ေလာကမွာသာမန္မ်က္စိနဲ႔ၾကည့္လို႔မရ မျမင္ႏိုင္တဲ့အရာေတြမ်ားစြာရွိပါတယ္။ ကိုယ္မျမင္ရဘူးဆိုေပမယ့္ မရွိဘူးလို႔ျငင္းလို႔လည္းမရဘူး။ မိုးစက္သိတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္မေလးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ပရေလာကသားေတြကိုျမင္ႏိုင္တဲ့ Third Eye  ရွိတယ္။ သူငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ပံုစံမ်ိဳးစံုေတြ႔ဖူးတယ္တဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕က တိမ္ေတြလိုအျဖဴေရာင္ မီးခိုးေရာင္အရိပ္ေတြပိုမ်ားတယ္ဆိုပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလမ်ားမိုးစက္အခန္းထဲသူ၀င္လာၿပီး တစ္ေနရာကိုစိုက္ၾကည့္လိုက္ရင္ လန္႔လန္႔သြားတယ္ ဘာမ်ားေတြ႔လို႔လဲဆိုၿပီး။ တကယ္ေတာ့မိုးစက္ကသူရဲေဘာေၾကာင္တဲ့အထဲမပါဘူး (ကိုယ့္ဟာကိုယ္သတ္မွတ္ထားတာ :) ) ကိုယ္တိုင္မႀကံဳဖူးရင္ သူမ်ားေျပာတိုင္းလဲသိပ္လက္မခံတတ္ဘူး။ အခုေျပာျပမွာ မိုးစက္ကိုယ္တိုင္ႀကံဳခဲ့တာ ယံုတာမယံုတာေတာ့ စာဖတ္သူမ်ားသေဘာပါ။ ႀကိဳက္သလို ထင္ျမင္ယူဆႏိုင္ပါေၾကာင္း …..

၁၁ႏွစ္သမီးမိုးစက္ ၆တန္းေက်ာင္းသူအရြယ္ကပါ။ ေမေမ့ဘက္ကအမ်ိဳးေတြရွိတဲ့ နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ကို ေမေမနဲ႔မိုးစက္ ၂ေယာက္တည္းသြားလည္ၾကတယ္။ အမ်ိဳးထဲကပဲ ဘုန္းႀကီး၀တ္ေနတဲ့အဖိုးတစ္ေယာက္က မ်က္လံုးခြဲဖို႔ေဆးရုံတက္ရတယ္။ ငယ္ျဖဴဆိုေတာ့ သားသမီးမရွိေတာ့ နီးစပ္ရာအမ်ိဳးေတြကပဲသြားျပဳစုရတာေပါ့။ မိုးစက္အေဒၚ၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္နဲ႔ အဲဒီေဆးရံုကသူနာျပဳဆရာမေလးနဲ႔က သူငယ္ခ်င္းေတြ။ အမ်ိဳးသားလူနာေဆာင္မွာ အမ်ိဳးသမီးေတြညအိပ္ေစာင့္လို႔မရဘူး။ ေန႔ဘက္ပဲေစာင့္ရတယ္  အဲဒီဆရာမေလးက မ်က္လံုးစခြဲထားတဲ့ေန႔က်ေတာ့ ညအိပ္ေစာင့္ခ်င္ရင္ သူတို႔ဆရာမေတြညဂ်ဴတီက်ရင္ အိပ္တဲ့အခန္းမွာအိပ္လို႔ရတယ္ေျပာလို႔ ေစာင့္ခ်င္တယ္ေပါ့ေနာ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအေဒၚကေၾကာက္တတ္တယ္။ ေဆးရုံမွာလည္းလူနာကမ်ားေတာ့ ဆရာမေတြတစ္ညလံုးမအိပ္ရဘူး တစ္ညလံုးလူနာေတြလိုက္ၾကည့္ေနရတာ။ အခန္းထဲမွာသူတစ္ေယာက္တည္းမအိပ္ရဲဘူးတဲ့။ မိုးစက္ကငယ္ငယ္ ဆရာ၀န္အရမ္းျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ ေဆးရုံေတြေဆးခန္းေတြဆိုသိပ္စိတ္၀င္စားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ေမေမ့ကို မိုးစက္အေဖာ္လိုက္သြားမယ္ ဆိုၿပီးခြင့္ေတာင္းတယ္။ ေမေမ့ဆီကခြင့္ျပဳခ်က္ရေတာ့ မိုးစက္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေဆးရံုကိုခ်ီတက္ၾကပါတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ညေန ၅နာရီ ဧည့္ေတြ႕ခ်ိန္မို႔လို႔ ေဆးရုံေတာင္စည္ကားေနပါတယ္။ ၆ နာရီထိုးေတာ့ အမ်ိဳးသားေဆာင္မွာ ဆရာ၀န္နဲ႔သူနာျပဳေတြကလြဲလို႔ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္မွမရွိေတာ့ဘူး။ ၆နာရီမတိုင္ခင္ အဖိုးဘုန္းႀကီးကိုလိုအပ္တာေလး ေတြလုပ္ေပးၿပီး ဆရာမေတြအခန္းကိုသြားၾကပါတယ္။ တာ၀န္က်ဆရာမအခန္းနဲ႔ အဖိုးဘုန္းႀကီးရွိတဲ့အခန္းက L ပံုစံကပ္ရပ္ေထာင့္ခ်ိဳးအခန္းပါ။ ျပတင္းေပါက္ကၾကည့္ရင္ အခန္းထဲကိုအကုန္မျမင္ရေပမယ့္ ေကာ္ရစ္ဒါကိုေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္ရပါတယ္။ အေဒၚလုပ္သူကေတာ့ ရသမွ်ဘုရားစာေတြအကုန္ထိုင္ရြတ္ေနတုန္း မိုးစက္ကေတာ့ အျပင္မထြက္ရလို႔ ျပတင္းေပါက္ကေန ျမင္ရသမွ်အေဆာင္ေတြကို လွမ္းၾကည့္စပ္စုေနပါတယ္။ အဖိုးဘုန္းႀကီးအခန္းဘက္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေကာ္ရစ္ဒါမွာမွီရပ္ၿပီး လူနာခန္းကိုရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္မလို႔ထင္ရတဲ့ မမလွလွေလးတစ္ေယာက္ ကိုေတြ႕လိုက္တယ္။ ေကာ္ရစ္ဒါမွာမီးမထြန္းထားေပမယ့္ သူရပ္ေနတာက အေပါက္၀တည့္တည့္ဆိုေတာ့ အခန္းထဲက မီးေရာင္နဲ႔လင္းလင္းခ်င္းခ်င္းကို ေတြ႔ေနရတာပါ။ အဲဒီတုန္းကေခတ္စားတဲ့ ဆံပင္ကုတ္၀ဲေလးနဲ႔ အကၤ်ီလက္ျပတ္ေလးနဲ႔ အသားကေတာ္ေတာ္ျဖဴတယ္။ အခ်ိန္က ၇ နာရီဆိုေတာ့ လူနာေစာင့္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ သူနာျပဳဆိုရင္ ယူနီေဖာင္း၀တ္ရမယ္။ ဒီေတာ့ဆရာ၀န္ပဲျဖစ္ရမယ္လို႔ ဦးစံရွားလိုေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္တာေပါ့။ မိုးစက္လည္းဆရာ၀န္မေခ်ာေခ်ာေလးကို အေဒၚ့ကိုေခၚျပတယ္ သူနဲ႔ဆိုရြယ္တူေလာက္ပဲရွိမယ္။ အေဒၚကမိုးစက္ျပတဲ့ေနရာကို လွမ္းၾကည့္ၿပီး ဘုရားစာရြတ္ေနတုန္းမေနာက္ရဘူးေလတဲ့။ မိုးစက္လည္းနည္းနည္းေၾကာင္ သြားတာေပါ့။ ဆရာ၀န္မေလးလွလို႔ျပတာကို ေနာက္တယ္ဆိုေတာ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အေဒၚ့ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းဆရာမေလးအခန္းထဲ ၀င္လာပါတယ္။ စပ္စုခ်င္တဲ့မိုးစက္က ဒီညဂ်ဴတီက်တဲ့ဆရာ၀န္မေလးက ေခ်ာတယ္ေနာ္လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ သမီးကဘယ္သူ႔ကိုေျပာတာလဲ ဒီညဂ်ဴတီက်တာ ေဒါက္တာဦးXXX ပါတဲ့ ဆရာ၀န္မမဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဒါဆိုအဲဒီမမကဘယ္သူလဲ.. မိုးစက္လက္ညိႈးထိုးၿပီးေမးလိုက္တဲ႔ဘက္ကို ၾကည့္လိုက္တဲ့ဆရာမေလးက ဘယ္မွာလဲသမီးရဲ႕ အျပင္မွာဘယ္သူမွာမရွိပါဘူးတဲ့ေလ။ ခက္ၿပီ အဲဒီမမရပ္ေနတာ ၁၅မိနစ္ေလာက္ရွိၿပီ သူ႕ပံုစံကိုမိုးစက္လည္းအေသးစိတ္ေျပာျပလိုက္ေတာ့ ဆရာမေလးက မ်က္ႏွာပ်က္သြားၿပီး ျပတင္းေပါက္ကိုပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မိုးစက္ကိုလည္း ဘုရားရွိခိုးၿပီးအိပ္ေတာ့တဲ့။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ေမေမကမိုးစက္ကိုေဆးရုံေပးမသြားေတာ့ဘူး။ ေနာက္မွသိရတာက လြန္ခဲ့တဲ့တစ္လေလာက္က အိမ္ေထာင္က်ကာစ စံုတြဲတစ္တြဲကားေမွာက္ၿပီးဆံုးသြားတယ္၊ အမ်ိဳးသမီးကေနရာမွာပဲ ပြဲခ်င္းၿပီးဆံုးသြားေပမယ့္ အမ်ိဳးသားကေဆးရုံေရာက္မွ ဆံုးသြားတာ၊ အဖိုးဘုန္းႀကီးတက္ခဲ့တဲ့ ကုတင္ေပၚမွာထားခဲ့တယ္ ၿပီးေတာ့အဲဒီအမ်ိဳးသမီးကိုေတြ႕တဲ့သူ သံုးေလးေယာက္ ေလာက္ရွိတယ္ဆိုပဲ။ မိုးစက္ေျပာတာနဲ႔တစ္ပံုစံတည္းပဲတဲ့။ အဲဒီတုန္းကငယ္ေသးေတာ့ သိပ္မစဥ္းစာမိခဲ့ဘူး အခုေနဆိုရင္ေတာ့ အမႈလိုက္သလို လိုက္စံုစမ္းၿပီးဓာတ္ပံုေတြဘာေတြလိုက္ရွာၿပီးမွအတည္ျပဳမွာ။ တစ္ခုမွတ္မိတာက အဲဒီတုန္းက ဒီဇင္ဘာေက်ာင္းပိတ္ရက္ႀကီး မိုးစက္ေတာင္ဆြယ္တာအထူႀကီး၀တ္ထားတာ မမလွလွက အကၤ်ီလက္ျပတ္နဲ႔။ အခုထိအဲဒီမမပံုစံကို အေသးစိတ္မွတ္မိေသးတယ္ ဒါေပမယ့္ လံုး၀မေၾကာက္ဘူး။ တကယ္ေၾကာက္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းကို ေနာက္မွေျပာျပမယ္ …. :)

 

About Moe Z

has written 32 post in this Website..

Biography is nothing special but I'm special :P