“ကိုိေပါက္လမ္းသလားေနသည္ အပိုင္း၂၂
(ဘီလူးေခ်ာငး္ရင္ခြင္သုိ႔အေရာက္………………….)

အေလ႔က်ပနး္ေတြနဲ႔လွေနတဲ႔ျမင္ကြငး္


အေ၀းကေတာင္တန္းမ်ားၾကားမွာေတာ႔ ေျမလြတ္မက်န္ရေလေအာင္ေကာက္ပင္စိမ္းေတြက ေနရာယူထားၾကပါတယ္။
သဘာ၀ေပါက္ပင္ပန္းေလးေတြက လည္းလွတပတ။
မနက္ေစာေစာမွာအိမ္အလုပ္ေတြလုပ္ေနတဲ႔မိသားစုေလးတစ္စုကုိလွမး္ေတြ႔ေတာ႔ လက္ေဆာ႔ခ်ိန္မွာ
က်ေနာ္ေနာက္က ခုံမွာထုိင္ေနတဲ႔အေဒၚၾကီးက “ေရွ႔ကလူလက္ထဲကဘာေလးလဲ “လုိ႔အေမးမွာ
“အဲဒါဓါတ္ပုံစက္ေလ”လုိ႔ေဒသစကားနဲ႔ဘာသာျပန္တဲ႔စကားလုံးေလးကိုၾကားမိတဲ႔အခါ သေဘာက်လြန္းလုိ႔ျပဳံးမိပါတယ္။

နံနက္ေစာေစာ အလုပ္ေတြလုပ္ေနတဲ႔မိသားစု


မနက္ေစာေစာ ေက်ာငး္သြားမယ္႔ကေလးေလး ထင္ပါရဲ႕


လမ္းတစ္ေနရာမွာေတာ႔ ေရႊေရာင္၀င္းေနတ့ဲေစတီစုစုေလး။

ၾကည္ညဳိဘြယ္ရာေစတီေလးပါ


ဟုိေ၀းေ၀းကစိမ္းႏုေရာင္လယ္ကြင္းေနာက္မွာေတာ႔ ထုံးျဖဴျဖဴေစတီအစု။

စိမး္ျမေကာက္ပင္ေတြအနဲ႔ မူင္းညဳိေတာင္တန္းေတြၾကားက ထုံးျဖဴျဖဴေစတီအစုစု


တိမ္ညဳိမူိင္းေနတဲ႔ေကာင္းကင္ေတာင္စဥ္တနး္ေတြကေစတီကုိေထြးေပြ႔ထားသလိုပါဘဲ။

က်ေနာ္ထုိင္ရတဲ႔ကားဆရာေနာက္က ညာဘက္ျခမ္းကၾကည္႔ေလေလရာမွာေတာ႔
ေတာင္တနး္ေတြလယ္ကြင္းေတြျမင္ရျပန္ေတာ႔ “ရူ႔မဆုံးေတာ႔သည္စိမ္းလဲ႔လဲ႔ကြင္းျပင္”
ဆုိတဲ႔ ျမဳိ႔မျငိမ္းရဲ႕ “လူခြ်န္လူေကာင္း “သီခ်င္းက ရင္ထဲကုိတုိးေ၀ွ႔လုိ႔နားထဲမွာအလုိလုိၾကားလာရပါတယ္။

စိမး္ျမတဲ႔လယ္ကြင္းနဲ႔ေတာင္တနး္


လမ္းတစ္ေလ်ာက္လုံးမွာလဲ လမး္ေလ်ာက္လုိ႔ေက်ာင္းကုိသြားၾကတဲ႔ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနတဲ႔
ကေလးေတြက ထမင္းခ်ဳိင္႔ကုိယ္စီကုိယ္႔အစုနဲ႔ကိုယ္ ျမင္ခဲ႔ရျပန္ေတာ႔ ဒီသီခ်ငး္ေလးက
ေတာ္ေတာ္နဲ႔ နားထဲကမထြက္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။

ေနၾကာပနး္၀ါ၀ါ ေကာက္ပင္က စိမ္းစိမ္း ေလလာတုိင္းယိမ္း


အ၀ါေရာင္လမး္ျပမွတ္တုိင္ေလး

လမ္းျပမွတ္တုိင္


ကားထြက္ခါစတုံးကေတာ႔ ကားေပၚမွာလူအျပည္႔မပါ ပါဘူး။
ခရီးသြားသူေတြကလည္း လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တက္လုိက္ဆင္းလုိက္နဲ႔ပါဘဲ။

စပယ္ယာလုိက္တဲ႔ေကာင္ေလးေတြက လူသစ္ကေလးေတြဆုိေတာ႔
လမ္းကေနတက္ လမး္မွာဘဲဆင္းတဲ႔ခရီးသည္ေတြရဲ႕
ကားခကုိဘယ္ေလာက္ေတာင္းရမယ္ဆုိတာမသိၾကပါဘူး။
အဲေတာ႔ တစ္ေယာက္တက္လာရင္ တစ္ခါေမးရပါတယ္။
ဘယ္ကေနဘယ္အထိ လုိက္မွာ ကားခဘယ္ေလာက္လဲေပါ႔။
က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႔ကားဆရာက အုံနာျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။
စကားလည္းအေတာ္ေလးနည္းပါတယ္။
သူ႔စပယ္ယာေလးက ဘယ္ေလာက္ေတာင္းရမလဲေမးရင္။
လက္ကေလးဘဲေထာင္ျပပါတယ္။
တစ္ေထာင္ဆုိတစ္ေခ်ာင္း နွစ္ေထာင္ဆုိႏွစ္ေခ်ာင္းေပါ႔။
ဂိတ္အစအဆုံးကေလးေထာင္႔ငါးရာေလ။
ခရီးသည္ကေလ်ာ႔ပါအုံးဆုိေလွ်ာ႔တဲ႔အခါေလ်ွာ႔ မလိုက္ခ်င္ေနေပေစလုိ႔ေျပာခ်င္တဲ႔အခါေျပာေပါ႔။
အေ၀းမွာအိမ္အျမင္႔ၾကီးတစ္လုံးျမင္ေတာ႔ ဘာၾကီးလဲလုိ႔ေမးေတာ႔ ဘိလပ္ေျမစက္ရုံတဲ႔။
အဲဒါၾကီးျမင္ျပီးလုိ႔ ခဏလဲေနေရာ “တီက်စ္”လုိ႔ဆုိင္းဘုတ္တပ္ထားတဲ႔ေစ်းေလးေရွ႔မွာကားရပ္တာပါဘဲ။
မိနး္မတစ္ေယာက္ကအထုပ္ၾကီးၾကီးႏွစ္ထုပ္ကိုလက္ညဳိးထုိးျပျပီး “ေနာင္တရား”ကုိဘယ္ေလာက္လဲလုိ႔ေမးေတာ႔
ကားဆရာက လက္ေလးေခ်ာင္းေထာင္ျပပါတယ္။
“သုံးေထာင္ထား”လုိ႔လဲေျပာေရာ ကားဆရာက ဘာမွမေျပာဘဲကားေမာင္းထြက္လာပါတယ္။
ဧကႏၱၾကည္႔ရတာ ဒီလမး္ေၾကာမွာ ကားနည္းပုံရပါတယ္။

ေနာင္တရားဆုိတဲ႔ ရြာေလး


ကားလမး္ေဘးမွာေတာ႔ လယ္ကြင္းစိမ္းျမျမေတြၾကည္႔ရတာ မ်က္ေစ႔အေတာ္ေအးပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ကားေလးကမနက္8နာရီခြဲေလာက္မွာ” ေနာင္တရား”ဆုိတဲ႔ေနရာေလးကုိျဖတ္သြားပါတယ္။

လုပ္ငန္းခြင္မွာ ေရလား ပုိးသတ္ေဆးလာ မသိဖ်န္းေတာ႔ဖ်န္းေနတာပါဘဲ


ကားလမ္းနံေဘးက စိုက္ခင္းေတြမွာေတာ႔အလုပ္လုပ္ေနသူေတြအျပည္႔ပါဘဲ။

တိမ္ျပာေနာက္ခံ ေတာင္ကအလည္ အိမ္ကေလးေတြကေရွ႔မွာ


တစ္ခ်ဳ႔ိအိမ္ေလးေတြမွာ အနက္ေရာင္ပအုိ္၀္႔၀တ္စုံနဲ႔မိန္းမၾကီးေတြအိမ္ေရွ႔မွာအိမ္ေဘးမွာ
အလုပ္ေတြလုပ္ေနတာကုိလဲေတြ႔ရပါတယ္။
ကားေလးကတျငိမ္႔ျငိမ္႔နဲ႔လမ္းေပၚေျပးေနဆဲ အိပ္ေရးပ်က္ခဲ႔တဲ႔က်ေနာ္အိပ္ငုိက္လုိ႔သြားပါတယ္။
ကားေဆာင္႔လုိ႔ဖ်ပ္ကနဲ႔ႏုိးတဲ႔အခါနုိးရဲ႕။
ကားလမ္းေဘးမွာရြာရွိရင္ေတာ႔ လမ္းညႊန္ဆုိင္းဘုတ္အ၀ါေရာင္ေလးေတြတပ္ထားတာေတြ႔ရပါတယ္။
နုိးတစ္၀က္အိပ္တစ္၀က္ဆုိေတာ႔ အစက ဓါတ္ပုံရုိက္မိေပမယ္႔ အားလုံးေတာ႔ လဲမွတ္တမ္းမတင္မိလုိ္က္တာကို
ေတာ႔ ေနာင္တရမိပါတယ္။

ေတာင္ခုိးျမဴေငြ႔ေ၀ေနတဲ႔ေနရာ


လမး္တစ္ေလ်ာက္မွာေတာ႔ ဒီဘက္ေရာက္ေတာ႔ ေတာင္ကုန္းေတြပုိေတြ႔လာရသလုိပါဘဲ။
ဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ေရွ႔မွာ ကားထုိးရပ္ထမင္းစားအျပီးနားမယ္ဆုိလုိ႔နာရီၾကည္႔ေတာ႔ ကိုးနာရီသုံးဆယ္။
“ပင္ေလာငး္”လုိ႔ေခၚပါသတဲ႔။
အဲဒီမွာလက္ဖက္ေျခာက္ေတြ မန္းေလးမွာမျမင္ရေသးတဲ႔သစ္ေတာ္သီးေတြေတြ႔ရပါတယ္။
ဆာမွာစုိးေတာ႔ ထမင္းစား ၾကက္သားနဲ႔ႏွစ္ေထာင္က်ပ္။
သူတုိ႔ဟင္းေတြမွာ အေမႊးနံ႕ေလးတမ်ဳးိပါ ပါတယ္္။

က်ေနာ္စီးလားတဲ႔ကား ထမင္းစားနားတယ္ ပင္ေလာင္းမွာပါ


ထမင္းဆုိင္ရဲ႕ေနာက္ကို ၀င္လုိ႔ အေပ႔ါအပါးသြားခ်ိန္ျမင္လုိက္ရတဲ႔ေတာင္ျမင္႔ျမင္႔ၾကီးေအာက္မွာရွိတဲ႔
အိမ္ကေလးေတြက ေနခ်င္စရာေကာငး္လွပါတယ္။

ေတာင္ကေလးေအာက္က သာယာေသာေနရာေလး


အျမင္မွာအေတာ္ေလးေအးခ်မ္းေနလုိ႔ပါ။

ထမင္းစားနာရီ၀က္ေလာက္နားျပီးခရီးဆက္ပါတယ္။
လမ္းနံေဘးတစ္ေနရာက ျခံထဲမွာေတာ႔ ႏြားပုပုေလးေတြက အျမင္ဆနး္ဆနး္။

ႏြားပုပုေလးေတြျခံထဲမွာ


ေတာင္ေတြၾကားထဲမွာစုိ္က္ထားတဲ႔ လယ္ကြင္းေတြက ဟုိေနရာတကြက္ဒီေနရာတကြက္။
စုိက္ခင္းေတြၾကားထဲမွာအလုပ္လုပ္ေနသူေတြကလဲတပုံတပင္။

စိမး္နုတဲ႔စိုက္ခင္းထဲမွာအလုပ္ဆင္းေနသူေတြ


လမး္မွာလက္ျပတားရင္လဲရပ္ မတားရင္လဲ ကားဆရာကလက္ျပျပီးလုိက္မွလားလုိ႔ေမးပါတယ္။
အသြားလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ႔ လမး္မေပၚမွ ဆုိင္ကယ္ေတြေထာ္လာဂ်ီေတြကလဲြရင္
က်ေနာ္တုိ႔ တစ္စီးထဲဘဲျပဳိင္ဘက္မရွိေမာင္းေနတာပါ။
တစ္ေနရာအေရာက္ လြယ္အိတ္ကေလးနဲ႔လူတစ္ေယာက္က လက္ျပတားျပီးကားေျခနင္းခုံေပၚတက္လုိက္ပါတယ္။
ေနာက္စပယ္ယာေလးနဲ႔ အဲဒီလူစကားေတြေျပာပါတယ္။
အဲဒီလူဆင္းမယ္႔ေနရာကို စပယ္ယာက ေသခ်ာေအာင္သူ႔ဆရာကိုေမးရင္းဘယ္ေလာက္ေတာင္းရမလဲေမးေတာ႔
လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ျပလုိက္ပါတယ္။
ခဏေနေတာ႔ စပယ္ယာကုိ သူ႔ဆရာက ကားခလုိ႔ေမးေတာ႔ “ႏွစ္ေထာင္ေတာင္းတာနဲ႔ မလုိက္ဘူးဆုိျပီးခုန္ဆင္းသြားတယ္”
လုိ႔လဲေျဖေရာ ကားဆရာက သူ႔တပည္႔ကုိဆဲပါေတာ႔တယ္။
အမွန္က မွတ္တုိင္ တစ္တုိင္ေလာက္ဘဲေ၀းလုိ႔ 200ဘဲေတာငး္ဘုိ႔လက္ေထာင္ျပတာကို နားလည္မူ႔လြဲျပီး ေတာင္းလုိက္မိတာပါ။
သူ႔ဆရာက သူ႔တပည္႔ကုိ “ ေနာက္ခါရြာစဥ္ေတြမွတ္ထား”လုိ႔ ေလသံမာမာေျပာပါေတာ႔တယ္။
စပယ္ယာေလးေတြက တကယ္ယဥ္ေက်းပါတယ္။
စကားေျပာတာရဲ႕အဆုံးမွာ “ခင္ဗ်”ဆုိတဲ႔ေလသံ၀ဲ၀ဲေလးနဲ႔ေျပာတာ နား၀င္ခ်ဳိလွပါတယ္။

အစိမး္ေရာင္လႊမ္းတဲ႔နယ္ေျမ


အသြားလမ္းမွာ ရွမ္းေဘာငး္ဘီ ရွမး္တုိက္ပုံနဲ႔အမ်ဳိးသားေတြ၊
အနက္ေရာင္၀တ္စုံ၊ပုဇြန္ဆီေရာင္ေခါင္းေပါင္း၊အျပာေရာင္ ဒါမွမဟုတ္ အနီေရာင္ေဘးအစင္းက်ား
လြယ္အိတ္အသစ္ေတြနဲ႔ ပအုိ႔၀္အမ်ဳိးသမီးၾကီးေတြ။
ေပါင္ဒါေတြမူံေနေအာင္ရုိက္ျပီး အလွျပင္ထားခ်တဲ႔ ပအုိ႔္၀္အမ်ဳိးသမီးငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ
သူတုိ႔နံေဘးမွာ ရွမး္၀တ္စုံနဲ႔ကေလးေတြ က်ေနာ္တုိ႔ကားသြားတဲ႔ဘက္ကုိသြားေနၾကပါတယ္။
ေခါငး္ေပၚမွာလွဴဘြယ္ပစၥည္းထဲ႔ထားတဲ႔ဘန္းေတြ၊
အ၀တ္အစားသစ္သစ္လြင္လြင္ေတြနဲ႔ ဆုိေတာ႔ “ဘယ္ကိုသြားေနၾကတာလဲ”
လုိ႔ေမးၾကည္႔ေတာ႔ သက္ေတာ္ရွည္ဆရာေတာ္ဘုရားပြဲကိုလုိ႔သိလုိက္ရပါတယ္။
လမ္းေဘးမွာရွိတဲ႔ဇရပ္အၾကီးၾကီးတစ္ခုရဲ႕ေရွ႔မွာပအုိ၀္႔အပ်ဳိေခ်ာေခ်ာေလးေတြ
သူတုိ႔ရုိးရာ၀တ္စုံအနက္ေရာင္ေလးေတြနဲ႔
ျပင္ျပင္ဆင္ဆင္လွလွပပ တနး္စီလုိ႔ရပ္ေနၾက၊
သူတုိ႔နံေဘးမွာေတာ႔ ရွမး္အုိးစည္၀ုိင္းၾကီးက “ေဗထုံေဗထုံ”
ရွမး္သိုင္းကေနတဲ႔သူကလဲဟန္ပါပါ ။
ဓါတ္ပုံရုိက္ခ်င္တာလက္ကုိယားေနတာပါဘဲ။
ကားေပၚကျဖစ္ေနေတာ႔ ခြင္႔မေတာင္းဘဲမရုိက္ရဲတာနဲ႔ လက္ေလ်ွာ႔လုိက္ရပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ကားသြားေနတဲ႔လမး္တစ္ေလ်ာက္လုံးဒီပြဲကုိလာသူေတြ ေျခလ်င္သြားတဲ႔လူ၊
ဆိုင္ကယ္နဲ႔သြားတဲ႔လူ ကိုယ္႔အစုနဲ႔ကုိယ္ပါဘဲ။
မူိငး္ညဳိေနတဲ႔ေတာင္တန္း
သြားေနရင္းက လမ္းအေရွ႔ဘက္ျခမး္မွာ ၾကီးမားတဲ႔ေရျပင္ၾကီးကုိစျမင္ရပါတယ္။
အေနာက္ဘက္ကမး္မွာက အေလ႔က်သစ္ပင္ေတြ သူ႔ေရွ႔မွာကေရျပင္တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚ ဟုိးအေ၀းမွာေတာင္တန္း
အင္မတန္ပဏၰာရလွပါတယ္။
လမး္အေရွ႔ဘက္ျခမး္မွာကေရျပင္ အေနာက္ဘက္ျခမး္မွာက ေတာင္တန္းနဲ႔လြင္ျပင္။
ဒီေရကန္ၾကီးကုိေမးၾကည္႔ေတာ႔ မုိးျဗဲဆည္ၾကီးလုိ႔ေျပာၾကပါတယ္။
ဖယ္ခုံ ကေနစျပီးျမင္လုိက္ရတဲ႔ ေရျပင္ၾကီးက မုိးျဗဲေရာက္တဲ႔အထိပါဘဲ။
ဖယ္ခုံေရာ မုိးျဗဲပါ အေရာင္းအ၀ယ္ေကာင္းတဲ႔ျမဳိ႔ေလးႏွစ္ျမဳိ႔ဆုိတာလဲသိရပါတယ္။
ေနာက္အဲဒီျမဳိ႔နွစ္ျမဳိ႕ၾကားမွာလဲ စိမး္ျမေနတဲ႔လယ္ကြင္းျပင္က်ယ္ေတြက လမး္ေဘး၀ဲယာႏွစ္ဖက္လုံးမွာရွိေနပါတယ္။

ရူ႔မဆုံးတဲ႔ စိမး္ႏုႏုကြင္းျပင္နဲ႔ေတာင္တနး္

အေ၀းစိမး္ေမွာင္အလယ္ ၀ါေရာင္ စိမး္နွေရယွက္ တုိ႔လယ္ကြက္

ေရအုိင္ကေလးနီညဳိညဳိ စိမ္းျမလယ္ကြင္း နဲ႔ ေတာင္ မုိမုိ


လယ္ကြင္းထဲက အိမ္ကေလးေတြက နားခုိခ်င္စရာ။

လယ္ကြငး္နဲ႔အိမ္ ကေလး လွပသာယာ


မ်က္ေစ႔တစ္ဆုံးကားလမး္တစ္ေလ်ာက္ျမင္ေနရတဲ႔လယ္ကြင္းစိမး္စိမး္။

အစိမ္းေရာင္က မ်က္ေစ႔ကုိေအးျမေစသလုိ လယ္ကြငး္ေတြျမင္ရတာ ရင္ေအးပါတယ္


မရုိးနုိင္တဲ႔ ျမင္ကြင္း ၾကည္႔ေလလွေလပါဘဲ


သြားေနရင္း ကေရွ႔မွာသံေဘာင္တံတားနဲ႔ေခ်ာငး္ၾကီးတစ္ခုေတြ႔ရပါတယ္။
နာမယ္ေက်ာ္ဘီလူးေခ်ာင္းပါတဲ႔။
ေရထဲမွာေလွကေလးေလွာ္ေနသူကေတာ႔ ေအးေဆး။

ေလွတစ္စင္းနဲ႔ခရီးသြား

ဒီေခ်ာင္းတစ္၀ုိက္ကေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ေရ၀င္ေနတဲ႔လယ္ကြင္းျပင္ေတြပါဘဲ။

ေရ၀င္ေနတဲ႔လယ္ကြငး္ လြမး္ခ်င္းေတြဆုိေနသလုိလုိ

ေရ၀င္ေနတဲ႔လယ္ကြင္း လြမး္ေတးသီခ်င္းကိုဆုိ ဆုိ ဆုိ


ျပဳုိမေယာင္ မုိးတိမ္ထု

ျပဳိမလုိ တိမ္ညဳိေတြက ဆငး္ခဲ႔


ဒီေခ်ာင္းေလးအလြန္မွာေတာ႔ ရွမ္းျပည္နယ္အဆုံး ကယားျပည္နယ္အစဆုိတဲ႔ဆုိင္းဘုတ္ကေလးကိုေတြ႔ရပါတယ္။

ျမဳိ႕အ၀င္


အဲဒီကေနလဲလြန္ေရာ လြဳိင္ေကာ္ျမဳိ႕ကၾကဳိဆုိပါ၏ဆုိတဲ႔ဆုိ္င္းဘုတ္ခန္႔ခန္႔ထည္ထည္ကုိေတြ႔ရပါေတာ႔တယ္။

အန္ကယ္ၾကိးအေမးကို ေျဖေပးလုိက္တဲ႔ ဓါတ္ပုံ

ထူးျခားတာကေတာ႔ လြိဳင္ေကာ္ဘက္ကုိလဲေရာက္ေရာ လမး္ေဘးမွာ စြယ္ေတာ္ျဖဴပင္ေတြ မရမး္ေရာင္စြယ္ေတာ္ပင္ေတြ
ကို အိမ္တုိင္းေလာက္နီးနီးေရွ႔မွာေတြ႔ရပါေတာ႔တယ္။.
သိ္ပ္မၾကာခင္ေလးမွာဘဲ က်ေနာ္တုိ႔စီးလာတဲ႔ကားေလးက ထုိးရပ္လုိက္ပါတယ္။
ကားရပ္နားစခန္း ေရာက္တာပါ နာရီၾကည္႔ေတာ႔ ဆယ္႔နွစ္နာရီခြဲ။
အဲဒါနဲ႔လာပါလာပါေခၚေနတဲ႔ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ေဘးတြဲေပၚတက္။
ဘယ္မွာဆင္းမလဲလုိ႔ေမးေတာ႔ ေတာင္ေစ်းကို ပို႔ေပးပါလုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။
ဆုိင္ကယ္ေမာင္းသူက ဆံပင္ရွည္ရွည္ ။
ဆုိင္ကယ္ေမာငး္ရင္း သူ႔ဆံပင္ေတြေလမွာ၀ဲေနတာကုိ သိပ္ေက်နပ္ေနတဲ႔ပုံပါဘဲ။
ေခ်ာင္းေလးတစ္ေခ်ာင္းကုိေက်ာ္ျပီေတာ႔ ဆုိင္ကယ္ေတြအမ်ားၾကီးရွိတဲ႔ေနရာမွာရပ္ပါတယ္။
လြဳိင္ေကာ္ေစ်းပါဘဲ။
ဒါနဲ႔မိတ္ေဆြဆုိင္ကုိဖုန္းဆက္ သူ႔ေနရာေမးျပီးသြား။
ခဏေနေတာ႔သူက တည္းခုိခန္းကိုလုိက္ပုိ႔ေပးပါတယ္။
တည္းခုိးခန္းအသြားမွာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္၀င္လုိ႔ခဏနား။
ဘယ္ႏွစ္ရက္ေနမွာလဲသူ႔အိမ္မွာတည္းလုိ႔ေျပာပါတယ္။
က်ေနာ္က ဒီတစ္ညဘဲအိပ္မွာ မနက္ကားနဲ႔ျပန္မွာလုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။
လြဳိင္ေကာ္ကေနေအာင္ပနး္သြားတဲ႔ကားက မနက္ေျခာက္နာရီတစ္စီးဘဲရွိပါတယ္။
အဲဒါနဲ႔ သူက သြားလုိ႔လာလုိ႔လြယ္ကူတဲ႔ “ပုလဲ”ဆုိတဲ႔တည္းခုိးခန္းကုိ ပုိ႔ေပးပါတယ္။
တည္းခုိးခန္းကိုသြားရငး္ကားေမာင္းသြားေတာ႔မွ ဘီလူးေခ်ာင္းက လြိဳင္ေကာ္ျမဳိ႔ကိုသူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ
ထည္႔ထားတယ္ဆုိတာကုိ သိလုိက္ရပါတယ္။

လိြဳင္ေကာ္ျမဳိကို ရင္ခြင္ထဲတည္႔ထားတဲ႔ဘီလူးေခ်ာငး္


ေနာက္သူက သူ႔ဆုိင္ျပန္ ျပီးရင္ဖုနး္ဆက္လုိက္လာေခၚမယ္ေျပာပါတယ္။
က်ေနာ္ကလာမေခၚနဲ႔ေတာ႔ဒီျပင္ေတြ႔စရာရွိေသးတယ္
ျပီးမွဖုနး္ဆက္ျပီးလာခဲ႔မယ္လုိ႔ေျပာေတာ႔ ညထမင္းအတူစားမယ္လုိ႔ စရန္သတ္သြားပါတယ္။
အဲဒါနဲ႔ တည္းခုိခန္းမွာေရခ်ုဳးိ အ၀တ္အစားလဲျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုဖုနး္ဆက္ပါတယ္။
သူအိမ္ကုိ ဘယ္လုိလာရမယ္ဆုိတာေျပာေတာ႔တည္းခုိးခန္းကလူကိုလမ္းေမးျပီးလမး္ေလွ်ာက္သြားလုိက္ပါတယ္။
သူနဲ႔အလုပ္ကိစၥေတြေျပာလုိ႔ျပီးေတာ႔ညေနေလးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္။

အဲဒါနဲ႔ပထမေတြ႔တဲ႔မိတ္ေဆြဆီကုိဖုန္းဆက္လုိက္ပါတယ္။
အဲဒီကဘဲေစာင္႔ေနပါ။
လမ္းေလွ်ာက္လာမယ္ဆုိေတာ႔ သူက လဲအလုပ္ေတြလက္စသတ္ထားမယ္ ေတာင္ကြဲေစတီကုိသြားမယ္ဆုိေတာ႔
အေတာ္ေလး၀မး္သာသြားပါတယ္။
မနက္လာေန႔ေရာက္တညအိပ္ေနာက္ေန႔မနက္ျပန္ဆုိေတာ႔ ဘယ္မွေရာက္မွာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ထင္ထားလုိ႔ပါ။
အဲဒီမိတ္ေဆြဆီကုိ လမး္ေလွ်ာက္သြားေနတုန္း က်ေနာ္လြိဳင္ေကာ္ေရာက္ေနျပီဆုိတာသိတဲ႔မိတ္ေဆြက
ဖုနး္ဆက္လာျပန္ပါတယ္။
ဘယ္မွာလဲေပါ႔။
က်ေနာ္သြားေနတဲ႔ေနရာနဲ႔အစိအစဥ္ေျပာလုိက္ေတာ႔ ေတာင္ကြဲကျပန္လာလုိ႔ ေျခာက္နာရီေလာက္ဆုိရင္
သူလာေခၚမယ္ ထမင္းအတူစားမယ္အခုေတာ႔ သူလဲမအားေသးဘူးလုိ႔ေျပာျပန္ပါတယ္။
က်ေနာ္ကလဲဖုနး္ျပန္ဆက္ေပးမယ္လုိ႔ျပန္ေျပာရင္းလမး္ဆက္ေလွ်ာက္လာပါတယ္။
ေစ်းနားမေရာက္ခင္ ဘီလူးေခ်ာင္းျဖတ္တဲ႔တံတားနားေရာက္ေတာ႔ ဓါတ္ပုံအမွတ္တရရုိက္။

ဘီလူးေခ်ာင္း အလွ

မိတ္ေဆြဆုိင္၀င္ေတာ႔ သူက အသင္႔ေစာင္႔ေနပါတယ္။
ေနာက္ေတာ႔ သူ႔အိမ္ကုိ၀င္ ျပီးေတာ႔ မွ ဆုိင္ကယ္နဲ႔ကားနဲ႔လဲျပီး နာမယ္ေက်ာ္ေတာင္ကြဲေစတီကိုသြားၾကပါတယ္။
အေတာ္ကုိသာယာတဲ႔ေနရာေလးျဖစ္ပါတယ္။

အေ၀းကျမင္ရတဲ႔ေတာင္ကြဲေစတီ


ထုံးစံအတုိင္း လက္မလည္နုိ္င္ေအာင္ဓါတ္ပုံေတြရုိက္ျပီးေတာ႔
ျမဳိ႔နွံေစတီကုိ ဆက္သြားၾကပါတယ္။
ဘုရားဖူးေနတုနး္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလဲထမင္းစားဖိတ္ထားတယ္လုိ႔ေျပာေတာ႔ သုံးေယာက္အတူစား
မယ္လုိ႔ ညွိလုိက္ၾကပါတယ္။

တိမ္ျပာေတြေအာက္က ညေနရူ႔ခင္း


ဘုရားကထြက္ေတာ႔ ငါးနာရီခြဲ ေနာက္တစ္ေယာက္ဆီဖုနး္ဆက္ေတာ႔
သူလာေခၚမယ္ဆုိတာနဲ႔လမး္မွာဆုံေအာင္ခ်ိန္းလုိက္ပါတယ္။

တိမ္မုိးေမွာင္ျပာလြင္ေအာက္က လြိဳင္ေကာ္ျမဳိ႔


ေနာက္တစ္ေယာက္ကုိေစာင္႔ေနတုန္းေကာင္းကင္မွာထူးထူးျခားျခားသက္တန္႔ၾကီးျမင္ေတာ႔
ဓါတ္ပုံေတြရုိက္ရပါေသးတယ္။

ျမင္ရခဲတဲ႔သက္တန္႔အျပည္႔ၾကီး


အဲဒီနားက ကေလးတစ္ေယာက္က သားသားကုိလဲရုိက္ေပးဆုိတာနဲ႔ ၾကက္ဥေလးကိုင္ျပီး
ပဲေတြေပးေနတဲ႔ကေလးပုံေလးအဆစ္ရလုိက္ပါတယ္။

ေမာ္ဒယ္ဘြဳိင္အသစ္ေလးပါ


ေနာက္ပထမမိတ္ေဆြကလဲ အိမ္ျပန္ေရခ်ဳိးမယ္ဆုိတာနဲ႔ ည(7)နာရီမွာ ထမင္းစားဘုိ႔ခ်ိန္း။
နီးရင္ဖုန္းဆက္မယ္ဆုိျပိး ဒုတိယလူနဲ႔က်ေနာ္က ကားလက္မွတ္သြားျဖတ္ၾကပါတယ္။
ကားၾကီး၀င္းကုိျပန္သြားခ်ိန္မွာေတာ႔ မုိးေတြတဖြဲဖြဲရြာေနျပန္ပါတယ္။
တစ္ေလာကလုံးကလဲ အေမွာင္ဘက္ကိုေရာက္ေနပါျပီ။
ကားလက္မွတ္ျဖတ္ရင္း ကားကုိ ပုလဲမွလာၾကိဳဘုိ႔မွာ မနက္ငါးနာရီခြဲမွာလာေခၚမယ္ဆုိပါတယ္။
ဒါနဲ႔ဘဲ ကားပါတ္ေမာင္းရင္း ပထမလူ၀င္ေခၚ ျမန္မာထမင္းဆုိင္ေလးမွာသြားစား။
ေမွာင္မဲမဲမုိးသဲသဲ မွာသြားေတာ႔ ဘယ္လုိသြားျပီးဘယ္လုိေရာက္တယ္ဆုိတာမသိလုိက္ပါဘူး။
စားလုိ႔ေတာ႔ ေကာင္းပါတယ္။
ေရာက္တတ္ရာရာစကားေျပာရင္း ညအျပင္ထြက္လုိ႔ရလားေမးေတာ႔
အခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ အားလုံးေအးေဆးပါလုိ႔ေျပာေတာ႔ နညး္နည္းစိတ္ေအးသြားပါတယ္။
အရင္ကေတာ႔ လြိဳင္ေကာ္ျမဳိ႔႕ က ညမထြက္ရဘူးေျပာတာကိုး။

စားေသာက္ျပီးတည္းခုိခန္းျပန္ေရာက္ေတာ႔ ညရွစ္နာရီ။
ေအးေပမယ္႔ေရထပ္ခ်ဳိးအ၀တ္အစားလဲ။
လက္ဖက္ရည္ေသာက္ခ်င္လုိ႔ ေမးေတာ႔တည္းခုိးခနး္နဲ႔သိပ္မေ၀းတဲ႔ဆုိင္ေလးကုိညႊန္တာနဲ႔
မုိးရြာထဲမွာထီးေဆာင္းရင္းသြားေသာက္။
အျပန္မွာကံေကာင္းခ်င္ေတာ႔ တည္းခုိးခန္းနဲ႔မ်က္ေစာငး္ထုိးမွာအင္တာနက္ဆုိင္။
ဒါနဲ႔ဘဲတည္းခုိးခန္းကုိ လွမး္ဖုနး္ဆက္ အင္တာနက္ဆုိင္မွာရွိမယ္ ဆယ္နာရီမထုိးခင္ျပန္လာမယ္ေပါ႔။
ဒါနဲ႔ဘဲ မေကာင္းတေကာင္း ေကာ္နက္ရွင္ကေန အေ၀းမွာရွိေနတဲ႔ကုိယ္႔လိုညလူေတြနဲ႔ေလေပါ။
ေမးေတြဖတ္ ဆယ္နာရီထုိးလုိ႔ျပန္လာေတာ႔ တည္းခုိးခန္းတံခါးကို မနည္းေခါက္ျပိးႏိူးရပါတယ္။
အိပ္ယာထဲလဲ၀င္ေရာ မုိးေတြက အရမး္သည္းလာပါတယ္။
လမး္မွာေတြခဲ႔တဲ႔ေရစီးသန္လွတဲ႔ေရေခ်ာင္းေလးေတြမ်ား ဒီလုိရြာတဲ႔မုိးေၾကာင္႔ေရေက်ာ္လုိ႔ျပန္မရရင္
အခက္ဘဲလုိ႔ေတြးရင္း ဘယ္အခ်ိန္မွာအိပ္သြားတယ္မသိလုိက္ပါဘူး။
ဖုနး္ျမည္သံၾကားလုိ႔ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ထလုိ႔ၾကည္႔ေတာ႔ မနက္ေလးနာရီ။
ဒါနဲ႔ျပန္ဘုိ႔ျပင္ရပါေတာ႔တယ္။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

ကုိေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး
(28-10-2011)

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး
(29-10-2011)
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။