အမတ္မင္းရဲ့ အတုံ႔အလွည့္ရွိခဲ့ရင္  ပုိ႔စ္ထဲမွာ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ရဲ့ ဒုကၡ (ေၾကာင္တစ္ေကာင္ေမြးရတဲ့ဒုကၡ)ဆုိတာေလးေတြ႔လုိ႔ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ဘက္ကေန ခံစားေရးဖြဲ႕ၾကည့္လုိက္တာပါ။

၀ူး…..တီတီ…..တီတီ …..

အိမ္ေရွ႕မွာ ကားတစ္စီးထုိးရပ္သံနဲအတူစူးရွတဲ့ ဟြန္းသံကုိၾကားေတာ့စပ္စပ္စုစုရွိတဲ့ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေရွ႕ဘက္ထြက္သြားၿပီးပုံဏားကြယ္ေလးမွာအသာေလးကပ္ၿပီးေခ်ာင္းၾကည့္လုိက္ပါတယ္။

ကားေပၚကဆင္းလာတဲ့မိသားစုငါးေယာက္ဟာကၽြန္ေတာ့ကုိျမင္ပဲေက်ာ္ၿပီးအိမ္ထဲ၀င္သြားပါတယ္။

“ေညာင္ …ေညာင္ ….ေညာင္”

“ဟယ္ေၾကာင္ေလးေတြ သုံးေကာင္ေတာင္၊ ခ်စ္စရာေလးေတြေတာ့..ႀကီးေမေရ မီးေလးတစ္ေကာင္ယူမယ္၊ မီးေလးကုိတစ္ေကာင္ေပးေနာ္”

 

အေမ့ရင္ခြင္ထဲတုိးေ၀ွ႔ရင္း ႏုိ႔ခ်ဳိေသာက္ေနၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ့ရဲ့ညီေတြညီမေတြကေတာ့ ကုိေတြ႔လုိက္တဲ့အခါ အဲဒီအထဲမွာပါလာတဲ့အသက္ ေလးႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့ကေလးမေလးတစ္ေယာက္ရဲ့အသံစာစာေလးကုိ စၿပီးၾကားလုိက္ရပါတယ္။  ဒီကေလးမေလးဟာ  ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေနတဲ့အိမ္ရွင္ မိန္းမႀကီးရဲ့ ညီမငယ္ကေမြးတဲ့ တူမေလးျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔တေတြက ၿမိဳ႕ထဲမွာေနၾကတာပါ။ သူတုိ႔မိသားစု ဟာသီတင္းကၽြတ္မွာ အမႀကီးကုိလာကန္ေတာ့ၾကတာပါ။

“မီးေလးရယ္ ေၾကာင္ေလးေတြက ငယ္ပါေသးတယ္၊ႏုိ႔မခြဲေသးဘူးေနာက္ႏုိ႔ခြဲေတာ့မွယူေနာ္..”

“ဟင့္အင္း..ဟင့္အင္း  မရဘူး  အခုယူသြားမယ္၊ ႏုိ႔မခြဲေသးရင္ မီးေလးေသာက္တဲ့ ႏြားႏုိ္႔တုိက္ၿပီးေမြးမွာေပါ့”

အိမ္ရွင္မိန္းမႀကီးက အက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္းျပေပမဲ့ အိမ္မွာအငယ္ဆုံးျဖစ္ၿပီး အလုိလုိက္ခံ ထားရဟန္တူတဲ့ ကေလးမေလးကေတာ့၊အတင္းပူဆာေနပါတယ္။

“အုိ….မီးေလးကလဲ ေၾကာင္ကုိဘာလုိ႔ေခၚသြားရမွာလဲ၊ေၾကာင္ခ်ီးေၾကာင္ေသးဆုိတာအရမ္းနံတာ။   ေပ်ာ့ေပ်ာ့နဲ႔နံတဲ့ေၾကာင္ခ်ီးဆုိတာ နင္မၾကားဖူးဘူးလား”

အသက္ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့ မီးေလးရဲ့အကုိကေျပာတာပါ။ သူ႔ရဲ့အသံၾကားေတာ့ အေမက ကၽြန္ေတာ္ေမာင္ႏွမကုိ သားတုိ႔သမီးတုိ႔ၾကားရဲ့လားလူေတြက အေမတုိ႔ေၾကာင္ေတြရဲ့ခ်ီးကုိ အရမ္းနံတယ္ဆုိၿပီးေတာ္ေတာ္ရြံၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ခ်ီးယုိၿပီးရင္ သဲနဲ႔ေသခ်ာလုံေအာင္ျပန္ဖုံးခဲ့ၾက  လုိ႔ဆုံးမပါတယ္။ လူေတြကေတာ့အေမ့ရဲ့စကားကုိဘယ္သိပါ့မလဲ။

“ေအးေလဟုတ္သားပဲ မီးေလးကလဲ ေၾကာင္ကုိႏြားႏုိ႔တုိက္ၿပီးေမြးမယ္တဲ့၊ၿမိဳ႕ထဲမွာက ႏြားႏုိ႔ဆုိတာအရမ္းေဈးႀကီးတာ၊ ထမင္းေလးပဲေကၽြးၿပီးေမြးရင္လည္းရတာပဲဟာ”

အသက္ ၁၅ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့အပ်ိဳေပါက္အရြယ္မီးေလးရဲ့အမကလည္း ၀င္ေျပာပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကုိယ္ခ်င္းမစာၾကတာပါ၊ သူတုိ႔လူေတြကုိအေမ့ႏုိ႔မျပတ္ေသးခင္ခြဲၿပီးႏုိ႔မတုိက္ပဲထားရင္ သူတုိ႔ဘယ္လုိခံစားရမလဲ။

မရဘူးႏုိ႔တုိက္ၿပီးေတာ့ေမြးမွာပဲ တစ္ေကာင္ေတာ့ရေအာင္ယူသြားမယ္၊ မယူရရင္ ေတာ့ အိမ္ကုိျပန္မလုိက္ဘူး၊ ဒါပဲ ဒါပဲ ”

“ဟုတ္ပါတယ္မမရယ္ ကၽြန္မတုိ႔အိမ္မွာ ႏြားႏုိ႔တုိက္ေမြးရင္ ရွင္မွာပါ ၊ ေၾကာင္ဆုိတာႏြားႏုိ႔ ကုိ အရမ္းႀကိဳက္တာ၊ အိမ္ေရာက္လုိ႔ႏြားႏုိ္႔ေသာက္ရရင္ အရမ္းေတာင္ေပ်ာ္ေနဦးမယ္၊ မမတုိ႔ဆီမွာေနရင္ႏြားႏုိ႔ေသာက္ရမွာေတာင္မဟုတ္ဘူး”

ကေလးကုိအရမ္းအလုိလုိက္္တဲ့မီးေလးရဲ့အေမကေျပာတာပါ။ ႏြားႏုိ႔ေသာက္ရရင္ အရမ္းကုိ ေပ်ာ္မွာတဲ့လား၊ အေမ႔ရင္ခြင္ကေနခြဲသြားၿပီး ေသာက္ရမဲ့ႏြားႏုိ႔က အေမ့ရဲ့ႏုိ႔ခ်ဳိထက္မ်ားပုိေကာင္းဦးမွာ တဲ့လား၊ ႏုိ႔မခြဲခင္ကုိယ့္ရဲ့သားသမီးေလးကုိယူသြားတာခံရမဲ့အေမကေကာ ငါ့သားေလး ငါ့သမီးေလး ႏြားႏုိ႔ေသာက္ရတဲ့အိမ္မွာေနရေတာ့မယ္ဆုိၿပီး၀မ္းသာေနမယ္ထင္သလား၊ သူမုိ႔လုိ႔အေမခ်င္းကုိယ္ခ်င္းမစာေျပာရက္တယ္။

“ကဲကဲသမီးရယ္သမီးရယ္ အခုႀကီးေမႀကီးတုိ႔ကုိကန္ေတာ့ၾကရေအာင္၊ ၿပီးေတာ့မွ သမီးႀကိဳက္တဲ့ အေကာင္ေလးေရြးယူသိလား၊လာလာ ကန္ေတာ့ၾကမယ္ မမနဲ႔အကုိႀကီးေခါင္းရင္းမွာထုိင္လုိက္ေလ”

မီးေလးရဲ့အေဖကလာရင္းကိစၥကုိ လုပ္ဖုိ႔ေလာေဆာ္လုိက္ပါတယ္။ အနည္းငယ္ႏြမ္းပါးတဲ့ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အိမ္ရွင္လင္မယားႏွစ္ေယာက္လည္းေခါင္းရင္းမွာဖ်ာခင္းၿပီးထုိင္လုိက္ၾကပါတယ္။ ခ်မ္းသာပုံရတဲ့ မီးေလးတုိ႔မိသားစုကေတာ့ ပါလာတဲ့အ၀တ္အထည္ေတြနဲ႔ စားစရာေတြတပုံႀကီးကုိ ေရွ႕မွာစုပုံၿပီး ကန္ေတာ့ဖုိ႔လုပ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့အေမလည္းသုတ္ကနည္းထၿပီးေနာက္ေဖးကုိထြက္သြားလုိ႔ ႏုိ႕စုိ႔ရင္းတန္းလန္းနဲ႔ကၽြန္ေတာ့ရဲ့ ညီေတြညီမေတြလည္းပက္လက္လန္တဲ့ေကာင္ကလန္၊ ဂၽြမ္းျပန္တဲ့ ေကာင္ကျပန္ၿပီး  အေမ့ရဲ့ေနာက္ကုိေျပးလုိက္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းကန္ေတာ့ေနတဲ့လူေတြေနာက္ကေနအသာေလးေနာက္ေဖးကုိလုိက္သြားပါတယ္။   ေနာက္ေဖးေရာက္ေတာ့အေမက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အားလုံးကုိတစ္ေကာင္ခ်င္းလုိက္ၾကည့္ေနပါတယ္။ အေမ့ရဲ့မ်က္ႏွာဟာေၾကကြဲ ၀မ္းနဲေနတဲ့ပုံဆုိတာကုိ  အႀကီးဆုံးျဖစ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ နားလည္ေနပါတယ္။ သားသမီးေတြထဲက ဘယ္ေကာင္ကုိ ေနာက္ဆုံးျမင္ျခင္းနဲ႕ ျမင္ရမွာလဲဆုိတဲ့အေတြးနဲ႔ လုိက္ၾကည့္ေနတဲ့ အေမ့ရဲ့မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြ၀ဲေနတာေပါ့။ ကၽြႏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဘာစကားတစ္ခြန္းမွလည္းမေျပာႏုိ္င္ေတာ့ပဲလွဲအိပ္လုိက္ပါတယ္။ဘာမွမသိေသးတဲ့ အငယ္ေကာင္ေတြကေတာ့ အေမ႔ရဲ့ႏို႔ကုိ ထပ္ၿပီးေတာ့စုိ႔ေနပါတယ္။

အေမ့ရဲ့ခံစားခ်က္ကုိသိေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေကာင္သာ အေမနဲ႔ထပ္တူ၀မ္းနဲမႈေတြကုိခံစားေနရတာပါ၊ ဒါေပမဲ့ ဘာမွေျဖသိမ့္မေပးတတ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေမ့မ်က္ႏွာကုိၾကည့္လုိက္ရင္းနဲ႔

“ေညာင္….    (အေမ)               လုိ႔ေခၚလုိက္ပါတယ္။အေမကလည္း                                                            ေညာင္……(သား)                       ဆုိတဲ့တခြန္းတည္းပဲျပန္ထူးပါတယ္။

အေမရဲ့ႏႈတ္က  ထြက္လာတဲ့ သား ဆုိတဲ့အသံဟာဆုိ႔နင့္ေၾကကြဲမႈေတြ နဲ႔အတူ ရိႈက္သံေတြ   ေရာစြက္ေနပါေတာ့တယ္။  ခဏအၾကာကန္ေတာ့လုိ႔ၿပီးေတာ့သူတုိ႔ေတြေနာက္ေဖးကုိ ၀င္လာတဲ့အသံၾကားလုိက္ရပါတယ္။  ကၽြန္ေတာ့ေအာက္တစ္ေကာင္က ၀င္လာတဲ့သူေတြကုိ အထိတ္တလန္႔နဲ႔  ေမာ့ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။

 

“ဟယ္ ဟိုဘက္ေဘးမွာႏုိ႔မစုိ႔ပဲေနတဲ့ေရႊ၀ါေရာင္ေလးတစ္ေကာင္ ကုိခုနကမေတြ႔ပါဘူး၊ အခုဘယ္ကေရာက္လာတာလဲမသိဘူး၊ဒီတစ္ေကာင္နဲ႔ဆုိ ေလးေကာင္ေတာင္ေတာ့”

ခပ္လွမ္းလွမ္းေဘးဖက္မွာရပ္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့ကုိျမင္သြားေတာ့မီးေလးကအံ့ၾသဟန္နဲ႔ေျပာလုိက္တာပါ။

“မီးေလးကလဲကြာအရမ္းဆုိးတာပဲ ႏို႔မခြဲေသးပါဘူးဆုိတာေျပာလုိ႔မရဘူး၊ ေၾကာင္ေလးေတြ သနားပါတယ္”

“အုိ အမကလည္း ဒီအရြယ္ဆုိႏြားႏုိ႔တုိက္ေမြးလုိ႔ရေနပါၿပီ။ ကဲသမီးဒီအထဲကႀကိဳက္တဲ့တစ္ေကာင္ကုိ ေရြးေပေတာ့”

“ဟုတ္”

အိမ္ရွင္မိန္းမႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိသနားၿပီး မေပးခ်င္ေသးလုိ႔ေျပာေနေပမဲ့ သူ႕ညီမကုိ လြန္ဆန္နုိင္ပုံမရပါဘူး။  သူတုိ႔အေထာက္အပံ့မွ မကင္းပဲကုိ။ အရမ္းေအးလြန္းတဲ့ အိမ္ရွင္ ေယာက်ားႀကီးကေတာ့     ျဖဴသည္ မဲသည္ ဘာတခြန္းမွ၀င္မေျပာပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေမာင္ႏွမေတြဟာ  ဘယ္သူကံဆုိးသူေမာင္ရွင္ျဖစ္မလဲလုိ႔ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကပါတယ္။

“ဟုိေကာင္ေလးက ေရႊ၀ါေရာင္ေလး အဲဒီအေကာင္ေလးက ႀကီးလဲႀကီးတယ္ အဲဒီအေကာင္ေလးယူမယ္ ေရႊ၀ါေလးေရ ေရႊ၀ါေလးေရ လာ လာ”

“ေရႊ၀ါေရာင္မဟုတ္ပါဘူးမီးေလးရာ အနီဘက္ကုိနဲနဲပါ ပါတယ္ဟာ၊ နင္ကလဲေသခ်ာၾကည့္ပါဦး”

“ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဟာ အ၀ါေရာင္ေလးက ဒီတစ္ေကာင္တည္းပါတာ၊ ဒီေကာင္ေလးပဲယူမယ္”

“ဟုတ္တယ္မီးေလး၊ အဲဒီေကာင္ေလးကအရင္ဆုံးေမြးတာ အႀကီးဆုံးေလးေလ၊ အထီးလဲအထီးေလး၊ အဲဒီေကာင္ေလးပဲယူသြားလုိက္ပါ”

မီးေလးတုိ႔ေမာင္ႏွမ အခီ်အခ်ေျပာေနတုန္း အိမ္ရွင္အေဒၚႀကီးက၀င္ၿပီးေျပာျပတာပါ။ ကံဆုိးသူေမာင္ရွင္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့ညီငယ္ညီမငယ္ေတြကုိယ္စားကၽြန္ေတာ္ပဲအနစ္နာခံလုိက္ပါ့မယ္။အေမနဲ႔ညီညီမေလးေတြကုိခြဲသြားရမဲ့အတြက္ေတာ ့ကၽြန္ေတာ္တကယ္ကုိ၀မ္းနဲေနမိပါတယ္။

“ေညာင္…… (သား….)”

“ေညာင္…..(အေမ…..) ”

ဒီတခါသား…လုိ႔ေခၚလုိက္တဲ့အေမ႔ရဲ့အသံဟာ ငုိသံပါေနသလုိ အေမ…လုိ႔ျပန္ထူးလိုက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့ရဲ့အသံဟာလဲ ငုိသံပါေနပါၿပီ။ ဒါကုိ ေၾကာင္စကားနားမလည္ၾကတဲ့လူေတြကေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ခံစားႏုိင္ၾကပါ့မလဲ။

သားလုိက္သြားရင္လိမ္လိမ္မာမာေနေနာ္၊အေမခုနကေျပာတဲ့ခ်ီးကိစၥကုိလည္းမေမ့နဲ႕

“ဟုတ္ကဲ့”

“အိမ္ရွင္ေတြရဲ့အရိပ္အကဲကုိအၿမဲၾကည့္ေနသိလားသား”

“ဟုတ္ကဲ့”

အေမဟာခြဲခြါသြားေတာ့မဲ့ကၽြန္ေတာ့အတြက္စိတ္မခ်ႏုိင္ပဲသြန္သင္ဆုံးမေနပါတယ္။

“ေၾကာင္ေလးကုိဘယ္လုိသယ္သြားၾကမလဲအေမ”

“ကားပါတာပဲသားရယ္၊ မွန္တင္ၿပီးကားထဲထည့္ေခၚသြားရင္ထြက္မေျပးႏုိင္ပါဘူး”

“ထြက္ေတာ့ မေျပးဘူးေပါ့အေမရဲ့ ေတာ္ၾကာကားမစီးဘူးတဲ့ေၾကာင္က ကားသံၾကားလုိ႔ လန္႔ၿပီးကုတ္ဖဲ့ေနရင္ဘယ္လုိလုပ္မလဲ၊ ေနာက္ၿပီးေၾကာင္ေတြဟာ ေတာ္ယုံတန္ယုံဆုိလမ္းကုိ မွတ္မိၿပီးျပန္ေျပးတတ္တယ္လုိ႔သမီးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာဖူးတယ္”

သားအမိေတြအျပန္အလွန္ေျပာေနတဲ့စကားေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိေစာ္ကားေနသလုိပါ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အိမ္ရွင္မွာကားမရွိေပမဲ့ လမ္းမႀကီးမွာေနတာပါ၊ အိမ္ေရွ႕မွာကားေတြတ၀ီ၀ီနဲ႔ အၿမဲသြားေနတာေတာ့ ကားဆုိတာကၽြန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔မစိမ္းပါဘူး။ ေနာက္ၿပီးကၽြန္ေတာ့ကို မညွာမတာဖမ္းသြားမဲ့ သူတုိ႔က ျပန္ကုတ္မွာေတာ့ေၾကာက္ၾကသား၊ကၽြန္ေတာ္ကဒီေလာက္ ရုိင္းစုိင္းတဲ့ေကာင္မဟုတ္ပါဘူး။ အခြင့္အေရးရရင္ျပန္ေျပးဖုိ႔အတြက္ လမ္းကုိအေသအခ်ာ မွတ္ၿပီးလုိက္ဖို႔စိတ္ကူးထားတာပါ။

“ေအးဟုတ္တယ္၊ ေၾကာင္ေတြက မွတ္ညာဏ္ေကာင္းတယ္ျပန္ေျပးတတ္တယ္….                                  မမနင္တုိ႔အိမ္မွာေခါင္းအုံးစြပ္အေဟာင္းရွိလား၊ ေခါင္းအုံးစြက္ကုိအေပါက္ႏွစ္ေပါက္ေလာက္   ေဖာက္ၿပီးအေပၚကႀကိဳးနဲ႔စုခ်ီထားလုိက္ရင္၊ျပန္လည္းမကုတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊အျပင္ကုိမျမင္ရေတာ့     ျပန္လည္းမေျပးႏုိ္င္ေတာ့ဘူးေပါ့”

အႀကံေကာင္းတဲ့ မီးေလးအေမရဲ့စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့ရဲ့စိတ္ကူးအၾကံေတြဟာ သဲထဲေရသြန္သလုိျဖစ္ရၿပီေပါ့။ မတတ္ႏုိင္ပါဘူးေလ၊ ကံစီမံရာေပါ့၊ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ အေမနဲ႔ညီေလးေတြညီမေလးေတြက္ုိႏႈတ္ဆက္လုိက္ဦးမယ္ေလ။

ေညာင္..ေညာင္..ေညာင္…ေညာင္(အေမ..ညီေလးေတြ…ညီမေလးေတြ.အကုိႀကီးသြားရေတာ့မယ္)

ေညာင္……(သား………)

ဘာမွမသိတဲ့ညီေတြညီမေတြဆီက ဘာတုန္႔ျပန္သံမွမၾကားရေပမဲ့၊ ငုိသံေရာစြက္ေနတဲ့အေမ့ရဲ့ အသံတသံသာထြက္လာပါတယ္။

“ေရႊ၀ါေရလာ..လာ..လာ..”

 

မီးေလးအေမဟာကၽြန္ေတာ့ကုိအသာေလးေပြ႕ၿပီး ေခါင္းအုံးစြပ္ထဲကုိထည့္ဖုိ႕လုပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း  “အေမေရ အေမေရ “လုိ႔ေအာ္ရင္းတခ်က္ရုံးလုိက္ေတာ့အျပင္ကုိက်သြားပါတယ္။

“သား  သားႀကီး  သားႀကီးေရ….” လုိ႔အသဲအသန္ေအာ္ငုိေနတဲ့အေမ့ကုိလွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ အေမ့ရဲ့မ်က္လုံးမွာမ်က္ရည္ေတြေ၀့လည္လုိ႔ေနတာကုိေနာက္ဆုံးျမင္လုိက္ရၿပီးကၽြန္ေတာ္ဟာလည္း အေမွာင္ထဲကုိေရာက္သြားပါတယ္။

ေညာင္း….ေညာင္း….ေညာင္း ေညာင္း….ေညာင္း…   (“အေမ..အေမ…ညီေလး…ညီမေလး..အေမ….”)

 

 

ေညာင္း ..၀ေရာင္း.. ၀င္းေရာင္း  ..၀င္းေရာင္း…၀င္းေအာင္….၀င္းေအာင္….၀င္းေမာင္

(ေၾကာင္ေတြ အလန္႔တၾကားနဲ႔ ေဒါသတႀကီး၀မ္းေခါင္းသံနဲ႔ အာေခါင္ျခစ္ၿပီးေအာ္ရင္အထက္ပါကဲ့သုိ႔

အသံထြက္ပါသည္။စာေရးသူ)

ကၽြန္ေတာ္ဟာအေမွာင္ထဲကေန အသဲအသန္ေအာ္ရင္းနဲ့သူတုိ႔ေပြ႔ၿပီးေခၚေဆာင္သြားရာ ကုိ ပါသြားပါတယ္။

“သား…သား…..သားႀကီး  သား…သားႀကီးေရ ….သား……  ”

“အကုိႀကီး….အကုိႀကီးေရ ..အကုိႀကီးးးးးးးးး”

ဒီတခါ အေမ့ရဲ့အဆက္မျပတ္ေအာ္ဟစ္ငုိသံေတြေၾကာင့္ က်န္တဲ့ ညီငယ္ ညီမငယ္ေတြကလည္း လုိက္ၿပီးငုိယုိေအာ္ဟစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကားစက္ႏႈိးၿပီးေမာင္းထြက္သြားသံနဲ႔အတူ အေမနဲ႔ ညီငယ္ညီမငယ္တုိ႔ရဲ့ငုိသံေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း ေ၀းေ၀းၿပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့တယ္။     ။

 

(ကၽြန္ေတာ့ကုိခ်စ္တဲ့သူရွိသလုိမုန္းတဲ့သူေတြရွိတဲ့အိမ္ႀကီးက လူေတြရဲ့ၾကားထဲမွာ နစၥဓူ၀ ျဖတ္သန္းရင္း ေတြ႕ႀကဳံရတဲ့ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ရဲ့ တကယ့္ ခံစားခ်က္ေတြကို   ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါ့မယ္။      နိဂုံး ကုိ  ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကပါ။)

 

About ေၾကာင္လတ္

ေၾကာင္ လတ္ has written 30 post in this Website..

ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း၊စိတ္ရွင္းရွင္းျဖင့္ ဘ၀ကုိရပ္တည္ေနႏုိင္လုိသူ