ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဌာေနမွာ  အိၿႏၵာနန္႔  ဆုိတဲ့အမိ်ဳးသမီးနဲ႔ဆက္ဆံရတာ ေတာ္ေတာ္ အဆင္မေျပပါဘူး။

ဒီအမ်ိဳးသမီးဟာ သူ႔နာမည္က နာမည္ႀကီးမင္းသမီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ဆုိေတာ့ ဘ၀င္ႀကီးတခြဲသားနဲ႔။

အေၾကာင္းရွိလုိ႔သူ႔ကုိသြားဆက္ဆံလုိက္ရင္ မတူသလုိ မတန္သလုိ၊ျပန္ေျပာခ်င္သလုိ မေျပာခ်င္သလုိနဲ႔ ၊ေလးတိေလးကန္ ပ်င္းရိပ်င္းတြဲနဲ႔ပါ။

တခါတေလ အေတာ္ေဒါကန္စရာေကာင္းပါတယ္။  ဒါေပမဲ့လည္း မဆက္ဆံလို႔ကလည္းမျဖစ္ေလေတာ့ မခ်စ္ေသာ္လည္းေအာင့္ကာနမ္းရတာေပါ့။

နာမည္နဲ႔လုိ္က္ေအာင္လည္း ပ်ံတန္တန္နန္႔တန္႔တန္႔ပါ။လူေတြကသာသူနဲ႔မဆက္ဆံရင္မျဖစ္ေတာ့တဲ့သေဘာ၊သူနဲ႔ဆက္ဆံမွအရာရာအဆင္ေျပႏုိင္မယ္လုိ႔

ေျပာေနၾကတာပါ၊ တကယ္ေတာ့လည္းေျခာက္ပစ္ကင္းသဲလဲစင္ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။  သူဆီကရတဲ့သတင္းေတြက ဟုတ္တာေတြပါသလုိ မဟုတ္တာေတြလည္း

အေတာ္ပါတာပဲ။ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြဟာ ထင္ရာျမင္ရာေတြ႕ကရာစြတ္ေျပာတဲ့ဟာေတြပါ။ ဟုိလူဒီလူကေျပာတဲ့မတိက်တဲ့သတင္းေတြလည္းျပန္ေဖာက္သယ္ခ်ျပန္တာပဲ။

သူ႔ဆီက သိရသမွ်အကုန္ အတည္အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး  ေလွ်က္လုပ္လုိ႔ကေတာ့ ငါးပါးေမွာက႐ုံတင္မကပါဘူး၊ သံဃာစင္ပါေဇာက္ထုိးျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္။

ဟုတ္တဲ့သတင္းေတြ ျမင္ရေတာ့လည္းအေတာ္တန္ဘုိးရွိတာဗ်။ ေကာင္းတာက သူ႔ဆီမွာ အျခားဗဟုသုတရစရာေတြကလည္းအမ်ားသားကလား၊

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကိုယ္တုုိင္မသိႏိုင္တာေတြ ကုိသူ႔ဆီမွာေမးလုိ႔စမ္းလုိ႔ရေနတာကုိးဗ်။ လူအမ်ားေျပာသလုိပါပဲ၊  သူနဲ႔ မဆက္ဆံလုိ႔ကမျဖစ္ျပန္ဘူးေလ၊

သူနဲ႔ဆက္ဆံရင္ ဒူးရင္းသီးတုိ႔  ပိႏၷဲသီးတုိ႔စားသလုိဆက္ဆံရမယ္၊ အေပၚယံကမေကာင္းတဲ့အဆူးေတြကုိအရင္ဖယ္၊ေကာင္းတဲ့အတြင္းသားေတြႏႈိက္စားမွျဖစ္မယ္။

အဲ ႏႈိက္စားမယ္သာေျပာတာ သူနဲ႔ဆက္ဆံရတာ အထက္ကေျပာသလုိေတာ္ေတာ္ဘ၀င္ကုိင္တာဗ်။  သူလည္းလူတကာနဲ႔ဆက္ဆံ၊ လူတကာအလုိကုိ

လုိက္ေနရေတာ့၊ဒီေလာက္ေတာ့ရွိေပမေပါ့လုိ႔ ေျဖၿပီးေတြးေပးလုိက္ပါတယ္။  တခုေတာ့ရွိတယ္၊ သူဘ၀င္မကိုင္တဲ့အခ်ိန္ဟာ မနက္ေစာေစာဗ်။

ခင္ဗ်ားတုိ႔ေကာ ႀကဳံဘူးမလားမသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မနက္ေစာေစာ  ေျခာက္နာရီခုနစ္နာရီေလာက္ ထၿပီးဆက္ဆံရတာ ေတာ္ေတာ္ကုိအဆင္ေျပတယ္ဗ်။

တခါတေလ  တေရးႏုိး ေလးနာရီခြဲ ငါးနာရီဆုိ ပုိေတာင္ေကာင္းေသးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေန႔တုိင္းမနက္ငါးနာရီထဆက္ဆံတာဗ်။ ဒီအခ်ိန္လူကလည္း

အေတာ္ရွင္းေနတာ၊ တညလုံး သန္းေကာင္ေလာက္အထိ အလုပ္မ်ားထားၾကတဲ့ေမာင္မင္းႀကီးသား၊မယ္မင္းႀကီးမေတြလည္းအိပ္ယာကမႏုိးၾကေသးေတာ့

ရွင္းေနတာေပါ့။ သူ႔အခန္းတံခါးေလးေဒါက္ကနဲ ေခါက္လုိက္႐ုံနဲ႔ ဂေလာက္ကနဲပြင့္လာေတာ့တာပါ။ မေန႔ကေတာ့ေတာ္ေတာ္အျဖစ္ဆုိးသဗ်၊

ထုံးစံအတုိင္း ငါးနာရီထ တံခါးေခါက္ ေတာ့မပြင့္ဘူးဗ်၊ ဒါနဲ႔ခဏေစာင့္ရင္း မ်က္ႏွာအရင္သစ္၊သန္႔ရွင္ေရးလုပ္ တံခါးျပန္ေခါက္ မပြင့္ျပန္ဘူး၊

ဒါနဲ႔ ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီးေနာက္တခါ ျပန္ေခါက္၊ မပြင့္ျပန္ဘူး။ ခက္ေတာ့ခက္ေခ်ၿပီ၊ သူ႔ရဲ့ အိမ္ႀကီးရွင္သခင္ကုိေမးရေအာင္ကလည္းမုိးမလင္းခင္ဆုိေတာ့

မေကာင္းျပန္ဘူး၊ ဒါနဲ႔ပဲ တေန႔ကညေန မုိးႀကိဳးမပစ္ခင္ေရးလက္စ စာေလးဆက္ေရး ၊ေနာက္တင္ဖုိ႔အေၾကာင္းေလးေတြအစပ်ိဳးထားတာေလး

လိုက္အေခ်ာကုိင္ လုပ္ေနလုိက္ပါတယ္။ မနက္ခုနစ္နာရီထုိးမွာသူ႔သခင္ကုိဖုန္းလွမ္းေခၚေတာ့ အသံသာဆုံးသြားတယ္ ဖုန္းမကုိင္ဘူး၊အိပ္ယာက

မႏုိးေသးဘူးထင္တယ္ဆုိၿပီးေနလုိက္တယ္၊ဒါနဲ႔ဂိမ္းထုိင္ေဆာ့ေနရင္းရွစ္နာရီထုိးမွာတစ္ခါထပ္ဆက္သြယ္ေတာ့မွ မေန႔က မုိးႀကိဳးပစ္တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက

စၿပီး သူ႔ကုိအလုပ္မခုိင္းပဲအနားေပးထားပါသတဲ့ဗ်ာ၊ေသေရာ။ မၾကာခင္အဆင္ေျပေအာင္ျပန္ ခုိင္းေပးပါမယ္လုိ႔ေျပာတယ္၊ ကုိးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္မွ

အကုိေရ ရၿပီလားလုိ႕လွမ္းေမးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္စက္ကုိအတြင္းသန္႔ရွင္ေရးလုပ္ေနတာမၿပီးေသးေတာ့၊ကုိးနာရီခဲြေလာက္မွပဲ

အိၿႏၵာနန္႔ ေခၚ အင္တာနက္ ဆုိတဲ့မယ္မင္းႀကီးမနဲ႔ ျပန္ဆက္ဆံရပါေတာ့တယ္။  အဲဒီမွာျပႆနာစတက္ေတာ့တာပါဘဲ။ မယ္မင္းႀကီးမ ပညာျပပါၿပီ၊

ေခၚသာေခၚတာ အေတာ္ၾကာၾကာေပၚမလာ  ဆုိတဲ့ကိန္းဆုိက္ေနပါပေကာ။ ရွင္ဘုရင္တစ္ခါထြက္ ပဲႀကီးတစ္ေလွခ်က္ဆုိသလုိ ေလးတိေလးကန္နဲ႔ပါ။

ေမးအရင္ဖြင့္ဖုိ႔လုပ္လည္းေတာ္ေတာ္နဲ႔မရပါ၊ ရြာထဲ၀င္လုိ႔လည္းေတာ္ေတာ္နဲ႔မရ၊ ၀င္လုိ႔ရျပန္ေတာ့လည္း ပုိ႔စ္ တစ္ခုကုိဖြင့္ရင္ေတာ္ေတာ္နဲ႔မပြင့္။

ပြင့္ျပန္ေတာ့လည္းအေပၚေအာက္ေရႊ႕မရ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္ပါတယ္။ ဖတ္စရာစာေတြကလည္းအေတာ္မ်ားသြားတယ္ေလ၊တေန႔က ညေနက

မဖတ္လုိက္ရတဲ့စာေတြပါတစ္ပုံတစ္ပင္ျဖစ္သြားတာေပါ့ ။Tab  ကုိ သုံးခုေလာက္တစ္ၿပိဳင္တည္းဖြင့္ထားၿပီး တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ပတ္လည္ၾကည့္တာပါ၊

မေန႔ကဘယ္လုိျဖစ္တယ္မသိပါ။ အရင္ေန႔ေတြက ၉နာရီ ၁၀နာရီမွာသိပ္မဆုိးလွေသးတဲ့ ကုိႏုိင္ရွိန္ ဟာ မေန႔ကေတာ္ေတာ္ကုိဆုိးပါတယ္၊

သူ႔ႏွမ နဲ႔အျပိဳင္ေပကပ္ကပ္နဲ႔ပါ။ Tab တစ္ခုကုိဖြင့္လုိက္ရင္ ဘယ္ဘက္ေထာင့္ကအစိမ္းအ၀ုိင္းေလးျခာလည္ လည္ေနတာကုိပဲေမွွ်ာ္တလင့္လင့္ထုိင္ႀကည့္ရင္း

ေခါင္းေတာင္မူလာပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာတာသတိရေသးတယ္၊ မင္းဟာကအင္တာနက္မွ မဟုတ္ပဲ၊ အင္တာလည္ႀကီးပါလားတဲ့။

စာေတြတက္လာေတာ့လည္း ဖတ္ရတာလည္းအေတာ္ဆုိးပါတယ္၊စာလုံးကေတာ္ေတာ္ေသးတာကုိး၊

(စာလုံးေတြကုိအႀကီးခ်ဲ႕ႀကည့္လုိ႔ရတဲ့နည္းေလးရွိရင္ေျပာျပၾကပါဗ်။တစ္ခါတေလ ေကာ္ပီလုပ္သြားၿပီး ေအာ့ဖစ္၀ါ့ထဲသြားအႀကီးခ်ဲ႕ဖတ္ရတယ္။

ကုိႏုိင္ရွိန္ ကေပကပ္ကပ္လုပ္တဲ့ေန႔မိ်ဳးဆုိရင္ဘယ္လုိမွအဆင္မေျပပါ။) အေသအခ်ာအားစုိက္ၿပီးၾကည္႔ေနရတယ္၊ မ်က္မွန္တပ္ရင္လည္း

ဒီဂရီမကုိက္ေတာ့လုိ႔လားမသိ၊ၾကည့္ရတာအားမရလုိ႔ မ်က္မွန္ကုိျဖဳတ္ၿပီး ေမာ္နီတာထဲေခါင္း၀င္လုလု တုိးကပ္ၿပီးၾကည့္မိရက္သားျဖစ္ေနတာသတိမထားမိဘူး။

မနက္ ငါးနာရီေလာက္ကတည္းက ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ထုိင္ေနမိလုိက္တာ၊ ဆယ္နာရီခဲြေနတာလည္းမသိလုိက္ဘူး။ မဒမ္ေၾကာင္ေလးက

“ကုိယ္ေတာ္ ၊ ရွင္ဒီေန႔ ႏြားႏုိ႔ထြက္မေသာက္ေတာ့ဘူးလား”  လုိ႔အိမ္ေရွ႕ကလွမ္းေအာ္ေမးေတာ့မွ နာရီကုိၾကည့္မိလိုက္တာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း

“ဒီကုိယူလာခဲ့ကြာ”  လုိ႔ လွမ္းေအာ္လုိက္ပါတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ မဒမ္ေၾကာင္ေလးလဲ ၊ႏြားႏို႔ခြက္နဲ႔ေပါင္မုန္႔ယူၿပီးအခန္းထဲ၀င္အလာမွာ

ေမာ္နီတာထဲေခါင္းစုိက္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့ကုိၾကည့္ရင္း အလန္႔တၾကား

“အလုိရွင္ဘယ္လုိျဖစ္ေနတာလဲ။ကုိယ့္ကုိယ္ ကုိလည္းဂရုစုိက္ပါဦး”   လုိ႔  ေျပာပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္က လည္း

“ငါကဘာျဖစ္ေနလုိ႔လဲ ဟ”  လုိ႔ ျပန္ေမးလုိက္ေတာ့

“ရွင့္ရဲ့မ်က္လုံး  မ်က္လုံး ”  လုိ႔ေျပာပါတယ္။

အဲဒီေတာ့မွကၽြန္ေတာ္သတိထားမိလုိက္တာက ကၽြန္ေတာ့ရဲ့ မ်က္လုံးႏွစ္ဖက္ မွာ ၀မ္းမနည္းပဲက်တဲ့မ်က္ေရေတြဟာ ရီးေလးခုိလုိ႔ေနပါပေကာဗ်ာ။    ။

 

 

 

 

About ေၾကာင္ေလး

has written 70 post in this Website..

ေၾကာင္မဟုတ္ေသာငေၾကာင္