လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္က ကၽြန္ေတာ္တင္တ့ဲ သက္သတ္လြတ္နဲ့ ကုိယ္ခ်င္းစာတရား ပုိ့စ္မွာ ဝုိင္း ဆုိသူ မႏ ၱေလးေဂဇက္ အြန္လုိင္း မိတ္ေဆြတဦးရဲ့ ဘာသာေရးဆန္တဲ့ စာေတြေရးရင္ အစြန္းလြတ္တာ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္လုိ့ ေစတနာနဲ့ မွတ္ခ်က္ျပဳလာလုိ့ အစြန္း၂ပါး က လြတ္တဲ့ လမ္းစဥ္နဲ့ဆုိင္တဲ့ အေတြးေလးတင္လုိက္ပါတယ္။ ဒီပုိ့စ္က သူ့ေၾကာင့္ ေခါင္းထဲ ျပန္ေပၚလာလုိ့ ဝိုင္းကုိ အထူး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္၊ ပညာ၊ ဂုဏ္ၾကီးသူ ျဖစ္ေနလုိ့ ေစာ္ကားသလုိျဖစ္ခဲ့ရင္ ၾကိဳတင္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ရဲရဲေတြးလုိ့ ျမန္ျမန္ၾကီး ေရာက္မဲ့သူ တေယာက္လုိ့ပဲ မိမိႏွစ္သက္သလို သေဘာထားေစလုိပါတယ္။ (အဲ ကၽြန္ေတာ္အာရုံျပဳတာကေတာ့ အထက္ဘုံနဲ့ နိဗာၻန္ ပါ)။ စ ရမယ္ရင္ လူေတြေျပာေျပာေနတဲ့ အလယ္အလတ္ မဇၨမပဋိပဒါလမ္းစဥ္ ဆုိတာ အေျပာလြယ္သေလာက္ အလွမ္းခက္ပါတယ္။ လမ္းေပါင္းမ်ားစြာရွိတဲ့အနက္ ဘယ္ဟာက အစြန္းလဲ၊ ဘယ္ဟာက အလယ္လမ္းလဲ မသိ ႏုိင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္မ်ားစြာၾကီးတဲ့ အသိတေယာက္က ဒီလုိပဲ အေၾကာင္းသင့္ရင္ အစြန္းမေရာက္ဘဲ မဇၨမပဋိပဒါၾကတာ ေကာင္းတယ္လုိ့ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာတာလြယ္တယ္ အဲဒီလမ္းေပၚေရာက္၊မေရာက္ သြားေနသူက ဘယ္လုိလုပ္ သိမလဲလို့ ျပန္ေမးလုိက္ေတာ့ သူလည္းတိက်တဲ့ အေျဖမေပးႏုိင္ခဲ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကုိယ့္ထက္ငယ္တဲ့ ကုိယ့္စကားကုိ အနည္းဆုံးေတာ့ ေရွ့မွာ နားေထာင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္မဲ့ သူေတြေတြ့ရင္ ဒီလုိပဲ အေၾကာင္းတုိက္ဆုိင္တုိင္း ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါက ဘယ္ေတာ့မွ မွားတဲ့ စကားမွ မဟုတ္တာကုိး၊ သူတုိ့က လိမၼာၾကပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္လုိ ေျဖရခက္မဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳး ျပန္မေမးၾကဘူး။ အင္း ကၽြန္ေတာ္ကလည္း လူၾကည့္ျပီးေျပာတာကုိး။ ဘယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျပာသူကလဲ ေကာင္းျမတ္တဲ့စကားကုိေျပာ၊ နားေထာင္သူ ကလည္း ျငိမ္သက္စြာလက္ခံလုိ့ မဂၤလာရွိတဲ့ အျခင္းအရာပါပဲ။ အခုလည္း မိတ္ေဆြ ဝိုင္းရဲ့ သင့္ျမတ္ ေကာင္းမြန္လွတဲ့ စကားကုိ ကလန္ကဆန္လုပ္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ေလးစားစြာန့ဲျဖည့္စြက္ျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္းပါ။
ဘုရားကေဟာပါတယ္၊ မဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ အစြန္းႏွစ္ပါးလြတ္တဲ့ အက်င့္လမ္း၊ ဘာေတြပါလည္းဆိုေတာ သီလ ၃၊ သမာဓိ ၃ နဲ့ ပညာ ၂ တုိ့ပါ။ အက်ယ္က ဒီစာနဲမဆုိင္လုိ့ ရွာမေရးေတာ့ပါ။ ဒါကုိဘယ္သူမွမျငင္းႏုိင္ပါ၊ သစၥာ အမွန္တရား ကုိး။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ အဲဒီရွစ္ပါးဆုိတာ အက်ယ္ၾကီးပါ။ မင္းတုိ့ေကာင္းေကာင္းေနလုိ့ ေျပာၾကသလုိေပါ့၊ အထူးသျဖင့္ ပညာစခန္းကုိေရာက္ရင္ ရုိးရုိးေလးနဲ့ အလြန္နက္ရႈိင္းပါတယ္။ လက္ေတြ့ပဲ တရားထုိင္ၾကည့္ပါ။ မိမိႏွစ္သက္ရာ ကမၼဌာန္းလမ္းစဥ္အတုိင္း ယံုၾကည္မႈ သဒၶါတင္ျပီး ဇြတ္သြားေပမဲ့ ေရွ့တုိးဖုိ့ဆုိ ကုိယ္ပုိင္ညဏ္နဲ့ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ရတာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ျဖစ္ပ်က္ ဆုိျပီးထိုင္မွတ္ေနလို့မျပီး။ ဒီလုိပါပဲ သစၥာတရားကုိ ရွာရာမွာ သူမ်ားေျပာတုိင္း ဟုတ္မွာေပါ့ ဆုိျပီးလုိက္ေနလုိ့ကေတာ့ ကံသာရပါမည္၊ ညဏ္မျဖစ္ႏုိင္။ ဒီလုိဆုိရင္ လက္ေတြ့မွာ မဇိၨမပဋိပဒါ ကုိ ဘယ္လုိရွာမလဲ။ အဲဒီလမ္းကုိ ကိန္းဂဏန္း၊ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ေတြအေနနဲ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ဖြဲ့မထား။
ေလာကီအတြက္ မဇိၨမပဋိပဒါ က်ဖုိ့ဆုိတာပုိခက္ပါတယ္၊ အရာရာအားလံုးက မွားေန၊ ေျပာင္းေနတာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္တ့ုိက အလြယ္တကူေျပာၾကတယ္၊ မင္းက ေသာက္ရမ္း လုပ္တာကိုး၊ ဘာလုပ္လုပ္ အစြန္းမလြတ္ဘူး၊ မဇိၨမပဋိပဒါ က်မွေပါ့ကြ။ အဲဒါ မွားသြားရင္ ဝုိင္းအုပ္ၾကတာပါ။ အဲေယာင္လုိ့ ဝုိင္းဆုံးမၾကတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ေဘးကေျပာေနသူလည္း ကုိယ္တုိင္ဝင္လုပ္ရင္ မွား မွာပါပဲ။ အေျပာနဲ့ေတာ့ သူ့ အလယ္အလတ္ လမ္းၾကီးက ေျဖာင့္လို့တန္းေနတာပဲ၊ တကယ္လည္း ဆင္းေလ်ာက္ေရာ ေရွ့ကုိ ထင္ထားသလုိ မျမင္ရေတာ့ပါဘူး။ ခရီးေဝးအလြတ္ ေရကူးတာနဲ့ နဲနဲဆင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ စ မကူးခင္ေတာ့ ကန္ဟုိဖက္ကုိ သတ္မွတ္ထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း ေရာက္ဖုိ့ေျဖာင့္လုိ့၊ ေရထဲလဲ ေရာက္ေရာ လမ္းစေပ်ာက္ေတာ့တာပါပဲ။ ကူးလုိက္၊ လွမ္းၾကည့္လုိက္နဲ့မွ ဟုတ္သြား တာေပါ့ေလ။ သိထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအတုိင္းဆုိရင္ ရပါတယ္ဆုိျပီး မကူးရင္ေရာက္ပါ့မလား။ မမွားရင္မွန္ပါ့မလား။ မွားမွာေၾကာက္လုိ့ အမွန္ကုိ ထိုင္ရြတ္ေနလုိ့ အမွန္ကိုရမွွာလား။ အမဲရွိမွ အျဖဴဆုိတာ ခြဲလုိ့ရတယ္။ အဆုိးျဖစ္မွ အေကာင္းကုိ သိႏုိင္မယ္။ ဆုိလုိခ်င္တာ အမွန္ဆုိတာ ရွိပါ၏။ ဘယ္လုိလုပ္ အမွန္ကုိ ရေအာင္လုပ္ရမလဲ ဆုိတာလည္း ရွိပါ၏၊ ဒါေပမဲ့ အရာရာသည္ ေျပာင္းလဲေနျခင္းေၾကာင့္ တကယ္လုပ္ၾကည့္ေတာ့ သိထားသလုိ မရုိးရွင္းပါ။ အမွန္္ဆုိတဲ့ သစၥာတရားေတာင္ လုိက္နာက်င့္ၾကံသူေတြရဲ့ ကံ၊ညဏ္၊ဝီရိယ အေပၚမူတည္ျပီး ေခတ္ကာလအလိုက္ အတိမ္အနက္ေျပာင္းပါသည္။ အရမ္းကာေရာေျပာေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ အခုေခတ္လူေတြ ဘုရားလက္ထက္က တရားေတာ္ကုိ သိတဲ့အသိညဏ္မ်ိဳးရွိၾကလုိ့လား။ မရွိၾကပါ၊ ဘာလုိ့လဲဆုိေတာ့ ကံျခင္းမတူၾကလုိ့ျဖစ္ပါသည္။ တူမွျဖင့္ ဘုရားလက္ထက္နဲ့ ပထမ သာသနာႏွစ္ ၅၀၀ တုန္းကလုိ ပရိသမၻိတာမဂ္တို့၊ တန္ခုိးအဘိညဥ္ေျခာက္ပါး ပါတြဲရတဲ့မဂ္တုိ့ ဆိုတာရွားမွာမဟုတ္ပါ။
ပန္းတုိင္ေရာက္ဖုိ့ဆုိတာ ေပးဆပ္ျခင္း၊ ရယူျခင္း၊ ဆုံးရႈံးျခင္း ဆိုတဲ့ျခင္းမ်ားစြာ လြယ္ျပီးသြားရတာပါ။ ဘုရားေတာင္ ေလးသေခၤ်နဲ့ကမာၻတသိန္း ရပ္လုိက္ သြားလုိက္၊ ခံလုိက္ စံလုိက္၊ မွားလိုက္ မွန္လုိက္နဲ့ ပါရမီျဖည့္ခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို့၊ ခင္ဗ်ားတုိ့ကေရာ ဘာေတြမုိလုိ့ သာသာေလးနဲ့ အမွန္အတုိင္း ေခ်ာေခ်ာေမြ့ေမြ့ျဖစ္ရမွာလဲ။ အဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ စာေပၚမွာ၊ မလုပ္ဘဲနဲ့။ လုပ္ေတာ့ မွားမွာေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ မွားတယ္ဆုိတုိင္းလဲ မွန္မွာ မဟုတ္ေတာ့လုိ့ မဆုိႏုိင္သလုိ မွန္ေနျပီ ဆုိတုိင္းလည္း မမွားေတာ့လုိ့ ေျပာ၍မရပါ။ အမွားတခ်က္သည္ အမွန္ျမန္ဖုိ့အတြက္ လုိအပ္သည့္ ေပးဆပ္မႈ ျဖစ္ႏုိင္သလို အမွန္တရပ္သည္လည္း ေရွ့ဆက္မေရြ့ေစရန္ ဆြဲထားေသာ ခဲလုံးၾကီး ျဖစ္သြားႏုိင္ပါသည္။ အလားတူစြာပဲ အလယ္အလတ္လမ္းကုိ ေရာက္ဖုိ့သြားရင္း သြားရင္းနဲ့ အစြန္း ေရာက္နုိင္ပါသည္။ ျပန္တက္နိုင္သေရြ ့သိပ္မဆုိးလွပါ၊ ျပိဳင္ကားဂိမ္း ေဆာ့သလုိေပါ့ဗ်ာ၊ ေဘးနံရံ ထိမွာဆုိးလုိ့ ျဖည္းျဖည္းေလးေမာင္းရင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္အတုိင္း ေရာက္ပါ့မလား၊ (ကုသိုလ္ကံေပးတုန္း သာခုိက္၌သာ အမွန္ကုိရွာခ်ိန္ရွိျခင္း) ထိခုိက္ရွနာမႈ ဆုိတာေတာ့ လက္ခံရမွပဲေလ၊ ကုိယ္ကေရာက္ခ်င္တာကုိး။ စြတ္စပ္ျပီး မ်က္ကန္းတုိး သြားလုိ့ေရာ ေရာက္ပါ့မလား၊ အခ်ိန္ေတာ့က်န္ပါရဲ့ ပယ္လ္နယ္တီျပစ္ဒဏ္ ထိတာနဲ့ ရႈံးေနပါျပီ။
ေလာကမွာၾကေတာ့ နည္းေပါင္းစုံနဲ့ သြားေနၾကတဲ့အထဲက ေအာင္ျမင္ၾကီးပြားေနသူေတြရဲ့ ေရရွည္စြမ္းေဆာင္မႈ ကုိၾကည့္ျပီး သူကေတာ့ဟုတ္တယ္၊ မဟုတ္ဘူးလုိ့ မွတ္ေက်ာက္ တင္ေလ့ရွိတာ ဓမၼတာပါ။ အခ်ိန္ကာလ ၾကာလာလုိ့ လူတုိင္းနီးပါး သေဘာတူ လာျပီ ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီစံႏႈန္းရဲ့ အနိမ့္၊ အျမင့္ေပၚ မူတည္ျပီး အစြန္းႏွစ္ပါးက ေရခ်ိန္ အတက္အက် ရွိပါေတာ့တယ္။ ဒီေကာင္က အစြန္းေရာက္တယ္လုိ့ ေျပာၾကေပမဲ့ အဲဒီအစြန္းသမားက ေရရွည္ေအာင္ျမင္ေနရင္ အရင္က အလယ္အလတ္ၾက ၾကရမယ္လုိ့ ေဝဖန္ေနသူေတြလည္း သူ့လမ္းစဥ္ လုိက္ရေတာ့ပါတယ္၊ မဟုတ္ရင္ ကုိယ့္ကုိ တက္နင္း၊ (သုိ့) လုိက္မမွီ ျဖစ္ေတာ့မွာကိုး။ တခ်ိဳ့ေနရာေတြမွာ မေသခ်ာလုိ့ဆုိျပီး ေဘးထြက္ ထုိင္ေနလုိ့မရပါ။ ေနာက္ကားက တက္ၾကိတ္သြားပါလိမ့္မည္။ ပူးလ္အုိဗာ ေပးမထားတဲ့ အင္တာစတိတ္ လမ္းမၾကီးတခု ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ။ အဲ ပိြဳင့္တခုကုိေရာက္လုိ့ ဗ်မ္း ဆုိေပါက္ကြဲထြက္သြားရင္ ဟာ အစြန္းေရာက္ေနလုိ့ကြ ဆုိျပီးျပန္ေလွ်ာ့၊ သူမ်ားက ကိုယ့္ထက္သာသြားျပီ ဆုိရင္လည္း အစြန္းေဟ့ဆုိျပီး ထပ္တင္ၾကရပါတယ္။ ဥပမာ ရင္းႏွီးျမွုုုဳပ္ႏွံမႈ ကြ်မ္းက်င္သူေတြက စြန့္စားရမႈနဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ ရတန္စြမ္းအေပၚ အၾကမ္းအားျဖင့္အေျခခံျပီး စေတာ့အေသးကဘယ္လုိ၊ အလတ္ကဘယ္သင္း၊ အၾကီးကဘယ္ဝွာ ဆုိျပီးခြဲၾကပါတယ္။ ဘြန္းေငြေခ်း စာခ်ဳပ္ ေတြမွာလည္း ဒီလုိအဆင့္ေတြခြဲၾကပါတယ္။ သူတုိ့ရဲ့ ေရရွည္ စြမ္းေဆာင္မႈ အတုိင္းအတာကို ၾကည့္ျပီး အရမ္းျမတ္ခ်င္ရင္ စေတာ့အေသးကိုဝယ္၊ သိပ္စိတ္မပူျခင္ရင္ စေတာ့ရွယ္ရာ အၾကီးကုိကုိင္၊ ေသခ်ာျခင္ရင္ ေငြေခ်းစာခ်ဳပ္ကုိစုဆုိျပီး အၾကံေပးၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ၾကီးပြားေနသူေတြဟာ အဲဒီေယ်ဘူယ အခ်က္ေတြကုိ မလုိက္ဘဲ စြန့္သင့္တဲ့အခါစြန့္၊ ေၾကာက္သင့္တဲ့အခါေၾကာက္နဲ့ အေျခအေန အခ်ိန္အခါကုိ လိုက္ျပီး ျမတ္လုိက္၊ရႈံးလုိက္ ႏုိင္လုိက္၊ ခံရလုိက္နဲ့ အသင့္ေတာ္ဆုံးယဥ္ေၾကာ တခုကုိုိ ဟုိဖက္ေျပာင္းလုိက္၊ဒီဖက္ေရြ့လုိက္နဲ့ အလယ္အလတ္ လမ္းမၾကီးေပၚမွာ ရွာေမာင္းၾကရပါတယ္။ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ သင္တန္းေတြတက္၊ စာအုပ္ေတြပဲဖတ္ျပီး ဝင္ေဆာ့ရင္ေတာ့ ေရထဲကုိ ခဲလုံးပစ္ထည့္လုိက္တာကသာ ပလုံလုိ့ အသံျမည္ပါလိမ့္အံုးမယ္္။
၁၉၉၀ခုႏွစ္ ပင္လယ္ေကြ့စစ္ပြဲတုန္းကလည္း ကူဝိတ္ကုိ နာရီ၁၀၀ စစ္ဆင္ေရးနဲ့ အီရတ္လက္က ျပန္သိမ္းျပီး ဆက္မတုိက္တာနဲ့ပက္သက္လုိ့ ဒုတိယအၾကိမ္ အီရတ္ကုိ အျပဳတ္ မေဆာ္ခင္ ၾကားကာလမွာ အဲဒီအခ်ိန္က သမၼတ စီနီယာဘုရွ္ကုိ တလက္စထဲ အျပတ္ မေဆာ္ခဲ့တာ မွားတယ္ လုိ့ေဝဖန္ၾကတယ္၊ ဘုရွ္ရဲ့တြက္ကိန္းကလည္း အီရတ္ရဲ့ စစ္အင္အား အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ေခ်မႈန္းခံလုိက္ရျပီ၊ ျပည္တြင္းမွာလဲ ရွီယာမြတ္စလင္ ေတြနဲ့ ကာ့ဒ္သူပုန္ေတြရဲ့ ပုန္ကန္မႈေတြက ဆက္ဒမ္ကုိ အနည္းဆုံးေတာ့ မလႈပ္ႏုိင္ေအာင္ ထိန္းထား ႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ့ထင္ျပီး သူ့အသား အနာမခံပဲ ယာလည္းညက္ ၾကက္လဲေမာဆုိျပီး ထားခဲ့တာ ထင္တဲ့အတုိင္း မျဖစ္လုိ့ သားဘုရွ္က ဆက္တာဝန္ယူခဲ့ရတာ အားလုံးသိၾကတဲ့ အတုိင္းပါပဲ။ အေဖဘုရွ္ၾကီး စီစဥ္သလိုသာျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ သူ့ကုိ အေျမာ္အျမင္ၾကီးသူ အလယ္အလတ္လမ္းကုိ ေကာင္းစြာသိသူလုိ့ ခ်ီးမြမ္းၾကမွပါပဲ။
ဒီလုိပါပဲ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ကမာၻ့ကုန္သြယ္ေရး အမႊာညီေနာင္ အေဆာက္အအုံ တုိက္ခုိက္ခံရျပီးေနာက္ အာဖဂန္နစၥတန္က အစြန္းေရာက္ တာလီဘန္ေတြကုိ ေျခမႈန္းတဲ့စစ္ပြဲမွာ တာလီဘန္ ေခါင္းေဆာင္ အိုမာမူလာကုိ မိခါနီးလက္တကမ္းအလုိ ေဒသခံလူမ်ိဳးစု ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ မိမိတုိ့ တာဝန္ထားပါဆုိတဲ့ လွည့္ခ်က္နဲ့ လြတ္သြားလို့ တာဝန္ခံရတဲ့ စီအုိင္ေအ ေထာက္လွန္းေရး အဖြဲ့ကုိ ေဝဖန္ၾကျပန္တယ္။ အကယ္၍သာ ေအာင္ျမင္ခဲ့ရင္ေတာ့ ကိုယ့္လူေတြ အသက္မဆုံးဘဲနဲ့ ဖမ္းလိုက္ႏုိင္လုိ့ အစြန္းမေရာက္တဲ့ အလယ္လတ္ဝါဒီေတြလို့ ဆုိၾကအုံးမွာပါပဲ။ ေျပာျခင္တာက အလယ္အလတ္လမ္းဆုိတာ အက်ယ္ၾကီးပါ၊ လႈပ္သာလူးသာ ရွိပါတယ္၊ တရားေသ မဆန္တာေၾကာင့္လည္း လူေတြက ဟိုဖက္ဒီဖက္ ယိမ္းရင္းနဲ့ ေဝခြဲမရ ျဖစ္ကုန္ၾကတာေပါ့။ သိပ္ တင္းၾကပ္လြန္းမွေတာ့ မဇိၨမပဋိပဒါ ဟုတ္ပါေတာ့မလား၊ ဒီေတာ့ အမွန္၊အမွား ႏွစ္ခုခ်ိန္ျပီး သြားမွပဲ အလယ္အလတ္ဆုိတာၾကီးကုိ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလုိဆုိေတာ့ ေျပာရင္းကေန ကၽြန္ေတာ္စခဲ့တဲ့ ဘယ္ဟာက အစြန္းလဲ၊ အလယ္အလတ္လဲဆုိတဲ့ ပိြဳင့္ကုိ ျပန္ေရာက္သြားေရာ။ အစြန္းႏွစ္ပါးကုိ ခ်ိန္ႏုိင္မွေတာ့ ဘာကုိအျငင္းပြားေနရအုံးမွာလဲ။ အဆုံးအစမရွိ သံသရာဆုိတာ ဒါနဲ့တူပါရဲ ့ဗ်ာ။

ဦးေၾကာင္ၾကီး

About ဦးေၾကာင္ၾကီး

ေအာင္ၾကဴ း has written 645 post in this Website..

ပန္းတပြင့္ လွမ္းအစြင့္ နမ္းအလင့္မွာ........... ဟတ္ခ်ဳိး ဟတ္ခ်ဳိး