ဒီနေ့မနက်စောစော ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ် လမ်းလျှောက်လာရင်း ဘာရယ်မဟုတ် ဘီလူးမျက်နှာက အတွန့်အကွေး အရေးအကြောင်း ကနုတ်ပန်းလေးတွေကို သေချာကြည့်မိသည်။ ပန်းပုဆရာ လက်စွမ်းပြထားသည်ထင်သည် ။အနားကပ်ကြည့်တော့ ပီဘိနုနုရွရွ ကနုတ်ပန်းလေးတွေပါ။ ဒါပေမယ့် ခပ်လှမ်းလှမ်းက ကြည့်လိုက်တော့မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဘီလူးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်က အပြည့်အဝ ပီပြင်လာပါတော့သည်။ ထိုအခြင်းအရာကို ကြည့်ရင်းနဲ့ မှော်ဆရာသဘောပေါက်လိုက်သည် အနုပညာဆိုသည်မှာ ကိုယ်ပေးလိုသောရသအား ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော နည်းဖြင့်သာ ခံစားသူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ အရောက် ပို့ပေးပါလား ဟုပင်
တကယ့်ဘီလူး၏ ပုံရိပ်မှာ ဤသို့မဟုတ်လောက်ပေ။ အမွှေးအမှင်စုတ်ဖွား မသတီစရာ ပုံပန်းဖြင့် တင့်တယ်မှုမရှိသော သတ္တဝါ တစ်မျိုးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ရုပ်ရည်အတိုင်းသာ ပန်းပုဆရာ ထုဆစ်ခဲ့ပါက ယခုကဲ့သို့ ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်တွင် ယခုကဲ့သို့ နေရာရနှိုင်စရာ အကြောင်းမရှိ ..။ မသီစရာ သတ္တဝါကိုပင် အတင့်အတယ် နေရာရနှိုင်အောင် ဖန်တီးနှိုင်ခြင်းသည်သာလျှင် အနုပညာအစစ် ..။
ပန်းပု ပန်းချီလောကသာလျှင်မဟုတ် …။ရုပ်ရှင် ဂီတ နယ်ပယ်များတွင်လဲ အနုပညာ အစစ်ကို ဖန်တီးခဲ့သော သူများ များစွာရှိနေသေးသည်။ ရုပ်ရှင်ကားထဲတွင် မင်းသားနဲ့ မင်းသမီး အတွေ့ကို မရှောင်နှိုင်ပဲ ညိစွန်းကြသည် ဆိုပါစို့ ..။အပြင်လောကတွင် သူများနှာခေါင်းရှံ့ဖွယ်ရာကိစ္စကို ပုံရိပ်ကလေးတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးပြသွားသည်။ ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်ပေါ်တွင် လိပ်ပြာလေး တစ်ကောင် နားနေသည့်အဖြစ်။ မောင်နှင့်နှမ ၊ သားနှင့် အမိ မျက်နှာပူစရာမလို လှပသော အနုပညာလေးက ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးလေး တင်ပြသွားသည် ..။
နောက် ဂီတနယ်ပယ် .. ထင်ရှားသည့် သီချင်းရေးဆရာကြီး နန်းတော်ရှေ့ဆရာတင် .. အနုပညာဆိုတာ ဒီလိုကွဟု ချပြနှိုင်စရာ သီချင်းများစွာကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဥပမာ ရွှေမင်းဂံ ဆိုသည့်သီချင်း ..။ဇာတ်လမ်းနောက်ခံလေး နဲနဲ တင်ဆက်ရလျှင် ဆရာတင်နှင့် အပေါင်းအသင်းတစ်စု မင်းဂံရွာ ထန်းတောထဲ ထန်းရေသောက်နေစဉ် ထန်းတောပိုင်ရှင်၏သမီး အပျိုမလေး ဟိုဘက်ရွာ အလှုမှ ပြန်လာတာမြင်ရ၏။ အပျိုမလေးခင်မျာလဲ အညာမိုး၏ နှိပ်စက်မှုကြောင့် တကိုယ်လုံး ရေတွေ ရွှဲရွှဲစိုလို့…။ စဉ်းစားကြည့်ဖို့ကောင်းသည် ထန်းရေမူးသမား တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရေရွှဲရွဲစိုနေသော အပျိုမလေးတစ်ယောက်ကိုမြင်လျှင် မည်သည့်အလှအပများကို အရင်ခံစားမိမည်ထင်ပါသနည်း။ စာဖတ်သူထင်သည့်အတိုင်း မှန်ပါသည်။ ရေစိုအလှကို ဆရာတင် အရင်ဆုံးခံစားမိပါသည်။ ထို့ကြောင့်လဲ သီချင်းမရေးရ မနေနှိုင်သူပီပီ သီချင်းရေးလိုက်မိသည်။ ရေစိုအလှဖွဲ့တွေ အများကြီးပါသည်။
>>>> ရေကြည်သောက်လျှင် မြင်ရမလောက်ပင် လည်တိုင်သေးပြီး နဘေးကြည့်က သာလို့ ယဉ် . ယဉ် . ယဉ်..>>> ဒီလို် ဆရာတင်ကြီး ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။
မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဘေးဘက်က ကြည့်လျှင် မြင်ရသည့် အလှအပဆိုသည်မှာ မိန်းကလေး၏ မျက်နှာကို တယုတယ ဖွဲ့ဆိုထားတာတော့ မဖြစ်နှိုင်ပေ … ။ သို့သော် အနုပညာတန်ခိုးဖြင့် ထိုသီချင်း ယခုထက်ထိ ကြော်ကြားနေပါသေးသည်။ အလှူအတန်း ပွဲကြီးလမ်းကြီးများတွင် အတင့်အတယ် နေရာရခဲ့၏။ ရိုင်းလိုက်တာဟု မည်သူမှ မဆိုခဲ့ပေ ..။
ယခုခေတ်တွင်တော့ အနုပညာ နဲပါးလာသည်ဟု ဆိုရမလား ။ ပွင့်လင်းလာသည်ဟုဆိုရမလား ..။ကျွန်တော့် တစ်ဦးတည်းအမြင်နှင့် ဆိုရမည်ဆိုလျှင် အနုပညာ မပါတော့ဆိုချင်သည်။ အနုပညာနေရာမှာ ခပ်ရဲရဲ ပြကွက်လေးတွေ အစားထိုးလာသည်။ ပန်းပွင့်နှင့်လိပ်ပြာလေးနေရာတွင် လမ်းမပေါ်သို့ သွေးစွန်းသော လက်ကိုင်ပဝါလေး လွင့်ကျလာပုံနှင့် အစားထိုးကြ၏ ။အမယ် အမယ်…. အိပ်ယာခင်းကို တင်းတင်းဆုတ်ထားသည် လက်ကလေးတစ်ဖက် ကို သေချာရိုက်ပြသွားတဲ့ ကားတောင် ကြည့်ဖူးသည်။ ရိုက်တဲ့သူတော့ မသိ. ကြည့်တဲ့သူတော့ အလကားနေရင်း ဘေးကလူကို မျက်နှာတွေ ပူသည်။
ရေစိုအလှ တစ်ပုဒ်လောက် ဆိုပြချင်သည်။ နားထောင်ကြည့်ကြပါ ..။ >>>> ရေစိုနေတဲ့ မင်းရဲ့အလှအပ မင်းကိုယ်လုံး အသဲထဲ ရစ်ဖွဲ့ထုံး ၊ ကြင်နာမည်ဆို မင်းလေးပြောပေါ့ဘယ့်နှယ့်တုန်း .. တစ်ခုခု ဆုံးဖြတ်ဦး … အိုးလေး လှုပ်ပါဟေ့ အိုးလေးလှုပ်ပါဟေ့ >>> ရေစိုနေတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရှေ့မှာ ဒီသီချင်းကို ကျွန်တော် ဘယ်မျက်နှာထားနှင့် ဆိုရမည်နည်းဟု စဉ်းစားမိသည်။ ယှဉ်ကြည့်ကြဖို့တော့လိုသည်။
ခေတ်သီချင်းတွေထဲမှာရော လှလှပပ အနုပညာလေးတွေမရှိဘူးလား ။ ရှိပါသည်။ စိုးပိုင်ကြီးက အနိုင်မယူခဲ့ပါ မိန်းကလေး ဟုဆိုပြသွားသည် ။ ကိုယ့်ကို လမ်းခွဲသွားတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ကိုယ်ကျင့်တရားစောင့်စည်းခဲ့ပုံကို ပြန်လည်ရှင်းပြတဲ့ သီချင်းလေး ဖြစ်သည်။ >>> ဒီလို အချစ်မျိုးတော့ မတွေးသေး … အနိုင်မယူခဲ့ပါ မိန်းကလေး … ။ အပိုင်ကြံ .. ခန္ဓာထက် ပို ပြီးလေ… ကိုယ်တကယ် မေတ္တာ အလေးပေး …>>>
ငယ်ချစ်ဦးရှေ့ သွားဆိုပြလျှင် ငယ်ချစ်ဦး မျက်ရည်မဆည်နှိုင် ဖြစ်သွားမည်။အဆိုနပ်တဲ့သူဆိုလျှင် ငယ်ချစ်ဦးနှင့် ပြန်လည် လက်တွဲခွင့်တောင် ရနှိုင်လောက်၏။
ဒါဆို ယခုဖော်ပြမည့် သီချင်းကိုရော ငယ်ချစ်လေးရှေ့ သွားဆိုပြရဲပါသလား …။ယခုသီချင်းလဲ စောင့်ထိမ်းခဲ့တာကို ဖွဲဆိုထားသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ပါပေ..
>>> ဘယ်သူက ကျား ဘယ်သူက နွား နင်သေချာ စဉ်းစားရဲ့လား … ငါသနားလို့ နင်ဘဝမပျက်တာ နင့်ကိုယ်နင် အဟုတ်ထင်နေလား …။>>>
သွားရောက်ဆိုရဲသူရှိလျှင်တော့ ဆိုင်ကယ်စီး ဦးထုပ်ထူထူဆောင်းပြီးမှ သွားဆိုပါဟုသာ မှော်ဆရာ အကြံပေးလိုက်ချင်ပါတော့သည်။

( water melon ၏ မကြိုက်မိသောစာသားများ ပိုစ် ဖတ်အပြီးတွင် ရေးတင်လိုက်ပါသည်။ အစဖော်ပေးသော water-melon ကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သူကြီးခင်ဗျား မသင့်တော်ဘူးထင်ရင် ဖျက်ပေးပါခင်ဗျား ..။ ဂီတဝေဖန်ရေးလေး နဲနဲ ဆန်သွားပါသည်။)

About ေမွာ္ဆရာ

has written 57 post in this Website..

အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေရးသားခ်က္မ်ားကိုသာ ေရးသားႏွိဳင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္. ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးပညာနဲ႕ ေက်ာင္းၿပီးပါတယ္။ ပြင့္လင္းမႈနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈကို ျမတ္ႏိုးပါတယ္။ သေဘာေကာင္းပါတယ္။ လက္သီးထိုး ျပင္းပါတယ္။ ဓါးထိုးပက္စက္ပါတယ္။ CJ # 9222010