နိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္သြားလုပ္ေနၾကေသာ တစ္ခ်ဳိ  ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအေၾကာင္းပါ။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိစဥ္က တစ္ေန ့လုပ္မွတစ္ေန ့စားဘ၀၊ စားဖို ့ေတာင္အနိုင္နိုင္ ၀တ္ဖို ့ ဆိုရင္ မရွိရွိတာဖာေထးျပီး၀တ္ရတယ္။  မိန္းမေတြ ကေလးေတြ ရွိတဲ့သူေတြဆိုရင္ ပိုဆိုးတယ္။ ဒီလိုအခက္အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ မရွိရွိတာေရာင္း၊ အတိုးနဲ ့ေ႔ကးယူျပီး နိုင္ငံျခားမွာအလုပ္လာလုပ္ၾကရတယ္။ အရင္းအနွီးလာရွာၾကတယ္။ လာတုန္းကေတာ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြ တစ္သီတစ္တန္းနဲ ့။ ေဟာ… အလုပ္လုပ္ျပီးလစာေလးဘာေလးရလာေတာ့ အရင္ကမျမင္ဘူးတဲ့ပိုက္ဆံပမာဏ၊ မိဘေဆြမ်ဳိး၊မိသားစုနဲ ့ေ၀းေနခိုက္ လြတ္လပ္မူေတြျမင္လာေတာ့ သံုးခ်င္တာသံုး၊ ၀ယ္ခ်င္တာ၀ယ္ ျဖဳန္းခ်င္တိုင္းျဖဳန္းေနၾကတာေပါ့။ လာတုန္းကရည္မွန္းခ်က္ေတြ ေပ်ာက္မွန္းမသိေပ်ာက္ကုန္တယ္။

အရက္ေသာက္၊ မိန္းမေတြရွုပ္ ၊ ေလာင္းကစားေတြလုပ္နဲ ့ ဘ၀ေမ့ေနလိုက္တာ။ မိဘေဆြးမ်ဳိးေမာင္ႏွမ၊ မိသားစုနဲ ့ေ၀းရတဲ့ အခ်ိန္ေတြ၊ အိမ္ျပန္ရက္အတြက္ ေငြေၾကးကိုရင္မွာပိုက္ဖို့

ရင္းနွီးလုိက္ရမဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ တစ္နွစ္ျပီးတစ္နွစ္ႀကီးျပင္းလာတဲ့ဇရာ အလြန္တန္ဖိုးရွိလွတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို နွေျမာရမွန္းမသိျဖစ္ေနၾကတယ္။

အိမ္ကလူေတြကေတာ့ လည္တေမာ့ေမာ့နဲ ့ေပါ့။ ေခ်းထားတဲ့အတိုးကိုဘယ္လိုဆပ္ရမလဲ။ စားဖို့ေသာက္ဖို ့  ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲနဲ ့ ေသာကေတြရင္မွာပိုက္လို ့။

က်ြန္ေတာ့္အသိတစ္ေယာက္ဆိုရင္ နိုင္ငံျခားမွာစာခ်ဳပ္နဲ ့အလုပ္သြားလုပ္တာ (2) နွစ္ေလာက္လဲၾကေရာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ သူ ့မိဘနွစ္ပါးစလံုးကြယ္လြန္သြားတယ္။ တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္သူမွာ အိမ္လည္းမျပန္တတ္၊ ကိုယ္မိဘရဲ ့ေနာက္ဆံုးခရီးေတာင္   လုိက္မပို ့ရရွာပါဘူး။ သူရွာထားတဲ့ေငြေတြနဲ ့လဲနိုင္မလား။ အဲ့ဒီေတာ့ ကိုယ္ဘာလုပ္သင့္သလဲဆိုတာ ဘယ္သူေတြကေကာင္းေအာင္လို ့လမ္းညြန္ျပေသာ္လည္း ကိုယ္တိုင္လုိက္နာမွ ရမွာမို ့ ကိုယ္တိုင္စဥ္းစား ဆံုးျဖတ္ၾကပါ။

မိသားစုအားလံုးစိတ္ခ်မ္းသာကိုယ္က်န္းမာစြာျဖင့္ ျပန္လည္ဆံုဆည္းႏိုင္ၾကပါေစ……………..

 

 

About jupitor7

has written 3 post in this Website..