ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္ကလူၾကီးေတြနဲ႔ဘုရားၾကီးကိုေရာက္ျပီဆုိရင္
ဒီေၾကးရုပ္ၾကီးေတြဆီကိုလာျပီးဆုေတာင္းရပါတယ္။
ေခါငး္ကိုပြတ္လို႔ ေခါင္းမကိုက္ပါေစနဲ႔၊
မ်က္ေစ႔ကို ပြတ္လုိ႔မ်က္ေစ႔မနာပါေစနဲ႔၊
ဗုိက္ကိုပြတ္လုိ႔ဗုိက္မနာပါေစနဲ႔၊
ဆိုတာေတြကို ရြတ္လို႔ဆုိေတာင္းရပါတယ္။
ငယ္ငယ္ကေတာ႔ ဒီေၾကးရုပ္ၾကီးေတြကိုေၾကာက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔လဲ အဖြားခုိင္းတဲ႔အတုိင္းလုပ္ျပီးရင္ေတာ႔ ငါေရာဂါေတြမရနုိင္ဘူးလုိ႔
ယုံၾကည္ခ်က္ေတြရိွလာတာလဲအမွန္ပါဘဲ။

ဟိုးေရွးကတည္းကၾကားခဲ႔တဲ႔ပါးစပ္ပုံျပင္။
ရခိုင္ျပည္ၾကီးကေနပင္႔ေဆာင္လာခဲ႔
မဟာမုနိဘုရားၾကီးနဲ႔အတူ
ဒီအရုပ္ၾကီးေတြလဲပါလာပါသတဲ႔။
ညည ဆုိရင္ေနရပ္ျပန္ခ်င္လုိ႔ ေအာ္ဟစ္ေတာင္းပန္သံေတြၾကားရပါသတဲ႔။

သူကေတာ႔အတူပါလာခဲ႔တဲ႔ ဧရာ၀ဏ္ဆင္ၾကီးေပါ႔။
အခုေတာ႔ သူလဲ တစ္၀က္တစ္ပုိင္း။

ကိုယ္ခႏၶာအျပည္႔အစုံမရွိရွာေတာ႔တဲ႔ေၾကးရုပ္ၾကီးေဘးမွာကေတာ႔
ျခေသၤ႔ရုပ္။
ေရွးေဟာငး္လက္ရာ ဆုိေတာ႔
သဘာ၀က်တာ မက်တာ၊
ဟုတ္တာ မဟုတ္တာ
သမုိင္းအခ်က္အလက္မွန္တာ မမွန္တာအပထား
ယဥ္ေက်းမူ႔ရဲ႕အေမြတစ္ခုအျဖစ္ထိန္းသိမ္းထားသင္႔ပါတယ္။
ေၾကးရုပ္ေတြတန္းစီထားတဲ႔ပုံေလးေပါ႔။ဒါကေတာ႔ ဒီအရုပ္ၾကီးေတြရဲ႕သမုိင္းမွတ္တမ္းေလးေပါ႔။ဟုတ္တာမဟုတ္တာအပထား။
အရင္ကႏွစ္ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ႔ျပီဆုိတာမသိေပမယ္႔
က်ေနာ္မေမြးခင္ကတည္းကရွိေနခဲ႕တယ္ဆုိတာကေတာ႔အေသအခ်ာ
မျမင္ဘူးသူမ်ားအတြက္မွ်ေ၀ေပးလုိက္ပါတယ္။
ငယ္ငယ္ကၾကားခဲ႔ရတဲ႔ပါးစပ္ပုံျပင္အရ ဒီေၾကးရုပ္ေတြကေနရပ္ျပန္ခ်င္ခဲ႔ၾကပါသတဲ႔။
ဒါေပမယ္႔ တကယ္႔လက္ေတြ႔မွာျပန္ခြင္႔မရခဲ႕ၾကပါဘူး။
က်ေနာ္တို႔ရဲ႕တကယ္႔ဘ၀ထဲမွာလဲ
ျပန္ခ်င္ေပမယ္႔ ျပန္ခြင္႔မရခဲ႔သူ
လူဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားရွိေနမယ္ဆုိတာကုိ
သိခ်င္စမ္းပါလွတယ္ေနာ္။

About ကိုေပါက္(မႏၱေလး)

ko pauk mandalay has written 1612 post in this Website..

အေတြးပါးပါးေလးကေန ထူသြားျပီထင္ေတာ႔ အရင္ေလာက္ေတာ႔ စာမေရးျဖစ္ေတာ႔ဘူး။

   Send article as PDF