တစ္ရက္မွာေတာ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံသံအမတ္ႀကီးက ကၽြန္ေတာ့ကိုသူ႕ရံုးကိုဖိတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ကိုေဂါက္သီး ရိုက္သင္ေပးေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာက ေဂါက္သီးရိုက္သင္ဆရာလဲလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုလည္း အခါအားေလွ်ာ္စြာ သင္ေပး ေနတုန္းပါပဲ။ ဖိတ္ၾကားခဲ့တဲ့သံအမတ္ႀကီးကေတာ့ အခုသံအမတ္ႀကီးရဲ႕ အရင္ ႏွစ္ဦးခန္႕ကျဖစ္ပါတယ္။ နဲနဲေတာ့ၾကာပါၿပီ။ အိႏၵိယသံရံုးဟာ ကုန္သည္လမ္းေပၚမွာ တည္ရွိပါတယ္။ ပန္းဆိုးတန္းလမ္းနဲ႕ ကုန္သည္လမ္းေဒါင့္မက်တက်ေလးျဖစ္ပါတယ္။ သံအမတ္ႀကီးကဖိတ္တယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေလးေလးစားစားပဲ ၀တ္စားဆင္ရင္ၿပီး၊ အခ်ိန္မီေရာက္ေအာင္ သြားရ ပါတယ္။ သံရံုထဲကိုေရာက္ေတာ့ သူ႕အတြင္းေရးမႈးကကၽြန္ေတာ့္ကိုေစာင့္ေနၿပီး သံအမတ္ႀကီးအခန္း အေပၚထပ္ကို ေခၚသြားပါတယ္။ တံခါး၀မွာ သံအမတ္ႀကီးက ျပံဳးၿပီးေစာင့္ေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အခန္း၀မွာ ကပ္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုႀကီးတစ္ပံုကိုျပပါတယ္။ ဒီဓါတ္ပံုက အခုကၽြန္ေတာ္တို႕ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ အရာရွိဦးထုပ္နဲ႕အေပၚက ေလာင္းကုတ္ အက်ီနဲ႕ပံုျဖစ္ပါတယ္။ သံအမတ္ႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳးၿပီးညင္သာစြာေမးပါတယ္။ ဒီဓါတ္ပံုကဘာထူးလဲတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္းေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ပါတယ္။ ဘာမွထူးတာမေတြ႕ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဘာမွမေတြ႕ဘူးလို႕ပဲျပန္ေျပာရတာေပါ့။ ဒီေတာ့မွ သူကေျပာပါတယ္။ ဒီကုတ္အက်ီကသမိုင္း၀င္ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ဒါအႏၵိယႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အျမဲအမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ့တာပါတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္အတြက္ အဂၤလန္ကိုသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ အ၀တ္အစားေကာင္းေကာင္းမပါပါ။ ဒါကို ဒီအခ်ိန္က အိႏၵိယေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေနရူး က သိဟန္ တူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းပဲ စီစဥ္ေပးလိုက္တာပါတဲ့။ ဒီေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္သြားပါေတာ့တယ္။ ဒါအိႏၵိယႏိုင္ငံ မွ ျမန္မာတို႕အတြက္ တန္ဖိုးမျဖစ္ႏိုင္တဲ့ သမိုင္း၀င္လက္ေဆာင္တစ္ခုအေနနဲ႕က်န္ေနရစ္ပါတယ္။

အဂၤလိပ္တို႕နဲ႕စာခ်ဳပ္တစ္ခုရဖို႕ဆိုတာမလြယ္ပါ။ အင္မတန္ေစ့စပ္သည့္လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္းအခု အဂၤလိပ္ေတြနဲ႕ Edcuation ပိုင္းမွာ လုပ္ေနတာေလးေတြရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္သူတို႕အေၾကာင္းကေတာ့ေတာ္ေတာ္သိေနပါၿပီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႕ အတူ လိုက္သြားခဲ့တဲ့ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ ေတြျဖစ္တဲ့ ဦးေစာနဲ႕ သခင္ဘစိန္တို႕ ကသေဘာမတူပါ။ ဒါေၾကာင့္ ယခု ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္၊ Not discerned by U Saw and Thakhin Ba Sein. လို႕လက္မွတ္ေရးထားတာေတြ႕ရပါမယ္။ ဒီေနရာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ့တဲ့ရွားရွားပါးပါး အဂၤလိပ္ စာေၾကာင္းေလး တစ္ေၾကာင္း ႏွစ္ေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အဂၤလိပ္ပါလီမန္မွာေျပာခဲ့တာက My colleagues and I have come to Landon in response to the invitation of his majesty’s government in order to discuss the constitutional question of Burma. The demand of our people is complete independence. ဆိုၿပီးၿဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာအနက္ကေတာ့ “ အဂၤလန္အစိုးရရဲ႕ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အေပါင္းအပါတို႕ဟာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ေမးခြန္းမ်ားအတြက္ လန္ဒန္သို႕လာေရာက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလံုးရဲ႕ ေတာင္းဆိုမႈ ကေတာ့ လံုး၀လြတ္လပ္ေရးျဖစ္ပါတယ္” လို႕ျဖစ္ပါတယ္။

အဂၤလပ္အစိုးရဲ႕ ဆႏၵကေတာ့ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဓနသဟာရအဖြဲ႕အစည္းလို႕ေခၚတဲ့ (Common Wealth) အဖြဲ႕ထဲမွာဆက္ေနေစလိုတယ္။ ဦးေစာနဲ႕ သခင္ဘစိန္တို႕ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လမ္းပန္းအဆက္အသြယ္နဲ႕ အေျခခံ အေဆာက္အဦေတြမၿပီးေသး၊ ဒါေတြၿပီးေတာ့မွ လြတ္လပ္ေရးယူသင့္တယ္လို႕ယူဆတယ္။ အဂၤလိပ္အစိုးရကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး၀လြတ္လပ္ေရးေပးဖို႕ေစာေသးတယ္လို႕ယူဆပါတယ္။ ယူဆရတဲ့အေၾကာင္းလည္းရွိပါတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတာက ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ နားလည္သေဘာေပါက္မႈနဲ႕ လူေနမႈအဆင့္အတန္းလည္းအမ်ားႀကီးဆိုင္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီဆိုၿပီးငယ္က်ိဳးငယ္နာေတြေဖၚကုန္ရင္ေတာ့ သတ္ကုန္ၾကေတာ့မွာဘဲလို႕ သိထားပါတယ္။ ဆက္ေရးပါမည္။

About asiamasters

Khin Maung Lwin has written 78 post in this Website..

I'm interested to change for the better of Myanmar people. I value income, knowledge, strength, technology and humanity.