ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းဆိုတာၾကီးကေကာင္းတာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ကုန္သြယ္ေရးေတြဆက္သြယ္ေရးေတြအစံုတိုးတက္လိုက္တာေကာင္းပါတယ္။
မေကာင္းတာက”မလိုက္ႏိုင္သူမ်ားေနာက္က်က်န္ေနသူမ်ားေခတ္နဲ႕ရင္ေဘာင္မတန္းႏိုင္လို႕
က်န္ခဲ့သူထဲကအမ်ားစုမွာေတာ့မျပည့္စုံမႉေတြနဲဲ့လူမႉဒုက္ခေတြ”လုံးလားေထြးလားေပါ့ဗ်ာ။
ေျပာရရင္
ခုခတ္စာတတ္ေျမာက္မႉဆိုတာကိုယ္ဘာသာစကားတတ္႐ံုနဲ႕မလံုေလာက္ေတာ့ဘဲကြန္ျပဴတာနဲ႕
အင္းဂလိတ္စာပါတတ္ရပါမယ္လို႕ဆရာေမာင္စူးစမ္းရဲ့စာတတပုဒ္မွာဖတ္ဖူးပါရဲ့။။
(အင္း.ျမန္မာျပည္လိုဆိုရင္”ေတာ္သုံးေတာ္”တို႕ဘာတို႕ေခၚ,ထင္ပါရဲ့။အဲဒါပါစာတတ္ေျမာက္ေရးထဲ
ဆြဲထဲ႕ရမလားလို႕ဂေယာင္ေျခာက္ျခားေတြးမိေသးဗ်)
ေျပာလိုရင္းက
“ပညာ”(ေက်ာင္းပညာကိုဆိုလိုပါတယ္)နဲ႕လုပ္စားမွာလား
“အတတ္”(အတတ္ပညာတခုခုု)နဲ႕လုပ္စားမွာလား
ဆိုတာကေလးမ်ားကိုလမ္းေၾကာင္းျပေပးဘို႕ေတာ့လိုပါတယ္။
(အကပ္နဲ႕လုပ္စားတာေတာ့က်ေနာ္မသိပါ)
အဲဒီအေပၚမွာမွဘာသင္ေပးသင့္တယ္ဆိုတာစဥ္းစားရမွာေပါ့။
ေက်ာင္းမသြားခ်င္္တဲ့ကေလးကဂိမ္းေဆာ့တာကေတာ့မေကာင္းတာပါဘူး။

အဲဒါကလဲဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းရဲ့တိုးတက္မႉလမ္းေၾကာင္းေပၚကအသိညဏ္ႏူနယ္ေသး

တဲ့ကေလးမ်ားအတြက္လမ္းလြဲတခုလဲျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။(လူၾကီးမ်ားကိုမဆိုလိုပါ)

ျဖစ္ႏိုင္ရင္လူၾကီးကကေလးကိုတျခားအတတ္ပညာတခုခုမွာစိတ္ဝင္စားတာမ်ိဳး

ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးသင့္တာေပါ့။
ေက်ာင္းစာသင္တာနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ဇတ္လမ္းေလးတပုဒ္ဖတ္ဖူးပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ၾကားဘူးၾကမႇာပါ။
တခါကရြာတရြာမွာဘုရားေက်ာင္းသင္းအုပ္ဆရာလိုလို႕တာဝန္ရွိသူမ်ားက
အလုပ္ေခၚတယ္တဲ့။အဲဒီမွာလူတေယာက္လာေလွ်ာက္တယ္တဲ့။
လိုတာကတေယာက္လာေလွ်ာက္တာကလဲတေယာက္ထဲဆိုေတာ့”ရ”ပီေပါ့ေလ။
ဒါေပမဲ႕အင္တာလဲဗ်ဴးေရာတာဝန္ခံမ်ားကမင္းဆယ္တန္းေအာင္ပီးပီလားလို႕ေမးတယ္တဲ့…
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့အဲဒီလာေလွ်ာက္တဲ့သူက
“က်ေနာ္ကဒီရြာမွာေတာ့စာအတတ္ဆုံးပါကိုးတန္းပဲေအာင္ပါတယ္”လို႕ေျပာရွာသတဲ့။အဲဒီေတာ့
“ဟာ”ဒါဆိုမျဖစ္ႏိုင္ဘူးကြ။သင္းအုပ္ဆရာဆိုတာအနဲ႕ဆုံးေတာ့ဆယ္တန္းေအာင္ေလာက္မွခန္႕မယ္လို႕တို႕ေတြသေဘာတူထားတာကြ။။မင္းကိုမခန္႕ႏိုင္းပါဘူးကြာ”လို႕ျငင္းလိုက္တယ္တဲ့။ဒါနဲ႕ဒီလူလဲစိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ရြာမွာလဲမေနခ်င္ေတာ့လို႕တျခားအရပ္ကိုထြက္လာရင္းစီးပြါးရွာလိုက္တာ
အရမ္းခ်မ္းသာတဲ့သူေဌးၾကီးျဖစ္သြားပါတယ္တဲ့။
တေန႕ကိုယ္ရြာေလးဆီျပန္ပီးအလည္အပတ္လာ
ခဲ႕ပါတယ္တဲ့။ပီးေတာ့ဘုရားေက်ာင္းကိုသြားပါတယ္။
အလႉေငြထဲ႕ဖို႕ေပါ့ေနာ္။အဲဒီမွာသူနဲ႕သက္တူရြယ္တူဘုရား
ေက်ာင္းသင္းအုပ္ဆရာနဲ႕ေတြ႕ပါတယ္။။ျမင္ျမင္ခ်င္းပါ
ပဲသင္းအုပ္ဆရာကသူ႕ကိုတရင္းတႏွီးႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။
ဪခင္ဗ်ားျပန္လာပီလားလို။သင္းအုပ္ဆရာကသူ႕ကိုေမးတယ္တဲ့။
ဒါနဲ႕ဘဲက်ေနာ္ကိုသိလို႕လားဗ်လို႕ျပန္ေမးတာေပါ့ေနာ္။.
အဲဒီမွာသင္းအုပ္ဆရာကဟုတ္ကဲ႕သိပါတယ္။
က်ေနာ္ကအရင္ကဟိုဘက္ရြာကပါ။.ခင္ဗ်ာသင္း
အုပ္ဆရာမျဖစ္ရလို႕စိတ္ပ်က္ပီးရြာကထြက္သြားတဲ့
ေနာက္ရက္မွာက်ေနာ္အလုပ္လာေလွ်ာက္လို႕
က်ေနာ္ကိုအလုပ္ခန္႕လိုက္တာယေန႕အထိေပါ့ဗ်ာလို႕ေျပာလိုက္ပါတယ္တဲ့
။ဒါနဲ႕သူက “ဪဒါဆိုေနာင္ၾကီးကဆယ္တန္းေအာင္တယ္ေပါ့ေနာ”္လို႕ျပန္ေမးလိုက္ေတာ့
ဟိုက” ဟုတ္ကဲ႕ေအာင္ပါတယ္”လို႕ျပန္ေျဖသတဲ့။.။အဲဒီမွာသူက
“ေအးဗ်ာ က်ေနာ္သာဆယ္တန္းေအာင္ရင္ခုလိုသူေ႒းျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူးဗ်ာ
သင္းအုပ္ဆရာပဲျဖစ္မွာေပါ့ဗ်ာ”လို႕ေလးေလးနက္နက္
ၾကီးေျပာရင္းႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါလာခဲ႕ပါတယ္တဲ့။

(မွန္ကန္တဲ့လမ္းေၾကာင္းေရြးခ်ယ္ဘို႕နဲ႕မခံခ်င္စိတ္နဲ႕ၾကိဳးစားဘို႕ကပဲ
အေရးၾကီးတာမဟုတ္ပါလား)
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
တကယ္ေတာ့လဲ…….

ကိုယ္ဘဝကိုတရားမွ်တစြာအသက္ေမြးပီးလူ႕ေလာကကိုတေထာင္႕တေနရာကေနအက်ိဳးျပဳမယ္ဆိုရင္
သင္းအုပ္ဆရာပဲျဖစ္ျဖစ္သူေ႒းပဲျဖစ္ျဖစ္ေလာက”ေလညွင္းမွာေမႊးရနံ႕သင္း”မွာပါဘဲ။

(__မမီးမီးေသာ္၏ေဆာင္းပါး”အနာဂတ္အတြက္ ကေလးသူငယ္ေတြ ဘယ္ဆီကိုသြားမလဲ “ကိုဖတ္ပီးေတြးမိေသာကိုယ္ပိုင္ေတြးကိုယ္ပိုင္ေရးစာမူျဖစ္ပါသည္___)

About thit min

thit min has written 94 post in this Website..