က်ူပ္ငယ္ငယ္က စာရူး ကဗ်ာရူး။ ရူးတာမွသြတ္သြတ္ခါ။ မစာ;နိုင္၊ မအိပ္နိုင္ေရးတာ။ ေရးလိုက္ရတဲ. ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါး၊ ၀တၳဳတို ။ အင္း.. မဂၢဇင္းတိုက္ေတြကိုလွမ္းပို.ေတာ.လဲ လက္မခံ။ အဲဒီေခတ္က ကေလာင္သစ္ေတြဆို မ်က္နွာငယ္ရတဲ.ေခတ္ကိုး။… …..(ခုေခတ္ကေတာ. အင္တာနက္ၾကီးေတြ၇ိွေနျပီကိုး..။ ျပီးေတာ. MG လိုလက္စမ္းစာေပေရးတာေတာင္ ဖတ္မယ္.ပရိတ္သတ္လဲရိွ။ စာမူခ ေပးမယ္သူလဲရိ္ွဆိုေတာ စာေပ၀ါနာပါသူ လူငယ္ေတြ၊ လူၾကီးေတြအတြက္ အားရိွပါးရိွသာ ေရးလိုက္ၾကစမ္းပါ။ ဟိုးအရင္ကလို ကေလာင္သစ္ေတြ မ်က္နွာမငယ္ရေတာ.ပါဘူး) ………..။ က်ဴပ္တိုေခတ္တုးန္ကေတာ. ကဗ်ာေလး စာတိုေပစေလး အနည္းငယ္ကလြဲျပီး က်ဳပ္ေရးခဲ.တာေတြ ပို.တဲ. တိုက္ေတြတိုင္းက ပယ္တယ္။ .. ဘယ္ရမလဲ က်ဴပ္ကလဲ အားမေလ်ာ.ဘူး ဘယ္သူမွမဖတ္လဲေတာ္ျပီ အိမ္ကလူေတြနဲ. သူငယ္ခ်င္းေတြ ကိုဖတ္သီးသန္.ဖတ္ဖို. ေ၇းေတာ.မယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ သူတို.ကလဲ အာ းအေပးသား။ အိမ္ကဆို ေပးလိုက္တဲ.မုန္.ဖိုး စာအုပ္ငွားဖတ္၊ စာအုပ္၀ယ္တာနဲ. ကုန္လြန္းလို. ပြမ္ေရာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ. ေကာင္းပါတယ္ ..က်ဳပ္ေရးလိုက္တဲ.စာမူတစ္ပုဒ္ဖတ္ဖို. သူတို.ဗိုက္ထဲ မုန္.အ၀ေက်ြးလိုက္မွွ ဖတ္တာ( သူတို.ေျပာတာေတာ. က်ေနာ္စာမူေတြက လြမ္းစ၇ာေတြသိပ္ပါေနေတာ. သူတို.ခံစားနိုင္ေအာင္လို. အား၇ိွေအာင္ စားတာပါတဲ.။ )
ကဲ က်ဴပ္ေျပာခ်င္တာက က်ဴပ္အေၾကာင္းမဟုတ္ေသးဘူးဗ်။ လူေတြကို အေတြးအေခၚ၊ ဗဟုသုတ၊ အသိ ေပးနိုင္တဲ.ေနရာမွာ ရုပ္ရွင္ ၊ ဂီတ၊ စာေပ လို.ေခၚတဲ. အခုေခတ္အေခၚ မီဒီယာ ေပါ.ေနာ။ ဒီ ၃ ခုမွာ ဘယ္အရာကို ပိုသေဘာက်လဲေမးရင္ က်ူပ္ကေတာ. စာေပ ပဲဗ်။
၁။ စာေပက အဆင္.အတန္းမခြဲျခားဘူး။
(ဘာကိုမွမခြဲျခားတာ ေယာက္က်ား..မိန္းမ ..အေျခာက္..သူေတာင္စား..မိန္းမ၇ႊင္ …ဥပမာ..စုတ္ျပတ္သတ္ေပေတေနတဲ. သူေတာင္းစား တစ္ေယာက္ အသိပညာေတြ ဘ၀တိုးတက္ေရးေတြ ၇ပါတယ္ဆိုတဲ. ရုပ္၇ွင္ကို သူဘယ္လိုၾကည္.နိုင္မလဲ။ ေငြစုျပီးၾကည္.၇င္ေတာင္ သူရဲ.၀တ္စားဆင္ယင္မႈကိုၾကည္.ျပီး အဆင္.အတန္းကခြဲလိုက္ၾကဦးမွာ။ ဒါေပမယ္ ေတာင္စားတဲ.လူရဲ.လက္ထဲမွာ အေတြအေခၚ ဗဟုသုတ နဲ. ဘ၀တိုးတက္ေရး စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ရိွေနခဲ.ရင္ အဆင္.အတန္းခြဲ.ဖို. မေျပာနဲ. စာအုပ္နဲ. ဖက္အိပ္ေနေတာင္ရတယ္ဗ်။ ၀ယ္မဖတ္နိုင္ရင္ ငွားဖတ္လို.၇တယ္။ တျခားမီဒီယာေတြလို ေစ်းမၾကီးေတာ. လူတိုင္းလက္ထဲကို စာအုပ္ကေပးခ်င္တဲ. အသိတစ္ခုကို တိုက္ရိုက္ေရာက္နိုင္တယ္။ ဒါက စာေပရဲ. အဆင္.အတန္းမခြဲျခင္း)
၂။ စာေပမွာ မာန မရိွဘူး။
( ဒါက ဘာစာအုပ္ၾကီးပါ.. ဘယ္သူေတြမွ ဖတ္လို.၇မွာဆိုတဲ. ခြဲျခားျခင္းမာန စာေပမွာမရိွဘူး။ ဘယ္သူေရးေရး လူတိုင္းဖတ္ပိုင္ခြင္.၇ိွတယ္။)
၃။ စာေရးဆရာ (၀ါ) စာေရးသ ူ(၀ါ) ကေလာင္ရွင္ က အဆင္.အတန္းမခြဲျခားဘူး
(ဒါကလဲ စာေပရဲ.ခ်စ္စရာ ယဥ္ေက်းမႈပါပဲ။ သူတို.စိတ္ထဲမွာ ဒီလူေတြ ငါေရး ငါေပးမွ သိမွာပါဆိုတဲ. အေတြးမ်ိဳးမ၇ိွတာ၊ ဒီလိုအေတြးမ်ိဳးနဲ.မေရးတာ တကယ္ခ်ီးက်ဴးစရာ စာေပစိတ္ဓာတ္ေတြပါ။)
၄။ စာေရးဆရာ(၀ါ) စာေရးသ ူ(၀ါ) ကေလာင္ရွင္ မွ ပရိတ္သတ္ အေပၚမာန မရိွဘူး
(ဒီလူေတြ ငါေျပာမွသိတာပါ။ ငါကသူတိုထက္ပိုတတ္ပါတယ္ဆိုတဲ. မာန မ၇ိွဘူး)
ဒါက က်ဴပ္တို.ေခတ္က တကယ္ေအာင္ျမင္ခဲတဲ. စာေရးဆရာၾကီးေတြကို က်ဴပ္ခပ္ငယ္ငယ္ဘ၀ ကတည္းက ေလးစားလြန္းလို. သူတို.အေၾကာင္းသိသေလာက္ပါ။ စာေပေလာကမွာ ဒီလိုစိတ္ဓာတ္မ်ိုးေတြေမြးနိုင္မွလဲ ေအာင္ျမင္မွာပါလို. ကိုယ္ေတြ.ေတြက်ဴပ္ေျပာလိုက္ျပီဗ်ာ..ေနာ။ ဒါေတြကလဲ ဘယ္သူကမွ စည္းကမ္းထုတ္တာမဟုတ္တဲ. တကယ္စာေပကို( နာမည္ၾကီးယံုမဟုတ္ပဲ) တကယ္ခ်စ္တဲ.သူေတြရဲ.သူတို.ကိယ္တြင္းမွာ အလိုလို ကိန္းေအာင္းေနတဲ. စိတ္ဓာတ္….။

About ရာဇ၀င္လူဆိုး

yar za win lu soe has written 16 post in this Website..

ရုပ္ေခ်ာတယ္၊ သေဘာေကာင္းတယ္၊ အသဲနုတယ္၊ လက္သီးျပင္းတယ္၊ အပ်င္းေျပ လူသတ္တယ္….