ကၽႊန္ေတာ္ဆီကို ခါးဆစ္ရိုးက်ီးေပါင္းတက္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတေယာက္ေရာက္လာပါတယ္။ဆရာေလးရယ္ ခါးက ကုန္းလို႔ကြလို႔မရခ်င္ဘူး
တအားနာတယ္၊ဒီမွာဓါတ္မွန္ပါ လိုရမယ္ရယူလာတာပါ ကင္ဆာလားမသိပါဘူးဆရာေလးရယ္။
သူကလက္ၿပင္ကလည္းကိုက္ေနေႀကာင္း၊ ဇက္မွာလည္းက်ီးေပါင္းတက္ေနေႀကာင္းေၿပာပါတယ္၊အဲ႔ဒီအခ်ိန္က ေဆခန္းစဖြင္႔စ၂၀၀၃ခုႏွစ္ပါ
သူကမရပ္မနားညည္းေၿပာေၿပာေနၿပီး သူစကားထဲမွာကင္ဆာလားမသိဘူးဆရာေလးရယ္တဲ႔ဆိုတာကထပ္ေနပါတယ္။သူက မူလတန္းၿပဆရာမတစ္ဦးပါ ။ဒါေႀကာင္႔ ေလးေလးစားစားပဲ ဆရာမရယ္ကုေပးပါ႔မယ္ ကင္ဆာမဟုတ္ပါဘူး က်ီးေပါင္းတက္တာပါ အဲ႔ဒီကစ
ၿပီးအတက္ၿဖစ္တာပါခင္ဗ်ာ..ဆိုလည္း ဆရာေလးရယ္ ကယ္ပါေနာ္ ကင္ဆာလားမသိပါဘူး လို႔ပဲ ဆီမန္းမန္းေနပါတယ္။
ကႏ္ေတာ္ကေဆးစည္းဖို႔ ကုတင္ေပၚေမွာက္ခိုင္းေတာ႔ ေနအံုးလက္ၿပင္ေအာင္႔ေနတယ္၊အဲ႕ဒါအရင္ေဆးစည္းေပးေနာ္တဲ႔ ။ေဆးစည္းဖို႔
အက်ၤီကိုခ်ြတ္ပါတယ္ အတြင္းခံအၤက်ီပါခၽႊတ္တယ္။ထမီရင္ရွားပါတယ္ ဒါေတြလုပ္ေနခ်ိန္မွာကၽႊန္ေတာ္က အခန္းရဲ႔ အၿပင္မွာပါ။သူမကိုကူဖို႔ ကၽႊန္ေတာ္အမႀကီးအပ်ိဳ ႀကီးကရွိေနေပးပါတယ္။ဒီအခ်ိန္မွာဒူးနာတဲ႔ ေ၀ဒနာရွင္အမ်ိဳးသမီးေလးတေယာက္ေရာက္လာပါတယ္ ၊ကၽႊန္ေတာ္က
ခဏေစာင္႕ခိုင္းၿပီး ဆရာမကိုေဆးစည္းဖို႔ အခန္းထဲ၀င္ ေဆးစည္းပါတယ္။လက္ၿပင္ ကို ေဆးစည္းၿပီး ကၽႊန္ေတာ္က ကဲ ဆရာမ ခါးကို ေဆးစည္းမယ္ဆိုၿပီးအ၀တ္လဲခ်ိန္ ေပးပါတယ္ ကၽႊန္ေတာ္ၿပန္၀င္လာေတာ႔ ကုတင္မွာေမွာက္လွ်က္နဲ႔ပဲေက်ာမွာေတာ႔ အ၀တ္ဖံုးထားပါတယ္
ေဆးစည္းေနတုန္းမွာလဲ ကင္ဆာလားမသိပါဘူးဆရာေလးရယ္လို႔ ဆီမန္းမန္းေနပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ဆရာမကို ေဆးစည္းၿပီးနက္ၿဖန္ၿပန္လာရမယ္႔အခ်ိန္ကိုေၿပာ၊ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ေၿပာၿပီး ကၽႊန္ေတာ္လက္ေဆးဖို႔ ထြက္သြားခဲ႔တယ္
ကင္ဆာလားမသိပါဘူးဆရာေလးရယ္…ဆိုတဲ႔ အသံကေတာ႔ တခ်က္တခ်က္ႀကားရပါတယ္။ေစာေစာကေရာက္လာတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေလးကို ၀င္ေလဆိုေတာ႔ အမ်ိဳးသမီးေလးက ရပ္ေနပါတယ္ မ၀င္ပါဘူး။ကၽႊန္ေတာ္က မႀကားဘူးထင္ၿပီး ထပ္ေၿပာလည္းမ၀င္ပါဘူးကုတင္ကိုပဲ လက္ညိုး
ထိုးၿပပါတယ္ ကၽႊန္ေတာ္ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ ကုတင္ေပၚမွာ အမ်ိဳးသမီးႀကီးရဲ႔ အတြင္းခံေဘာ္လီက်န္ရစ္ခဲ႔ပါတယ္။ကၽႊန္ေတာ္မမကိုေခၚၿပီး
လိုက္ေပးခိုင္းရပါတယ္။
အခုေတာ႔ ဆရာမလည္း ေကာင္းသြားပါၿပီ က်န္းမာပကတိရွိေနပါတယ္။ ထီသိန္းတရာေပါက္ၿပီးခ်မ္းသာသြားတယ္လို႔ သူ႕ကိုယ္သူအထင္ရွိေနတဲ႔ လူတေယာက္ ကိုလည္း မွတ္မွတ္ရရရွိေနခဲ႔ပါတယ္။ေဟ႔ဆရာ ညေနအိမ္လာခဲ႔ကြာ ငါ႔လက္ၿပခ်င္လို႔ လက္မက တခါတေလကိုက္တယ္ ေၿခႀကြခ ေပးမွာပါကြာတဲ႔။
ေနာက္လူတောယာက္ကေတာ႔ ၿမိဳ႔နဲ႔ ၁၀မိုင္ေလာက္ေ၀းတဲ႔ ရြာတရြာကပါ။ကၽႊန္ေတာ္ဆီေရာက္လာေတာ႔ ဆိုကၠားနဲ႔လာတာပါ အိမ္ေပၚကို တြဲတင္ရပါတယ္ ခါးက်ီးေပါင္းတက္ေနတာႀကာလို႔ လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္နိုင္ပါဘူး၊ေအာက္ပိုင္းက ေလးၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္နင္း
ေၿမာက္နင္းနဲ႔ လဲမွာစိုးရပါတယ္။ သူ႔ကိုေတာ႔ အိမ္မွာထားၿပီးကုရပါတယ္ တစ္လေလာက္ႀကာေအာင္ကို ကုရပါတယ္။လံုးလံုးမေကာင္းေသးလို႔
သူ႔အိမ္မွာ ေဆးႀကပ္ထုပ္ရက္ဆက္ထိုးဖို႔ ၊ေဆးေသာက္ဖို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ မွာရ ၊ေဆးေပးရ လုပ္ရတယ္၊ကၽႊန္ေတာ္က အဲ႔ ဒီအခ်ိန္ကခုႏွစ္ေသာင္း
ေတာင္းပါတယ္၊ အိမ္မွာလဲလူနာေစာင္႔အပါအ၀င္ ထမင္းလည္းေကၽြးထားပါတယ္။သံုးေသာင္းေပးခဲ႔တယ္ က်န္တာကေတာ႔ေနာက္လာေပးပါ႔မယ္ေပါ႔
ဒီလိုနဲ႔.. ၆လေလာက္ ဒီလိုကို မေတြ႔ေတာ႔ပါဘူး။ေဆာင္းေရာက္ေတာ႔နံနက္ေစာေစာ ကၽႊန္ေတာ္လမ္းေလွ်ာက္ပါတယ္ ႏွင္းဖြဲဖြဲႀကားမွာ ပလိုင္းႏွစ္လံုးထမ္းလာတဲ႔ လူတေယာက္ကေမာလို႔ခ်နားတာထင္တယ္ ၊ရပ္ေနပါတယ္ ။ေစာေစာက ပင္ပင္ပန္းပန္းထမ္းလာတာပါ၊အနားေရာက္ေတာ႔ ကၽႊန္ေတာ္လူနာၿဖစ္ေနပါတယ္။ဟာကို….။ခင္ဗ်ားခါးဘယ္လိုေနေသးလဲလို႔ေမးႀကည္႔ေတာ႔ မသက္သာေသးဘူးလို႔ၿပန္ေၿပာပါတယ္။ကၽႊန္ေတာ္က သူ႔ပုလိုင္း ကိုငံု႔ႀကည္႔ေတာ႔ ငါးရံေတြၿဖစ္ေနပါတယ္၊ တဖက္ကို အခ်ိန္တစ္ဆယ္ေလာက္ရွိမယ္ထင္ပါတယ္။စူစူေပါင္းႏွစ္ဆယ္ပါ။
ေအာ္ ခါးကမေကာင္းတာေတာင္ အခ်ိန္ႏွစ္ဆယ္ထမ္းနိုင္တာပဲ ခင္းဗ်ားက အာဂလူပါလားလို႔ေၿပာၿပီး ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ႔ရပါတယ္။
တခါတေလမွာ တိုင္းရင္းေဆးဆရာက အင္နဲ႔အားနဲ႔ လုပ္ကိုင္ရတာေတြရွိပါတယ္ ေၿခေတာက္ကို နိပ္ရတာေတြ၊ အေႀကာၿပင္ရတာေတြ ရွိပါတယ္၊အမကဆို ေမာင္ေလးရယ္ ဒီလိုအလုပ္ေတြနဲ႔ ရွာေကၽြးတာ မစားခ်င္ပါဘူးလို႔ေၿပာပါတယ္။မဟုတ္ဘူးအမ ဒါဟာ
မြန္ၿမတ္တာပါ သမာအာဇီ၀ပါ ဒုကၡိတၿဖစ္မယ္႔လူကို ကယ္တင္ေနတာပါလို႔ ၿပန္ေၿပာခဲ႔ဖူးပါတယ္။ အေဒၚႀကီးတေယာက္ကို ဆိုင္ကယ္တိုက္တာ
ေပါင္လည္ပင္းရိုးက်ိဳးသြားပါတယ္။ကၽႊန္ေတာ္ကိုလိုက္ရွာေတာ႔ ကၽႊန္ေတာ္မရွိပါဘူး။ဆိုင္ကယ္သမားက ေလွ်ာ္ေႀကးေပးတယ္လို႔သိရပါတယ္။ အဲ႔ဒီအခ်ိန္က ရန္ကုန္မွာ က်ဴရွင္ဆရာလုပ္ေနပါတယ္ ။ ေနာက္ေတာ႔ ဒီအေဒၚႀကီးက စတီးေခ်ာင္းထည္႔လိုက္ရပါတယ္ ။ၿမိဳ႔ကိုၿပန္လာေတာ႔
ေတာင္ေ၀ွးနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ႔ အေဒၚႀကီးက ဟဲ႔ ထက္ေ၀းရယ္ နင္ရက္စက္လိုက္တာ…တဲ႔ ကၽႊန္ေတာ္အံ႔ႀသ ခဲ႔ပါတယ္။ ဘာေႀကာင္႔လဲလို႔ေမးေတာ႔ နင္မရွိလို႔ ငါစတီးေခ်ာင္းထည္႔လိုက္ရတယ္ အခု မသန္ေတာ႔ဘူး ပိုက္ဆံေတြလည္းအမ်ားႀကီးကုန္တယ္ဆိုၿပီး
၀မ္းပန္းတနည္းေၿပာပါတယ္။
တိုင္းရင္းေဆးဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႔ ေႀကကြဲစရာ ေ၀ဒနာေလးေတြပါ……။ဆက္ပါဦးမယ္

About htet way

has written 133 post in this Website..

   Send article as PDF