ဒီႏွစ္သၾကၤန္ပိတ္ရက္မွာ တရုတ္ျပည္နယ္စပ္ျမိဳ႕ ေရႊလီသို႔ အလည္တစ္ေခါက္သြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မအတြက္ တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွာတစ္ၾကိမ္၊ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာတစ္ၾကိမ္နဲ႔ ယခု ၂၀၁၃ မွာတစ္ၾကိမ္ျဖစ္ပါတယ္။ ခရီးသြားအေတြ႔အၾကံဳမ်ားေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ သိခ်င္တဲ့သူေတြရွိရင္ ဗဟုသုတရေစရန္ရည္ရြယ္ျပီး ခရီးစဥ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ရွင္းျပေပးခ်င္တဲ့ဆႏၵျဖစ္လာတာနဲ႔ ခရီးသြားေဆာင္းပါးတစ္ခုအေနနဲ႔ ေရးလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္မတစ္ဦးတည္း ကိုယ္ေတြ႔အျမင္အတိုင္း ေရးမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ အမွားအယြင္းလဲ ပါႏိုင္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေပ်ာ္သေဘာမ်ိဳး ကၽြန္မပို႔စ္နဲ႔အတူ ေရႊလီကို အလည္လိုက္ခဲ့ပါလို႔ ဖိတ္ေခၚခ်င္ပါတယ္။

ပထမဆံုး ေျပာျပခ်င္တာကေတာ့ ဘယ္လိုသြားမလဲဆိုတာပါ။ မူဆယ္ကို သြားမယ္ဆိုရင္ ရန္ကုန္-မႏၱေလး-မူဆယ္ ကားလက္မွတ္၀ယ္ျပီး သြားလို႔ရပါတယ္။ လက္ရွိေပါက္ေစ်းကေတာ့ အသြား ၂၅၀၀၀ က်ပ္၊ အျပန္ ၂၅၀၀၀ က်ပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္နည္းကေတာ့ ဘုရားဖူးအဖြဲ႕ေတြနဲ႔ အဆင့္ျမင့္ခရီးစဥ္၊ ရိုးရိုးခရီးစဥ္ ႏွစ္မ်ိဳးျဖင့္ စိတ္ၾကိဳက္ေရြးျပီးသြားလို႔ရပါတယ္။ လမ္းမွာရွိတဲ့ ဘုရားေတြအကုန္၀င္ေပးမွာျဖစ္ျပီး ထမင္းေကၽြး၊ တည္းခိုစရာေတြပါ စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ေနာက္တစ္နည္းကေတာ့ လားရွိဳးအထိ ေလယာဥ္နဲ႔သြားျပီး လားရွိဳး-မူဆယ္ ကားစီးျပီး ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ ဆက္သြားရမယ္။ ကၽြန္မတို႔ ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ နည္းလမ္းကေတာ့ ကိုယ့္ကားနဲ႔ကိုယ္ သြားတဲ့နည္းလမ္းျဖစ္ပါတယ္။ ခရီးသြားခဲ့တာ မ်ားေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက် ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားခ်င္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။

ရန္ကုန္-မႏၱေလး အျမန္လမ္း ၃၆၆ မိုင္၊ မႏၱေလး-မူဆယ္ ၂၈၀ မိုင္၊ ရန္ကုန္ကေန ေထာက္ၾကန္႔အထိပါေပါင္းလိုက္ရင္ စုစုေပါင္း ၆၆၀ မိုင္ေလာက္ ရွိပါတယ္။ ေတာင္တက္လမ္း မိုင္ ၁၀၀ နီးပါးရွိပါတယ္။ လမ္းေတြအားလံုး ေခ်ာေမြ႔ေကာင္းမြန္ေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္ကားနဲ႔မဆို သြားလို႔အဆင္ေျပေနပါျပီ။ ကၽြန္မတို႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ကားကေတာ့ (အိမ္မွာရွိတာထဲကပဲ ေရြးလို႔ရတာေပါ့ေလ) Honda Civic ကားအေသးေလးျဖစ္ပါတယ္။ hybrid အင္ဂ်င္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆီစားသက္သာျပီး အဲယားကြန္းႏိုင္နင္းအတြက္ ကားေသးေပမယ့္ သက္ေတာင့္သက္သာရွိခဲ့ပါတယ္။ အသြား အျပန္အတြက္ ဆီဖိုးအားလံုး တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္းဖိုးသာ ကုန္က်ခဲ့ပါတယ္။

အေဖရယ္ အေမရယ္ ကၽြန္မရယ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရယ္ ဒရိုင္ဘာတစ္ေယာက္ရယ္ ၅ ေယာက္အတူသြားခဲ့ပါတယ္။ ကားက အရမ္းနိမ့္လြန္းလို႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး အ၀တ္အစားအနဲငယ္ကလြဲရင္ ဘာမွ သယ္မသြားခဲ့ပါဘူး။ သက္ေတာင့္သက္သာ သြားဖို႔ရည္ရြယ္ခဲ့လို႔ ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းမွာ အနားယူျပီးမွ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းခရီးဆက္ခဲ့ပါတယ္။

ဧျပီ ၁၁ ရက္ေန႔ည ၁၀ နာရီခန္႔ေလာက္ ရန္ကုန္ကေန စထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ည ၁၂ နာရီခြဲေလာက္မွာ ၁၁၅ မိုင္ နားေနစခန္းကို ေရာက္တယ္။ ခရီးသြားတဲ့လူေတြ မ်ားလိုက္တာ အရမ္းပါပဲ။ မႏွစ္က သၾကၤန္တုန္းကထက္ကို ပိုမ်ားပါတယ္။ အျမဲတမ္း၀င္ေနက် feel စားေသာက္ဆိုင္ထဲကို ၀င္ခ်င္ေပမယ့္ လူေတြတိုးၾကိတ္ေနတာနဲ႔ ဘယ္လိုမွ ၀င္လို႔မရလို႔ ေရႊခရားၾကီးဆိုင္မွာပဲ ခဏ၀င္ထိုင္ျပီး ေကာ္ဖီေသာက္တယ္။

၁၁၅ မိုင္က ျပန္ထြက္လာျပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္မအိပ္ေပ်ာ္သြားပါျပီ။ အျမန္လမ္းေရာက္တိုင္း ဘယ္လိုမွမဟန္ႏိုင္ပဲ အျမဲတမ္း အိပ္ေပ်ာ္ေလ့ရွိတာ အက်င့္တစ္ခုလိုျဖစ္ေနျပီ။ ဒါေပမယ့္ အရမ္းေကာင္းေကာင္းမအိပ္ရဘူး။ လက္မွတ္စစ္တဲ့ဂိတ္ေတြေရာက္တိုင္း ကားတန္းၾကီးကို တန္းစီေစာင့္ရတာ ပ်င္းစရာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ ဆက္ေမာင္းလိုက္တာ မိုးလင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ မႏၱေလးဘက္ကို ၀င္ေနပါျပီ။ ထံုးဘိုလမ္းခြဲဘက္ကေန ေမျမိဳ႕ကို တန္းေမာင္းလိုက္တာ မနက္ ၈ နာရီခြဲမွာ ေမျမိဳ႔ကို ေရာက္တယ္။ မနက္စာမစားရေသးတဲ့အတြက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ မနက္စာစားၾကပါတယ္။ စားျပီးေတာ့ နားဖို႔အတြက္ ဟိုတယ္လိုက္ရွာၾကတယ္။

ဟိုတယ္ဆိုေပမယ့္ စပါယ္ရွယ္အေကာင္းစားၾကီးမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ မိတ္ေဆြေတြလို ရင္းႏွီးေနတဲ့ ေမျမိဳ႕ေရာက္တိုင္းတည္းခိုေနက် ဟိုတယ္တစ္ခုပါ။ သာရွန္ဟဲလို႔ နံမည္ရတဲ့ တရုတ္ဆန္တဲ့ ဟိုတယ္တစ္ခုမွာ အခန္းယူုျပီး ေန႔လည္ ၁၂ နာရီထိုးခါနီးအထိ အိပ္လိုက္ၾကပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ေရခ်ိဳးျပီး အနီးအနားက စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ထမင္းသြားစားၾကတယ္။ သဂၤဟ လို႔နံမည္ရတဲ့ ရွမ္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ပါ။ အရသာ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ ေနရာထိုင္ခင္းမဆိုးပါဘူး။ ထမင္းစားျပီးေတာ့ ရုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ကို သြားလည္ၾကတယ္။ ေအးေအးေဆးေဆး ၾကိဳက္သေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ ၾကိဳက္သေလာက္ ဓါတ္ပံုရိုက္ခဲ့ပါတယ္။ ပန္းပံုေတြအမ်ားဆံုးရိုက္ခဲ့ျပီး ပို႔စ္အေနနဲ႔ တင္ထားျပီးျဖစ္ပါတယ္။

ရွဳခင္းပံုတစ္ခ်ိဳ႔ ထပ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ပံု (၁)

ပံု (၁)

ပံု (၂)

ပံု (၂)

ပံု (၃)

ပံု (၃)

ပံု (၄)

ပံု (၄)

ပံု (၅)

ပံု (၅)

ပံု (၆)

ပံု (၆)

ပံု (၇)

ပံု (၇)

ရုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္၀င္ေၾကးလက္မွတ္က လူၾကီးတစ္ေယာက္ ၅၀၀ က်ပ္ပါ (သိပ္မေသခ်ာ)၊ ကင္မရာတစ္လံုးအတြက္ ၁၀၀၀ က်ပ္ေပးရပါတယ္။ တစ္၀င္းလံုးလမ္းေလွ်ာက္ရမွာ ပင္ပန္းတယ္ထင္ရင္ေတာ့ ပံု (၇) ထဲက လွ်ပ္စစ္ကားေလးနဲ႔ သြားလို႔ရပါတယ္။ ကားေလးတစ္စီးကို ၈၀၀၀ က်ပ္ေပးရမယ္ဆိုလို႔ ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ မစီးခဲ့ဘူး။ ကိုးေျခာက္ကိုးသံုးနဲ႔ပဲ ပတ္ခဲ့ၾကတယ္။

ရုကၡေဗဒဥယ်ာဥ္ကို ၁၉၈၉ ခုႏွစ္က ပထမဆံုးအၾကိမ္ေရာက္ဖူးခဲ့ျပီး ယခုတစ္ေခါက္ဆိုရင္ အနဲဆံုး ၁၀ ၾကိမ္ေလာက္ေတာ့ ရွိပါျပီ။ ခါတိုင္းလာျဖစ္တဲ့အခါတိုင္း တစ္ႏွစ္နဲ႔တစ္ႏွစ္ ထူးထူးျခားျခားမရွိခဲ့ေပမယ့္ ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ ပန္းေတြအမ်ားၾကီး ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့အေျပာင္းအလဲတစ္ခုအေနနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။

ေကာ္နက္ရွင္ အရမ္းဆိုးေနလို႔ အပိုင္း (၁) ကို ဒီမွာပဲ ခဏ နားခြင့္ျပဳပါ ..

အပိုင္း (၂) ကို ဆက္လက္အားေပးၾကပါအုန္း ….

weiwei

About weiwei

weiwei has written 367 post in this Website..

မဂၤလာပါ ....

   Send article as PDF