ဒီပိုစ္ေလးက လြန္ခဲ့တဲ့ေလးႏွစ္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့မွာတင္ထားတဲ့ ပိုစ့္ေလးပါ။အခုဆရာဆံုးသြားတာ ဒီလ ၈ရက္ေန႕ဆိုရင္ ၄ႏွစ္တင္းတင္းၿပည္႕ခဲ့ပါၿပီ။ဆရာကိုခ်စ္က်သူေတြ။ဆရာ့စာေပေတြထဲမွာ ေက်နပ္မႈေတြနဲ႕ ကခုန္ေနခဲ့ဖူးသူေတြအတြက္ အမွတ္တရအေနနဲ႕ျပန္တင္ေပးလိုက္တာပါ။ ဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ ေပ်ာက္ဆံုးသြားလို႕ မတင္ႏိုင္ခဲ့တာခြင့္လြတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။
(အာဂ)
ကၽြန္ေတာ္ေလထန္ကုန္းကိုေရာက္ေတာ့ေန့လည္၁၁း၃၀ေနျပီ။ အသုဘပို႕တဲ့လူေတြမေတြတာနဲ႕ေလထန္ကုန္းမွာက်န္တဲ့လူေတြကိုေမးလိုက္ေတာ့ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းကရုပ္ရွင္ေတြေရွ႕မွာရွိေသးတယ္
အျမန္လိုက္သြားရင္မီလိမ့္မယ္ဆိုလို႕ ဗုိလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းကိုအေျပးထြက္ခဲ့ပါတယ္။
၃၃လမ္းထိပ္မွာအသိတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ေတာ့ေမးလိုက္တယ္ ကားထြက္သြားျပီလားလို႕ေပါ။ ့အသိကျပန္ေျပာရွာပါတယ္။-ကားေတြထြက္လို႕မရဘူးျပသနာေတြတက္ေနတယ္-တဲ့ပထမေတာ့ကၽြန္ေတာ္လည္းမယံုပါဘူး။ဒါေပမယ့္ကိုယ္တုိင္ျမင္မွပဲယံုခဲ့ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေထာက္လွမ္းေရးသမား

၀ီဇီရာရုပ္ရွင္ရံုလား။ဘုရင့္ရုပ္ရွင္ရံုလားမသိဘူး။၃၃လမ္းထိပ္ကရုပ္ရွင္ရံုထိပ္ကားလမ္းကေနဟို ဘက္ကားလမ္းကိုၾကည္႕လိုက္ေတာ့လူအေရာက္၄၊၅၊၆၀ေလာက္စုစုနဲ႕ရပ္တာကိုေတြ႕လိုက္ပါတယ္။ေၾသာ္-ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္လည္းမီေသးတယ္ဆိုျပီးကားလမ္းကူး
မယ္လို႕လုပ္တုန္း။ကၽြန္ေတာ္ေသေသခ်ာထပ္ၾကည္႕မိလိုက္ေတာ့ ဆရာ႕အသုဘကိုပို႕မယ့္လူေတြထဲကသံုးေယာက္ေလာက္က၊စာေရးဆရာတာရာမင္းေ၀၊အသက္(၄၁)စတဲ့စာရြက္ျဖဴေလးေတြကိုင္တန္းစီျပီးရပ္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ကၽြန္ေတာ္သိပ္မသကၤာေတာ့ဘူး။ သူတို႕ရပ္ေနတဲ့ပံုစံကတစ္စံုတစ္ခုကိုဆႏၵျပေနသေရာင္ပဲေလ။
ဒါနဲ႕ဒီဘက္ကားလမ္းကေနပဲအရိပ္အကဲကိုလွမ္းၾကည္႕ေနမိတယ္။ ေဘးနာကလူေတြကလည္းဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ၊ဆႏၵျပေနၾကတာလား၊စသျဖင့္ေမးခြန္းေတြနဲ႕အံုျပီးၾကည္႕ေနၾကတယ္။ကၽြန္ေတာ္ကလည္းတတ္ႏိုင္သမွ်ေလာက္“မဟုတ္ပါဘူးအသုဘ
လုိက္ပို႕ဖို႕ျပင္ေနၾကတာပါ“လို႕ေျပာျပရေသးတယ္။သူတို႕ေမးမယ္ဆိုလည္းေမးေလာက္စရာအဲဒီမွာရပ္ေနၾကသူေတြ၊စာရြက္ေတြကိုင္ထားၾကသူအခ်ိဳ႕ေတြကအမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ NLD၀တ္စံုေတြနဲ႕ ေလ။ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္လည္းဒီဘက္ကားလမ္းရုပ္ရွင္ရံုေရွ႕ကေနျပီး
အေျခအေနကိုေစာင့္ၾကည္႕ကာ။ကၽြန္ေတာ့္ကင္မရာေလးနဲ႕မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုေလးေတြရိုက္ေနလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာအကၤ်ီအျဖဴလည္ကတံုး၊ပုလဲေပါက္ပုဆိုးအနက္နဲ႕လူ၃ေယာက္ေလာက္က၊စာရြက္ကိုင္ထားတဲ့လူေတြကိုေရာ၊အသုဘပို႕မယ့္လူေတြကိုေရာ၊ရုပ္ရွင္ကင္မရာနဲ႕တစ္မ်ိဳး၊ရုပ္ေသကင္မရာနဲ႕တစ္မ်ိဳးရိုက္ျပီးမွတ္တမ္းတင္ေနတာေတြ႕ရတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ကလည္းကၽြန္ေတာ့္ကင္မရာနဲ႕ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ေပါ့၊ေနာက္ေတာ့အဲဒီကင္မရာေတြနဲ႕ရုိက္ေနတဲ့သူေတြက ကၽြန္ေတာ္ဆီကိုလာရိုက္ေတာ့တာပါပဲ။အဲဒါနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္လည္းကၽြန္ေတာ့္ကိုရုိက္၇င္ထီးနဲ႕ကြယ္လိုက္ လြတ္ရင္ျပန္ရိုက္လိုက္လုပ္ေနေတာ့တာ။ မၾကာပါဘူး အဲဒီလူေတြကကၽြန္ေတာ့္ကိုေပၚတင္ၾကီးထပ္ျပီးလာရိုက္ေနေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ထဲေထာက္လွမ္းေရးေတြထင္လို႕အဲဒီေနရာနဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းေနရာကိုေျပးထြက္သြားလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္သြားခါနီးတစ္ခ်က္လွည္႕ၾကည္႕လိုက္ေတာ့ အဲဒီကင္မာကိုင္တစ္ေယာက္ ကေနာက္တစ္ေယာက္ကိုကၽြန္ေတာ့္ကိုခ်က္ျပလိုက္တာေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ္က၃၃လမ္းထိပ္ဘက္ကကဗ်ာဆရာေအာင္ေ၀းတို႕၊ေလထန္
ကုန္းဆိုင္ရွင္တို႕ဘက္နားမွာ၀င္ရပ္ေနလုိက္ေတာ့တယ္။ဓာတ္ပံုလည္းဆက္မရိုက္ရဲေတာ့ဘူး။ ဆရာေအာင္ေ၀းေတာ့ကေတာ့ကားရဖို႕စီစဥ္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ေနာက္မၾကာပါဘူး၊
ခုနကကင္မရာကိုင္အဖဲြ႕ကလူတစ္ေယာက္ကၽြန္ေတာ့္အနားကိုေရာက္လာျပီး “ညီေလးက
ဘယ္ကလဲ၊ဘာလာလုပ္တာလဲ”လို႕လာေမးတယ္။ကၽြန္ေတာ္ကလည္းသူ႕ေမးခြန္းနဲ႕သူ႕ကို
ျပန္ေမးလိုက္ပါတယ္။အဲဒီေတာ့သူက“အကိုက၈၈မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္အဖဲြ႕ကပါ။ ေရႊဘုန္းတို႕နဲ႕အကိုတို႕ကေက်ာင္းတုန္းက တစ္ႏွစ္တည္းမိုလို႕အခုလိုက္ပို႕တာေလ”တဲ့ ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ကလည္းကၽြန္ေတာ့္ကစာရူးေပရူးတစ္ေယာက္ပါ။ျပီးေတာ့ဆရာ့ကိုအရမ္းၾကိဳက္တဲ့
ပရိသတ္တစ္ေယာက္ပါ။ဒါေၾကာင့္အခုဆရာရဲ႕စ်ာပနကိုလာပို႕တဲ့သူပါလို႕ေျပာလိုက္တယ္။

အဲဒီေတာ့မွသူက “ေအာ္မသိပါဘူး။အကိုတို႕ကမင္းဟုိဘက္ ေနဓာတ္ပံုေတြရိုက္ေနေတာ့ေထာက္လွမ္းေရးကလူမွတ္လို႕။ ျပီးေတာ့မင္းကလညး္အကိုအတို႕ကျပန္ျပီးရိုက္ရင္ပုန္းပုန္းေနတာကိုး”။အဲဒီေတာ့မွကၽြန္ေတာ္လည္း ျဖစ္မွျဖစ္ရေလအကိုတို႕ကိုကၽြန္ေတာ္ကလည္း
ေထာက္လွမ္းေရးကမွတ္လို႕ပုန္းေနတာလို႕ျပန္ေျပာျပလိုက္ရတယ္။ျပီးေတာ့သူကဒီမွာျပသနာေတြတက္ေနတဲ့အေၾကာင္းကိုေျပာျပပါတယ္။အသုဘပို႕တဲ့ကားေတြက၁၁း၀၀နာရီေလာက္ကလာသြားတယ္။လူတစ္ခ်ိဳ႕လည္းကားေပၚတက္ထိုင္လို႕ထိုင္ေနၾကတာေပါ့။အဲဒီ့
အခ်ိန္မွာအမည္မသိလူႏွစ္ဦးေယာက္လာျပီး ကားသမားေတြကိုမင္းတို႕ဒီအသုဘကိုလိုက္မပို႕ရဘူး။ လိုက္ပို႕ရင္မင္းတို႕ေတြအဖမ္းခံရမယ္လို႕လာေျပာေတာ့ကားသမားေတြလည္း ေၾကာက္ျပီးျပန္ေျပးသြားၾကတာတဲ့။သူတို႕ကေတာ့ဒါကိုအစိုးရဘက္ကလုပ္တာလို႕ထင္ျပီး

အခုလိုဆရာတာရာမင္းေ၀၇ဲ႕အမည္၊အသက္ေတြေရးထားတဲ့စာရြက္ေတြ(အမွန္ကကားမွာကပ္မယ့္စာရြက္ပါ)ေတြကိုဆႏၵျပလိုေထာင္ျပီးေတာ့ကိုင္ေနၾကတာတဲ့။သေဘာကေတာ့သူတို႕ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနၾကတာမဟုတ္ဘူး။သူ႕တို႕မိတ္ေဆြရဲ႕အသုဘကိုလိုက္ပို႕ၾကတာပါ
လို႕ေျပာခ်င္တာပါ။ ေနာက္သူတို႕အခုမ-၀-တ-ဥကၠဌကိုဖုန္းဆက္ထားတယ္တဲ့သတ္မွတ္
ခ်ိန္အတြင္းမွကားျပန္မထြက္ရင္ အုပ္စုလိုက္အခုလိုစာတန္းေတြကိုင္ျပီးခ်ီတက္မယ္လို႕ေပါ့။
ဒီေတာ့မွ..မ-၀-တ..ကကားေတြျပန္လြတ္ေပးမယ္ခဏေစာင့္ပါဆိုတဲ့အေျဖကိုျပန္ရတယ္။ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္လညး္ဟုိဘက္ကားလမ္းက လူအုပ္ဆီကူးျပီးကားအလာကိုေစာင့္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကဓာတ္ပံုရိုက္မယ္လုပ္ ေတာ့သူထဲကတစ္ေယာက္ကဒီမွာဓာတ္ပံုမရိုက္ပါနဲ႕။ ရိုက္ခ်င္ရင္ဟိုဘက္ကားလမ္းကသြားရိုက္လို႕ထပ္ေျပာေသးတယ္ဗ်။ဒီေတာ့
သူတို့ၾကားထဲကကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း စံုေထာက္ၾကီးလံုးလံုးကိုျဖစ္လို့ေနေတာ့တာပါပဲဗ်ာ။

ကားလာျပီ
ကားက၁၂း၀၀နာရီေလာက္မွာေရာက္လာပါတယ္။ကားမလာရင္လမ္းေလ်ာက္ျပီးဒီအတိုင္း
သြားမယ္ဆိုလို႕လားမသိဘူး။မ-၀-တကစီစဥ္ေပးတာတဲ့။စုစုေပါင္းကားအေရအတြက္က
ေတာ့(၄)စင္းပါ။ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္စီးတဲ့ကားကေနာက္ဆံုးမွေရးေ၀းကိုေရာက္တဲ့
ကားျဖစ္ေနတယ္ေလ။ကားတစ္ကားလံုးလည္းႏိုင္ငံေရးသမားေတြခ်ည္ပါပဲဗ်ာ။ကားေပၚက
အဖိုးၾကီးတစ္ေယာက္ကကၽြန္ေတာ့္ကိုႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းအခ်ဳိ႕ေျပာျပတယ္။ဆရာအေၾကာင္း
ကိုလည္းေျပာျပပါတယ္။သူတို႕ေထာင္ထဲမွာေနခဲ့ရတုန္းကေရႊဖုန္းကဘယ္လိုကဗ်ာေတြထထ
ရြတ္ေၾကာင္း။အဲဒီကဗ်ာေတြကိုလည္းၾကိဳက္တဲ့အေၾကာင္း။သူအကို-ကိုေအာင္ဒင္ကဘာ
ေတြလုပ္ေၾကာင္း။ဆရာမေသခင္ကသူဆရာကိုေတြ႕ရေတာ့ဆရာကအရက္ျပတ္ျပီးလိုေျပာ
ေၾကာင္း။အမွန္ကအရက္သာျပတ္တယ္လို႕ေျပာတာေခါင္ရည္ေျပာင္းေသာက္ေနတာသူမသိ
ေၾကာင္း။အရင္ကတဲဆရာကပိုက္ဆံရွိရက္သားနဲ႕ခ်က္အရက္(ဘီ.အီး)ကိုသာစဲြစဲြလမ္းလမ္း
ေသာက္သူျဖစ္ေၾကာင္းသူအခုလိုျဖစ္ရတာလည္း အဲဒီခ်က္အရက္ေၾကာင့္ဟုသူထင္ေၾကာင္း
စသျဖင့္ဆရာ့အေၾကာင္းေတြအျပင္အစိုးရပိုင္းကို သူမေက်နပ္ခ်က္မ်ားကိုလည္းအားရပါရေျပာ
ၾကားခဲ့ပါေသးတယ္။သူကအဲဒီလိုကၽြန္ေတာ့္ကိုအရြမ္းေ၀ေ၀ေျပာျပီးမၾကာဘူးသူ႕ေဘးနား
လူတစ္ေယာက္ကသူကိုဘာေတြကပ္ျပီးေျပာလိုက္လည္းမသိဘူး။အဲဒီလူၾကီးကကၽြန္ေတာ့္
ခ်က္ျခင္းပဲ၊-ေအးခုနကငါေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြကိုမင္းရဲ႕အထက္ကလူကိုျပန္ေျပာခ်င္လည္း
ေျပာလို႕ေလသံမာမာနဲ႕လာေျပာျပန္တယ္။ပထမေတာ့ကၽြန္ေတာ္လည္းအနည္းငယ္ေၾကာင္
သြားတာေပါ့။ေနာက္မွေၾသာ္ငါ့ကိုေထာက္လွမ္းေရးထင္ေနျပန္ပါေကာလားဆိုျပီး။ကၽြန္ေတာ္
ကအနည္းငယ္ျပန္ပက္လိုက္ပါတယ္။ဦးတို႕ကလည္းအကုန္လံုးယုန္ထင္ေၾကာင္ထင္နဲ႕ပါ
လားဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ္ကအျပင္ကအရပ္သားပါ။ဦးကကၽြန္ေတာ့္ကိုဒီအေၾကာင္းေတြသက္သက္
လာေျပာေနေတာ့စိတ္ထဲမွာဦးကိုေတာင္ေထာက္လွမ္းေရး ကလူမွတ္လို႕ကၽြန္ေတာ္ဘာစကား
မွသိပ္ျပီးေတာ့ျပန္မေျပာတာ။ေရာ့ဗ်ာမယံုရင္ဒါေတြကိုသာၾကည္႕ေတာ့ဆိုျပီးကၽြန္ေတာ့္၀န္
ထမ္းကတ္တို႕။ေက်ာင္းသားကတ္။တို႕မွတ္ပံုတင္တို႕တို႕စိတ္တိုတိုနဲ႕ထုတ္ျပလိုက္ေတာ့တယ္
။ဒီေတာ့မွသူတုိ႕လည္းျငိမ္သြားတယ္။ေၾသာ္တယ္လည္းခက္တဲ့ႏိုင္ငံေရးေလာက။

ေရေ၀းသို႕ေရာက္ျပီ
ေရေ၀းကိုေရာက္ေတာ့၁း၀၀နာရီေက်ာ္ေနပါျပီး။ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္စီးတဲ့ကားက
ေနာက္ဆံုးမွေရာက္တဲ့ကားျဖစ္ေနတယ္ေလ။ေရာက္ေရာက္ျခင္းကၽြန္ေတာ္ကားေပၚက
အျမန္ေျပးဆင္းျပီး။ဆရာရုပ္ကလာပ္ရွိရာခမ္းမဆီကိုအျမန္ေျပးရတာေပ့ါ။ကံေကာင္းခ်င္
ေတာ့ဆရာကိုမီယံုကေလးေရာက္ခဲ့တာပါ။ခမ္းမထဲမွာစာေပအသိုက္အ၀န္းကလူေတြရယ္။
ႏိုင္ငံေရးေလာကလူေတြရယ္။ပရိသတ္အခ်ိဳ႕၇ယ္နဲ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရာက္ေနတာေတြ႕
ရပါတယ္။ဆရာရဲ႕ရုပ္ကလာပ္ေရွ႕မွာေတာ့အခန္းအနားမႈးအျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ဇာဂနာ
ကိုေတြ႕ရပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာဇာဂနာကကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕မိတ္ေဆြၾကီး
တာရာမင္းေ၀ကို၀မ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႕အားလံုးပဲ(၁)မိနစ္ေလာက္ျငိမ္သက္
ေပးၾကဖို႕ေျပာလိုက္ေတာ့အားလံုးေခတၱျငိမ္သက္ေပးၾကပါတယ္။ဆရာရုပ္ကလာပ္ရဲ႕အေပၚ
၀ိႈက္ဘုတ္မွာမွင္နီေရးထားတဲ့စာသားေလးေတြကလည္းအသက္၀င္လွပါတယ္။ဘာေတြေရး
ထားလည္းဆိုေတာ့-ေဒါင္းအလံကိုင္တဲ့ဘုန္းေရႊကိုေထာင္ထဲပို႕ေတာ့။ကေလာင္ကိုင္တဲ့တာ
ရာမင္းေ၀အျဖစ္ျပန္ခဲ့သူ(သို႕မဟုတ္)လြတ္လပ္ျခင္းနတ္သမီးနဲ႕မေပါင္းဖက္ရသူၾကယ္ေၾကြ
သတို႕သားရဲ႕ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ခရီး

    -၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖဲြ႕။လို႕ေရးထားတာ
    ပါ။ေနာက္ကိုမင္းကိုႏိုင္ကတာရာမင္းေ၀အတြက္ ေအာက္ပါကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုရြတ္ဆိုကာမီး
    သင္းျဂိဳဟ္စက္ထဲသို႕ဆရာရဲ႕ရုပ္ကလာပ္ကိုပို႕ေဆာင္ၾကပါေတာ့တယ္။ငိုတဲ့သူကငို၊စိတ္
    မေကာင္းတဲ့သူကမေကာင္းနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ။အခမ္းအနားက်င္းပပံုကအရမ္းျမန္ဆန္လြန္းတယ္လို႕
    လည္းထင္မိပါတယ္။

    ကိုမင္းကိုႏိုင္ရြတ္ဆိုသြားတဲ့ကဗ်ာ-
    သူငယ္ခ်င္းမင္းဟာ
    ယံုၾကည္ရာကို ရင္ေသြးလိုလည္း
    ေမြးခဲ့တယ္….။
    သူငယ္ခ်င္းမင္းဟာ
    ဒဏ္ရာေတြကို ဆီမီးလိုလည္းထြန္းခဲ့တယ္…။
    သူငယ္ခ်င္းမင္းဟာ
    ကိုယ့္အနာ ကိုယ့္လ်ာနဲ႕ျပန္သပ္
    ရွင္တတ္ခဲ့ျပီးျပီပဲ…။
    သူငယ္ခ်င္းမင္းဟာ
    ကိုယ့္အေရျပားကိုယ္လြာ၊ ကိုယ့္အရိုးကို္အပ္လိုေသြး
    ကုိယ့္၀တ္စံု ကိုယ္ ခ်ဳပ္လို႕ က်က်နနလွခဲ့ျပီးျပီးပဲ။
    သူငယ္ခ်င္း………..
    သြားႏွင့္သူငယ္ခ်င္း
    ၾကယ္အစင္းစင္းေၾကြခဲ့…ေဟာဒီကမၻာေျမရဲ႕
    အနာတရ ေတြကိုစြမ္းသမွ်ကုစားဖို႕
    ငါတို႕ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္………။
    သြားႏွင့္သူငယ္ခ်င္း
    ေနအစင္းစင္းပူတဲ့ ကမၻာေျမရဲ႕ဒဏ္ရာကို
    လက္ဖ၀ါးေတြနဲ႕ကာကြယ္ဖို႕ ငါ့တို႕ ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္..။
    သြားႏွင့္သူငယ္ခ်င္း
    ကမၻာေျမရဲ႕ေၾကကဲြျခင္းဓာတ္ျပားထဲ
    မင္းရဲ႕ကဗ်ာေတြမာတိကာျပင္ဖို႕
    ငါ့တို႕ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္….။
    သြားႏွင့္သူငယ္ခ်င္း….
    ေက်ာင္းနံရံတစ္၀ိုက္…
    ေဒါင္းအလံျပန္စိုက္တဲ့တစ္ေန႕…..
    ငါ့တို႕………………….။

    အရာရာဟာျပီးဆံုးခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားခဲ့ပါျပီ
    ဆရာရဲ႕ရုပ္ကလာပ္မီးသင္ျဂိဳဟ္စက္ထဲထည္႕ျပီးေတာ့စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးၾကီးနဲ႕
    ၀မ္းနည္းမိရပါတယ္ဆရာ။ဆရာကိုခ်စ္တဲ့တစ္ျပည္လံုးကပရိသတ္ေတြလည္း
    ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ထပ္တူ၀မ္းနည္းေနၾကရမွာအေသခ်ာပါဆရာရယ္လို႕စိတ္ထဲ
    တီးတိုးေရရြတ္ကာဆရာစ်ာပနအတြက္အမွတ္တရေပးတဲ့လက္ကမ္းစာေစာင္
    ေလးကိုအမ်ားလိုတိုးတိုးေ၀့ေ၀့ယူခဲ့ကာဆရာရဲ႕လက္ေရးမူနဲ႕ေနာက္ဆံုးေရးခဲ့
    ကဗ်ာေလးေတြကိုၾကည္႕ေနရတဲ့ခံစားမႈကေတာ့။ျပန္ေရးခ်မျပတက္ေအာင္
    ပါပဲ။အဲဒီစ်ာပနပဲြမွာဆရာနဲ႕ကဲြေနတဲ့ဆရာရဲ႕ခ်စ္ဇနီးနဲ႕သားတို႕ဘာလို႕မလာတာ
    လဲလို႕လည္းကၽြန္ေတာ္၀မ္းနည္းစြာေမးခြန္းထုတ္ေနမိတယ္။ဆရာဟာဒီလိုအိမ္ေထာင္
    ေရးျပိဳကဲြမႈေတြရဲ႕အက်ိဳးဆက္ေတြေၾကာင့္အရက္ကိုရက္စက္ေသာက္တတ္ေနတယ္
    ဆိုတာကၽြန္ေတာ္အရင္ကတည္းကၾကားဖူးခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ဒီေလာက္အထိျဖစ္မယ္
    လို႕မထင္ခဲ့မိပါဘူး။ဒါေပမယ့္ဆရာရယ္…..အခု….ေတာ့……
    ကၽြန္ေတာ္တို႕ေကာင္းကင္ယံမွာ ၾကယ္တစ္လံုးေၾကြခဲ့ျပီေပါ့….။

    About အာဂ

    အာ ဂ has written 177 post in this Website..

    ဘ၀ ကို အခုမွ စျပီး ခ်ေရးေနတာ ။ ဗလာစာရြက္ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ၾကမ္းတယ္။ CJ # 8112011