ဘာသာရေးဆောင်းပါးများကို ကျွန်တော် ဖတ်ခဲပါသည်။ ဘုန်းကြီးဝတ်ချိန်လောက်သာ ဆရာတော်အချို့၏ ဘာသာရေး စာအုပ်တချို့ ဖတ်ဘူးပါသည်။ ရွာထဲရောက်တော့ ကံငါးပါးအကြောင်း ရေးသည့် ကိုငြိမ်းအေး ၏ ပို့စ်တွေကို သူကြီးက sticky လုပ်ပေးထားပါသဖြင့် ဖတ်ကြည့်ဘူးပါသည်။ ဝင်တော့ မဆွေးနွေးဖြစ်ပါ။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်ပတ်လောက်က မေတ္တာရှင်(ရွှေပြည်သာ) ၏ သင်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီလား စာအုပ်ကို ဖတ်စရာစာအုပ်မရှိ၍ (အမှန်အတိုင်းပြောတာပါ) ဖတ်ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ဇာတ်လမ်းလေးတွေနှင့် စိတ်ဝင်စားအောင် ရေးထားပါသဖြင့် လက်က မချနိုင်ပဲ ဆက်ဖတ် ဖြစ်ပါသည်။ စာမျက်နှာ ၄၅ အရောက်တွင် ပါဏာတိပါတာကံနှင့်ပတ်သက်၍ ကုလားအစ်နှင့် မြန်မာအစ်ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်ပါ စာအချို့ကို ရွာသူရွာသားများ ဖတ်သင့်သည် ထင်ပါသဖြင့် အရင်းအတိုင်း တင်ပြခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော့်အာဘော် လုံးဝမဟုတ်ပါကြောင်း နှင့် ဆွေးနွေးစရာ ရှိပါက ပွင့်လင်းလွတ်လပ်စွာ ဆွေးနွေးနိုင်ကြပါကြောင်း ကြိုတင် ပွင့်လင်းခွင့်ပြုပါခင်ဗျား။

ကုလားအစ်နှင့် မြန်မာအစ်

မုံရွာစန်းမောင်ရေးသားသော “ကြောက်စရာသံသရာ ခရီးသွားများ” စာအုပ်တွင် မုံရွာမြို့မှ နာမည်ကြီးစေတီတစ်ဆူ၏ ဘုရားပွဲတော်ကြီးတွင်ရဟန်းရှင်လူများ ဆယ်ရက်အတွင်း စားသောက်သုံးဆောင်ခဲ့သော အသားများ၏ ပမာဏကို တွက်ပြထား၏။

ဘုရားပွဲတော်ဆယ်ရက်အတွင်း နေ့စဉ် သံဃာနှစ်ရာ ဆွမ်းကပ်ပြီး လူပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်ကို ထမင်းကျွေးသည်။ ထိုသို့ ကျွေးနိုင်ရန် နွားခြောက်ကောင်၊ ဝက် (၆၅) ကောင်၊ ကြက်ထောင့်ငါးရာ ကို စေတီအနီးအနားမှာပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြ သည်။ ထို့ကြောင့် ကုလားတစ်ယောက်က မြန်မာတစ်ယောက်ကို ယခုလို ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

“တို့ … ကုလားအစ်က နွားတစ်မျိုးပဲ သတ်တာ၊ မင်းတို့ မြန်မာအစ်က တိရ စ္ဆာန်မျိုးစုံ သတ်တာ၊ မင်းတို့က ပိုရက်စက်တယ်” ဟူ၏။

ထိုသို့ သတ်ဖြတ်လှူဒါန်းသည့်အတွက် ကုသိုလ်မရဘူးလားဟု မေးခဲ့ပါက ရသည်ဟုဖြေရမည်ပင်။ သို့သော် သတ်ခိုင်းသူ၊ သတ်သူ အားလုံးမှာ အကုသိုလ်လည်း ရကြပေသည်။ ထိုသူများသေလျှင် ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ် နှစ်မျိုးရော ခံစားရသော ဝေမာနိက ပြိတ္တာဘုံသို့ ရောက်ဖို့များ၏။ ကုသိုလ်အတွက် နေ့ဘက်တွင် နတ်စည်းစိမ်ကို ခံစားရ၏။ အကုသိုလ်အတွက် ညဘက်တွင် ငရဲဆင်းရဲကို ခံကြရပေမည်။

ကုသိုလ်ကြီးသက်သက် ရလိုလျှင် ဆိုင်ပေါ်တွင် အသင့်တွေ့ရသော ပံသကူသားကို ဝယ်၍ချက်ကျွေးရမည်။ ပံသကူသားက လိုသလောက်မရလျှင် ရသလောက်ကိုသာဝယ်၍ အသီးအရွက်နှင့် ရောချက်၍ကျွေးရမည်။ ထိုသို့ အသား ထဲ၌ အသီးအရွက် ရောချက်ကျွေးရသည့်အတွက် ကုသိုလ်ကား လျော့မသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် ရ၏။

ကုသိုလ်ပိုရအောင်ဟုဆိုကာ သတ်ဖြတ်ကျွေးမွေးကြမည်ဆိုလျှင် အကုန်အကျ ပိုများသော်လည်း ကုသိုလ်အရ ကား နည်းသွားမည်သာဖြစ်၏။ ကိုယ်တိုင်မသတ်သော်လည်း သားသတ်သမားများကို ကြို၍ သွားမှာသည့်အတွက် အကုသိုလ် အနည်းငယ်ကား ဖြစ်သည်သာ။ ဤဒါနမျိုးသည် သတ္တဝါများကို သွား၍ ထိခိုက်သည့်အတွက် သပ္ပုရိသဒါန မဖြစ်တော့ပေ။

သပ္ပုရိသဒါနဟူသည် – သူတော်ကောင်းတို့ ပြုသောဒါန ဟု ဆိုလိုပေသည်။ ပံသကူသားကို ရသလောက် ဝယ်ချက်လျှင် (သို့မဟုတ်) အသီးအရွက် ကို ဦးစားပေးချက်ကျွေးလျှင် မိမိအလှူအတွက် သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်တော့ ပေ။ သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်အောင် ဒါနပြုခဲ့လျှင် ဖြစ်ရာဘဝတွင် ထိုအလှူရှင်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ရန်သူမျိုးငါးပါး ဖျက်ဆီး၍ မရတော့ပေ။

ပါဏာတိပါတ်၊ သက်သတ်အမှု

ကိုယ်လိုပြုနှင့်၊ ပြုဟုသူက

တိုက်တွန်းကြ၍၊ ပြုရသောသူ

လိုတူသော့အား၊ ဖြစ်နိုင်ငြားလျက်

မတားမြစ်သူ၊ သုံးယောက်လူတွင်

သတ်သူနိရယ၊ ငရဲကျ၏

သူကခေါ်ရာ၊ ပါသူမှာမူ

တိရစာ္ဆန၊ ဖြစ်ထမမှား

လိုတူအားဖြင့်၊ မတားမြစ်သူ

ထိုသူမှာတုံ၊ ပြိတ္တာဘုံဟု

အာရုံဖွင့်လှစ်၊ ထူးအပြစ်ကို၊

စင်စစ်မှန်စွာ၊ ကျမ်း၌လာ၏။

(မာဃဒေဝ – ၁၉၈)

(၁) ကိုယ်တိုင်သတ်သူ ငရဲကျသည်။

(၂) သတ်သူခေါ်ရာ အဖေါ်လိုက်သူ တိရစာ္ဆန်ဘုံ ရောက်မည်။

(၃) သတ်ခြင်းကို အလိုတူသောအားဖြင့် မတားမြစ်သူ ပြိတ္တာဘုံရောက်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။

(မှတ်ချက်) ။             ။ ဒံပေါက်ကျွေးခြင်းသည်လည်း ကြက်များ အသတ်ခံရမည်ကိုသိလျက် မတားမြစ်ရာရောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒံပေါက် မလှူစေလိုပါ။

မေတ္တာရှင် (ရွှေပြည်သာ) ၏ သင်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီလား စာအုပ် (စာမျက်နှာ ၄၅ မှ ၄၈) မှ

ရွာသူရွာသားများ အထက်ပါစာစုကိုဖတ်၍ အသိဉာဏ်တစ်ခု ရရှိမည်ဆိုလျှင် ကျွန်တော် ပြန်ပြောရကျိုးနပ်ပါသည်ခင်ဗျား။

About black chaw

black chaw has written 332 post in this Website..