ဗုဒၶတရားကို ဗုဒၶရဲ႕အဆို အဆံုးအမuကို မရပဲနဲ႔ေတာ့ ဒါဗုဒၶတရားလို႔ မလုပ္သင့္ပါ။                                                                                                                                                             လူေတြဟာ အဆင္း၊ အသံ စတဲ့ ကာမအာ႐ံုေတြထဲမွာ ေနၾကရတာျဖစ္တယ္။                                                                                                                                                                     ကာမအာ႐ံုေတြကို ၀သြားလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မရလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီအာ႐ံုေတြကို ၿငီးေငြ႕သြားတတ္တယ္။                                                                                                                                         ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီအာ႐ံုေတြထဲကေန ထြက္ေျပးခ်င္တယ္။                                                                                                                                                                                              ဒီအာ႐ံုေတြနဲ႔ေနရတာကို မေပ်ာ္ေမြ႕ေတာ့ဘူး။
ဒီအာ႐ံုေတြနဲ႔ မေနခ်င္ေတာ့တာမို႔ တရားလုပ္တယ္လို႔ လုပ္တတ္ၾကတယ္။
တရားလုပ္တယ္ဆိုၿပီး ဒီအာ႐ံုေတြနဲ႔ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ကင္းေအာင္ လုပ္တတ္ၾကတယ္။
စိတ္ကို ႐ူပအာ႐ံုတစ္ခုခုမွာ ရပ္ထားလိုက္လို႔ စိတ္က မေ႐ြ႕ေတာ့ဘူး။                                                                                                                                                                            ႐ုပ္အာ႐ံုတစ္ခုခုမွာ စိတ္ကို ရပ္ထားလို႔ ျမင္ရင္ ျမင္တာမွာ ရပ္၊
ၾကားရင္ ၾကားတာမွာ ရပ္ ဆိုေတာ့ စိတ္က မကူးေတာ့ဘူး။                                                                                                                                                                                               ဒါစိတ္မကူးတဲ့ လုပ္ငန္း (သညာ၀ိရာဂ) သညာေတြပယ္တာကို လုပ္တာပဲ။
ဒီ ႐ုပ္ (႐ူပ) အာ႐ံုေတြထဲမွာေနလို႔ သညာေတြပယ္ၿပီး ကာမေတြကလြတ္ေနလို႔ ေအးသြားတာကို ဘုရားအဆံုးအမလို႔ ထင္ေနၾက။
ဒါ ဘုရား အဆံုးအမ မဟုတ္ပါဘူး။
အဲဒါ ႐ူပ အာ႐ုံနဲ႔ ေနတာပါ။
ဘုရား အဆံုးအမကုိ မသိရင္ “မျမင္ဘူးရင္ မူး ျမစ္ထင္” ဆိုသလို  ဒီ ႐ူပအာ႐ုံနဲ႔ ေအးေနတာကိုပဲ ဘုရားရဲ႕တရားလို႔ ယူေတာ့တာ။
အေနတစ္ခုကေန ေနာက္အေနတစ္ခုကို ေျပာင္းသြားလို႔ ၾကည္ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသြားတာကိုပဲ ဒါ ဘုရားတရားပဲလို႔ ထင္သြားၾကတာ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားတရားကို ပြားမ်ားေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဘုရားတရားက ဘာကို ေျပာတာလဲဆိုတာ အရင္သိေအာင္လုပ္ပါ။
အရင္ သိေအာင္မလုပ္ပဲ အားထုတ္မိရင္ ဒီ႐ူပအာ႐ံုနဲ႔ ေနရတာကိုပဲ ဘုရားတရားလို႔ ထင္ေတာ့တာပဲ။
ေနာက္ထပ္ ဒီ႐ူပအာ႐ံုေတြကို တစ္စစီ ဖ်က္ပစ္လိုက္ၿပီး လဟာျပင္ျဖစ္သြားတဲ့ အ႐ူပအာ႐ံု။
ဒီ ႐ူပအာ႐ံုကြယ္သြားၿပီး (ဘာမွ မရိွတဲ့) အာကာသလဟာျပင္သညာကိုလည္း နိဗၺာန္လို႔ ယူတတ္တယ္။
ဒါကလည္းသိပ္ေကာင္းေနတာကိုး။
အဲဒီကေန အဲဒီ အာကာသလဟာျပင္ကို သိေနတဲ့ စိတ္ကေကာ တကယ္ရိွလို႔လားဆိုတဲ့ ၀ိညာဏသညာျဖစ္ျပန္ေရာ။
ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ နတၳိကိဥၥိ ဘာမွမရိွဘူးဆိုၿပီး ျဖစ္သြားေရာ။
ဒါကလည္း သိပ္ေကာင္း၊ သိပ္လြတ္ေျမာက္တဲ့ သေဘာတရားဆိုေတာ့ အထင္ႀကီးစရာပဲ။
ဘယ္သူကဘာေျပာေျပာ အဲဒီေနရာကေန မဆင္းခ်င္ေတာ့ဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားရဲ႕တရားကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သိခြင့္မရိွပါဘူး။
ဘုရားတရားအားထုတ္တာပဲဆိုၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္အားထုတ္လိုက္လို႔
သိမယ္ဆိုရင္လည္း သူဟာ ဘုရားရဲ႕တပည့္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ဒီ႐ူပ၊ အ႐ူပ (သမာပတ္ (၈)-ခ်က္) ေတြကို ေရာက္ေနရင္ လူက ေကာင္းေန၊ ၿငိမ္းေနၿပီး ဘယ္သူနဲ႔မွကို မတူေတာ့ဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထင္ေတာ့တာ။
အဲဒီေရာက္ေနၿပီဆိုရင္ အဲဒီကေန မထြက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ဒါကိုပဲ ဘုရားတရားလို႔ ရပ္တည္ေနၾကတာေတြကိုက ဒုနဲ႔ ေဒးပဲ။
အဲဒါဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဘုရားတရား (အစစ္)ေပ်ာက္ေနလို႔ပဲ။
ဘုရားတရားက ကာမေတြထဲမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနရမွာလည္း မဟုတ္ဘူး။
ဒီ႐ူပ၊ အ႐ူပ (သမာပတ္) ေတြထဲမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနရမွာလည္း မဟုတ္ဘူး။
ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ဒီ ကာမ၊ ႐ူပ၊ အ႐ူပ ဘံုသံုးပါးသားက ဒုကၡသားေတြလို႔ ဘုရားက ေျပာခဲ့တယ္။
အဲဒါက ဒီေခတ္မွာ မေပၚလြင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။
အဲဒီလိုျဖစ္ေနရတာက ဘုရားတရားျဖစ္တဲ့ အရိယသစၥာတရားကို အရင္ နားလည္ေအာင္မလုပ္လို႔ပဲ။
အဲဒီလို နားလည္ေအာင္မလုပ္ပဲ မွန္တမ္းရမ္းတမ္း ၾကားဘူးနား၀နဲ႔ လုပ္ေနရင္ ႐ူပ၊ အ႐ူပတရားေတြထဲမွာ နစ္ေမ်ာခံရဖို႔ပဲ ရိွပါတယ္။
ဘုရားတရား (အရိယသစၥာ)ဟာ ကာမတရား (သမုတိသစၥာ)လည္း မဟုတ္ဘူး။
႐ူပ၊ အ႐ူပတရား (ပရမတၱသစၥာ)လည္း မဟုတ္ဘူး။
ဗုဒၶတရားကို သိဖို႔ကေတာ့
(၁) တရားသိၿပီးသူကို ေပါင္းသင္းရမယ္။
(၂) အဲဒီသူရဲ႕ ေျပာဆိုဆံုးမခ်က္နာယူရမယ္။
(၃) အဲဒီသူရဲ႕ ေျပာဆိုဆံုးမခ်က္ေတြကို ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ရမယ္။
(၄) ေျပာဆိုဆံုးမခ်က္ေတြကို ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္လိုက္လို႔ သစၥာကို ျမင္သိမွ ဗုဒၶရဲ႕တရားကိုသိတယ္၊ ေသာတာပန္ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ေသာတာပန္ ျဖစ္ဖို႔က လုပ္ယူလို႔မရဘူး၊ နာၾကား(ဆင္ျခင္)ယူရတာ။
ဒီအခ်က္ (၄)ခ်က္နဲ႔ ျပည့္စံုုသြားတာကို ေသာတာပန္လို႔ ေျပာတာ။
ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားရဲ႕ အရိယသစၥာကို နာၾကားမိဖို႔လိုတယ္။
ဗုဒၶေဟာခဲ့တဲ့ သစၥာေလးပါးျဖစ္တဲ့ ဒုကၡအရိယသစၥာ၊ သမုဒယအရိယသစၥာ၊ မဂၢအရိယသစၥာ၊ နိေရာဓအရိယသစၥာ စေသာ အရိယသစၥာကို အရင္သိေအာင္လုပ္ဖို႔ႏွင့္
အရိယသစၥာေလးပါးကို အရင္သိေအာင္လုပ္သိၿပီးမွသာ သတိပဌာန္တရားပြားမ်ားထိုက္ေၾကာင္း ႏွင့္
သတိပဌာန္တရားပြားမ်ားပံု စသည္တို႔ကို
ဓမၼ၀ိဟာရီဆရာေတာ္  ေဟာၾကားထားသည့္
www.ariyathitsa.org website တြင္ ပါရိွေသာ
သစၥာသိၿပီးမွ သတိပဌာန္ပြားပါ ” အမည္ရတဲ့ MP_3 အသံတရားေတာ္တြင္
(Download) ရယူၿပီး အေသးစိတ္နာယူႏိုင္ပါေၾကာင္း ဓမၼလမ္းညႊန္ျပလိုက္ရပါသည္။

About ariyathitsa

has written 12 post in this Website..