“ကိုိေပါက္လမ္းသလားေနသည္ အပိုင္း(12-A)”
(ျမဳိ႔အ၀င္ရူ႔ခင္း)

ေနာက္ေန႔ေန႔လည္ခင္းမွာ ေအးသာယာဘက္ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႔သြားခဲ႔ပါတယ္။
လုိင္းကားနဲ႔လုိက္သြားတယ္ဆုိေတာ႔ ဓါတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔ အခြင္႔မသာပါဘူး။

မတ္တတ္ရပ္လုိက္ရေတာ႔ျပဴတင္းေပါက္ကေနေခါင္းျပဴၾကည္႔ရတာေလာက္နဲ႔ဘဲေက်နပ္ရပါတယ္။
အဆင္းလမ္းအလယ္ေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ေရက်သံေတြၾကားရပါတယ္။

မုိးတြင္းဆုိေတာ႔ ေခ်ာင္းကေရစီးသန္ေတာ႔ ေတာင္ေအာက္ကုိဆင္းတဲ႔ေရသံေတြကိုၾကားရတာပါ။

ေရက်သံၾကားရတဲ႔ေနရာေလးပါ အေပၚေရတံခြန္ကေရေတြက ဒီကိုေရာက္လာပါတယ္တဲ႔


ေတာင္အဆင္းလမ္းကေတာ႔ စိမး္စိမ္းစုိစုိ နဲ႔သာယာလွပါတယ္။

သဘာ၀ ပန္းဆုိငး္ တြဲ စိမး္စိမ္းေလး


လွပစိမ္းစုိတဲ႔ အပင္ေလးေတြကိုျမင္ရတာ ရင္ထဲမွာေအးျမ

တြဲလြဲဆြဲထားတဲ႔ ေတာင္အဆငး္လမ္းက ႏြယ္ပင္ေလးေတြ


တစ္ခါတစ္ေလေခါင္းေလးငံု႔ၾကည္႔တဲ႔အခါ ဟုိးအေ၀းမွာ အိမ္ကေလးေတြကိုျမင္ေနရပါတယ္။

ဒါနဲ႔ဘဲ မိတ္ေဆြေစာင္႔ေနတယ္ဆုိတဲ႔ေအးသာယာ ကလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေရာက္ေတာ႔ သူနဲ႔ေတြ႔။
သူ႔အိမ္မလုိက္ေတာ႔ဘဲအလုပ္ကိစၥကုိ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာတင္ျပီးျပတ္ေအာင္ေျပာျပီး လုိင္းကားစီးလုိ႔ျပန္လာခဲ႔ပါတယ္။

ေတာင္ၾကီးျမဳိ႔အ၀င္ မုဒ္ဦး


ျမဳိ႔အ၀င္နုတ္ခြန္းဆက္တဲ႔ဆုိ္ငး္ဘုတ္ၾကီးကိုလြန္လာေတာ႔ လမ္းေရွ႔မွာေတာင္အျမင္႔ၾကီးရယ္
ေတာင္ေပၚမွာအိမ္ေတြရယ္ေတြ႔ေနရပါတယ္။
ဒါကေတာ႔ ေတာင္ၾကီးျမဳိ႔ေပါ႔။

ေအးသာယာက ျမင္ရတဲ႔ေတာင္ၾကီးျမဳိ႔


အျပန္လမး္မွာေတာ႔ ထုိင္စရာေနရာ ရပါတယ္။
အဲေတ႔ာ လမ္းတစ္ေလ်ွာက္လုံးကုိ ေငးလာလုိ႔ရသလုိ လွပတဲ႔ျမင္ကြင္းေတြကေပးတဲ႔ၾကည္ႏူးျခင္းရသကိုလဲ
အျပည္႔အ၀ခံစားလုိ႔ရပါတယ္။ေအးသာယာက စပ်စ္ျခံကိုလြန္လာတဲ႔အခါ ေရက်သံေတြၾကားလုိ႔ လမ္းညာဘက္ကို
ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ဟုိေတာင္ေပၚက ေနဆင္းလာတဲ႔ေရတံခြန္ၾကီးတစ္ခုကိုေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔ ဓါတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔လဲအခြင္႔မသာ။
ေရတံခြန္က လမး္ညာဘက္ျခမး္က်ေနာ္ထုိင္က ကားရဲ႔ဘယ္ဘက္ျခမး္ဆုိေတာ႔ ေရတံခြန္ကုိ အေသအခ်ာမျမင္ခဲ႔ရပါဘူး။
စိမး္စုိေနတဲ႔ျမင္ကြင္းကိုေငးေမာေနရင္းနဲ႔ဘဲ ကားေလးက ေတာင္တက္လမ္းကို တအိအိနဲ႔တက္ေနပါတယ္။
လမ္းဘယ္ဘက္ျခမး္ကေတာ႔ အဆင္းလမ္းနဲ႔သစ္ပင္ေတြ ညာဘက္ျခမ္းမွာေတာ႔ စိမ္းစုိေနတဲ႔သစ္ပင္ေတြရယ္
သစ္ပင္မွာမီးဆုိင္းဆြဲထားသလုိတြဲလြဲက်ေနတဲ႔ႏြယ္ပင္ေတြရယ္ေတြ႔ရပါတယ္။
ခဏေနေတာ႔ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႔ထဲကုိ၀င္လာပါတယ္။
သိပ္မၾကာခင္မွာ ပနး္ျခံလုိလုိ ၀င္းၾကီးျမင္ရျပီး သူ႔ေဘးမွာေတာ႔ ႏုတ္ခြန္းဆက္သပါ၏ဆုိင္းဘုတ္။

ျမုိ႔အ၀င္

အေနာက္ျမိဳပါတ္လမ္းမွာကားရပ္ေတာ႔ မုိးဖြဲဖြဲေလးက်ေနပါတယ္။
ဒါနဲ႔ဘဲ တည္းတဲ႔ေနရာျပန္ေရာက္လာပါတယ္။
ျပန္လာကတည္းက စိတ္ထဲမွာေရတံခြန္ကုိ ဓါတ္ပုံရုိက္ခ်င္စိတ္က လႊမး္ေနပါတယ္။
တည္းတဲ႔ေနရာက ကေလးေတြကိုေမးၾကည္႔ေတာ႔ မုိးတြင္းမွာမွ ေတြ႔ရတယ္လုိ႔သိရတဲ႔အျပင္ ေတာင္ၾကီးျမဳိ႔ကေရေတြက
အဲဒီဘက္ကုိဆင္းသြားတာလုိ႔လဲသိရပါတယ္။
ေနာက္ေန႔အလုပ္ကိစၥျပိးေတာ႔ ညေနေလးနာရီေလာက္ရွိပါျပီ။
ေရတံခြန္ကုိသြားဓါတ္ပုံရုိ္က္ခ်င္တာ ကုိယ္မွာစီးစရာယာဥ္ကမရွိ။
ခက္တာက ေတာင္ၾကီးမွာက ဆုိင္ကယ္ ကယ္ရီလဲမရွိ။
အငွားကားေမးေတာ႔ အသြားအျပန္တစ္ေသာငး္ခြဲလုိ႔ေျပာေတာ့၀ါသနာအတြက္ေငြအဲဒီေလာက္လဲမသုံးနုိင္ပါဘူး။
ကေလးေတြကေတာ႔ လုိင္းကားနဲ႔သြားကားေပါတယ္လုိ႔ေျပာပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔သြားမွာျပန္မွာနဲ႔မုိးခ်ဳပ္သြားလုိ႔အျပန္ကားမရွိရင္ဆိုတဲ႔ပူပန္စိတ္ေၾကာင္႔ သြားဘုိ႔စိတ္မရဲ။
အဲေတာ႔လဲ မခ်င္႔မရဲနဲ႔ဘဲ ေနလုိက္ရပါတယ္။
ညေရာက္ေတာ႔ ေကာင္ေလးေတြကို လုိင္းကားဘယ္အခ်ိန္ထြက္လဲလုိ႔ေမးေတာ႔ မနက္ငါးနာရီဆုိ ဆယ္႔ငါးမိနစ္တစ္ကားထြက္တယ္လုိ႔ေျပာပါတယ္.။
ေနာက္ေန႔မနက္ငါးနာရီထုိးေတာ႔ အိပ္ယာထ အေနာက္ျမိဳ႔ပါတ္လမ္းမွာရွိတဲ႔လုိင္းကားဂိတ္ကုိသြားပါတယ္.။
ငါးနာရီဆယ္႔ငါးေလာက္မွာကားစထြက္ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ကားေပၚေရာက္ေတာ႔ “ဘယ္ဆင္းမွာလဲ”လုိ႔ ေမးေတာ႔ အလြယ္တကူဘဲ စပ်စ္ျခံလုိ႔ေျပာျပီး 200တန္ေပးလုိက္ပါတယ္။
ျမဳိ႔အထြက္ေရာက္ေတာ႔ မုိးဖြဲဖြဲေလးက်ေနေတာ႔ မပီမသ သက္တန္႔ကို ျမင္လုိက္ရပါတယ္။
အဲဒီလုိနဲ႔ ကားေပၚမွာေငးေမာလုိက္ေနရင္းေရက်သံလဲၾကားေရာ “ဆင္းမယ္”လုိ႔ေအာ္လုိက္ေတာ႔ စပယ္ယာက
က်ေနာ္ကို ဒီကလူမဟုတ္မွန္းသိလုိနဲ႔တူပါတယ္ “စပ်စ္ျခံမေရာက္ေသးဘူး”လုိ႔ေျပာပါတယ္။က်ေနာ္က “ဆင္းမွာေနာ္”လုိ႔ထပ္ေျပာေတာ႔ မွ”လမး္ေလွ်ာက္မလုိ႔လား”လုိ႔႔ထပ္ေမးျပီး”လူျပတ္တယ္ေနာ္”လုိ႔လဲေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ္ကဓါတ္ပုံရုိက္ခ်င္လုိ႔ပါ”လုိ႔ေျပာရင္းဆင္းေတာ႔ကားေပၚကလူတစ္ခ်ဳိ႔ရဲ႕ အထူးအဆနး္သတၱ၀ါလုိသေဘာထားျပီး
ၾကည္႔လုိက္တဲ႔အၾကည္႔ေလးေတြကိုလက္ေဆာင္ရလုိက္ပါတယ္။

ဆင္းလဲဆင္းေရာ ငွက္သံရယ္ေရက်သံရယ္ ကလြဲလုိ႔ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတဲ႔ သဘာ၀အလွကုိ အားရပါးရခံစား
ရပါေတာ့တယ္။

တိတ္ဆိပ္ ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္း စိန္းလန္း


အဆင္းလမ္းအထက္မွာေတာ႔ စီးမုိးေနတဲ႔ေတာင္။
ေတာင္ေပၚမွာေတာ႔ စိမး္စုိေနတဲ႔သစ္ပင္ေတြ တြဲေလာင္းခုိးစီးေနတဲ႔ႏြယ္ပင္စိမ္းစိမ္းေတြ၊
သူေက်ာေပၚမွာေတာ႔ အတက္လမး္ေဖာက္ထားပါတယ္။

အဆငး္လမး္က ႏြယ္ပင္ဆြဲလဲ


အဆင္းလမ္းအထက္မွာ အတက္လမး္ရွိတယ္ေလ။

အဆငး္လမ္း သာသာယာယာ


ေအာက္ဖက္မွာေတာ႔ သစ္ပင္အုပ္စိမး္စိမ္းေတြ ဟုိအေ၀းမွာေတာေရကန္ၾကီးတစ္ခု၊

အေ၀းမွာေရကန္ေလး


သူ႔ေရွ႔မွာေတာ႔ နီနီရဲရဲေက်ာက္ေဆာင္ၾကီးတစ္ခုကလဲ ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္၊

အေ၀းက ျမင္ကြငး္ အိမ္ကေလးေတြက ေတာင္ေအာက္မွာ

ျမင္သမွ်ကုိ ကင္မရာခလုတ္ တခ်က္ခ်က္နွိပ္ရင္းနဲ႔ လူမအားစိတ္မအား။
လွတယ္လုိ႔ စိတ္ထဲမွာထင္တဲ႔ တစ္ပုံရုိက္လုိက္၊
ေနာက္နည္းနည္းေလးသြားရင္ ျမင္ရတဲ႔ျမင္ကြင္းက ပုိလွတယ္ထင္မိျပန္ေရာ။
အေတာမသတ္နုိင္တဲ႔ေလာဘဆုိတာ ဒါမ်ုိဳးထင္ပါရဲ႕။

ေအာက္ဖက္မွာကေတာ႔ စိမး္ေမွာင္ေနတဲ႔ သစ္ေတာ


တစ္ခါတစ္ရံျဖတ္သြားတဲ႔ကားေပၚကလူမ်ားကေတာ႔ ထီးတစ္လက္ ကင္မရာတစ္လုံးနဲ႔
လူ၀၀ၾကီးတစ္ေယာက္ကုိ အထူးအဆန္းသဖြယ္ေငးေမာလုိ႔သြားၾက။
က်ေနာ္မွာေတာ႔ လွပလြန္းတဲ႔သဘာ၀ေလာက ၾကီးကိုဓါတ္ပုံရုိက္လုိ႔မ၀။

စိမး္စုိျမမုိင္း


အဆင္းလမ္းကိုစီးမုိုးထားတဲ႔ဘယ္ဘက္ျခမး္ကေတာင္ကမၻားယံမွာလဲစိမး္စုိေနတဲ႔အပင္ေတြက လမး္တစ္ေလ်ာက္လုံးအျပည္႔၊။
ပုိျပီးလွပေစတာက အစိမ္းနုေရာင္ႏြယ္ပင္ရွည္ေတြက သစ္ပင္ေတြကေနအရွည္ၾကီးတန္းလန္းက်ေနတာပါဘဲ။

သာသာယာယာ ေတာင္ၾကီးအဆင္းလမ္း


အဲဒါနဲ႔ဘဲေတာင္အဆင္းလမ္းရဲ႕ေအာက္ဖက္ကူိငုံ႔ၾကည္မိေတာ ေခ်ာက္ထဲမွာေတာ႔ ုမုိးေရအ၀ေသာက္ထားတ႔ဲ သစ္ပင္ေတြ
ျခဳံႏြယ္ပင္ေတြက ဖက္ဖူးစိမ္းေရာင္လက္လက္ထေနပါတယ္။

ေအာက္မွာေတာ႔ အ္ိမ္ကေလးေတြနဲ႔


ဟိုးအေ၀းမွာေတာ႔ အိမ္ကေလးေတြအစုစု။

အေ၀းမွာ တိမ္ခုိးေတြက လြမး္ေမာစရာ


ေနာက္နည္းနည္းေလးသြားမိေတာ႔ ေရေတြတေ၀ါေ၀ါက်ေနတဲ႔အသံၾကားရလုိ႔ ငုံ႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ တံတားေအာက္ကျဖတ္သြားတဲ႔ ေတာင္ေပၚကဆင္းလာတဲ႔ေရေခ်ာင္းၾကီးျဖစ္ေနပါတယ္။
အေတာ္ေလးသြားတာေတာင္ ေတာင္ေပၚကိုျပန္တက္တဲ႔လမ္းမေတြ႔ေသးပါဘူး။

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္ အေတြးပါးပါးေလး
(10-10-2011)
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။