မူရင္း ။ ။ The Story Of Stuff by Annie Leonard
ဘာသာၿပန္။ ။ ကုန္ပစ္စည္းမ်ားဧ။္ ရာဇ၀င္ (ေမာင္ေဒး)
Member Only ၿဖန္႔ေ၀တဲ့ စာအုပ္မို႔ လူတိုင္း ၀ယ္ဖတ္ဖို႔မၿဖစ္ႏိူင္တာေႀကာင္႔ မန္းေဂဇက္မွတဆင္႔ Knowledge Sharing လုပ္လိုက္ပါတယ္။

ရွင့္မွာ iPod ရွိလား။ ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မ iPod ကိုတမ္းတမ္းစြဲၿဖစ္ေနမိၿပီ။ အမွန္ေၿပာရရင္
ကၽြန္မ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပစ္စည္းအားလံုး ၿငိတြယ္စြဲလမ္းမိိတာပါဘဲ။ ဒါထက္ ကၽြန္မတို႔ ၀ယ္ယူသံုးစြဲေနတဲ့ ပစ္စည္းေတြ ဘယ္ကလာၿပီး၊ စြန္႔ပစ္တဲ့အခါ ဘယ္ကိုေရာက္ကုန္သလဲ ဆိုတာကိုေကာ ရွင္စဥ္းစားႀကည္႔ဖူးလား။ ကၽြန္မ ကေတာ့ အဲဒီအေႀကာင္းကို မနားတမ္းစဥ္းစားခဲ့ဖူးတယ္။ စာအုပ္ေတြထဲလည္း ရွာေဖြဖတ္ႀကည္႔ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းသင္ရိုးစာအုပ္ေတြထဲမွာေတာ့ ကၽြန္မတို႔ပိုင္ ပစ္စည္းေတြဟာ (သယံဇာတ) တူးေဖာ္ထုတ္ယူၿခင္း၊ ကုန္ပစ္စည္းထုတ္လုပ္ၿခင္း၊ ၿဖန္႔ၿဖဴးေရာင္းခ်ၿခင္း၊ စားသံုးၿခင္းႏွင့္ စြန္႔ပစ္ၿခင္း စတဲ့အဆင့္ေတြကို ၿဖတ္သန္းရတယ္လို႔ဆိုတယ္။

1) သယံဇာတတူးေဖၚၿခင္း
2) ကုန္ပစ္စည္းထုတ္လုပ္ၿခင္း
3) ၿဖန္႔ၿဖဴးေရာင္းခ်ၿခင္း
4) စားသံုးၿခင္း
5) စြန္႔ပစ္ၿခင္း

ဒီအဆင့္ေတြကို စုေပါင္းၿပီး ကုန္စည္စီးပြါးေရးလို႔ေခၚတာဘဲ။ ဒီၿဖစ္စဥ္ထဲကို ဒီထက္ပိုၿပီး ကၽြန္မစူးစမ္းႀကည္႔ရဳွုခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ကုန္ပစ္စည္းေတြ ဘယ္ကလာလို႔ ဘယ္ကိုသြားတယ္ဆိုတာကို ကဘာပတ္ေလ့လာလိုက္တာ ဆယ္ႏွစ္ေတာင္ႀကာသြားတယ္။ အဲဒီေလ့လာခ်က္ထဲက ကၽြန္မဘာေတြ ေတြ႔ခဲ့တယ္လို႔ထင္သလဲ။ တၿခားေတာ႔မဟုတ္ဘူး။ အေပၚမွာၿပထားတဲ့ၿဖစ္စဥ္ဟာ ကုန္ပစ္စည္းတခုရဲ့ ရာဇ၀င္အၿပည္႔အစံု မဟုတ္ေသးဘူးဆိုတာဘဲ။ ဒီရာဇ၀င္ ဒီဇာတ္လမ္းထဲမွာ မပါဘဲေပ်ာက္ဆံုးေနတာေတြ အပံုႀကီးရွိပါေသးတယ္။

အၿပင္ပန္းကိုၾကည္႔ရင္ေတာ့ ဒီၿဖစ္စဥ္ ဒီစနစ္ဟာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပါဘဲ။ ဘာၿပသနာမွမရွိသေယာင္ပါဘဲ။ ဒါေပမဲ့ အမွန္မွာေတာ့ ဒီစနစ္က အၾကပ္အတည္းထဲ ေရာက္ေနတဲ့စနစ္။ အဲသလိုၿဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းက ဒီစနစ္ဟာ မ်ဥ္းေၿဖာင့္အတိုင္းသြားတဲ့စနစ္ ၿဖစ္ေနၿခင္းဘဲ။ ကၽြန္မတို႔ဟာ အကန္႔အသတ္တခု အတြင္းမွာသာၿဖစ္တည္ေနတဲ့ ၿဂိဳဟ္ေပၚမွာ အဲဒီ မ်ဥ္းေၿဖာင့္စနစ္ကို အကန္႔အသတ္မဲ့စြာ က်င့္သံုးလို႔မရပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ ဒီကုန္ပစ္စည္းထုတ္လုပ္မွုစနစ္က တကယ့္အစစ္အမွန္ ကဘာၾကီးနဲ႔ အၿပန္အလွန္ပတ္သတ္ေနတာပဲ။ ဒီစနစ္ဟာ စာရြက္ၿဖဴအလြတ္တရြက္ေပၚမွာ အၿဖစ္ရွိေနတာမွမဟုတ္တာ။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ ယဥ္ေက်းမွုေတြ မတူညီတဲ့စီးပြါးေရး အေဆာက္အဦးေတြ ၿပီးေတာ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္….ဒါေတြအားလံုးနဲ႔ ဆက္ယွက္ပတ္သတ္ေနတာေလ။ ၿပီးေတာ့ ၿဖစ္စဥ္တေလွ်ာက္္လံုးမွာ အကန္႔အသတ္ေတြနဲ႔ ၀င္တိုး၀င္တိုက္ေနမိတာမဟုတ္လား။ အဲဒီ အကန္႔အသတ္ေတြကိုေတာ့ အေပၚက ဆက္သြယ္ခ်က္ၿပပံုေတြမွာ ေတြ႔ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ပံုကၿပည္႔စံုမွုမွ မရွိေသးဘဲကိုး။ အဲဒီေတာ့ဘာေတြလိုအပ္ေနသလဲဆိုတာ ၿဖည္႔ၾကည္႔ၾကရေအာင္။

အေရးၾကီးဆံုးတခုကေတာ့ လူေတြဘဲ။ ဟုတ္တယ္။ လူေတြ ဒီၿဖစ္စဥ္ကိုေဖၚၿပခ်က္မွာ သူတို႔ေပ်ာက္ေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ဟာ ဒီစနစ္တခုလံုးမွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္သူအၿဖစ္နဲ႔ေရာ ေနထိုင္မွီတင္းသူအၿဖစ္နဲ႔ပါ ရွိေနတာပါဘဲ။ အဲ…….အဲဒီလူေတြထဲက တခ်ိဳ႕ကေတာ့ က်န္လူေတြထက္ ပိုအေရးပါၾကတယ္။ အဲဒီအေရးပါသူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။

ဟုတ္ၿပီ။ အစိုးရ။ သူတို႔အေၾကာင္းေၿပာရင္းက စၾကရေအာင္။ အစိုးရကို တင့္ကား (သံခ်ပ္ကာကား)နဲ႔ သေကၤတၿပဳ ေဖၚၿပသင့္တယ္လို႔ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကၽြန္မကို အၾကံၿပဳတယ္။ ဟုတ္လည္းဟုတ္တာဘဲေလ။ ကၽြန္မတို႔ တိုင္းၿပည္……….အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စုနဲ႔ တိုင္းၿပည္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဒီအတိုင္းၿဖစ္ေနတာဘဲ။ အေမရိကားမွာ အခြန္ေငြရဲ့ ၅၀% ထက္ပိုတဲ့ေငြကို စစ္အင္အား တိုးၿမွင့္ဖို႔အတြက္ အသံုးခ်ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ အစိုးရကို တင့္ကားအၿဖစ္္ သေကၤတမၿပဳလိုဘူး။ အစိုးရဆိုတာ ၿပည္သူလူထုထံမွ၊ ၿပည္သူလူထုအားၿဖင့္၊ ၿပည္သူလူထုအတြက္သာ ၿဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ တန္ဖိုးကို ၿမတ္ႏိုးရမွာမို႔ ကၽြန္မကေတာ့ အစိုးရကို လူအၿဖစ္သာ သေကၤတၿပဳ သတ္မွတ္မွာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ကို ဂရုစိုက္ရမွာ၊ ေစာင့္ေရွာက္ရမွာ အစိုးရရဲ့ အလုပ္ပဲ။ အဲဒါ သူတို႔ရဲ့အလုပ္ပဲ။

အစိုးရအၿပင္ အၿခားအေရးပါသူေတြကေတာ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြဘဲ။ ကေန႔ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြ အစိုးရထက္ၾကီးမားတယ္လို႔ ထင္ရေစတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းဟာ အစိုးရထက္ တကယ္လည္း ပိုအေရးပါ ၾကီးမားလို႔ၿဖစ္တယ္။ ကဘာ႔ အင္အားအၾကီးမားဆံုး စီးပြါးေရးအေဆာက္အဦ (၁၀၀) မွာ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြက (၅၁) ခုထိရွိတယ္။ (က်န္ေလးဆယ့္ကိုးခုက တိုင္းၿပည္စီးပြါးေရးေတြၿဖစ္ပါတယ္။) ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြရဲ့ အရြယ္အစားနဲ႔ ၾသဇာ ပိုၾကီးမားလာတာနဲ႔အမွ် အစိုးရေတြအတြင္းမွာ အေၿပာင္းအလဲေတြ ၿဖစ္ေပၚလာတယ္။ အစိုးရေတြဟာ ၿပည္သူေတြထက္ အဲဒီေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြကို အလုပ္ၿဖစ္ဖို႔ ပိုၿပီး ပူပန္၊ ပိုၿပီး စဥ္းစားလာၾကတယ္။ ဟုတ္ၿပီ။ ကုန္ပစ္စည္းထုတ္လုပ္မွု ၿဖစ္စဥ္မွာ အၿခားဘာေတြ ေဖၚၿပဖို႔ က်န္ေနေသးလဲၾကည္႔ရေအာင္။

(သယံဇာတ တူးေဖၚထုတ္လုပ္ၿခင္း ေခါင္းစဥ္အား ဆက္လက္ေဖၚၿပပါမည္။)

Shwe Ei
5th Aug 2011

About Shwe Ei

Shwe Ei has written 44 post in this Website..