“ကိုိေပါက္လမ္းသလားေနသည္ အပိုင္း၂၄

တိမ္ုခုိးေတြနဲ႔ေ၀ေနတ႔ဲေတာင္

ထမင္းဆုိင္ေလးရဲ႕ေနာက္ကေတာင္မွာေတာ႔ မုိးေငြ႔ေတြေထာင္းေထာင္းထေနပါတယ္။
9နာရီထုိးေတာ႔ ကားကေလးက ဟြန္းသံေပးလုိ႔ေခၚ ျပီးခရီးဆက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။

ေတာင္ခုိးနဲ႔တိမ္ စိမး္ေမွာင္တဲ႔ေတာင္


မုိးေရေသာက္လုိ႔၀ေနတဲ႔ ပါတ္၀န္းက်င္ၾကီးကေတာ႔ စိမး္စိမး္စုိစုိ။

စိမ္းေမွာင္တဲ႔ေတာင္ စိမ္းျမတဲ႔အခငး္


လမ္းေဘးတစ္ေနရာမွာေတာ႔ ေရညွိေတြတက္ေနတဲ႔သစ္ပင္အခင္းေလးေတြကုိ မသိလုိ႔ေမးၾကည္႔ေတာ႔
သစ္ေတာ္သီးပင္ပါတဲ႔။

သစ္ေတာ္သီးပင္ေလးေတြ

သစ္ေတာ္ပင္ေလးေတြက အခင္းေလးေတြအျဖစ္ရွိေနသလုိ၊
တစ္ေနရာမွာေတာ႔ျခံစည္းရုိးလုိကာထား၊

သစ္ေတာ္ပင္တနး္


ေနာက္တစ္ေနရာမွာေတာ႔ သစ္ေတာ္ပင္ေလးေတြၾကားထဲမွာအိမ္ကေလးတစ္လုံး။
ျမင္ရတာကဗ်ာဆန္ဆန္။

သစ္ေတာ္ပင္ၾကားက အိမ္ကေလး


သြားရင္းသြားရင္းနဲ႔ဘဲ စိမး္ျမတဲ႔လယ္ကြင္းေလးေတြကေပၚလာလုိက္ ေပ်ာက္သြားလုိက္။

စိမ္းျမတဲ႔ ေကာက္ပင္ေတႊေနာက္ က သစ္ေတာ္ခင္း


ရြာေလးေတြအ၀င္မွာ အုတ္နဲ႔အခိုင္အမာေဆာက္ထားတဲ႔အိမ္ကေလးေတြကလဲအစီအရီ။
အျပန္ခရီးမွာေတာ႔ ကားက်ပ္လွပါတယ္။
လူအျပည္႔ကားအျပည္႔။

ကေလးအေမေလးတစ္ေယာက္တက္လာေတာ႔ ထုိင္ေနတဲ႔အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္က
ေနရာဖယ္ေပးလုိက္တဲ႔ျမင္ကြင္းေလးက ၾကည္ႏူးစရာ။
ေနရာမရလုိ႔ အေပါက္၀မွာမတ္တပ္ရပ္ေနသူေတြရဲ႕လက္ထဲကပစၥည္းကို နီးတဲ႔သူကယူလုိ႔ေပါင္ေပၚတင္ထား
ေပးတဲ႔ျမင္ကြင္းက ျမဳိ႔ေပၚမွမေတြ႔နုိင္တဲ႔ျမင္ကြင္း။
ကိုယ္႔လက္ထဲက ပစၥည္းကုိ သူမ်ားဆီမွာစိတ္ခ်လက္ခ်မထားနုိင္သလုိ သူမ်ားပစၥည္းကိုလည္းအလုပ္
ရွုပ္ခံျပီး ယူမထားခ်င္ဘူးဆုိတာ ျမဳိ႔ဆန္တဲ႔စိတ္လုိ႔ဘဲေျပာရေတာ႔မယ္ထင္ပါရဲ႕။
လမး္ေဘးတစ္ေနရာမွာေတာ႔ ရြာထဲကထြက္လာေနတဲ႔ပအုိ၀္႔မၾကီးတစ္ေယာက္ကုိျမင္ေတာ႔အသြားတုံးက
ဓါတ္ပုံမရုိက္လုိက္ရတာကို ျပန္သတိရျပီးႏွေမ်ာေနမိပါတယ္။

ရြာထဲ႕ေနထြက္လာတယ္ ဘယ္သြားမလဲေတာ႔ မသိဘူး


သြားေနရင္းကေန ေက်ာက္စရစ္ခဲပုံၾကီးတစ္ခုျမင္လုိ႔ လွမ္းအၾကည္႔ ဟုိးဘက္ကရြာကိုသြားတဲ႔လမ္း
အသစ္ေဖာက္ေနတာဆုိတာကိုသိရျပန္ပါတယ္။

လမ္းအသစ္


လမး္ေဘးတစ္ေနရာမွာ ဆုိင္ခန္းအလြတ္ေတြအမ်ားၾကီးကုိေတြ႔လုိ႔ေမးၾကည္႔ေတာ႔
” ေဆာင္းေျပာင္းရြာ“လုိ႔သိလုိ္က္ရပါတယ္.။
အခုမွျပန္သတိရလုိက္တာက က်ေနာ္အသြားတုံးကအိပ္ေနတုနး္
ကားဆရာနဲ႔လူတစ္ေယာက္စကားအျပန္အလွန္ေျပာေနၾကတာကိုပါ။
“ ဒီေန႔ေဆာင္းေျပာင္းေစ်းေန႔မလား လူရွင္းလွခ်ည္းလား“
“ ဒီေန႔ေစ်းေန႔ပ်က္တယ္ေလ မုိးတအားရြာေတာ႔ မလာနုိင္ၾကဘူး
ဒါေၾကာင္႔ ေစ်းအေပ်ာ္ခင္းျပီး ျပန္သြားၾကတာပ “ ဆုိတာေလးပါဘဲ။
အျပန္ခရီးမွာေတာ႔ ေတာင္အတက္လမ္းေတြေၾကာင္႔လား ကုန္အျပည္႔လူအျပည္႔မုိ႔လားမသိ
ကားကေလးက တအိအိနဲ႔ရုန္းရတာ သနားစရာ အသံေတြေတာင္ေပးလုိ႔ပါ။
ေျမျပန္႔လုိေနရာမ်ဳိးမွာေတာ႔စိုက္ခင္းေတြအျပည္႔။

ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ စိမ္းလြင္ စုိက္ခင္း


ေျမသားမ်ားမ်ားကတၱရာနည္းနည္း ေကြ႔ေကာက္ေကာက္လမး္မနံေဘးမွေတာ႔ လယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္
ဆင္းေနသူကလဲအမ်ားအျပား။

ေတာင္တက္လမး္နံေဘးမွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ႔သူေတြ


တုိးတက္လာတယ္လုိ႔ထင္ရတဲ႔တစ္ခုကေတာ႔ ဒီအနီးအနားက ေယာက်ာ္းမိန္းမေတာဆင္းရင္
ဆုိင္ကယ္ကိုယ္စီနဲ႔ပါဘဲ။
ေျမေစာင္းေစာငး္မွာေလွကားထစ္လုိစိုက္ထားတဲ႔စပါးခင္းေလးေဘးကေဖာက္ထားတဲ႔ကားလမး္ေလးက
လဲ အ၀တ္စေလးတစ္ခုခ်ထားသလုိပါဘဲ။

ေလွခါးထစ္လုိ စို္္က္ထားတဲ႔စိုက္ခင္း


သြားေနရင္းက လယ္ကြင္းလြင္ျပင္ေတြေပ်ာက္ျပီးေက်ာက္ေတာင္ကုန္းေတြအျမင္ေျပာင္းလာျပန္ပါတယ္။

ေက်ာင္ေတာင္ၾကီးေတြ


အပင္မရွိတဲ႔ေက်ာက္ေတာင္ကုန္းေတြျမင္ရျပန္ေတာ႔ ရင္ထဲမွာအထီးက်န္ဆံသလုိလုိ။

လွပတဲ႔ျမင္ကြင္း


လွပတဲ႔ရူ႔ခငး္ေလးေတြေငးေနရင္းက စိတ္ထဲမိုက္ကနဲခဏေတာ႔အိပ္ငုိက္သြားပါတယ္။
ျပန္နုိးလုိ႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ကားကေလးက လမး္ေကြ႔ေကြ႔ေလးရဲ႔ေက်ာေပၚမွာေျပးလြားေနပါတယ္။
က်ေနာ္မွတ္မိသြားပါျပီ.။

အထီးက်န္ေနသလုိ ျမင္ရတဲ႔ေက်ာက္ေတာင္


ဒီလမ္းေကြ႔ေလးလြန္တာနဲ႔ ကေလာသြားတဲ႔လမး္ဆုံကုိေရာက္ေတာ႔မယ္။
မၾကာခင္ေအာင္ပနး္ကုိျပန္ေရာက္ေတာ႔မယ္ဆုိတာသိလုိက္ပါတယ္။

လမ္းေကြ႔ေကြ႔ေလးက ခ်စ္စရာ


နာရီၾကည္႔ေတာ႔ 12း15။
မ်က္ေစ႔ကို ခဏမွိတ္ျပီးအနားယူလုိ္က္ေတာ႔ ပိတ္ထားတဲ႔ၾကားထဲကျမင္လာတာကေတာ႔
မေန႔ညေနေစာင္းမွာေရာက္ခဲ႔တဲ႔ေတာင္ကြဲေစတီရဲ႕ျမင္ကြငး္ေတြက
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ပုိပီျပင္လာသလုိ………………………………………….

ကိုေပါက္လက္ေဆာင္အေတြးပါးပါးေလး
(30-10-2011)
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1610 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။