၁၀ လပုိင္း ၄ ရက္ေန ့ကေပါ့။ကြ်န္ေတာ့္ေမြးရပ္ေျမမန္ေလးျပန္ဖို ့စကာၤပူကေနေလယာဥ္နဲ ့၇န္ကုန္ကိုတစ္ဆင့္စီးတယ္ဗ်ာ…..။ အဲရန္ကုန္လဲေရာက္ေရာ ကံမ်ားဆိုးခ်င္ေတာ့ျမန္မာက်ပ္ေငြတစ္ျပားမွမရွိေတာ့ဘူး..။ဘယ္သြားလဲရမွန္းလဲမသိ ရန္ကုန္မွာလဲအသိကြ်မ္းမရွိတာမို ့အခက္ခဲေတြ ့ေနတယ္ဗ်ာ။အဲဒီတုန္းလူတစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ့္ကိုၾကည္ ့ေနတယ္ ……….။ျပီးေတာ့လာေမးပါေလေရာ ညီေလးမင္းမွာ ပိုက္ဆံ (ျမန္မာေငြ) မရွိဘူးလား…….။ဟုတ္အကိုမရွိဘူးေတာ့ဘူးဗ်။မင္းဘယ္ကိုျပန္မွာလဲ……။ ကြ်န္ေတာ္မန္းေလးကိုျပန္မွာဗ်။ဟုတ္လား ….။ဒါဆိုေရာ ့ဒီမွာ ၂ေသာင္းယူသြားလိုက္ ………. ။မန္းေလးက …………မွာ ျပန္သြားေပးေပးကြာေနာ္ဟုတ္ျပီလား………။အကိုသြားစရာရွိလို ့သြားေတာ့မယ္ဆိုျပီး ပုိက္ဆံ၂၀၀၀၀ ေပးသြားတယ္ဗ်ာ။ဒါနဲ ့အဆင္ေျပျပီဆိုျပီးကားငွားျပီးကားၾကီးကြင္းကိုသြားတယ္ ……….။ကားၾကီးကြင္းမွမေရာက္ေသးဘူး ကားဆရာက လြယ္အိပ္ေတြအထုပ္ပိုးေတြျပစ္ခ်ျပီ ဒီကားလုိက္စီးလိုက္ပါ။ဆိုျပီးထ႕ြက္ေျပးတယ္ဗ်ာ။ကားခေပးထားတဲ ့ပုိက္ဆံ ၁၀၀၀၀ ကို ျပန္မအမ္းပဲထြက္ေျပးတယ္ဆိုပဲ။သူေတာင္းတာ ၆၀၀၀ဗ်ာ။က်ေနာ္က အကိုၾကီးေပးသြားတဲ ့ပုိက္ဆံက ၅၀၀၀တန္ျဖစ္လို ့အနဳတ္မရွိလို ့၁၀၀၀၀ေပးထားတာကိုမအမ္းပဲလစ္ေျပးတယ္။ စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ဗ်ာေလးစားစရာပဲ ေငြ ေလး ၄၀၀၀ နဲ ့စိတ္ဓာတ္ကိုတန္ဖိုးျဖတ္သြားတာ။စဥ္းစားသားၾကည္ ့ၾကပါေတာ့ဗ်ာ။

About MandalarPheonix

has written 2 post in this Website..