(စကားခ်ပ္။ ။ ဤ ေဆာင္းပါးေလးသည္ က်န္းမာေရးေဆာင္းပါးခ်ည္း အလ်ဥ္းမဟုတ္ပါ။ အဆံုးထိ ဖတ္ရႈျပီးမွ ဆံုးျဖတ္ေ၀ဖန္ေပးၾကပါ။ ရည္ရြယ္သည္မွာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ ဦး ၏ အရည္အေသြး ႏွင့္ အရည္အခ်င္းကို ေဖာ္က်ဴးျခင္းျဖစ္သည္။ )

‘ ဘာ… သူၾကီးက အဲ့လိုေျပာလား… မျဖစ္ဘူး… လံုး၀ သေဘာမတူဘူးကြ.. ဒီလိုကိစၥက ငါတို႕ ဘိုးဘြားဘီဘင္ကတည္းက က်င့္သံုးလာ တာ… သူ ေျပာမွ …. အို…. မျဖစ္ဘူးကြာ…လံုးလံုးၾကီးကို သေဘာမတူတာ…’
ခ်က္ၾကီး ၏ စကားကုိ အားလံုးနားေထာင္ရင္း မွင္သက္ေနသည္။ သတင္းပို႕သူ ေခြးပုက ေတာ့ သူ႕နံေဘးမွာ ဇက္ကေလးပုလို႕ မ်က္လံုးကေလး ကလယ္ကလယ္ႏွင့္။
‘ဟုတ္တယ္…. ငါလည္း ေထာက္ခံတယ္… ဒါမ်ိဳးက သူတစ္ေယာက္တည္းဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႕ လုပ္လို႕ရတာမွမဟုတ္တာ.. ငါတို႕ သေဘာတူမွ ျဖစ္မွာ.. အားလံုး ၀ိုင္းဆန္႕က်င္ ရင္ သူ႕အစီအစဥ္ပ်က္ေလာက္တယ္…’ ဘၾကီး ေကာင္း၏ စကားကို ရြာသားမ်ားက ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ႏွင့္နားေထာင္ေနသည္။ ရြာသားမ်ားစုေ၀းရာ ရြာထိပ္က ကုကၠိဳလ္ပင္ေအာက္ ရွိ ခံုတန္းေလးမွာ ကပိုကယိုသာ ရိုက္ထားေပးမယ့္ ဘၾကီးေကာင္း လို ပိန္ပိန္ေသးေသး ခႏၶာကိုယ္မ်ိဳးဆို ၅ ေယာက္ေလာက္ ထိုင္၍ ရသည္။ ယခုေတာ့ ခ်က္ၾကီးလို ဖက္တီးပါ ၀င္ထိုင္ေနေတာ့ က်န္ရြာသားမ်ားက ေအာက္မွာထိုင္သူက ထိုင္ မက္တပ္ရပ္ သူက ရပ္ ႏွင့္ အစည္းအေ၀းသဖြယ္ ျဖစ္ေနသည္။ လယ္ ကုိင္း ဆင္းလက္စ ႏွင့္ ေပါက္တူးေပါက္ျပားထမ္းကာ စကားလက္ဆံုက်ရာ နားဆင္ေနၾကေသာ ရြာသားမ်ား ေၾကာင့္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ရြာသူ/သားမ်ား ပင္ စိတ္၀င္တစားၾကည့္ရႈမိ ၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ အတန္ၾကာေတာ့မွ ခ်က္ၾကီးထံမွ စကား တစ္ခြန္းထြက္လာသည္။
‘ေခြးပု…’ ‘ဗ်ာ.. ‘ ‘ ေအး… မင္းရြာထဲမွာ သူၾကီးနားထဲ ေရာက္ေအာင္ သတင္းျပန္ျဖန္႕လိုက္… ခ်က္ၾကီးနဲ႕ ရြာသားေတြ က သူၾကီး ယင္လံုအိမ္သာေဆာက္မွာ သေဘာမတူဘူးလို႕… ၾကားလား.. ေသခ်ာ ျဖန္႕ခဲ့ေနာ္… ‘ ‘ဟုတ္…ဟုတ္…’ ေခါင္းတစ္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ ညွိတ္ျပီး ဖုန္ထူေအာင္ ေျပးသြားေသာ ေခြးပု ေက်ာျပင္မွာ ေျခရာမ်ားပင္ ဟပ္လို႕…..။
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
‘ဟင္း……………’
‘ဟူး…………….’
သက္ျပင္းေတြ ထပ္တလဲလဲ ခ်ျပီး ေခါက္တုံ႕ေခါက္ျပန္ ေလွ်ာက္ေနေသာ သူၾကီး ဘေသး ကုိ သူ႕မိန္းမ ေဒၚေကာက္ မ်က္စိဆံပင္ေမြးဆူးေခ်ျပီ။
‘ေတာ္ စတဲ့ဇာတ္ ေလ..ေတာ္ ႏုိင္ေအာင္ ကေပါ့… အခုမွ ေမ်ာက္ ငပိကိုင္သလိုလုပ္မေနန႕ဲ… ေတာ့ ဒူးမနာသားေတြက လက္မခံဘူးတဲ့.. အေၾကာင္းသိေနလည္း မလုပ္ပါ နဲ႕ ရွင္ …. က်မတို႕ လည္း ျခံဳတိုးတာက အေလ့အထ တစ္ခု လိုျဖစ္ေနျပီ ပဲ… ယင္လံုလံု မလံုလံု ေပါ့… ပိုက္ဆံေတာင္ အကုန္သက္သာေသးတယ္…’
‘ ေအး… အဲ့ဒါေၾကာင့္ မင္းတို႕ မတိုးတက္ေသးတာကြ…’ သူၾကီး ႏႈတ္ကေတာ့မထြက္ ရဲ၊ စိတ္ထဲက သာေရရြတ္ရင္း ရြာသားမ်ားကို မည္ သို႕မည္ပံု တိုက္တြန္းရမည္ မသိျဖစ္ေနသည္။ ျမိဳ႕မွာ က်န္းမာေရးေဟာေျပာပြဲ သြားျပီးမွ ယင္လံုအိမ္သာ ရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးေတြကို သိရွိျပီး ရြာသူ ရြာသားမ်ားအတြက္ ယင္လံုအိမ္သာ ေဆာက္ရမယ္ ဆိုေသာ အမိန္႕ ထုတ္မယ္ ၾကံေသးတယ္ သတင္းက ေပါက္ျပီး ကန္႕ကြက္တာက အရင္ျဖစ္ေနသည္။
”ဟင္း…. ဒီရြာသားေတြေတာ့ ငါ ပညာထုတ္သံုးမွျဖစ္ေတာ့မယ္…” သူၾကီးညည္းလည္း ညည္း၊ သက္ျပင္းလည္းခ် ႏွင့္ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္လုပ္ေနသည္။ ထို႕ေနာက္…
။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
‘ဒူ…’ ေနာက္ဆံုး ေမာင္းသံဆံုးသည္ ႏွင့္ ေျခတံရွည္ အိမ္တစ္လံုးအျပင္ဘက္ ၌ လူမ်ား စုစု႐ံုး႐ံုး ႏွင့္ေရာက္ႏွင့္ေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။
သူၾကီးျဖစ္ဟန္ သက္ၾကီးလူတစ္ဦး မွ ေဆးတံခဲလ်က္ အိမ္ေပၚမွ ဆင္းလာသည္။ အားလံုး၏ မ်က္လံုးအစံုသည္ ထိုသူေပၚသို႕ေရာက္ေနၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ တီးတိုးစကားမ်ားျဖင့္ တြတ္ထိုးေနၾကျပန္သည္။ သူၾကီးေနာက္ မွ သူၾကီး မိန္းမကလည္း ေကာ့ေတာ့ ေကာ့ေတာ့ ႏွင့္ ဆင္းလာသည္။ ထုိ႕ေနာက္ သူၾကီးက အိမ္ေရွ႕ တြင္ ခ်ထားေသာ စားပြဲနားသို႕ တစ္လွမ္းခ်င္းေလွ်ာက္ သြားသည္။ သူၾကီးမိန္းမ ကေတာ့ သူၾကီးေနာက္ က ထိုင္ခုံမွာ ေနရာ၀င္ယူလိုက္ျပီး နားစြင့္ဟန္ျပဳေနသည္။ သူၾကီးက ေခ်ာင္းတစ္ခ်က္ ဟန္႕လိုက္ျပီး ရြာသားမ်ားကို ေ၀့ၾကည့္လိုက္သည္။ ရြာသားမ်ားကေတာ့ ခ်က္ၾကီးနားမွာ ပုရြက္အံုလို ခဲလ်က္ သူၾကီး စကားကို ဆန္႕က်င္ရန္ ေစာင့္ေနၾကသည္။ အတန္ၾကာေတာ့…
‘ အားလံုးကို ဒီေန႕ ၀မ္းနည္းစရာကိစၥတစ္ခု ေျပာစရာရွိတယ္… အဲ့ဒီကိစၥကို အရင္ကေတာ့ နားမလည္ခဲ့ဘူး… ေနာက္ျပီး မစဥ္းစားခဲ့ဖူးဘူး… က်ဴပ္ ျမိဳ႕က က်န္းမာေရးမွဴး နဲ႕ေတြ႕မွ ပဲ စဥ္းစားျဖစ္ျပီး ၀မ္းနည္းခဲ့ရတာ.. အဲ့ဒါကိုလည္း ရြာသားေတြကို သိေစခ်င္လို႕ ေျပာျပခ်င္လို႕ ေခၚလိုက္တာ.. ‘ ေခါင္းငံု႕ျပီး နားစြင့္ေနေသာ ရြာသားမ်ား ေမာ့မတက္ ျဖစ္သြားၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ သူၾကီးစကားကို နားမလည္သလို နားေထာင္သလို ျပဳေနၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က ဘယ္လိုနိဒါန္းပါလိမ့္ ဟု က်ီးေၾကာင္ ္ေၾကာင္ ၾကည့္ေနၾကသည္။
‘က်ဳပ္ တို႕ ရြာက အေျခမရွိ အျမစ္မရွိ ရာဇ၀င္မရွိတဲ့ ရြာငယ္ဇနပုပ္ ေလး မဟုတ္ဘူး… က်ဴပ္တို႕ ရြာ က ဟိုးအရင္ ျမန္မာ့ ဘုရင္ေတြ ေျခခ်ခဲ့တဲ့ ရာဇ၀င္ေျမ၊ နယ္ခ်ဲ႕ေတာ္ လွန္ေရးဆိုရင္လည္း ေသြးနဲ႕ ရင္းျပီး တည္ခဲ့တဲ့ မ်ိဳးခ်စ္ ေျမ၊ အဲ့လို ရာဇ၀င္ေတြ သမိုင္းေတြ ထံုးမႊန္းထားတဲ့… ဌာပနာ ထားတဲ့ က်ဳပ္တို႕ ရြာေလးမွာ ေနေနၾက တဲ့ ရြာသူရြာသားေတြ ကလည္း တုိ႕ဘိုးဘြား ဘီဘင္ကတည္းက အေလ့အထ အယူအဆ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာေတြ ကုိ ရင္မွာထားျပီး ထိန္းသိမ္းလာတဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ေတြက ဆင္းသက္ လာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြခ်ည္းပဲ… ဒါေပမယ့္ အဲ့လို ျမင့္ျမတ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ မ်ိဳးေတြက…. ‘ စကားစကို ျဖတ္ျပီး ၀မ္းနည္းဟန္ ေခါင္းငိုက္ က်သြားသည္။ ျမင့္သထက္ ျမင့္ေနေသာ ဘ၀င္မ်ား ႏွင့္ ရြာသားမ်ားလည္း သူၾကီး၏ ျဖတ္လိုက္ေသာ စကားစ ႏွင့္အတူ တိုးလိုတန္းလန္း ျဖစ္ေနၾက၏။ အဲ့လို ပုဂၢိဳလ္ မ်ိဳးေတြက ဘာျဖစ္လဲ ဟူေသာ စိတ္အေတြး ေမးခြန္းမ်ားျဖင့္ သူၾကီး ၏ စကားကုိ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္။ ထို႕အတူ သူၾကီး ၏ ေရအိမ္ျပႆနာ ကိုလည္း ေမ့ေလ်ာ့ ေနၾကျပီ ျဖစ္သည္။ သူၾကီးက ဆက္၍ ‘အဲ့လိုပုဂၢိဳလ္ မ်ိဳးေတြက မစင္စားေနၾကရတယ္ဗ်ာ..’
သူၾကီး၏ စကားဆံုးသည္ ႏွင့္ ‘ဟာ..’ ‘ ဟင္ ‘ ‘ဘာ..’ စသျဖင့္ အာေမဋိတ္ မ်ားက ညံစီသြားၾကသည္။
အားလံုးက ေမးခြန္း မေမးၾကမီ သူၾကီးက ေစာ ဦးစြာေျဖလိုက္သည္။ ‘ အျဖစ္က ဒီလို… က်ဴပ္တို႕ က အဲ့လို ပုဂိၢဳလ္ မ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေပမယ့္ က်ဳပ္တို႕မွာ မစင္ကုိ စြန္႕ဖို႕ ေနရာမရွိဘူး… ေတြ႕ကရာေနရာမွာ စြန္႕တယ္.. ခ်ံဳၾကားေတြ ေတာစပ္ေတြမွာ စြန္႕တယ္… ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တို႕ စြန္႕တာေတြကို ယင္ေကာင္ေတြ မွတ္၊ ျခင္ေတြ က ေခ်ာင္းေန ၾကတာ.. က်ဴပ္တို႕လည္း သြားေရာ သူတို႕ က အဲ့ မစင္ေတြကို သြား နားတယ္.. ေနာက္ စားတယ္.. သူတို႕ စားျပီး လို႕ က်န္တာေတြက်ေတာ့ ပိုးေကာင္ ေတြ ပိုးဟပ္ေတြက စားတယ္.. သူတို႕ က စားျပီးေရာ က်ဳပ္တို႕ စားေသာက္ေနတဲ့ ထမင္း၀ုိင္းေတြ မုန္႕ ေတြ လက္သုတ္စာေတြ ဆီကုိ လာျပန္ေရာ.. အဲ့အေကာင္ေတြက အဲ့မွာ လာနားျပီး စားျပန္ေရာ… အဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႕ ကိုယ္မွာ ကပ္ ပါလာတဲ့ မစင္ေတြက က်ဳပ္တို႕ စားေသာက္စရာေတြမွာ ကပ္ က်န္ခဲ့ေရာ.. က်ဳပ္တို႕ က မသိပဲ စားေတာ့ က်ဳပ္တို႕ မစင္ က်ဳပ္တို႕ ျပန္စားသလိုျဖစ္ေနေရာ…’ သူၾကီးလည္း အရွိန္ရတာ နဲ႕ တဆက္တည္းသာ ေျပာခ်လိုက္၏။ ျမိဳ႕က က်န္းမာေရးမွဴးေျပာသလို ဘက္တီးရီးယားေတြ ပိုးမႊားေတြ ကို ေဆးပညာနည္းက် ေျပာျပရင္ သူၾကီးရ႕ဲ ရြာသားေတြ အဖို႕ နားလည္ ဖြယ္ရာ မရွိ။ ထို႕ေၾကာင့္ မစင္စား သည္ဟုသာ လွည့္ေျပာလိုက္ ျခင္းျဖစ္သည္။
‘သူၾကီး.. အဲ့လိုမစားရေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ‘ ပထမကေတာ့ အျပင္းအထန္ ဆန္႕က်င္ရန္ ဆိုင္းျပင္ေနေသာ ခ်က္ၾကီးက ထျပီး ဦးေဆာင္ေမးလိုက္သည္။
‘ က်ဳပ္လည္း အဲ့ဒါကို စဥ္းစားတာ.. ယင္ေတြ ျခင္ေတြကို ဖမ္းသတ္လို႕ေတာ့ မရဘူး.. သူတို႕ အမ်ားၾကီးပဲ… ျပႆနာအရင္းအျမစ္ျဖစ္တဲ့.. က်ဳပ္တို႕ မစင္ေတြကို သူတို႕ မ၀င္ႏိုင္ေအာင္ တစ္ေနရာတည္းမွာ စုထည့္ စြန္႕ မွ ျဖစ္မယ္.. ‘
‘ အဲ့ဒါကို ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..’ ရြာသားတစ္ဦးမွ မခ်ိကဲတင္ ထ ေမးလိုက္သည္။
‘ က်ဳပ္တို႕ စုျပီးတစ္ေနရာတည္းမွာ စြန္႕ ဖို႕ အိမ္သာေဆာက္ရမယ္.. ေရအိမ္ေဆာက္ရမယ္..’ ရြာသားမ်ား တစ္ဦးစ ႏွစ္ဦးစ မွ စ ၍ အကုန္လံုး ေခါင္းတညိတ္ ညိတ္ႏွင့္ သေဘာတူလိုက္ၾကသည္။ ထို႕ေနာက္ ႏႈတ္မွလည္း …
‘ ဟုတ္တယ္…. ေရအိမ္ေဆာက္ရမယ္… အိမ္သာေဆာက္ရမယ္… အဲ့ဒါမွ မစင္မစား၇ေတာ့မွာ…’ ဟူ၍တည္း..။ ။

About ေမာင္ေရခ်မ္း

ေမာင္ ေရခ်မ္း has written 28 post in this Website..

စဥ္းစားပါ ဆင္ျခင္ပါ ဆံုးျဖတ္ပါ (စ.ဆ.ဆ )