတြလဲ။ကြ်န္ေတာ္က

ခပ္ထူထူဆိုေတာ့။အဲ..ဒါေပမဲ့တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနျပီ..လြဲေနျပီ လို႔ေတာ့ ထင္လာတယ္။ဒါနဲ ့ ဖာသာတီမိုးသီ

အခန္း ေရာက္ေအာင္ေျပးခ်သြားျပီး ႏႈိးလိုက္တာေပါ့။ဖာသာက အအိပ္ဆတ္တဲ့လူဆိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္းႏိုးတာပဲ။

“ဖာသာ..ဖာသာ ထဦး..ဖာသာဂြ်န္က အိုင္ယန္႔ကုိ ေပါက္ကရလုပ္မလို႔လား မသိဘူး..ဖာသာ..”

“ဘယ္သူ႔ကို..”

“အိုင္ယန္..အိုင္ယန္႔ကို..”

ဖာသာ တီမိုးသီလည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ ျပဴးတူးပ်ာတာျဖစ္သြားတာပဲ။ဒါနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား ဖာသာဂြ်န္႔ အခန္းကို

ေျပးၾကတာေပါ့။ေနာက္ အခန္းတံခါးေဆာင့္ဖြင့္ျပီး ျဗဳန္းခနဲ အခန္းထဲဝင္လိုက္ေတာ့..ကြ်န္ေတာ္ျမင္ခဲ့သလိုပဲ

ဖာသာတီမိုးသီ ျမင္ရေတာ့တာပဲဗ်။ဖာသာတီမိုးသီ မ်က္ႏွာဆိုတာ ေဖြးဆြတ္သြားတာပဲ။ကြ်န္ေတာ္ေတာ့

သူေမ့လဲသြားမလားမွတ္လိုက္တာ..။မိုက္ခနဲ ျဖစ္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ တံခါးကိုဖမ္းဆြဲထားလို႔ေပါ့ဗ်ာ..။ေနာက္မို႔ လဲျပီ။

ေနာက္ ေဒါသထြက္လာေတာ့ မ်က္ႏွာက ေသြးေရာင္ျပန္လႊမ္းလာတယ္။သူေပါက္ကြဲျပီး ေအာ္ဟစ္ေနတာမ်ားဗ်ာ

ကြ်န္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္သြားတယ္။ဒီေလာက္ၾကီး ေပါက္ကြဲတာမ်ဳိး ကြ်န္ေတာ္မွ မျမင္ဘူးတာကို။

ေနာက္ေဒါသတၾကီးနဲ႔ အိုင္ယန္နဲ ့ကြ်န္ေတာ့္ကို ေဟာက္ထုတ္ေတာ့တာ..။

“အိုင္ယန္ မင္းအခန္းမင္းသြား..ေသာမတ္စ္လည္းသြားေတာ့”

သူေျပာတဲ့အတုိင္း ကြ်န္ေတာ္ျပန္ထြက္သြားပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ေတြေတာ္ေတာ္ရႈပ္ေထြးေနတယ္။

ပို ပိုျပီး နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။

 

*******************************

ဒိုင္း..ဒိုင္း..

ကြ်န္ေတာ္လန္႔ႏိုးလာတယ္။မနက္အေစာၾကီးပဲ ရွိေသးတာဗ်။နံရံ ကို တုံး နဲ ့ေဆာင့္တဲ့ အသံမ်ဳိးလားလို႔

ကြ်န္ေတာ္ေတြးေနမိတာ။ေက်ာင္းဘက္ကလာတာဆိုေတာ့..ကြ်န္ေတာ္ လန္႔ဖ်တ္သြားတယ္။တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနျပီ

ဆိုတာစိတ္ထဲ အလိုလိုသိလာသလိုမ်ဳိးဗ်ာ..။ခ်က္ခ်င္းပဲ ကြ်န္ေတာ္ေက်ာင္းဘက္ေျပးတယ္။ၾကံဳလိုက္ရတဲ့

ျမင္ကြင္းကေတာ့ ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီထိေအာင္ စိမ့္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္ တစ္ကိုယ္လံုး ေအးစက္သြားတာပါပဲ။ဖာသာတီမိုး

သီ က ခရစ္ေတာ္လက္ဝါးကပ္တိုင္ေအာက္က စားပြဲနားမယ္ ေသြးေတြအိုင္ျပီး လဲက်ေနတယ္ေလ။သူက

ဘုန္းေတာ္ၾကီးဝတ္ရံုရွည္ကို ဝတ္လို႔ ခရစ္ေတာ္ေရွ႔မွာ ဒူးတုပ္ ဆုေတာင္းေနခဲ့တာပဲလားလို႔ ထင္မိတာပဲဗ်ာ။

သူနဲ ့ ဆယ္လွမ္းေလာက္အကြာမွာေတာ့ ဖာသာ ဂြ်န္ရဲ ့အေလာင္းကိုေတြ႔တာ..။ေသြးေတြဆိုတာ စြန္းကြက္

ျပန္႔က်ဲေနတာပဲ။သူ႔ေခါင္းက ပြင့္ထြက္ေနတယ္။ခံုတန္းရွည္ေတြေပၚမွာ သူ႔ဦးေႏွာက္ အပိုင္းအစေတြ ဟိုတစ္စ

ဒီတစ္စ တင္ေနတာ။သူဝတ္ထားတာေတာ့ သားေရထည္ေတြပဲ။လက္ေမာင္းႏွစ္ဘက္မွာေတာ့

ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ခဲ့သလိုပဲ ေျမြနက္ရုပ္ ေဆးမင္ေၾကာင္ေတြနဲ ့ေပါ့။လက္ထဲမွာေတာ့ ေျပာင္းေခ်ာေသနတ္ကို

တင္းတင္းၾကီးဆုပ္လို႔ဗ်။

ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီအတိုင္းၾကီး ျမင္လိုက္ရေတာ့ အသက္ေတာင္ မရွဴမိဘူးဗ်ာ။အဲဒါေတြၾကည့္ျပီး ခဏေၾကာင္ေန

တာေပါ့။ေနာက္မွ အသံကုန္စူးစူးဝါးဝါးကို ေအာ္ပစ္လိုက္ေတာ့တာ။မနက္အေစာၾကီး တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္မွာ ကြ်န္ေတာ့္

အသံက တအားစူးထြက္လာေတာ့ အကုန္လံုး အလန္႔တၾကားျဖစ္သြားတယ္ေလ။ယူကလစ္ပင္ေတြေပၚနားေနၾကတဲ့ က်ီးကန္း

ေတြေတာင္ ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔နဲ ့ ပ်ံေျပးကုန္ၾကတာ။ကြ်န္ေတာ့္ ေအာ္သံေၾကာင့္ အဘိုးၾကီးဂ်ဳိးဇက္က

သူ႕လုပ္လက္စေလးရပ္ျပီး နားစြင့္မိသတဲ့။မစၥစ္ဂြန္ဇာလက္ က်ေတာ့ သူ႔အလုပ္ေလး ျမန္ျမန္လက္စသတ္

လိုက္တာပဲတဲ့။အိုင္ယန္ကေတာ့ လန္႔ကိုႏိုးျပီး ေက်ာင္းထဲကို ကဆုန္စိုင္းလာတာ။

အိုင္ယန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဖာသာတီမိုးသီေဘးမွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလးထိုင္လို႔ အေလာင္းကိုငံု႔ၾကည့္ျပီး

ကြ်န္ေတာ္ ငိုေနျပီ။ရွစ္ႏွစ္သားမိဘမဲ့ေလးရဲ႔ အားကိုးရာက မရွိေတာ့ဘူး။ဖာသာမရွိေတာ့ဘူး။သူ..သူေသသြားလို႔

ကြ်န္ေတာ့္မွာလည္း အားလံုးဆံုးရႈံးသြားသလိုပါပဲဗ်ာ။ပူေဆြးေၾကကြဲျပီး တအားဝမ္းနည္းေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ငိုသံက

အီဆြဲျပီး လြင့္ပ်ံထြက္လာေတာ့ အိုင္ယန္လည္း လိုက္ ငိုတယ္။တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ဆုပ္ျပီး

ငိုေနၾကတာ ၃နာရီေလာက္ေတာ့ၾကာလိမ့္မယ္။ေနာက္ေတာ့ မီးနီေလးတဖ်ပ္ဖ်ပ္နဲ႔ ရဲကားေရာက္လာတယ္။

ေနာက္ျပီး လူနာတင္ကား တစ္စီးနဲ႔ ဂ်ဴတီကုတ္ အျဖဴေရာင္ဝတ္ထားတဲ့ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ေတာင္ေရာက္လာေသး

တယ္။ျပီးေတာ့ အေလာင္းေတြကို အဝတ္ျဖဴလႊမ္းျပီး ကားေပၚသယ္သြားၾကတယ္။ေနာက္ဆံုး အဘိုးၾကီး ဂ်ဳိးဇက္နဲ႕

မစၥစ္ ဂြန္ဇာလက္တို႔က ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အိမ္ထဲေခၚလာျပီး သူတို႔တတ္ႏိုင္သမွ် ႏွစ္သိမ့္ေပးၾက

တာေပါ့။ေနာက္..အင္း..ေတာ္ေတာ္ၾကီးၾကာေတာ့ အိုင္ယန္က ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးတယ္။

“မင္း ဘာလို႔ဒီေလာက္ငိုတာလဲ ေသာမတ္စ္”

“ဘာလို႔လဲ..ေၾသာ္..ကြ်န္ေတာ္ဒီေန႔မွ တကယ့္ကို မိဘမဲ့ျဖစ္သြားတာေလ…သူက ကြ်န္ေတာ့္ အေဖပဲ..။ဒါနဲ႔ အစ္ကိုကေရာ

ဘာလို႔ငိုရတာလဲ…ဟို ဖာသာဂြ်န္နဲ႔ ဟိုဒင္း..အဲ.အဲ..ဒါေၾကာင့္လားဟင္”

“ဟင့္အင္း..ငါလည္း မင္းလိုပဲ အကုန္ဆံုးရႈံးသြားျပီ..မိဘမဲ့ေလး ျဖစ္သြားျပီေလ..အဲဒါေၾကာင့္ ငါငိုတာ”

“ဟင္…အစ္ကို႔ အေဖကေသမွ မေသဘဲ.. ေဒရာဒြန္း မွာဆို”

ကြ်န္ေတာ္အဲသလိုေျပာေတာ့ သူကြ်န္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနတယ္။ေနာက္မွ-

“ဟင့္အင္း..မဟုတ္ဘူးကြာ..ငါ မင္းကို ညာခဲ့တာ…”

သူ႔အသံေတြတုန္ျပီး ငိုသံပါလာတယ္။

“ငါ..ငါ မင္းကို အမွန္အတိုင္း ေျပာမယ္…တီမိုးသီ ဖရန္စစ္က မင္းအေဖ လိုပဲ ျဖစ္ခဲ့တာပဲ..ဒါေပမဲ့..သူက ..သူက ငါ့အေဖပဲ..

ငါ့ အေဖ အရင္းပါပဲကြာ..”

 

********************************************

 

စမီတာ့ မ်က္ႏွာမွာ ဝမ္းနည္းရိပ္ေလးထင္လာတယ္။

“ေတာ္ေတာ္ ေၾကကြဲစရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ပဲ..အင္း ဖာသာတီမိုးသီေျပာတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးတစ္ပါးထမ္းပိုးရတဲ့ ဝန္ ဆိုတာ

ကြ်န္မ နည္းနည္းသေဘာေပါက္လာတယ္..ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ဆန္းသား..ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြအၾကာၾကီး ဖာသာက ႏွစ္ဘဝစံ

လုပ္ေနခဲ့တာေလ..လွ်ဳိ႕ဝွက္လက္ထပ္ထားတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီး..ကေလးတစ္ေယာက္အေဖ..။အဲ..ဒါနဲ႔ အိုင္ယန္ကေရာ…

သူ..ဘာျဖစ္သြားလဲ ေနာက္ေတာ့..။”

“မသိပါဘူးဗ်ာ..အဂၤလန္က သူ႔ဦးေလးတစ္ေယာက္ေယာက္ဆီ ျပန္သြားတာေနမွာေပါ့..။”

“ဒါျဖင့္ ရွင္ က်ေတာ့ေကာ”

“လူငယ္ ထိန္းသိမ္းေရးေဂဟာ အပို႔ခံရတာေပါ့”

“အင္း သိပါျပီ..ကဲ..ဒုတိယေမးခြန္းေလးကိုလည္း ေျပာပါဦးရွင္။”

စမီတာက ရီမုကိုယူျပီး စက္ကိုဖြင့္လိုက္တယ္။

 

********************************

ေၾကာ္ျငာခ်ိန္မကုန္ေသးဘူး။

ပရမ္ကူးမားက ကြ်န္ေတာ့္ဘက္ကိုင္းျပီး တိုးတိုးကပ္ေျပာတယ္။

“ေနာက္ေမးမဲ့ ေမးခြန္း မင္းကိုေျပာျပမယ္ကြာ…ငါက FBI ရဲ႕ အရွည္က ဘာလဲလို႔ေမးမယ္။မင္း အဲဒီအဖြဲ႔အစည္း

ကို ၾကားဘူးတယ္မို႔လား”

ကြ်န္ေတာ္ေခါင္းခါျပီး ဟင့္အင္းလို႔ေျပာလိုက္တယ္။

သူ႔မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ရံႈ႕လိုက္ျပီး-

“အာ..ေအး..ဒီမွာကြာ တို႔က မင္းကို ပိုက္ဆံနည္းနည္းေလာက္ ပိုရေစခ်င္လို႔ပါကြာ..ငါေမးခြန္းကို

တျခားဟာေျပာင္းႏိုင္ပါတယ္..ကဲ..မင္း ရင္းႏွီးတဲ့ သိတဲ့ အတိုေကာက္စာလံုး တစ္ခုခု ျမန္ျမန္ေျပာကြာ..။”

ျပန္မေျပာခင္ ခဏေလး ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားေနတယ္။

“ကြ်န္ေတာ္FBI ေတာ့ မသိဘူး.. INRL ေတာ့ သိတယ္။”

“ဘာလဲ အဲဒါ”

“လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ေရးထားတဲ့ဟာေလ”

“အိုး..အိုေခ..ငါၾကည့္လိုက္ဦးမယ္..”

 

ေၾကာ္ျငာခ်ိန္ ကုန္သြားျပီ။အစီအစဥ္ တီးလံုးသံေလးထြက္လာတယ္။

ပရမ္ကူးမား က ကြ်န္ေတာ့္ဘက္လွည့္ျပီး-

“မစၥတာ ရမ္ မိုဟာမက္ ေသာမတ္စ္ ..ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ဘာသာေရးကို သိခ်င္မိတယ္ဗ်..အဲ…ဘာလို႔ဆို ခင္ဗ်ားနာမည္

မွာ ဘာသာစံု ေပါင္းထည့္ထားတာကိုး..ကဲ..ခင္ဗ်ား ဆုေတာင္းေတာ့ ဘယ္သြားေတာင္းသလဲဗ်ာ..ေျပာပါဦး..။”

“ဆုေတာင္းဖို႔အတြက္ ဘုရားေက်ာင္းေတြ ဗလီေတြသြားမွလားဗ်ာ..ကြ်န္ေတာ္က အယ္ကဘီယာ[1] ေျပာတာယံုတယ္..ဟာရီ[2]

ကအေရွ႕ မွာ အလႅာက အေနာက္ဘက္..ဒါေပမဲ့..ခင္ဗ်ား ႏွလံုးသားထဲ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္းျပန္ၾကည့္..အဲဒီမွာ ရမ္ လည္းရွိတယ္

ခရင္မ[3]္ လည္းရွိတယ္..တဲ့”

“ေကာင္းတယ္ဗ်ဳိ႕..မစၥတာေသာမတ္စ္.. ၾကည့္ရတာ ခင္ဗ်ား ဘာသာတိုင္းကို ေတာ္ေတာ္အကြ်မ္းဝင္ေနပံုရတယ္..ကဲ..

ဟုတ္ျပီဗ်ာ..ဒီအတိုင္းဆို ေနာက္ေမးခြန္းေလးက ခင္ဗ်ားအတြက္လြယ္ေနမွာပဲ..။အိုေခ..ေဟာဒီမွာ ေမးခြန္း နံပါတ္ ႏွစ္

လာပါျပီ။ေျဖႏိုင္ရင္ ရူးပီး ႏွစ္ေထာင္ရမွာပါ။ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ပါေလ့ရွိတဲ့ စာလံုးေလးေတြရဲ့ အစီအစဥ္အမွန္က ဘာ

လဲဗ်ာ..။အေျဖေတြက-

(က) IRNI (ခ) INRI (ဂ) RINI (ဃ) NIRI

ေမးခြန္းကို ရွင္းပါတယ္ေနာ္ ..မစၥတာေသာမတ္စ္..”

“ဟုတ္ကဲ့”

“အိုေက ခင္ဗ်ားေျဖတာေလး ၾကားပါရေစဗ်ာ..”

“အေျဖက (ခ) INRI ပါ”

“ခင္ဗ်ား လံုးဝ တစ္ရာ ရာခိုင္ႏႈန္းေသခ်ာတယ္ေနာ္..”

“ဟုတ္ကဲ့..ေသခ်ာပါတယ္..”

ထံုးစံအတိုင္း ဒရမ္တီးသံေတြ ဆူတက္လာျပီး အေျဖမွန္ကို ထိုးျပတယ္။

“ဟုတ္ကဲ့ လံုးဝ တစ္ရာရာခိုင္ႏႈန္း မွန္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား…အခုဆို ရူးပီးႏွစ္ေထာင္ကိုဆြတ္ခူးရရွိသြားပါျပီ…။”

သူ႔ကိုၾကည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ေျပာလိုက္တယ္။

“အာမင္..”


[1] Al Kabir မွာ ကိုရမ္က်မ္းလာ ဘုရားသခင္၏ နာမေတာ္ ၉၉ခုထဲမွ တစ္ခု။ၾကီးျမတ္ေသာဟုအဓိပၸါယ္ရသည္။ဤေနရာတြင္စာေရးသူဆိုလိုသည္မွာ လွ်ဳိ႕ဝွက္ဆန္းၾကယ္ေသာ

အိႏၵိယ ကဗ်ာစာဆို သူေတာ္စင္ ကဘီယာ(၁၄၄၀-၁၅၁၈) ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

2 ဟာရီ ဆိုသည္မွာ ဟိႏၵဴနတ္ဘုရား ဗိရွႏုဝင္စားေသာ ခရစ္ရွနား၏ အျခားေသာအမည္ျဖစ္သည္။ထို႔ျပင္ ဆစ္ခ္ ဘာသာ၏ နတ္ဘုရားတစ္ပါး အမည္လည္းျဖစ္သည္။

3 အဗဒၵဴခရင္မ္ ဆိုသည္မွာ အာရပ္ မြတ္စလင္တို႔ေပးေလ့ရွိေသာ အမ်ဳိးသားနာမည္မ်ဳိးျဖစ္သည္။ ခရင္မ္ သည္လည္း ကိုရမ္က်မ္းလာ ဘုရားသခင္၏ နာမေတာ္ ၉၉ခုထဲမွ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။

အလြန္ရက္ေရာလွသူဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။

About ေမာင္ဘလိူင္

has written 133 post in this Website..