မတ္လ ေန႕လည္ေန႕ခင္းအခ်ိန္၊ အပူတျပင္းတိုက္ခတ္ လာေသာ ေလပူမ်ားၾကား ေၾကြလြင့္ေနေသာ သစ္ရြက္အိုေဟာင္းေလး မ်ားက ေလဟုန္စီးျပီး

ေပ်ာ္ပါးေနသလိုပင္။ အျငိဳးတၾကီး ျဖင့္ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူျခစ္လွေသာ ေနမင္းကလည္း ေခါက္ထီးေလးတစ္ေခ်ာင္းေအာက္ ထိုင္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ အတြဲအား ကြင္းကြက္ ၍

ထိုးထားသလိုျဖစ္ေနသည္။နားထင္ မွ တြယ္စီး လာေသာေခၽြးစက္မ်ားအား လက္ဖမိုးႏွင့္ ပင့္သုတ္လိုက္သည္။

” ကို… ထား ဟိုေန႕ကသူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ ေလွ်ာက္ သြားတာကို ကို စိတ္ဆိုးေနတာလား ဟင္… ” ထား ဆီမွ ပထမဆံုးအသံပင္။ ကၽြန္ေတာ္ ထား

လက္ကေလးကိုဆုပ္ကိုင္လုိက္သည္။

” မဟုတ္ပါဘူး ထားရယ္..ကို နားလည္ႏိုင္မွာပါ… ” ဟုဆိုျပီး သက္ျပင္းဖြ ဖြေလးခ်မိသည္။ ထား ကၽြန္ေတာ့လက္ကေလး ကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္ျပီး ေခါင္းေလးကို

ပုခံုးေပၚ မွီခ်လိုက္သည္။

  ” ထား ….”

                          ” ဘာလဲ ကို ”

                        ” ကို ပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္ ေျပာျပမလို႕ ”

                        ” ဟုတ္…ေျပာျပေလ… ထားနားေထာင္ေနတယ္… ”ဟု ျပန္ဆိုသည္။ အမွန္ဆို ေျပာစရာပံုျပင္မရွိပါ။ ေခါင္းထဲ မွာ ရွိတာက ျပီးခဲ့ျပီးတဲ့ ၂ ရက္ေလာက္ က ထား

သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕က်ဴရွင္ မတက္ပဲ ေလွ်ာက္သြားသည့္ ကိစၥပင္။ ေကာင္မေလးေတြခ်ည္း ပဲ ဆိုမေျပာလို…သို႕ေသာ္ …ထား ကို ၾကိဳက္ေနေသာ ေကာင္ေလးကပါ ပါေနေသာေၾကာင့္

ျဖစ္သည္။ ထားဘက္ က ေတာ့ဘာစိတ္မွမရွိ ဘူးဆိုတာ တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္ ႏိုင္သည္။ ေရွးလူၾကီးေတြ ေျပာသလို တင္းလြန္းရင္လည္း ျပတ္၊ ေလ်ာ့လြန္းရင္လည္း တျခားသူေနာက္

ပါသြားမွာ စိုးလွသည္။

မိုးထားေသာ ထီးအရိပ္ေအာက္မွ အေပၚေမာ့ၾကည့္လိုက္၏။ ထား ႏွင့္ အတူေလာကၾကီး တစ္လံုးကပင္ ပံုျပင္နားေထာင္ရန္ မွင္သက္ ျငိမ္သက္ေနသလိုပင္။

                           ” ပံုျပင္ရဲ႕ေခါင္းစဥ္က ေနနဲ႕လ တဲ့ ”

                             ” ဟုတ္ ”

                             ” ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ေနမင္းနဲ႕ လမင္းတို႕ က ခ်စ္သူစံုတြဲေတြတဲ့..ေနမင္းကလည္း အရမ္းခ်စ္သလို လမင္းစႏၵာကလည္း ေပ်ာက္မခံဘူုးတဲ့.. .

အရမ္းခ်စ္လြန္းေတာ့ လည္း လမင္းကို အစစအရာရာအလိုလိုက္ထား တာတဲ့…ေနမင္းက ညဘက္ဆို လမင္းကို လာေတြ႕တယ္..လမင္းက ေန႕ဘက္ဆို ေနမင္းဆီ

လာတယ္…အဲ့လိုနဲ႕ပဲ ေလာကၾကီးက ေန႕မွန္း ညမွန္းမသိေအာင္ သာယာေနတာေပါ့..တေန႕ က်ေတာ့ လမင္းက ေနမင္းမသိေအာင္ သူငယ္ခ်င္း ၾကယ္ေလးေတြနဲ႕

နဂါးေငြ႕တန္းဆီကို ေလွ်ာက္လည္ ၾကတယ္တဲ့… ေနမင္း ကသိလည္း သိေကာ ေဒါသေတြ တအားထြက္ခ့ဲတယ္ တဲ့…” စကားစ ကို ျဖတ္ျပီး ထား ၏ေခါင္းေလးကို

သပ္မိလိုက္သည္။အမွန္က ဘာဆက္ေျပာရမွန္း စဥ္းစားေနတာဆို ပိုမွန္မည္။

စကားစကို ျပန္ဆက္လိုက္၏။ ” အမွန္က လမင္း ေပါင္းေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ထဲမွာ လမင္းကို ၾကိဳက္ေနတဲ့ ဓူ၀ံၾကယ္ က ပါေနလို႕တဲ့…ေနမင္းက လမင္းကို

စိုးရိမ္ျပီးေတာ့ ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးလိုက္တယ္…အဲ့ေမးခြန္းကေတာ့  ေနမင္းကုိ ေရြးမလား သူငယ္ခ်င္းၾကယ္ေလးေတြနဲ႕ပဲ ေပ်ာ္ပါးမလားေပါ့…လမင္းက

ခဏၾကာစဥ္းစားျပီး အေျဖတစ္ခု ျပန္ေပးခဲ့တယ္….အဲ့အေျဖ က ေတာ့ ၾကယ္ေလးေတြ ၀န္းရံျပီး ေကာင္းကင္ၾကီးေပၚမွာပဲ ေနခ်င္တယ္တဲ့…..အဲ့လိုနဲ႕ပဲ ေနမင္းက

အရမ္း၀မ္းနည္းသြားျပီး လမင္းနဲ႕  ကမၻာတစ္ခု ျခားကုိ ထြက္ခြာခဲ့တယ္တဲ့…. လမင္းကိုလည္း ေနမင္းက သူ႕ဆီအလာမခံ သလို…ေနမင္းကလည္း လမင္းဆီကို

မသြားေတာ့ဘူးတဲ့…  လမင္းကေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ၾကယ္ေလးေတြ နဲ႕ ေကာင္းကင္ၾကီးေပၚမွာ ပဲ ေပ်ာ္ပါးေနတယ္တဲ့.. ဒါေပမယ့္ ဓူ၀ံၾကယ္ကိုေတာ့ အနားအကပ္

မခံခဲ့ဘူး…. တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ သူ႔ခ်စ္သူ ေနမင္းကို လြမ္းလြန္းလို႕ ေနာင္တ မ်က္ရည္ ေတြ က်မိတယ္တဲ့… အဲ့မ်က္ရည္ေတြ က ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ခုလံုး ကို

ျပည့္လွ်ံသြားျပီး ေမွာင္မဲသြား လို႕ လမင္းရဲ႕မိုက္မဲမႈ အတြက္ လမိုက္ည လို႕ ေခၚတယ္တဲ့…. တကယ္ဆို သူသာ ေနမင္းကို ေရြးလိုက္ရင္ ေနာင္တရမွာမဟုတ္သလို

မ်က္ရည္လည္း မက်ရဘုူးေလ… အခုေတာ့ သူ႕ရဲ႕ေရြးခ်ယ္မႈက သူ႕ကို ဒဏ္ခတ္ထားသလိုျဖစ္ ေနေတာ့ ျပင္ဆင္လို႕လည္းမရေတာ့ ဘူးေပါ့… ကဲ ပံုျပင္ကေတာ့

ဒါပဲ….”

                               ” ဟုတ္…လမင္းကလည္းေနာ္ ေနမင္းကိုေရြးလိုက္ရင္ ျပီးေရာ… ”

                           ” အင္း …ကို ေမးခ်င္တာ က ထားကို ကို က အဲ့ေမး ရင္ ထားဘယ္လိုေျဖမလဲ “ ထား ဘက္ က အေျဖမလာသလို ဘာအသံမွလည္းမၾကားေတာ့။ေခတၱ

တိတ္သြားသည္။နားထင္ မွ တြယ္စီးလာေသာ ေခၽြးစက္မ်ားအား တစ္ရႈးစေလးထုတ္ ကာ သပ္လိုက္သည္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ေနသလို ေခါင္းေလးကုိ ေလးပင္စြာညွိတ္လိုက္ျပီး

အနည္းငယ္ ၾကာေတာ့

                            ” ထား ကို႕ကုိ အရမ္းခ်စ္တယ္…အဲ့လိုပဲ ထားေနာင္တလည္း မရခ်င္ဘူ…. ထားေနာက္ဆို ကိုမၾကိဳက္ တာမလုပ္ေတာ့ပါဘူး…” ဟုဆိုကာ ကၽြန္ေတာ့

ခါးကို သိုင္းဖက္လိုက္ ၏။ ထား ၏ ေခါင္းေလးကို ဖက္ ျပီးရင္ခြင္ထဲ သို႕ဆြဲ သြင္းလိုက္သည္။ပံုျပင္က ရွိမရွိ လည္းမသိ၊ ေခါင္းထဲ ရွိရာ ကိစၥကိုသာ ဦးတည္လိုက္တာကိုေတာ့

ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သိသည္။

မတ္လ၊ေႏြေန ကေတာ့ ပူေလာင္ေနဆဲ။ ေနရာတိုင္း ၾကည့္လိုက္လွ်င္ အခုိးအေငြ႕ေတြ ႏွင့္ ေျမေငြ႕ တို႕ ပ်ံေနျပီ။ ေၾကြက်ေသာ သစ္ရြက္ အိုမ်ားက လည္ ေလထဲမွာ

တင္ ျပာျဖစ္မတက္ အိုမင္းေနျပီ။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့ ရင္ထဲက ႏွလံုးသားက ေတာ့ ေရခဲရိုက္ထားေသာ ပန္းသီးတစ္လံုးကဲ့သို႕ ခဲမတက္ပင္ေအးေနျပီ။ ေၾသာ္….ထားက

ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲ ေရာက္ေနျပီေလ..။

ေမာင္ေရခ်မ္း

 

 

 

About ေမာင္ေရခ်မ္း

ေမာင္ ေရခ်မ္း has written 28 post in this Website..

စဥ္းစားပါ ဆင္ျခင္ပါ ဆံုးျဖတ္ပါ (စ.ဆ.ဆ )