၅“ မၾကည္႔စေကာင္း ၾကည္႔စေကာင္း ငယ္ငယ္တုန္းက ဓါတ္ရွင္အေၾကာင္း”
(အပုိင္းငါး မၾကည္႔ၾကေတာ႔တဲ႔ရုပ္ရွင္နဲ႔ ေပ်ာက္ဆုံးသြားေသာဘ၀မ်ား………………)

(ေ၀ဖန္လုိ႔ေလကန္ရင္း ေ၀းသြားခဲ႔တဲ႔ရုပ္ရွင္)
က်ေနာ္ငယ္ငယ္ကႏွစ္သက္ခဲ႔တဲ႔သီခ်င္းေလးတပုဒ္ရွိပါတယ္။
“ရုပ္ရွင္သြားဘုိ႔ အလွျပင္ရန္ပင္ မွန္တင္ခံုနွင္႔က်မ မ်က္နွာခ်င္းဆုိင္
ကို္ယ္ဟန္ေက်ာ႔ေက်ာ႔ေမာ႔ေမာ႔ေလးထုိင္………….
တုိ႔ပတ္ကေလးနဲ႔ဘီးကေလးတကုိင္ကုိင္……………………….
ရုပ္ရွင္ခ်ိန္နီးသည္႔အခါတုိင္ က်မကလဲမျပီးေသးပါနုိင္…..
လာစမ္းပါအုံးေမာင္ရဲ႕ ပ်ဳိ႔ခ်စ္တဲ႔သက္ပုိင္ သက္ပုိင္ အျပာေရာင္ဆြယ္တာေလး ရွာေပးစမ္းပါ႔ခ်စ္တဲ႔သူေကခုိင္”
ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔ခါနီးအလွျပင္ေနတဲ႔မိနး္ကေလး တစ္ေယာက္ ရုပ္ရွင္ခ်ိ္န္နီးတာေတာင္အလွျပင္မျပီးနုိင္တဲ႔အေၾကာင္းေလးကို လွပစြာဖြဲ႔ဆုိထားတဲ႔ ျမန္မာသံစဥ္သီခ်ငး္ ေလးပါ။ သီဆုိသူကေတာ႔ ျမင္႔ျမင္႔စိန္လုိ႔ထင္မိပါတယ္။

ေနာက္တပုဒ္က ေတာ႔စတီရီယုိသီခ်င္းနာမယ္ၾကီးတာေလးေပါ႔၊
“ၾကာတယ္ ၾကာတယ္ ျမန္ျမန္လာကြာ…………………..ျပီးပါျပီ အုိၾကာတယ္ကြာ” ဆုိတဲ႔ သီခ်င္းေလးပါဘဲ။
ျမန္မာျပည္သိန္းတန္နဲ႔ဇာျခည္လင္းတုိ႔ဆုိထားၾကတာပါ။ ဒီသီခ်င္းေလးကလဲရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔ခါနီး အလွေတြျပင္တာၾကာလြနး္တာကို သည္းမခံနုိင္တဲ႔ေယာက္်ားကေလာတာေပါ႔။ မိန္းကေလးကလဲျပီးပါျပီေပါ႔။

အရင္ကေခတ္က မိန္းကေလးမ်ားခဗ်ာမွာအခုေခတ္က မိန္းကေလးမ်ားလုိ ကိုယ္စိတ္ထဲရွိသလုိအျပင္ထြက္ခြင္႔မရပါဘူး။
အခုေခတ္မွာေတာ႔လြတ္လြတ္လပ္လပ္စိတ္တုိင္းက်သြားလာခြင္႔ရလာပါတယ္။ အဲေတာ႔လဲအျပင္ထြက္ခြင္႔ၾကဳံတဲ႔အထဲမွာတစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္တဲ႔ ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔မယ္ဆုိရင္ မိန္းကေလးမ်ားကလွေနေအာင္ ရွယ္ျပင္ၾက အလန္းဇယားေတြဖြင္႔ၾကပါေတာ႔တယ္။
‘အခုေခတ္မွာလဲ ျပင္ၾကတာပါဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ေရွးကေတာ႔ အခုထက္ပုိပါတယ္။

ရုပ္ရွင္တစ္ပြဲၾကည္႔မယ္ဆုိရင္ အလုိအပ္ဆုံးကေတာ႔ အခ်ိန္ပါဘဲ။ အရင္ေခတ္က ရုပ္ရွင္ၾကည္႔မယ္ဆုိရင္ ၾကဳိတင္လက္မွတ္ျဖတ္လုိ႔မရပါဘူး။
(အခြင္႔ထူးခံစားခြင္႔ရသူမ်ားကလြဲလုိ႔ေပါ႔)။ အဲဒီေတာ႔ ရုပ္ရွင္မျပခင္ၾကဳိတင္လုိ႔ သြားျပီးတန္းစီရပါတယ္။
ဘယ္ေလာက္ေစာေစာသြားရသလဲဆုိတာကေတာ႔ အဲဒီကား လူဘယ္ေလာက္အၾကည္႔မ်ားသလဲဆုိတဲ႔အေပၚမွာမူတည္ပါတယ္။
အမ်ားအားျဖင္႔ နာရီ၀က္တစ္နာရီေလာက္ေတာ႔ ေစာသြားၾကရပါတယ္။ သိပ္လူၾကိဳက္မ်ားတဲ႔ကားဆုိရင္ေန႔လည္12နာရီပြဲၾကည္႔ဘုိ႔ မနက္ကုိးနာရီကထည္းကသြားတန္းစီရပါတယ္။ (ဒါေပမယ္႔ လက္မွတ္ေမွာင္ခုိေတြလက္ထဲမွာေတာ႔ လက္မွတ္အျပည္႔ ။ အဲဒီအခါက လက္မွတ္ေမွာင္ခုိဆုိတာလူတန္းစားတစ္ရပ္အျဖစ္ ၾကီးစုိးခဲ႔ဘူးပါတယ္။ )

အဲေတာ႔ရုပ္ရွင္တစ္ကားၾကည္႔ဘုိ႔အတြက္က အခ်ိန္ဆင္းရဲတယ္ဆုိရင္ၾကည္႔လုိ႔မရတာကေတာ႔အေသအခ်ာပါဘဲ။ အခုေခတ္မွာေတာ႔ ၾကိဳတင္လက္မွတ္၀ယ္ထားလုိ႔ရေတာ႔ တန္းစီရတဲ႔ဒုကၡကေတာ႔ လြတ္ကင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔က်ေနာ္႔ရဲ႕အစိုးမရတဲ႔အလုပ္ခ်ိန္ေတြေၾကာင္႔ အားတယ္ထင္ျပီးလက္မွတ္၀ယ္ထားျပီးမွအလုပ္ေပၚလာလုိ႔မၾကည္႔လုိက္ရတာလဲအၾကိမ္မ်ားစြာ။ အဲတာကေတာ႔အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ရုပ္ရွင္ မၾကည္႔ျဖစ္ေတာ႔တဲ႔အေၾကာင္းထဲက တစ္ခုေပါ႔ေနာ္။

က်ေနာ္တကၠသိုလ္ေရာက္တဲ႔အခါမွ စာအပုိဖတ္မ်ားလာသလုိ က်ေနာ္ထက္စာပုိဖတ္တဲ႔ေလးစားစရာေကာင္းတဲ႔အကုိၾကီးေတြနဲ႔လဲ
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ လုိ႔ ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးေလကန္ေရးေတြလုပ္တာေပါ႔။ အဲဒီအခ်ိန္တုံးကေတာ႔ ဟို၀ါဒ ဒီ၀ါဒေတြလႊမ္းမုိးလုိ႔ ဘာေလးေျပာေျပာ လူတန္းစားအျမင္ေတြဆုိတ႔ဲဟာနဲ႔ဘဲတုိင္းတာခဲ႔ၾကပါတယ္။ ေနာက္စာဖတ္တာကိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ရုပ္ရွင္ၾကည္႔တာကိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ သီခ်င္းနားေထာင္တာကုိဘဲျဖစ္ျဖစ္ သဘာ၀မက်ဘူးက်တယ္ လူတန္းစားမမွန္ဘူးမွန္တယ္လက္ေတြ႔မဆန္ဘူး ဆန္တယ္ဆုိတာကုိဘဲဦးစားေပးလုိ႔ စဥ္းစားခဲ႔တာကိုးဗ်။ ေနာက္ အဲဒီအခ်ိန္တုံးက တစ္ခုခုမ်ားအမွားေတြ႔ရင္ေထာက္ျပရတာကို သိပ္အရသာေတြ႔ခဲ႔ပါတယ္။
“ငါသိတယ္ငါျမင္တယ္”ဆုိတဲ႔အေတြးနဲ႔ေပါ႔။ အဲလုိမွားတာကိုေထာက္ျပန္နုိင္ရင္လဲ အခ်င္းခ်င္းေတြက လဲ အားေပးတာကိုး။
“ဒီေကာင္ျမင္တတ္တယ္ေပါ႔”အဲေတာ႔လဲ ရုပ္ရွင္ၾကည္႔တယ္ဆုိတာနဲ႔ ဘယ္ေနရာမွာဘယ္လုိလြဲသလြဲဆုိတာကုိသတိထားၾကည္႔ေတာ႔တာေပါ႔။
ၾကည္႔ေတာ႔လဲေတြ႔တာေပါ႔။ နာမယ္ေက်ာ္ “နနး္တြင္းအေရးေတာ္ပုံ”ကားမွာဆုိရင္ ေရွးျမန္မာစစ္သားက ဂ်ပန္ဖိနပ္စီးထားတာတုိ႔။
စစ္သားေတြတန္းစီသလုိေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေလယာဥ္ပ်ံအရိပ္ၾကီးပါလာတာေတြ႔ တာေပါ႔။ ေတြ႔ေတာ႔လဲသဘာ၀မက်ဘူး ဘာဘူးတုိ႔ဆုိျပီး ေ၀ဖန္တာေပါ႔။ ေနာက္၀င္းဦးရဲ႔နာမယ္ေက်ာ္”တိမ္ဦးေလေျပေမာင္႔ကိုေစ “ဆုိျပန္ရင္လဲ ငယ္ကတည္းကၾကိဳက္ခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီကားေလးမွာဓါတ္ျပားအကြဲေလးကုိဇာတ္ရဲ႕အဓိကေနရာမွာျမဳပ္ကြက္လုိ႕ထားတာေပါ႔။ အဲဒါကလဲနုိင္ငံျခားကားကိုမွီးထားတာဆုိတာကိုလဲသိေရာ မၾကဳိက္ခ်င္သလုိလုိျဖစ္သြားပါေရာ။
ေနာက္ျမန္မာျပည္မွာ ေနာက္ပုိင္းလူေတြဘယ္ေလာက္ လူခြဲခြဲ ၀င္းဦးကုိ မမွီနုိ္င္တဲ႔ကားရွိပါတယ္။ ၀င္းဦးတစ္ေယာက္ထဲအမ်ားၾကီး ကိုယ္ခြဲေတြလုပ္ျပီး သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ႔ “ခ်စ္သူေရြးမယ္ခ်စ္၀ဲလည္”ပါ။ ကားစစျခင္းအေဖလုပ္သူ ေသတဲ႔အခ်ိန္ေပါ႔။
“အေဖကေသရင္ ဒီလုိမေသဘူး ျပဳံးျပဳံးေလးေသမွာ” ဆုိတဲ႔အသံလဲၾကားေရာေသတယ္ဆုိတဲ႔လူက“ဟုတ္တယ္” လုိ႔ေျပာျပီး ျပန္ရွင္ေနာက္မွ ျပဳံးျပဳံးေလးျပန္ေသျပတာေပါ႔။ အဲဒီအခန္းကုိလူေတြကေျပာေျပာျပီးသေဘာက်လုိက္ၾကတာ။ က်ေနာ္ကေတာ႔သဘာ၀မက်ဘူးဆုိေ၀ဖန္တာေပါ႔။ ေနာက္၀င္းဦး ညီအကိုနွစ္ေယာက္လုံးေထြးသတ္တဲ႔အခန္း လူနဲ႔မတူဘဲအရုပ္ေတြနဲ႔ရုိက္ထားသလုိမ်ဳးိေပါ႔။ အဲဒါကိုလဲေျပာတာဘဲမေသသပ္ဘူးေပ႔ါ။ အဲဒီအခ်ိန္က က်ေနာ္အရင္ဆုံးျပႆနာတက္ရတာကေတာ႔ က်ေနာ္အေဒၚေတြအမေတြနဲ႔ဘဲ။
သူတုိ႔က ဘာကားၾကည္႔ၾကည္႔ေကာင္းတယ္ေျပာ က်ေနာ္ကလဲဘယ္နွယ္႔ညာႏွယ္႔ေ၀ဖန္။ မခံနုိင္တဲ႔ အေဒၚေတြအမေတြက ကိြစိကြစနဲ႔ေျပာ။
အျပန္အလွန္ျငင္းၾကတာေလ။ ေနာက္ဆုံးေတာ႔”အခုမွ သိပ္မၾကီးက်ယ္နဲ႔ ငေပါက္ေရ ႔ ငါတုိ့ကမေခၚတာေတာင္ နင္ဒီကားေတြကုိ ၾကည္႔ခ်င္လြန္းလုိ ဇြတ္လုိက္ခဲ႔တာေလ”ဆုိတဲ႔ေနရာေရာက္ရင္ က်ေနာ္အရုံွးေပးလုိက္ရပါျပီ။ အရင္တုံးက ဆရာစိန္ခင္ေမာင္ရီရဲ႕ရုပ္ရွင္ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြကိုလဲသိပ္သေဘာက်တာေပါ႔။ အဲဒီလုိဘာမွားေနသလဲလုိ႔ ၾကည္႔တတ္တာက အေလ႔အက်င္႔လုိျဖစ္သြားတာရဲ႕ ရလာဒ္ကေတာ႔ ရုပ္ရွင္ၾကည္႔ရတာ အရသမရွိေတာ႔တာပါဘဲ။ ကုိယ္ကအမွားဘဲျမင္ေနေတာ႔ေကာငး္တယ္ဆုိတဲ႔အခ်က္ေလးေတြကို သတိမထားမိေတာ႔ဘူးလုိ႔ုဆုိနုိင္ပါတယ္။ ခ်စ္သူေရြးမယ္ခ်စ္၀ဲလည္ဆုိရင္ ဟာသလုိလုိ သဘာ၀မက်တာလုိလုိေပမယ္႔ လူ႔ေတြရဲ႔ ေဖ်ာက္ဖ်က္မရနုိင္တဲ႔ပင္ကုိယ္ စရုိက္ကေလးေတြကိုရုိက္ျပထားတာကေတာ႔ ႏွစ္သက္စရာပါဘဲ။ အိမ္ေထာင္ျပဳခါနီးဆဲဆဲလူက သူလက္ထပ္မယ္႔အမ်ဳိးသမီးကုိ စိတ္တုိင္းမက်ျဖစ္ေနခ်ိန္ သူ႔ရဲ႕ညီအကုိေတြထဲက အိမ္ေထာင္က်ျပီးသားအိမ္ေတြကုိ တစ္လွည္႔စီလုိက္ေနတဲ႔အခါမွာ ေကာငး္တဲ႔စရုိက္ေရာ ဆုိးတဲ႔စရုိက္ေရာျပြမ္းလုိ႔ေနတာကလူ႔စရုိက္ဆုိတာကုိ သူလက္ေတြ႔သိလာရေအာင္ လင္မယား တစ္စုံတြဲစီျခင္းကုိ သဘာ၀က်က် ဟာသေတြနဲ႔ေရာလုိ႔ရုိက္ျပထားတာပါ။ မင္းသမီးေပါငး္စုံနဲ႔တြဲလုိ႔ စရုိက္တစ္ခုျခင္းစီကုိ ပီျပင္ေအာင္ရုိက္ျပနုိင္ခဲ႔တာကလဲအမွန္ပါဘဲ။

ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ႔ က်ေနာ္ျမန္မာကားအၾကည္႔နည္းျပီးနုိင္ငံျခားကားဘဲ အၾကည္႔မ်ားပါေတာ႔တယ္ ။ ေနာက္ပိတ္ရက္မရွိတဲ႔အလုပ္ထဲကို ေရာက္သြားတဲ႔အခါ မွာအရင္ကလုိစိတ္တုိင္းက် ရုပ္ရွင္မၾကည္႔နုိင္ေတာ႔ပါဘူး။ အဲေတာ႔အရင္လုိလဲရုပ္ရွင္ကားလဲတုိငး္မၾကည္႔နုိင္ေတာ႔ပါဘူး။
ေကာငး္တယ္ဆုိတဲ႔ကားေလးေတြေရြးၾကည္႔တာေပါ႔ ။ ေနာက္ပုိင္းတက္လာတဲ႔ ေက်ာ္သူ စုိးသူ ခုိင္ခင္ဦး မုိ႔မုိ႔ ေမဆြိ ရန္ေအာင္ ရဲေအာင္ ေက်ာ္ရဲေအာင္ လြင္မုိး နႏၵာလွဳိင္ ေဒြး စုိးျမတ္သူဇာ လူမင္း စုိးျမတ္နႏၵာ ထြန္းအိျႏၵာဗိုိလ္ ထက္ထက္မိုးဦး တုိ႔ကားေတြကို အမ်ားၾကီးၾကည္႔ခြင္႔မၾကဳံေတာ႔တာလဲအမွန္ပါဘဲ။ မၾကည္႔ျဖစ္ဘူးဆုိတာကေတာ႔ ရုပ္ရွင္ရုံမွာသြားမၾကည္႔ျဖစ္တာကိုေျပာတာပါ။
ဒါေပမယ္႔ ရုပ္ျမင္သံၾကားက ျပန္ျပတာတုိ႔ ဗြီဒီယုိေခြအေနနဲ႔ထြက္တယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ၾကဳိၾကား ၾကဳိၾကား ၾကည္႔ျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္ရုပ္အၾကည္႔က်ဲသြားတဲ႔ၾကားကေန ၾကည္႔ျဖစ္တဲ႔ကားေလးထဲက မွတ္မိေနတာေလးေတြကို ေတာ႔ ျပန္ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။
အဲဒီကားေတြၾကည္႔မိတဲ႔အခါမွာ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအတြက္ ၾကည္႔ရုံတင္မက စိတ္ထဲမွာ ေ၀ဖန္မူ႔ေလးေတြနဲ႔ၾကည္႔မိေတာ႔ ငယ္ကေလာက္ေတာ႔
ၾကည္႔ရတာ အရသာ တယ္မရွိလွတာေတာ႔အမွန္ပါ။

က်ေနာ္သၾကၤန္မုိးကားကုိေတာ႔ တကယ္ကို ၾကည္႔ခ်င္လြန္းအားၾကီးတဲ႔အတြက္သြားၾကည္႔ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေတာင္ ရုပ္ရွင္စျပတဲ႔အခ်ိန္ေလးမွ ကပ္ျပီးေရာက္ပါတယ္။ မနး္ေလးသၾကၤန္အေၾကာင္းျဖစ္ေနတာရယ္ မနး္ေလးျမဳိကို အေျခခံျပီးရုိက္ထားတာရယ္ေၾကာင္႔မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ၾကည္႔ခဲ႔တာပါ။ အခုအခ်ိန္အထိမန္းေလးသၾကၤန္နဲ႔ပါတ္သက္ရင္အေကာင္းဆုံးကားလို႔ေျပာနုိင္ပါတယ္။ အဲဒီကားထဲမွာ က်ေနာ္အၾကဳိက္ဆုံးအခန္း သုံးေလးခန္းေလာက္ ပါ ပါတယ္။
ပထမအခနး္ေလးက ေနေအာင္ ပြဲမွာ စႏၵယားတီးေနတုန္း အရက္ခုိးအေသာက္ လက္က စႏၵယားခလုတ္ေပၚလက္ေထာက္မိတဲ႔အခါ
“ေတာင္”ဆုိတဲ႔စႏၵယားသံေလးထြက္လာတဲ႔အခန္းရယ္၊ဇင္၀ုိင္းကို သၾကၤန္မွာ ကားနဲ႔လုိက္မလည္ရ ဘူးလုိ႔ေနေအာင္ ကတားျမစ္လုိက္တဲ႔အခ်ိန္ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ေလ်ာက္သြား သစ္ပင္ေအာက္စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ထုိ္င္ေနတုန္း ကေလးေတြက ေရလာပက္တဲ႔အခန္းရယ္၊ေနာက္ဆုံးဇာတ္သိမ္းခန္းမွာ သူ႔သားေလး ရဲ႕ အလွျပသၾကၤန္ကားကို လူၾကားထဲကေနတုိးေ၀ွ႔လုိ႔ ၀င္ၾကည္႔ျပီး ေက်နပ္ေနတဲ႔ေနေအာင္ရဲ႕သရုပ္ေဆာင္ပုံေတြေပါ႔ ။ ေနာက္ျပီး ေဘးအကာဘဲရွိ အမုိးအကာမရွိတဲ႔ အတုမရွိေက်ာင္းေတာ္မွာ ေနေအာင္နဲ႔ခင္သန္းႏုစကားေျပာၾကတဲ႔အခန္းေလးကလဲရုိက္ခ်က္ေတြလွပ လြန္းပါတယ္။ က်ေနာ္႔ထုံးစံအတုိငး္မၾကိဳက္တာေျပာရရင္ေတာ႔ သၾကၤန္ကားၾကီးကုိ လွည္႔ပါတ္ကေနၾကတဲ႔အခန္းမွာအဲဒီနားသာေရေတြစိုေနျပီး သိပ္မလွမ္းမကမး္မွာေတာ႔ ေျခာက္သေယာငး္ေနေတာ႔ ဆင္ျပီးရုိက္ထားေနတာကသိပ္သိသာေနတာရယ္ဇာတ္လမ္းအစ ဘုရားမွာပန္းစီးတစ္စီးထဲကိုမင္းသမီးနွစ္ေယာက္အျပိဳင္ကိုင္လုိက္မိတာကို ရုိက္ျပေတာ႔၊မင္းသမီးနွစ္နဲ႔မင္းသားတစ ္ဇာတ္ရွုပ္ေတာ႔မယ္လုိ႔ ၾကိဳျပီး နိမိတ္ျပေပးသလုိပါဘဲ။

ေနာက္က်ေနာ္ၾကည္႔ျပီးစိတ္တုိင္းမက်တဲ႔ကားေလးလဲရွိပါတယ္။ အေတာ္ေလးကို ေငြအကုန္ခံ အပင္ပန္းခံျပီးရုိက္ျပတဲ႔ကားေလးပါ။
“သူ႔ကြ်န္မခံျပီ”ပါဘဲ။ ျမန္မာ႔ေနာက္ဆုံးဘုရင္သီေပါဘုရင္ ပါေတာ္မူတဲ႔အခနး္မွာ ဇာတ္သိမ္းေတာ႔ သူ႔ကြ်န္ျဖစ္သြားတ႔ဲ အေၾကာငး္ေဇာင္းေပးထားသလုိခံစားလုိက္ရပါတယ္။ တကယ္ဆုိရင္သီေပါပါေတာ္မူတာကုိ ပါးပါးေလးျပသူပါေတာ္မူျပီးတဲ႔အခ်ိန္မွ အားလုံးက၀ိုင္းေတာ္လွန္တာမ်ားမ်ားျပ။
အဲဒါဆုိပုိေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ ေနာက္သီေပါမင္းကုိ အဂၤလိပ္က သေဘၤာဆိပ္ကိုေခၚသြားတဲ႔အခန္း ကေတာ႔ ပါေတာ္မူတာနဲ႔မတူဘဲအခုေခတ္အရပ္ထဲမွာအလွဴလွည္႔ေနသလုိပါဘဲ။ အ၀တ္အစားေတြက သစ္လြင္ေတာက္ပလြန္းတယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။
ေကာငး္တာကေတာ႔ အသံဖမ္းစံနစ္ပါဘဲ။ ျမန္မာကားေတြမွာ တစ္ခါမွ မၾကားရဘူးတဲ႔အသံေတြကို ပီပီသသၾကားရတာပါဘဲ။

ဒါေတြအခုမွလာေျပာရသလားလုိ႔ေတာ႔ အျပစ္မတင္ပါနဲ႔ေနာ္ ၾကံဳတုန္းေလးေတာ္ကီပြားၾကည္႔မိတာပါ။
ဆက္ပြားရမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ဆရာျငိမး္ေက်ာ္ရဲ႕ “ေႏွာင္းခဲ႔ျပီေႏြ”ကိုေက်ာ္သူ မုိ႔ုမု႔ိျမင္႔ေအာင္တုိ႔နဲ႔ရုပ္ရွင္အျဖစ္ဖန္တီးပါတယ္။
အဲဒီကားရုိက္မယ္ဆုိေတာ႔ ဒီကားကို ရုိက္တဲ႔အခါအရင္က အခ်က္အလက္ေတြကို ဘယ္လုိရွာတဲ႔အေၾကာင္း၊
ျပကၡဒိန္အေဟာင္းေတြကို ဘယ္လုိျပန္ရွာထားတယ္ သတင္းစာအေဟာငး္ မဂၢဇင္းအေဟာင္းေတြကိုဘယ္လုိျပန္ရွာျပီးထည္႔ထားတယ္ဆုိတာ
အက်ယ္တ၀င္႔ေျပာျပထားပါတယ္။ ထုံးစံအတုိင္းက်ေနာ္ၾကိဳက္တဲ႔ဆရာရဲ႕၀တၱဳကုိရုိက္တာဆုိေတာ႔ သြားၾကည္႔ျဖစ္ပါတယ္။
ေကာင္းပါတယ္ ဒါေပမယ္႔ က်ေနာ္ထုံးစံအတုိင္း အမွားေတြ ေတြ႔သေပါ႔ ။ ႏွစ္ေယာက္သား ခုံတန္းလ်ားေလးေပၚမွာထုိင္ျပီး မင္းသမီးကေနျမက္ပင္ကေလးကို ကို္င္ျပီး ခ်စ္ခြန္းဖြဲ႔ေနတဲ႔အခန္းမွာပါ။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က RASU မန္းေလးတကၠသုိလ္ကို MASU လုိ႔ေခၚခဲ႔ၾကတဲ႔အခ်ိန္ကာလကိုရုိက္ျပထားတာပါ။ ဒါေပမယ္႔ သူတုိ႔ထုိင္ေနတဲ႔ထုိင္ခုံေနာက္က တနး္မွာ တကၠသိုလ္နာမယ္အတုိေကာက္ကုိ ေရးထားတဲ႔အခါမွာ R နဲ႔စရမယ္႔ေနရာမွာ Y နဲ႔စထားတာေလးကို သြားျမင္မိတာပါ။ ေနာက္မင္းသားနဲ႔မင္းသမီး သစ္ပုတ္ပင္အေခါငး္ထဲမွာ အခ်ိဳရည္ဘူးေလးထည္႔ထားခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီးၾကာတဲ႔အခါမွျပန္လာျပီး အဲဒီအခ်ိဳရည္ဘူးေလးကုိ ျပန္ရွာၾကပါတယ္။
အသစ္ကေလးအတုိင္းျပန္ေတြ႔တာက သဘာ၀မက်ပါတာရယ္၊ အခ်ိန္ကာလမတူတဲ႔ရက္ကို ရုိက္ျပေပမယ္႔ မင္းသားေရာ ဇာတ္ရံေတြပါ၀တ္ထားတဲ႔အ၀တ္အစားေတြက အတူတူျဖစ္ေနေတာ႔တစ္ရက္ထဲ မွာရုိက္ထားတယ္ဆုိတာ သိသာတဲ႔အေၾကာင္းေတြေပါ႔။
ဒီအေၾကာင္းေလးကုိေရးျပီး ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္း ေပးစာက႑ကို ပုိ႔လုိက္တာပါလာဘူးပါတယ္။
ကိုယ္ေရးေပးလုိက္တာစာ ပုံနွိပ္စာလုံးေလးနဲ႔ျမင္ဘူးတာ ဒါပထမဆုံးအၾကိမ္ေပါ႔။

ေနာက္ဆုံးက်ေနာ္ရုပ္ရွင္ရုံကိုသြားၾကည္႔တဲ႔ကားကေတာ႔လွ်ဳိ႔၀ွက္ေသာနွင္းပါဘဲ။ က်ေနာ္ႏွစ္သက္တဲ႔ဆရာမ ဂ်ဴးျဖစ္ေနတာရယ္ ေရခဲေတာင္ အလွကို ၾကည္႔ခ်င္တာရယ္ေၾကာင္႔ေပါ႔။ စျပလုိ႔မၾကာခင္မွာဘဲ ထြနး္ထြန္း၀င္းသရုပ္ေဆာင္ရတဲ႔ ပုံစံက မွားေနတယ္ဆုိတာသိလုိက္ရပါတယ္။
၀တၱဳထဲမွာက ထြန္းထြန္း၀င္းက ရွားပါးလိပ္ျပာမ်ဳိးစိတ္မ်ားကို စုေဆာင္းေနတဲ႔ပညာရွင္တစ္ဦး။ သစ္ကိုင္းအစြန္အဖ်ားမွာ ရွိေနတဲ႔လိပ္ျပာေလးကို ယူရင္းမေတာ္တဆေခ်ာ္ၾကသြားတာ။ ဒါကို ညြန္႔၀င္းက မကယ္လုိက္ႏုိင္ဘူး။ ဒါက ၀တၱဳထဲမွာ။
ရုပ္ရွင္ထဲမွာေတာ႔ ေရခဲေတာင္ျမင္တာနဲ႔ ထြန္းထြန္း၀င္းက ကေလးေလးလုိ တေဟးေဟးတဟားဟားနဲ႔ေအာ္ေျပးရင္း
ေခ်ာ္ၾက။ ညြန္႔၀င္းက မကယ္နုိင္လုိက္ဘူး။ ရလဒ္တူေပမယ္႔ ျဖစ္ေစတဲ႔အေၾကာငး္ျခငး္က မတူဘူးျဖစ္သြားပါတယ္။
အဲေတာ႔ ဇာတ္ကိုအရွိန္ျမင္႔ေစမယ္႔ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုက ေပါ႔ေပါ႔တန္တန္ျဖစ္သြားပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခန္းကေတာ႔ ဟန္ေဇာ္ထြန္းက မုဆုိးမအျဖစ္က်န္ခဲ႔တဲ႔သူဆီလာတာ ထြန္းထြနး္၀င္းသုေတသနလုပ္ထားတဲ႔
လိပ္ျပာေလးေတြအေၾကာင္းကုိလုိခ်င္လုိ႔လာတာပါ။ ဒါေပမယ္႔ရုပ္ရွင္ထဲၾကည႔္ရတာေတာ႔ လူကိုလုိခ်င္လုိ႔လာေနသလုိျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒါေလးေတြကအမွားၾကီးလုိ႔မေျပာနုိင္ေပမယ္႔လည္းရုပ္ရွင္အရသာကုိေတာ႔ ေပါ႔သြားေစတာအမွန္ပါဘဲ။

(ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ႔ ရုပ္ရွင္ရုံနဲ႔ ဘ၀ေလးေတြ………………………)
သိပ္မၾကာေသးတဲ႔ ကာလတစ္ခုကလုိ႔ေျပာရင္ရပါတယ္။
နတ္မင္းၾကီးေလးပါး လုိ႔ထင္ပါတယ္ အဲဒီ ျပဇာတ္ဗီြဒီယုိေခြထဲမွာ ျမန္မာရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ေတြဆုိထားတဲ႔ဟာသ သီခ်င္းေလးပါလာပါတယ္။
ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္စိန္ရတုကာလမွာ ညြန္႔၀င္းနဲ႔ခင္သန္းႏုဆုိထားတဲ႔ ျမန္မာ႔ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္ ဆိုတဲ႔သီခ်င္းေလးကို စာသားဖ်က္ဆုိထားၾကတာပါ။
“ျမန္မာ ျမန္မာရုပ္ရွင္ ဘာမွ မစုံလင္ စက္အစုတ္နဲ႔ပင္ရုံေပၚအေရာက္တင္” လုိ႔ဆုိထားၾကတာပါ။ စၾကားၾကားခ်င္းေတာ႔ ရီစရာ။
ဒါေပမယ္႔ေနာက္ဒီ စာသားေလးကို သတိရမိတုိင္းငယ္ငယ္က ၾကည္႔ခဲ႔တဲ႔ရုပ္ရွင္ေတြတင္မကဘူး ရုပ္ရွင္ၾကည္႔ခဲ႔ရပုံေတြနဲ႔
အျမဲတမ္းတုိးေ၀ွ႔စည္ကားေနတဲ႔ ရုပ္ရွင္ရုံေတြ ကိုပါသတိရမိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ ရုပ္ရွင္ရုံမွာလူစည္တယ္ဆုိတာ ေရွးေခတ္က အသင္႔အတင္႔ေလာက္ဘဲလူ၀င္တဲ႔အေနအထား။ ဘာမ်ားကြာသြားသလဲဆုိတာ နုိင္းယွဥ္လုိ႔ျပန္ေတြးၾကည္႔မိပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ငယ္ငယ္က ငယ္ငယ္ကဆုိလုိ႔ 1980 ခုႏွစ္ကာလေလာက္ထိေပါ႔။ နားေထာင္စရာ ေရဒီယုိရွိမယ္ အိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ကက္ဆက္ရွိမယ္။ တစ္ပါတ္တစ္ခါလဲတဲ႔ရုပ္ရွင္ရွိမယ္။ ကထိန္တုိ႔ ဘုရားပြဲတုိ႔ တစ္ခါတစ္ရံမွလုပ္တတ္တဲ႔ ဘာေအာင္ပြဲညာေအာင္ပြဲတုိ႔ရွိမွ ၾကည္႔ရတဲ႔ အျငိမ္႔ တုိ႔ ဇာတ္ တုိ႔ တီး၀ုိင္းတုိ႔ရွိမယ္။ အဲေတာ႔ ရုပ္ရွင္ရုံလူစည္တာ ဘာမွ မဆနး္ဘူးလုိ႔ေျပာရင္ရပါတယ္။
အျငိမ္႔ဇာတ္ကၾကိဳက္လြန္းလုိ႔ပါဆုိရင္ေတာင္မွထပ္ၾကည္႔ဘုိ႔ခဲယဥ္းပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ကေတာ႔ ကားမလဲမျခင္းၾကည္႔လုိ႔ရပါတယ္။
မန္းေလးမွာဆုိရင္ အရင္ကရုပ္ရွင္ရုံေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ 26-27လမ္းၾကား 80-81လမ္းၾကားမွာ ဆုိရင္
ေရႊတုိ္က္ရုံနဲ႔ နုုိင္ငံျခားကားဘဲျပတဲ႔ မစုိးရိမ္ရုံ။ ေရႊတုိက္ရုံက 1964-65ခုေလာက္က ထင္ပါတယ္ ျပဳိက်သြားခဲ႔ပါတယ္။
အခုေတာ႔ရုပ္ရွင္ရုံေနရာက လူေနအိမ္ျဖစ္။ မစုိးရိမ္ကေတာ႔ ရုံပိတ္သြားပါျပီ။ လမ္း80နဲ႔81လမ္းၾကား 27-28ၾကားမွာျမန္မာကားဘဲျပတဲ႔ ေရႊနဂါးရုံရိွမယ္။ အခုေတာ႔ ဂုိေဒါင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကုလားကားနဲ႔ ျမန္မာကားျပတဲ႔ ျမိဳ႔မရွိမယ္။ အခုခ်ိန္မွာသူကေတာ႔ အဆင္႔ျမင္႔ရုပ္ရွင္ရုံေပါ႔။
83နဲ႔31ေဒါင္႔မွာေတာ႔ မ်ဳိးျမင္႔ရုံ။ အခုေတာ႔ အဆင္႔ျမင႔္ရုပ္ရွင္ရုံ။ 84လမ္း 32-33ၾကားမွာေတာ႔ နုိင္ငံျခားကားအျပမ်ားတဲ႔ ေရွးကတည္းက အဆင္႔ျမင္႔ခဲ႔တဲ႔ ၀င္းလုိ္က္ရုံ။ အခုေတာ႔ သူလည္းအဆင္႔ျမင္႔ရုံဘ၀ေျပာငး္။ 84လမ္း34-35ၾကားမွာေတာ႔ ျမန္မာကားဘဲျပတဲ႔ေတာ္၀င္ရုံ။
အခုေတာ႔ ေျမကြက္လပ္ၾကီးဘဲက်န္ပါေတာ႔တယ္။ 35လမ္း အေနာက္ဘက္ မွာေတာ ႔ ေဒး၀န္းရုံ(ရတနာပုံ)
အခုေတာ႔ မျပေတာ႔ဘူးထင္ပါရဲ႕။ 26ဘီလမ္း 86လမ္းမွာေတာ႔ ဆုိင္းတန္း ေနျပည္ေတာ္ရုံ သူကေတာ႔ျပေသးတယ္။
ေျမာက္ျပင္ လမ္း20။ 83လမ္းမွာေတာ႔ ျမဳိ႔လည္ရုံေတြကဆင္းလာတဲ႔ကားေတြကိုျပတဲ႔မ်ဳိးျမင္႔ရုံ။ သူကလဲအခုေတာ႔ မျပေတာ႔ျပန္ဘူး။
နန္းတြင္းမွာေတာ႔တစ္ရုံရွိပါတယ္။ အဲဒါက နနး္တြင္းေနထုိင္သူမ်ားအတြက္ေပါ႔။
အဲေတာ႔ မနး္ေလးတစ္ျမဳိ႔လုံးမွာအခုလက္ရွိျပေနတဲ႔ရုံက ၀င္းလုိက္ ျမဳိ႔မ မ်ဳိးျမင္႔ ေနျပည္ေတာ္ ေလးရုံဘဲရွိပါတယ္။ တုိးတက္လာတဲ႔လူဦးေရနဲ႔စာရင္ ရုပ္ရွင္ရုံအေရအတြက္ကနည္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔ငယ္ငယ္ကလုိ ရုပ္ရွင္ရုံမွာလူေတြျပည္႔က်ပ္ေနေအာင္ တုိးေနၾကတယ္ ရုပ္ရွင္ၾကည္႔ဘုိ႔တန္းစီေနၾကတယ္ဆုိတာမျမင္ရသေလာက္ရွားသြားပါျပီ။

ေနာက္က်ေနာ္တုိ႔ငယ္ငယ္ကရုပ္ရွင္သြားတယ္ဆုိရင္မုန္႔ပါစားရမွေက်နပ္ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ရုံတုိင္းမွာ မုန္႔ေရာင္းတဲ႔ေစ်းတနး္ေတြရွိပါတယ္။
ေျခာက္တီးေျခာက္ခ်က္ အျဖစ္ဖြင္႔တဲ႔ဆုိင္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ မုန္႔ေတြစုံေနေအာင္ထားတာပါ။
ေနၾကာေစ႔ေလွာ္၊ကြာေစ႔ေလွာ္၊ဖရုံေစ႔ေလွာ္။ မစီမာ ဇီးေပါင္းမရမး္ေပါငး္လုိ အခ်ဥ္ထုပ္ရယ္ဒီမိတ္ေတြရွိမယ္၊
ရာသီေပၚ ဇီးသီးအစိမ္းသုတ္ ၊ေဂြသီးသုတ္၊သီးသီးသုတ္၊သရက္သီးအစိမ္းကုိ ငရုတ္ရည္ဆမ္းထားတဲ႔သရက္သီးကင္၊
ပဲစိမး္စားဥ ျဖဴေဖြးေဖြး ၊ဖရဲသီးရဲရဲမွည္႔မွည္႔၊ျမန္မာသခြားခ်ိဳသီးစိတ္ေရႊအုိေရာင္ေလးေတြ။ ေျပာငး္ဖူးျပဳတ္ ကန္စြန္းဥျပဳတ္၊
အုိးၾကီးကိုခြက္နဲ႔တေဒါင္ေဒါင္ေခါက္လုိ႔ေရာင္းတဲ႔ရွာလပါတ္ရည္ စုံေနေအာင္ပါဘဲ။
နုိ႔ေအးတုိ႔ ဖရူတုိတုိ႔ ပင္မွည္႔တုိ႔ ကရင္ေဆာ္ဒါ တုိ႔လုိအေအးပုလင္းေသာက္ခ်င္တယ္ဆုိလဲရုံထဲကို ပုလင္းေပးလုိ္က္ပါတယ္။
ပုလင္းေပါင္ေတာ႔ေပးထားခဲ႔ရသေပါ႔။ ေနာက္အရင္က က်ေနာ္တုိ႔ရုပ္ရွင္သြားတယ္ဆုိရင္ ရုံထဲမ၀င္ခင္ တစ္ခါမုန္႔၀ယ္ပါတယ္။
ရုပ္ရွင္ျပျပီး တစ္၀က္ေလာက္ေနရင္ခဏအနားေပးပါတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ႔ ဟပ္္ဖ္တုိင္း (အခ်ိ္န္တစ္၀က္)ေပါ႔။
အားလုံးအေခၚကေတာ႔ ဟပ္ပဒုိငး္ ေပးတယ္ေပါ႔။ (အရင္ကစက္ေတြက ကာဗြန္ေခ်ာင္းကုိ မီးရွဳိ႔အပူေပးေတာ႔စက္ေအးေအာင္ခဏနား
ရတယ္လုိ႔ၾကားဘူးပါတယ္။ အဲဒီ ဟပ္ပဒုိင္းမွာ လဲ တစ္ခါမုန္႔စားပါတယ္။ အဲေတာ႔လဲ ရုပ္ရွင္ရုံတုိင္းမွာ မုန္႔ေစ်းတန္းၾကီးရွိတာဘာဆန္းမလဲေနာ္။
အဲေတာ႔လဲ ရုပ္ရွင္ရုံမွာမုုန္႔ဆုိင္ဖြင္႔တယ္ဆုိတာလဲ မိသားစုထမင္း၀တဲ႔လုပ္ငန္းတစ္ခုေပါ႔။

ေနာက္ရုပ္ရွင္ရုံဆုိတာ ၀င္ၾကည္႔ဘုိ႔အတြက္ လူအေရအတြက္က ကန္႔သတ္ျပီးသားလုိ႔ေျပာရင္ရင္ပါတယ္။ ခုံေတြက အျပီးစီထားျပီးသားျဖစ္လုိ႔ပါဘဲ။ အဲေတာ႔ ၾကည္႔ခ်င္တဲ႔သူနဲ႔ထုိင္ခုံအေရအတြက္ ၾကည္႔ခ်င္သူကမ်ားတဲ႔အခါမွာ ေမွာင္ခုိဆုိတဲ႔လူတနး္စားတစ္ရပ္ကအလုိလုိေပၚေပါက္လာပါတယ္။ ေမွာင္ခုိဆုိတာေတာင္မွာ ရုပ္ရွင္ရုံက ၀န္ထမ္းနဲ႔ေပါင္းထုတ္တဲ႔ေမွာင္ခုိနဲ႔ အုပ္စုဖြဲ႔လုိ႔ တနး္စီတုိးတဲ႔ေမွာင္ခုိဆုိျပီး ႏွစ္မ်ဳိးခြဲလို႔ရနုိင္ပါေသးတယ္။ အရင္ကေတာ႔ ရုပ္ရွင္ရုံတစ္ရုံမွာ ေမွာင္ခုိဆုိတာ မရွိရင္ အဂၤါမျပည္႔စုံဘူးလုိ႔ေျပာရင္ေတာင္ရပါတယ္။ ကားေကာင္းတယ္ လူၾကိဳက္မ်ားတယ္ဆုိရင္ တန္းစီေနတဲ႔လူတန္းၾကီးလဲအရွည္ၾကီး “လက္မွတ္ရွိတယ္” “လက္မွတ္ရမယ္”ဆိုျပီးလူေတြေနာက္ မသိမသာေရာ သိသိသာသာပါလုိုက္ေမးေနတဲ႔ေမွာင္ခုိေတြရွိမယ္။
ရုပ္ရွင္တစ္ပြဲကျပေနျပီ ေနာက္တစ္ပြဲအတြက္ တန္းစီေနတဲ႔လူေတြကလဲအမ်ားၾကီး။ ဒီလုိလူေတြမ်ားေတာ႔ ေနပူရင္အဆာေျပေသာက္ဘုိ႔ ေရခဲေရသည္ရွိမယ္။ စီးလာတဲ႔စက္ဘီးေတြအပ္ဘုိ႔ စက္ဘီးစတငး္ရွိမယ္။ ေနာက္လက္မွတ္ေစာင္႔ရင္းပ်င္းေနရင္ဖတ္ဘုိ႔ စာအုပ္အငွားဆုိင္ေလးေတြရွိမယ္။ အဲေတာ႔လဲဆူညံစည္ကား လွဳပ္ယွားအသက္၀င္ေနတဲ႔ရုပ္ရွင္ရုံၾကီးေတြလုိ႔ေျပာရင္မမွားပါဘူး။
အခုအခ်ိန္အခါလုိ ရုပ္ရွင္ရုံမွာလူအၾကည္႔နည္းေတာ႔ရုပ္ရွင္ကုိအမွီျပဳလုိ႔အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳေနခဲ႔ရတဲ႔လူတန္းစားေတြကလဲ ၀မ္းနည္းစရာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႔ရပါတယ္။ မုန္႔ဆုိင္ေလးေတြ၊စက္ဘီးအပ္တာကားအပ္တာလက္ခံတဲ႔သူေတြ၊
မေကာင္းဘူးမမွန္ဘူးလုိ႔ေျပာနုိင္ေပမယ္႔လည္း လက္မွတ္ေမွာင္ခုိေရာငး္သူေတြ ေပ်ာက္လုိ႔သြားပါတယ္။ ဒါကေတာ႔ တစ္ဆင္႔ခံလူတနး္စားေပါ႔။
ရုပ္ရွင္ကုိလူအၾကည္႔နည္း အၾကည္႔နည္း ေတာ႔ကားမ်ားမ်ားမရုိက္။ ကားမ်ားမ်ားမရုိက္ေတာ႔ ရုပ္ရွင္ကုိ အမွီျပဳလုိ႔၀မ္းေက်ာငး္ေနရတဲ႔
စက္အဖြဲ႔ေတြ၊ဇာတ္ပုိ႔ဇာတ္ရံေတြလည္း “ခါနာတူတူပုန္းတယ”္လုိ႔ ရီစရာေျပာၾကသလို ထမင္းအုိးေပ်ာက္သြားၾကရွာတယ္လုိ႔
ေျပာရင္ေတာ႔ လြန္မယ္မထင္ပါဘူး။ မင္းသားမင္းသမီးမ်ားကေတာ႔ ပန္းပန္လွ်က္ပါဘဲ။ တကယ္ေတာ႔ လုပ္ငန္းတစ္ခုပ်က္သုဥ္း
သြားတယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီလုပ္ငန္းကုိအမွီျပဳလုိ႔၀မ္းစာရွာစားရတဲ႔သူေတြကအလုပ္လက္မဲ႔ျဖစ္သြားေတာ႔တာပါဘဲ။ ဒါကလဲတုိင္းျပည္နစ္နာတယ္
လုိ႔ေျပာမယ္ဆုိရင္ လဲေျပာလုိ႔ရနုိင္ျပန္ပါတယ္။

(ျမန္မာ႔ ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္………..ဘာေၾကာင္႔လူမ၀င္)
ရုပ္ရွင္ရုံေတြမွာလူအၾကည႔္နည္းေတာ႔ ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္အဆင္႔အတနး္က်ဆင္းျပီဆုိျပီး ၀ုိင္းေအာ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာရုပ္ရွင္အဆင္႔အတန္း
ဘာေၾကာင္႔ က်ဆင္းရတယ္ဆုိတဲ႔အေၾကာင္းရင္းကို နည္းမ်ဳိးစုံေဒါင္႔မ်ဳိးစုံနဲ႔ခ်ဥ္းကပ္လုိ႔သုံးသပ္ၾကပါတယ္။ ပထမဆုံးအက်ယ္ေလာင္ဆုံး
ထြက္လာတဲ႔အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ႔ ကင္မရာေတြ အသုံးျပဳရတဲ႔စက္ပစၥည္းေတြေခတ္ေနာက္က်ေနလုိ႔ မစုံလင္လုိ႔ ေခတ္မွီစက္ကရိယာ
ပစၥည္းေတြမရွိလုိ႔ဆုိတာက အဓိကအခ်က္အျဖစ္ေပၚထြက္လို႔လာပါတယ္။ ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္လုပ္ငန္းဆုိတာစတင္ကတည္းက နုိင္ငံျခားမွာအသုံး
ျပဳေနတဲ႔ ေခတ္မွီတဲ႔စက္ေတြကို အသုံးျပဳခဲ႔ၾကပါသလား ဆုိတဲ႔ေမးခြန္းေလးကိုေတာ႔ေမးၾကည္႔ခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္ေနာ္တုိ႔ရုပ္ရွင္ရုံေတြမွာၾကိတ္
ၾကိတ္တုိးေန ရုံျပည္႔ရုံလွ်ံေနေအာင္ ပရိသတ္က အားေပးခဲ႔ၾကတဲ႔အခ်ိန္တုန္းက ေရာ နုိင္ငံျခားကသုံးေနတဲ႔ ေမာ္ဒယ္ျမင္႔တဲ႔စက္ေတြကို အသုံး
ျပဳနုိင္ခဲ႔ၾကမယ္မထင္ပါဘူး။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ နုိ္္င္ငံျခားကားမွန္သမွ ေဆးေရာင္စုံနဲ႔လာေနတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာင္ျပည္တြင္းျဖစ္ျမန္မာရုပ္ရွင္အျဖဴ
အမဲကားကုိ ၀က္၀က္ကြဲေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔ အားေပးခဲ႔ၾကလုိ႔ပါဘဲ။ စက္ေတြေခတ္မမွီလုိ႔ဆုိရင္ နည္းနည္းေတာ႔ဟုတ္တယ္လုိ႔ေျဖနုိင္ေပမယ္႔လုံး
၀ဥသုံေတာ႔ မွန္မယ္မထင္ပါဘူး။
တစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ႔ သုးံရက္တစ္ကားေလးရက္တစ္ကားနဲ႔ရုိက္ေတာ႔ အရည္အေသြးေတြက်ကုန္တယ္လုိ႔ ဆုိျပန္ပါတယ္။
တစ္ခ်ဳိ႔ၾကေတာ႔လဲကုိရီးယားကားေတြကျမန္မာျပည္ေစ်းကြက္ထဲမွာတြင္က်ယ္ေနတာေၾကာင္႔လုိ႔ ေျပာျပန္သလုိ ခုိးကူးေခြေတြေၾကာင္႔လုိ႔လဲ ဆုိၾကသူေတြရွိျပန္ပါတယ္။ ဘယ္လုိဘဲေျပာေျပာ ရုပ္ရွင္ရုံေတြမွာအရင္ေလာက္၀င္ေငြမေကာင္းတာ လူမ၀င္တာလဲအမွန္တရားပါဘဲ။
တကယ္ေတာ႔သုံးေလးရက္တစ္ကားရုိက္ရတဲ႔အေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ႔ အႏုပညာမပါဘဲ စီးပြားေရးေစ်းကြက္တစ္ခုလုိသတ္မွတ္ျပီးစီးပြားေရး
ဆံဆံလုပ္ကုိင္ၾကတာေၾကာင္႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကိစၥကုိေျပာျပန္ရင္လဲ “ေပါက္ပင္ဘာေၾကာင္႔ကိုင္းရတယ္”ဆိုတာလုိ လုံးလည္ခတ္သြားမွာအမွန္
ပါဘဲ။ ရုပ္ရွင္ကားေတြကုိ အၾကည္႔နည္းေတာ႔ အရွဳံးေပၚ။ အရွုံးေပၚေတာ႔စားရိတ္ကိုတတ္နုိင္သေလာက္နည္းေအာင္လုပ္၊အဲလုိနည္းေအာင္လုပ္
ေတာ႔ ရုပ္ရွင္ကိုအျဖစ္ရုိက္၊အျဖစ္ရုိက္ေတာ႔ လူမၾကဳိက္ ၊လူမၾကဳိက္ေတာ႔ေငြမရ ဂ်ာေအးသူ႔အေမရုိက္ဇာတ္လမ္းခင္းကုန္ပါတယ္။

တကယ္တမး္ရုပ္ရွင္ကုိ လူအၾကည္႔နည္းရတဲ႔အေၾကာင္းရင္းထဲမွာက်ေနာ္တုိ႔တစ္ေတြအခ်ိန္ဆင္းရဲသြားတာကလဲ အဓိကအခ်က္
တစ္ခုထဲမွာပါပါတယ္။ အရင္က ေန၀င္မုိးခ်ဳပ္ထိအလုပ္လုပ္ရတယ္ဆုိတာရွားသလုိ မိသားစုတစ္စုထမင္း၀၀လင္လင္စားအဘုိ႔အတြက္
အိမ္ရွိလူကုန္အလုပ္ထြက္လုိစရာမလုိပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ အားလပ္တဲ႔အခ်ိန္ဆုိတာကုိလဲ ပုိင္ဆုိင္နုိင္ခြင္႔ရွိၾကပါတယ္။ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခန္း
အလုပ္လုပ္ရေတာ႔ ရုပ္ရွင္ကုိ တကူး တက သြားၾကည္႔ဘုိ႔လဲစိတ္မပါေတာ႔ပါဘူး။

ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ႔ “အိမ္ထဲမွာရုပ္ရွင္လာျပတယ္”ဆုိေတာ႔အျပင္သြားၾကည္႔စရာမလုိေတာ႔တာလဲ ပါပါတယ္။ 1983 က်ေနာ္
ရန္ကုန္ကုိေရာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ မန္းေလးကေတာသားေလးအထူးအဆန္းအေနနဲ႔ၾကည္႔ရတာတီဗြီကလာေနတဲ႔ ျမန္မာ႔ရုပ္ျမင္သံၾကား
(MRTV)အစီအစဥ္ကုိၾကည္႔ရတာပါဘဲ။ ေနာက္ေတာ႔လဲ မႏၱေလးကုိလဲ တီဗြီဆုိတာနဲ႔အတူ ႔ တိတ္ေခြထည္႔ၾကည္႔ရတယ္ဆုိတဲ႔
ေအာက္စက္ဆုိတာေလးေရာက္လာေတာ႔ အထူးအဆနး္အေနနဲ႔အားေပးလုိက္ၾကပါတယ္။ အရင္ကမျမင္ဘူးတဲ႔ဆင္ဆာမပါတ႔ဲရုပ္ရွင္
ေတြကုိမန္းေလးျမဳိ႔ေနရာအႏွ႔ံအျပားမွာတုိးတုိးတိတ္တိတ္ၾကည္႔ခြင္႔ရတာပါဘဲ။ အဲဒီဗြီဒီယုိတိတ္ေခြေတြေခတ္စားေတာ႔ မန္းေလးမွာလဲ ေခြငွားဆုိင္လုပ္ငန္းက တစ္ေခတ္ထလာပါတယ္။ ေဟာင္ေကာင္မွာ စကၤာပူမွာ စေလာငး္ကေနျပေနတဲ႔ဇာတ္လမ္းေတြက ေလယာဥ္စီးျပီး ျမန္မာျပည္ကိုေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒါကေတာ႔ မနး္ေလးသူမန္းေလးသားမ်ားရုပ္ရွင္ရုံကိုသြားစရာမလုိဘဲအိမ္မွာတင္ရုပ္ရွင္ၾကည္႔တဲ႔
ေခတ္အစပါဘဲ။ ေနာက္ေတာ႔လဲမန္းေလးကို လည္းျမန္မာ႔ရုပ္ျမင္သံၾကားအစီအစဥ္ေရာက္လာပါတယ္။ ေဟာသူ႔ေနာက္မွာ စေလာင္းဆုိတာက
ဆက္တုိက္လုိုလိုေပၚလာျပန္ပါတယ္။ စေလာင္းမွာက တရုတ္လုိင္းကုလားလုိင္းေဘာလုံးလုိင္းဘာလုိင္းညာလုိင္းအစုံကိုယ္ၾကိဳက္တ
ကိုယ္ေရြးခ်ယ္လုိ႔ၾကည္႔ခြင္႔ရပါတယ္။ အဲလုိစေလာင္းေတြေပၚလာတာကလဲျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္ကုိ ပစ္ပယ္ဘုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းတစ္ခုပါဘဲ။

ေနာက္ပိုငး္ျမန္မာျပည္ရုပ္ျမင္သံၾကားေလာကမွာMRTVတစ္ခုထဲရွိတာကေနျပီးေတာ႔ျမ၀တီဆိုတာအသစ္ထပ္တုိးပါတယ္။ ျမန္မာအသံက ေတာ႔ရုိးရုိးအအ အပ်ဳိၾကိးမမနဲ႔တူျပီးခပ္ေအးေအး ျမ၀တီကေတာ႔ ရဲတင္းသြက္လက္တဲ႔အပ်ဳိမေလးနဲ႔တူပါတယ္။ အဲေတာ႔ျမ၀တီကလႊင္႔ေပးတဲ႔
ဇာတ္လမ္းေတြတင္ဆက္မူ႔ေတြနဲ႔တင္ရုပ္ရွင္ရုံကုိသြားၾကည္႔စရာမလုိေလာက္ေအာင္ျပည္႔စုံလုိ႔လာပါတယ္။ ျမန္မာ႔အသံကလဲေရွးကနာမယ္ၾကီး
ရုပ္ရွင္ေတြျပန္လႊင္႔လုိ႔ေပးတာကလဲ ရုပ္ရွင္ခ်စ္သူမ်ားအတြက္အလြမ္းေျပစရာ။ ျမ၀တီက နုိင္ငံျခားဇာတ္လမ္းတြဲ(တရုတ္ကားေပါ႔)ေတြစျပီး
ျပတဲ႔အခါမွာ ညသတင္းျပီးတာနဲ႔အားလုံးတီဗြီေရွ႔ကုိ မေခၚဘဲေရာက္လာေအာင္တြန္းပုိ႔ေပးနုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာ႔အသံကျပတဲ႔ နုိင္ငံျခားဇာတ္
အေမရိကန္ဇာတ္လမ္းတြဲေတြကလဲစြဲမက္စရာ။ အိမ္ထဲမွာ ရုပ္ရွင္လာျပေနမွေတာ႔ ရုံကုိ တကူးတက သြားမၾကည္႔ေတာ႔တာမထူးဆန္းဘူးေပါ႔။

အျမင္႔ဆုံးထုိးနွက္ခ်က္ကေတာ႔ 2000ခုႏွစ္ေလာက္မွာစပါတယ္။ တရုပ္ျပည္က စီဒီၾကည္ရုံတင္မက ကာရာအုိေကပါဆုိလုိ႔ရတဲ႔စက္ေတြ
ေပၚလာပါတယ္။ အရင္ ေအာက္စက္ေခၚတဲ့တိပ္ေခြေခတ္က စက္ကလဲေစ်းၾကီး တိတ္ေခြကလဲ ၀ယ္ဘုိ႔ေစ်းၾကိး ေတာ႔ငွားဘဲၾကည္႔ရပါတယ္။
ဒီအထဲမွာေခြမူိတက္လုိ႔ ေခြက်ပ္ေနလုိ႔ ဖြင္႔မရတာကလဲ ျပႆနာတစ္ခု။ အခုစီဒီေခတ္မွာေတာ႔ ဒီျပႆနာကင္းပါတယ္။
ေခြ၀ယ္ခ်င္တယ္ဆုိလဲလြယ္ ေစ်းလဲသက္သာ ငွားၾကည္႔ခ်င္တယ္ဆုိလဲရ စီဒီမွအစင္းပါရင္ထစ္တာေလးတစ္ခုပါဘဲ။ ဒါေတာင္၀ယ္ျပီးျပီးခ်င္းဆုိရင္ ဆုိင္မွာေကာင္းတာနဲ႔ျပန္လဲလုိ႔ရပါတယ္။ ဗြီစီဒီဆုိတာကဇာတ္လမ္း
တပုဒ္အတြက္ဆုိရင္နွစ္ခ်ပ္သုံးခ်ပ္မွာဇာတ္လမး္ျပီးပါတယ္။

ေဟာသူ႔ေနာက္မွာ တစ္ေခြထဲနဲ႔ဇာတ္လမ္းျပီးတ႔ဲ ဒီဗြီဒီဆုိတာေပၚလာျပန္ပါတယ္.။
ဒီဗြီဒီေတာင္မွ အရင္တစ္ေခြကို တစ္ခ်ပ္ထဲ႔ရာကေန ေလးငါးခ်ပ္စာထဲ႔လုိ႔ရလာေအာင္နည္းပညာက ေကာငး္လာပါတယ္။ ဒီနည္းပညာနဲ႔အတူ
ဒီဗြီဒီေခြမွာ ျမန္မာစာတန္းထုိးေတြနဲ႔ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္။ အရင္ကတစ္ေခြကုိဇာတ္လမး္တစ္ပုဒ္ထဲေန ဇာတ္လမး္ဆယ့္ေျခာက္ကားေလာက္
ပါတာကို စစျခင္းတစ္ခ်ပ္ကို တစ္ေထာင္ အခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ ဘာကားျဖစ္ျဖစ္အမ်ားအားျဖင္႔တစ္ခ်ပ္ငါးရာ။

ပိုျပီးအရွိန္အဟုန္ျမင္႔သြားတာကေတာ႔ ကုိရီးယားဇာတ္လမ္း အြန္ေစာကစလုိက္တာပါဘဲ။ အဲဒီေဆာင္းဦးရြက္ေၾကြကေနစလုိက္တာည7နာရီ
ထုိးတာနဲ႔လုပ္လက္စအလုပ္ေတြအားလုံးရပ္လုိ႔ လူတန္းစားမေရြး တီဗြီေရွ႔ေမွာက္မွာ ကုိရီးယားကားေတြကုိ ခံစားၾကေတာ႔တာပါဘဲ။
အစကေတာ႔ ဒီဇာတ္လမး္ေတြကိုေစာင္႔ၾကည္႔ရာကေန ဇာတ္ရွိန္ျမင္႔လုိ႔မေအာင္႔နုိင္ေတာ႔တဲ႔အခ်ိန္မွာမွ ဒီဇာတ္လမ္းေတြက ဒီဗြီဒီ
အေနနဲ႔ထြက္လာပါတယ္။ ေစ်းေပါသမွတစ္ေထာင္ဘုိးသုံးခ်ပ္။ ဒီကုိရီးယားကားတင္လားမဟုတ္ပါဘူး။ နုိင္ငံတကာကကားအားလုံးဒီဗြီဒီေခြနဲ႔ ရနုိင္ပါတယ္။ အခုေခတ္ကားလဲရ ေရွးတုန္းက ကားေတြလဲရ ျပင္သစ္ကားလဲရ ဘာသာစကားတတ္စရာမလို ျမန္မာလုိဘာသာျပန္ျပီးသား
(ဘာသာျပန္တာ မွန္မမွန္ေတာ႔ မသိဘူးဗ်ာ)။ က်ေနာ္ေတာင္ဒီလုိအေခြေတြကို၀ယ္ၾကည္႔ပါတယ္။ ရုပ္ရွင္မၾကိဳိ္က္သူအတြက္လက္ေ၀ွ႔ပြဲ၊
ေဘာလုံးပြဲ။ ျဖစ္ရပ္မွန္ဟာသမရုိေသ႔စကား ဟုိကားဒီကား အကုန္လုံးရပါတယ္။
အခုေခတ္မွာရုပ္ရွင္တစ္ခါၾကည္႔ရင္ ဆုိင္ကယ္အပ္ခ မုန္႔စား ရုံ၀င္ခ ေငြတစ္ေထာင္မကုန္ဘဲမရပါဘူး။
ေနာက္သူသတ္မွတ္တဲ႔အခ်ိန္မွာသာသြားၾကည္႔လုိ႔ရတာေနာက္ျပီး ၀င္ၾကည္႔ျပီးမွမၾကဳိ္က္ဘူးဆုိရင္လဲ လုံျခဳံေရးအရျပန္ထြက္လုိ႔မရ
အဲေတာ႔ကုိယ္႔အိမ္မွာကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔အခ်ိန္ၾကည္႔ၾကည္႔လုိ႔မ၀ေသးရင္ထပ္ခါထပ္ခါၾကည္႔။ ကုိယ္႔ၾကည္႔လုိ႔အားရရင္ မိတ္ေဆြေတြကို
ေတာင္ျပန္ငွားလုိ႔ရေသး ေစ်းကလဲတစ္ခ်ပ္အလြန္ဆုံးေပးရမွတစ္ေထာင္။ အပုိင္ရလုိက္တာ။ အဲေတာ႔ ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔ဘုိ႔
စိတ္မ၀င္စားေတာ႔ၾကပါဘူး။ ေစ်းလဲသက္သာ ကိုယ္ၾကည္႔ျပီးတာနဲ႔သူမ်ားေတြကိုျပန္မွ်ေပးနုိင္တဲ႔ ဒီဗီြဒီေခြကိုဘဲလူေတြ စိတ္၀င္စားပါေတာ႔တယ္။ အခုခ်ိန္မွာေတာ႔ ျဂဳိလ္တုစေလာငး္လုိင္းဆုိတာကလဲ ေစ်းေပါမွေပါ။ တစ္သိနး္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးနဲ႔
ကုန္တာနဲစကိုင္းနက္ဆုိတဲ႔အစီအစဥ္ တစ္လမွ လစဥ္ေၾကး 8000-9000 လူတုိင္းတတ္္နုိင္တဲ႔အျပင္အခ်ိန္မ်ားအားလုိ႔ ၾကည္႔နုိင္
တယ္ဆုိရင္ စကိုင္းနက္တပ္ထားရတာ တန္မွတန္ပါဘဲ။ ျမန္မာကား ကိုရီးယားကား အားကစား သီခ်င္းက႑စုံမွစုံပါဘဲ။
ရုပ္ရွင္ရုံကုိသြားၾကည္႔တယ္ဆုိတာ ေငြတစ္ေထာင္္ႏွစ္ေထာင္ တစ္ေယာက္ထဲအတြက္ကုန္သြားတာပါ။ ေခြၾကည္႔တယ္ စေလာငး္ၾကည္႔တယ္ဆုိတာကေတာ႔ ေငြနည္းနည္းသုံးတာနဲ႔ လူအမ်ားၾကီး ၾကည္႔ခြင္႔ရတယ္ဆုိတဲ႔အခ်က္ကအေလးသာလြန္းေတာ႔
ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႔တယ္ဆုိတာ မရွိသေလာက္ျဖစ္သြားပါတယ္။
ဒီေတာ႔ရုပ္ရွင္ရုံလူမ၀င္တာ မဆနး္ဘူးျဖစ္သြားပါတယ္။

ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္လူအၾကည္႔နည္းတာက ျမန္မာသရုပ္ေဆာင္ေတြ ညံ႔ဖ်င္းလုိ႔ ဆုိတာတစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ေတာ႔ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ေျပာခ်င္ပါတယ္။
အဲေတာ႔ျမန္မာကားေတြ သရုပ္ေဆာင္တာကေကာ တကယ္ေကာင္းပါသလားဆုိတဲ႔ေမးခြန္းျပန္ေမးလာရင္ေတာ႔ သိပ္ မေကာင္းဘူးလုိ႔ေျပာ
ရမွာကလဲ အမွန္ပါဘဲ။ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးုဆုိတဲ႔စကားလုံးေအာက္မွာ အႏုပညာဆုိတာကိုေဘးအသာထား ရုပ္ရွင္တစ္ကားကုိအသက္သာ
ဆုံးေသာစားရိတ္ေတြနဲ႔ုျပီးေအာင္ထုတ္လုပ္လာၾကတဲ႔ေခတ္မွာ ျပီးစလြယ္ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ကတတ္ဆန္းသရုပ္ေဆာင္မူ႔ အေပါစား ဇာတ္၀င္
စကားလုံး ၾကဳံရာက်ပန္း ေနရာမွာ ေကာင္းတာမေကာင္းတာအပထား ေစ်းအနည္းဆုံးနဲ႔ရုပ္ရွင္တစ္ကားျပီးေအာင္ရုိက္ထားတဲ႔ကားအေရ
အတြက္မ်ားသထက္မ်ားလာပါေတာ႔တယ္။ စရိတ္က်ဥ္းေအာင္လုပ္တဲ႔အခါမွာပထမဆုံး စရိတ္က်ဥ္းေအာင္လုပ္တာကေတာ႔ ဇာတ္၀င္ခန္း
မွာပါတဲ႔အိမ္ပါဘဲ။ ကုမၼဏီရုံးခနး္ဆုိလည္း ဒီေဟာ္တယ္ အိမ္ဆုိလဲဒီေဟာ္တယ္ သူမ်ားအိမ္သြားလည္တဲ႔အခန္းမွာလဲဒီေဟာ္တယ္မွာဘဲ
ရိုက္ၾကပါတယ္။ ဟိုကားမွာလဲ ဒီေဟာ္တယ္ ေနာက္တစ္ကားမွာလဲဒီေဟာ္တယ္ လူဘယ္လုိေျပာင္းရုိက္ရုိက္ ေဟာ္တယ္တံခါးေတြကေျပာင္း
မရေတာ႔ နုိင္ငံျခားသားကမ်ား ျမန္မာဇာတ္ကားကိုၾကည္႔မိရင္ မင္းတုိ႔နုိင္ငံက အိမ္ေတြမွာ တပ္ထားတဲ႔တံခါးက အတူတူေတြခ်ည္ဘဲလားလုိ႔
အေမးခံရရင္ေတာ႔ ဘယ္လုိအေျဖေပးရမယ္ေတာင္မသိပါဘူး။
ပထမအေနနဲ႔စရိတ္က်ဥး္ေအာင္လုပ္တာကေတာ႔ေစ်းကြက္၀င္မင္းသားမင္းသမီးေတြကုိသာေၾကးေကာင္းေကာင္းေပးျပီးငွားေပမယ္႔ ဇာတ္၀င္ခန္းအတြက္လုိအပ္တဲ႔ဇာတ္ပုိ႔ဇာတ္ရံကိုေအာက္ေၾကးေပးအျဖစ္ငွားလုိ႔ငွား မငွားဘဲ ဇာတ္ညြန္းေက်ာ္ရုိက္လုိရုိက္နဲ႔ ျပိးစလြယ္လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။
ေနာက္စားရိတ္က်ဥ္းေအာင္လုပ္တဲ႔နည္းကေတာ႔ မင္းသားမင္းသမီးတုိ႔ရဲ႕ေနာက္ေၾကာင္းျပန္အခန္းေတြငယ္ဘ၀ေတြရုိက္တယ္ဆုိရင္ကေလး
ဇာတ္ေဆာင္ေတြကုိ မငွားေတာ႔ဘဲ အသက္ေလးဆယ္ေလာက္ရွိတဲ႔မင္းသားမင္းသမီးေတြကို မိတ္ကပ္အေဖြးသားလူးျပီးငယ္ေအာင္လုပ္လုိ႔
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြလုိသရုပ္ေဆာင္ခုိင္း ၊မင္းသားဦးေလးေလာက္ရွိတဲ႔နာမယ္ရေနတဲ႔ဟာသ သရုပ္ေဆာင္ေတြကုိ မင္းသား သူငယ္ခ်င္းလုပ္ခုိင္းျပီးမင္းနဲ႔ငါနဲ႔ေျပာေပါေတာေတာသရုပ္ေဆာင္ခုိင္းပါေတာ႔တယ္။ ျမန္မာဇာတ္ကားတုိင္းလုိလုိမွာ
မင္းသားမင္းသမီးမွန္းသိေအာင္ကြာျခားေအာင္ ေပါေၾကာင္ေၾကာင္ေတြလုပ္ျပီး သရုပ္ေဆာင္လုိ႔ျပၾကရတာပါ။ တစ္ခါတစ္ေလ မင္းသားမငး္သမီးက အတည္ေပါက္သရုပ္ေဆာင္ေနခ်ိန္မွာသူငယ္ခ်င္းလုပ္တဲ႔ဇာတ္ရံေတြကမဲ႔ျပရြဲ႔ျပနဲ႔အင္မတန္ကို စိတ္ညစ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ ျပီးအခုေခတ္စားေနတာ သရုပ္ေဆာင္မင္းသားေရာ ဇာတ္ရံေတြပါ မိန္းမလွ်ာပုံစံသရုပ္ေဆာင္ျပၾကတာပါ။ မင္းသားကေတာ႔ မိန္းမအစစ္လုိ ၀တ္သရုပ္ေဆာင္ျပတာေပါ႔။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ႔ ဟာသကားလူၾကဳိက္မ်ားရင္ဟာသ သူရဲကားလူၾကိဳက္မ်ားရင္သူရဲကား ငါးပြက္ရာငါးစာခ်ဆုိတာလုိ လုပ္ၾကေတာ႔ ရုပ္ရွင္အဆင္႔အတန္းနိမ္႔က်လုိ႔လာတာလဲအမွန္ပါဘဲ။ ဒါကေတာ႔ ပညာသည္အျမင္နဲ႔မဟုတ္ဘဲ
အရပ္သားအျမင္နဲ႔ေျပာၾကည္႔တာပါ။ အဲေတာ႔ ျမန္မာကားညံ႔ျပီးကိုရီးယားက ေတြေရာအားလုံးေကာင္းသလားေမးရင္ေတာ႔ မေကာငး္ဘူးဘဲေျဖရမွာအမွန္ပါဘဲ။ ‘ဒီအေၾကာငး္ေတြေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ႔ ေျပာလုိ႔ဆုံးမယ္မထင္ပါဘူး။
တကယ္တမ္းေျပာရမယ္ဆုိရင္ ေတာ႔ ဒီလုိ႔ရုပ္ရွင္လူအၾကည္႔နည္းသြားရတဲ႔အေၾကာင္းရင္းကေတာ႔ အမ်ားၾကီးပါ။

က်ေနာ္အျမင္ေျပာရရင္ေတာ႔ ရုပ္ရွင္ကားတစ္ကားကုိ ရုံမွာသြားၾကည္႔တာနဲ႔အိမ္မွာၾကည္႔တာအရသာျခငး္ကြာလွပါတယ္။
ရုံမွာၾကည္႔တယ္ဆုိတာကအေမွာင္ခ်ထားတဲ႔ ရုံထဲမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲရွိေနသလုိ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းထဲမွာေမ်ာပါလုိ႔
အျပည္႔အ၀ခံစားလုိ႔ရပါတယ္။ အိမ္မွာၾကည္႔တယ္ဆုိတာကေတာ႔ ေဘးနားကလူေတြကလဲရွိ ဆူတဲ႔ကေလးကဆူ ေ၀ဖန္ေလကန္သူကေလေတြကန္ ဖုနး္လာတယ္ဆုိလုိ႔ထ စကားေျပာ နဲ႔အာရုံေနာက္လွပါတယ္။ ဒီအထဲဇာတ္လမး္ကို ထမငး္စားရင္းတန္းလန္းၾကည္႔တဲ႔သူေတာင္ရွိေနပါေသးတယ္။ အဲေတာ႔လဲလူေတြက ရုပ္ရွင္ၾကည္႔တယ္ဆုိတာ ေသခ်ာခံစားလို႔မၾကည္႔ၾကေတာ႔ ဟုိလုိျဖစ္သြားတယ္ ဒီလုိျဖစ္သြားတယ္ဆုိတဲ႔အေပၚယံေလာက္သာ ၾကည္႔ၾကတာပါ။

ခုေခတ္ကေလးမ်ားမွာေတာ႔ခံစားစရာ ကစားစရာ ေတြေပါပါတယ္။
က်နာ္တို႔ငယ္ငယ္ကေတာ႔ အခုေခတ္လုိကစားစရာမေပါေတာ႔ ရွာၾကံလုိ႔ ကေလးအခ်င္းခ်င္းကစားၾကပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ကစားၾကတဲ႔နည္းတနည္းကုိ တစ္ေက်ာ႔ျပန္ေမတၱာဦးစီးလုိ႔ ရုပ္ရွင္ပေဟဠိဖြက္တမ္းကစားျပၾကတာပါ။
က်ေနာ္တုိ႔ငယ္ငယ္ကေတာ႔ စကားလုံးေလးေတြေျပာျပတယ္။
ဥပမာ ျပရရင္ ေနျခည္ျဖာမွေႏြးေသာေၾကာင္႔ လဆုိရင္ “နခဖမ နသက “ခုႏွစ္လုံးဆုိျပီးေျပာလုိက္ပါတယ္။
အဲဒါကို ေဖာ္ေပေတာ႔ဘဲ။ အၾကာၾကီးေနတာေတာင္ေဖာ္လုိ႔မရရင္ သနားသျဖင္႔နည္းနည္းေလးေအာက္လုိင္းေပးပါတယ္။
ေအာင္လြင္ပါတယ္ေပါ႔။ ကစားစရာမရွိေတာ႔လည္းရွာၾကံကစားၾကရတာေပါ႔။
တစ္ခါကေတာ႔ဒီလုိ နာမယ္ဖြက္ရင္း သူငယ္ခ်ငး္ေတြနဲ႔ ကစားရင္းရန္ျဖစ္ၾကရတာေလးကုိ သြားသတိရမိပါတယ္။
က်ေနာ္အဲဒီေန႔က ရုပ္ရွင္ေၾကာ္ျငာစာရြက္ေလးတစ္ရြက္ေကာက္လာပါတယ္။
ကားနာမယ္က သီတာျပဳံး တဲ႔ ဗုိလ္ဗကုိပါတယ္။
အဲဒီည နာမယ္ဖြက္ေတာ႔ က်ေနာ္႔အလွည္႔မွာ သတပ သုံးလုံးလုိ႔ေျပာျပီးဖြက္တာေပါ႔။
ဘယ္သူမွ မသိဘူး ။ စစ္ဗုိလ္မင္းသားပါတယ္ေျပာလဲမသိဘူး။ ေနာက္အားလုံးကပနး္ေပးေတာ႔ အေျဖေပးတာေပါ႔ ဆရာၾကီးေလသံနဲ႔။ အေျဖလဲရေရာ ရန္ေတြျဖစ္ၾကပါေတာ႔တယ္။ မျပေသးတဲ႔ကားကို ဖြက္တာ တရားမ၀င္ဘူူးေပါ႔။
က်ေနာ္ကလဲျပန္ခံျငင္းတာေပါ႔ စျပီးကစားကတဲ ကစည္းကမ္းမွာ ျပျပီးတာ မျပီးတာ ဘယ္သူမွထည္႔မေျပာဘူးေပါ႔။
အဲဒီမယ္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္သူနုိင္ငါနုိင္ရန္ေတြျဖစ္ၾကတာပါဘဲ
အဲလုိရန္ျဖစ္တဲ႔ရလဒ္ကေတာ႔ လူၾကီးေတြသိသြားေတာ႔ အခ်င္းခ်င္းတည္႔ေအာင္မေနရေကာင္းလားဆုိျပီးေဆာ္ပေလာ္တီးခံရတာပါ။
ကဲအခုေခတ္ကေလးေတြေရာ ဒီလုိကစားဘူးၾကပါသလား။
လူဆုိတာေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႔အတိတ္ဆုိတာျပန္ေတြးရင္လြမး္စရာ။
ဒါေၾကာင္႔အခုအခ်ိန္မွာအေျခအေနမေပးလုိ႔ သြားမၾကည္႔ရတဲ႔ရုပ္ရွင္ရုံကုိ လြမး္လုိ႔ စာစီလုိက္ပါတယ္။
ျမန္မာ႔ရုပ္ရွင္ ရုံတင္ရင္လူအျပည္႔၀င္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။
ဆုဆုိတာေတာင္းလုိ႔မရ ကိုယ္တုိင္လုပ္မွလုိ႔ ဆုိထားျပန္ေတာ႔
ျမန္မာရုပ္ရွင္ ကိုျပန္အသက္သြင္းဘုိ႔ကေတာ႔ ……………………………………………

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး
(22-9-2011)

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။