အရင္တပတ္က ဗမာျပည္က ဆရာဝန္ကေလး ၂ ေယာက္ က်ဳပ္ေနတဲ့ျမိဳကိုေရာက္လာလည္ၾကရင္းနဲ႔ လမ္းၾကံဳ က်ဳပ္ကို လာေတြ႕တယ္။ အေၾကာင္းထူး မရွိပါဘူး ။ America မွာ ေရာက္ႏွင့္ေနတာၾကာျပီး သမၻာရင့္ေနျပီျဖစ္တဲ့ ဗမာဆရာဝန္မၾကီးတေယာက္က Guide လုပ္ ဦးေဆာင္ ေခၚလာတာပါ ။
က်ဳပ္တို႔ၿမိဳ႕ကလဲUS မွာေတာ့ Fun City အေပ်ာ္အပါးၿမိဳ႕၊ Sin City ဒုစရိုက္ၿမိဳ႕၊ Entertainment City ေဖ်ာ္ေျဖေရးၿမိဳ႕အျဖစ္ ထင္ရွားတာကို…။ American ေတြကိုယ္တိုင္ကလဲ  အနည္းဆံုး တေခါက္မွ မေရာက္ဖူးရင္ American မပီသေသးဘူးလို႔ ယူဆတတ္ၾကတာကို…။ သည္မွာ ဆရာမၾကီးက ေတာသားဆရာဝန္ကေလး ၂ ေယာက္ကို ၾကြားေခၚလာဟန္ တူပါရဲ႕။ ဗမာ ဗုဒၶဘာသာ ဓမၼစစ္ ျဖစ္မျဖစ္ေတာ့ မသိ။ ဗုဒၶဘာသာဆိုရင္ ၾကြားျပစရာ အင္မတန္လွပခမ္းနားတဲ့ သာသနာ့ဗိမာန္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကလဲရွိသကိုး ။
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က ေက်ာင္းအမၾကီး ဝိသာခါ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးတမွ်… ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားစြာနဲ႕ ဘိကၡဴနီမမ်ားစြာလဲ  သီတင္းသံုး ေနထိုင္ေနၾကတယ္ေပါ့ ။ဘုရားလက္ထက္က ေဇတဝန္ေက်ာင္းဆိုတာသာ နာမည္ ၾကားဖူးေကာင္း ၾကားဖူးမယ္။ သည္ Las Vegas က ေက်ာင္းရဲ႕နာမည္ Chaiya Meditation Monastery ဆိုတာေတာ့ သိမွာ မဟုတ္ေပဘူး ။
က်ဳပ္ကိုလဲဗမာျပည္က ႏိုင္ငံေက်ာ္စာေရးဆရာၾကီးတေယာက္ အသက္၈၀ ေက်ာ္ ရွိတယ္ဆိုလို႔သာ ၾကံဳတုန္းၾကံဳခိုက္ ဝင္ေတြ႔တာေနမွာေပါ့ ။ က်ဳပ္ေရးခဲ့တဲ့စာေတြ ၊ ေရးေနဆဲစာေတြေတာ့ တပုဒ္မွ ဖတ္ဖူးပံု မရပါဘူး ။

ဒါေပမယ့္ အဲသည္ ေရာက္လာတဲ့ ဆရာဝန္ကေလး ၂ေယာက္ထဲက တေယာက္က ေလာေလာဆယ္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕က ျပည္သူ႔ေဆးရံုမွာ တာဝန္က်ေနတာတဲ့ ။ မိတ္ဆက္ေပးေတာ့ သိလိုက္ရတယ္။ ဒါနဲ႕ က်ဳပ္က … မီးရထား စက္ေခါင္းျပင္စက္ရံုနဲ႕ မီးရထားဝန္ထမ္းေတြ ေနထိုင္ရာ စစ္ကိုင္းေျမာက္ဖက္က ”ရြာေထာင္”ကို ေရာက္ဖူးလား၊ အဲသည္ ရြာေထာင္က ”ဘိုးဘြားရိပ္သာ”ကိုေရာ ေရာက္ဖူးလား…လို႔  ေမးလိုက္မိတယ္။
က်ဳပ္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ဗမာျပည္က လူအိုရံုေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ရန္ကုန္က ”ႏွင္းဆီကုန္း ဘိုးဘြားရိပ္သာ”တို႔ ၊ ”ကန္ေတာ္ကေလး လူအိုရံု”တို႕ ၊ ”ရြာေထာင္ ဘိုးဘြားရိပ္သာ”တို႔ စသည္နဲ႕.. America က ၿမိဳ႕ၾကီးတိုင္းလိုလိုမွာ ရွိၾကတဲ့ Senior Living တို႔ ၊ Senior Apartments တို႔သာ ေခၚၾကတဲ့ ဘိုးဘြားရိပ္သာေတြ မတူျခားနားတဲ့အေၾကာင္းေတြကို ၾကံဳတုန္းၾကံဳခိုက္ လက္ေတြ႔ ျပသရင္း ေျပာျပလိုက္ခ်င္တယ္ေလ ။
လက္ဆင့္ကမ္း ဗဟုသုတ ဆိုပါေတာ့ ။ သိတယ္ေနာ္ ။ သည္က အေခၚအေဝၚ အသံုးအႏႈန္းကိုက Old Age သက္ၾကီးရြယ္အို… Disabled မသန္မစြမ္း ဒုကၡိတ…လို႔ မသံုးဘူး ။ Senior – သက္ၾကီးဝါၾကီးလို႔သာ သံုးတယ္။ စကားလံုး အသံုးအႏႈန္းအေနနဲ႕ကို စိတ္ဓါတ္မက်ေစဘူး ။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ Active Senior တို႔ ၊ 55 + တို႔ေတာင္  အားေပးစကားလံုး သံုးၾကတယ္။

က်ဳပ္တို႕ ဗမာဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြမွာ ”ဂုဏဝုဒိၶ ၊ ဝယဝုဒိၶ ” ဂုဏ္ကို ေလးစားရိုေသရမယ္ ၊ အသက္အရြယ္ကို ေလးစားရိုေသရမယ္ဆိုတဲ့ အဆံုးအမ ရွိတယ္. ( ဂုဏ္ဆိုတာ ေငြေၾကး၊ ဓနနဲ႕ ရာထူး ဌာနႏၱရကို ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူး ။ သီလဂုဏ္ ၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္ကိုသာ ဆိုလိုရင္း) ဒါေပမယ့္ သည္အဆံုးအမကို ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ပညာေရးဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာေတြကလဲ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြကို အေလ့အက်င့္ လုပ္မေပးၾကဘူး ။ စည္ကမ္းစနစ္ ထားမေပးၾကဘူး ။ သက္ၾကီးရြယ္အို သုိ႔မဟုတ္ မသန္မစြမ္းကို လမ္းမွာၾကံဳရင္  တြဲပို႔တာမ်ိဳးေတြ…၊ ထိုင္စရာ မရွိရင္ ထ ေနရာဖယ္ေပးတာမ်ိဳးေတြ…၊ ငယ္တာ ၾကီးတာမေရြး ဒုတ္ေကာက္ကိုင္ျပီး လမ္းျဖတ္ကူးေနတာေတြ႕ရင္ ေမာင္းေနတဲ့ကားကို အေရးေပၚမီးဖြင့္ျပီး ရပ္ေပးတာမ်ိဳးေတြ… က်ဳပ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ရွိၾကေသးလို႔လား။
‘ဂုဏဝုဒိၶ ၊ ဝယဝုဒိၶ ဆိုတာ မရွိေတာ့သေလာက္ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕လဲ ဓနဝုဒိၶ တို႔ ၊ uniform ဝုဒိၶတို႔ေတာင္ ေျပာင္း ရိုေသကုန္ၾကျပီ။

America မွာကေတာ့ … က်ဳပ္အျမင္ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ ၊ ဒုကိၡတေတြကို ရိုေသေလးစား ကူညီတာက အရိုးစြဲေနျပီ။ ငယ္ကတည္းက အက်င့္ျဖစ္ေနျပီ။  အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာေတြကလဲ ဥပေဒစည္းကမ္းေတြ လုပ္မထားပါဘူး ။ ကိုယ့္အက်င့္နဲ႕ကိုယ္သာ လူမႈေရးစည္းကမ္းတခုလို လိုက္နာေနၾကတာပါ။
မယံုနိုင္စရာ ေျပာရရင္ ၾကက္၊ ငွက္ သတၱဝါ ပိုးမႊားကေလးေတြက အစ… ဘယ္သူကမွ မသတ္ၾကေတာ့ဘူး ။ အမ်ားအနားယူအပန္းေျဖရာ Park ေတြမွာ အစာေကာက္စားေနၾကတဲ ခိုအုပ္၊ စင္ေယာ္အုပ္ ၊ ေရဘဲအုပ္ထဲကို ကစားခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႕ မတ္တတ္ေျပးကေလးငယ္က ျဖတ္ေျပးရင္ မိဘအုပ္ထိန္းသူေတြက လိုက္ဆြဲၾကတယ္။ ဖမ္းဖို႔ မဆိုထားနဲ႕ ။ အေႏွာင့္အယွက္ေတာင္  မေပးေစၾကဘူး ။America မွာ ေနေနၾကတဲ့ ေနခဲ့ၾကဖူးတဲ့ ဗမာေတြ သိပါတယ္။

က်ဳပ္က သည္လူငယ္ ဆရာဝန္ကေလးေတြကို ဆန္စင္ရာ က်ည္ေပြ႔လိုက္ အမ်ားၾကီး မေျပာခ်င္ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္ရွိရာအထိ တကူးတကနဲ႕ လာေတြ႔တယ္ဆိုေတာ့ ၾကံဳတုန္းၾကံဳခိုက္ က်ဳပ္ေနေနတဲ့ေနရာကေလးအေၾကာင္းကို ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႕ နည္းနည္း ဗဟုသုတေပးလိုက္ခ်င္တယ္။
ေခၚလာတဲ့ဆရာမၾကီးကို္ယ္တိုင္လဲ သိမွသိရဲ႕လား မသိ။ အမွန္ က်ဳပ္ေနတဲ့  Senior Apartments ဆိုတာကိုက ဘိုးဘြားရိပ္သာပါပဲ။
ျမင္သာေအာင္ ေျပာရရင္ ရန္ကုန္က လူလတ္တန္းစား ပညာတတ္ ဝန္ထမ္းေတြ အမ်ားအျပားေနထိုင္ၾကတဲ့ Condominium တိုက္ခန္းမ်ိဳးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အထပ္ ၂ ထပ္သာ ရွိျပီး ကြန္ကရစ္ထုထည္က ၾကီးမားပါတယ္။ ပံုစံသေဘာေျပာရရင္ ၄ဘက္၄တန္(ေလးဘက္ေလးတန္) မ်က္ႏွာျပဳ စတုရန္းက်က် ေလးေထာင့္ အေဆာက္အဦၾကီးေတြပါ။ တတိုက္တကိုက္မွာလဲ  အေပၚထပ္ ၄ ခန္း ၊ ေအာက္ထပ္  ၄ခန္းနဲ႕ တမ်က္ႏွာတခန္းဆိုေတာ့ တိုက္တတိုက္မွာ ၃၂ ခန္း ရွိပါတယ္။
က်ဳပ္ေနတဲ့တိုက္က အမွတ္ ၁၀ ျဖစ္ျပီး စုစုေပါင္း တိုက္ၾကီး ၁၂ တိုက္ ရွိပါတယ္ ။ ဆိုေတာ့ကာ က်ဳပ္ေနတဲ့ Destination  ဆိုတဲ့ Campus မွာ တိုက္ခန္းေပါင္း ၃၀၄ ခန္း ရွိတယ္။ တိုက္ရဲ႕ ဥပစာတုိင္းမွာ ကားရပ္ထားဖို႕ အမိုးနဲ႕ တန္းလ်ားကေလးေတြလဲ ေဆာက္ထားေပးတယ္။  တိုက္ေတြရဲ႕ ေဒါင့္ခန္းေတြက 2 Room ၂ ေယာက္ခန္းေတြျဖစ္လို႔ ဘိုးဘြားစံုတြဲေတြ ေနနိုင္တယ္။  ေနၾကတယ္ ။ က်န္အခန္းဟူသမွ်ကေတာ့ တေယာက္တည္းသမားေတြေပါ့ ။

စည္းကမ္းက အသက္ ၅၅ ႏွစ္နဲ႕အထက္ ဘယ္သူမဆို အိမ္လခေပး ငွားရမ္းေနထိုင္နိုင္တယ္။  တေယာက္ခန္း ေဒၚလာ ၇၅၀ နဲ႕ ၂ ေယာက္ခန္း ၁၁၀၀ ေပးၾကရတယ္။ အခန္းတိုင္းမွာ American အဆင့္အတန္းနဲ႕အညီ ၄ လံုးတြဲ လွ်ပ္စစ္မီးဖို ၊ ေရခဲေသတၱာ ၊ ပန္းကန္ အိုးခြက္ ေဆးစက္၊ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ ၊ အဝတ္ေျခာက္စက္ ၊ ေလေအး / ပူ စက္ ၊ ပန္ကာ ၊ လွ်ပ္စစ္မီး အကုန္ အျပည့္အစံု တပ္ဆင္ေပးထားတယ္ ။ အခန္းငွားေနသူက ပရိေဘာဂနဲ႕ Microwave ရယ္ ၊ TV ရယ္ ၊ Telephone ရယ္ပဲ ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ ဝယ္ထည့္သံုးနိုင္တယ္။
လွ်ပ္စစ္မီတာခ ၊ Gas Meter ခ ၊ Internet အခနဲ႕ Telephone ခေတြကေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေပးေဆာင္ရမယ္။

Senior Housing Campus သို႕မဟုတ္ Senior Village လို႔ ေခၚၾကတဲ့ က်ဳပ္တို႔ ေနၾကရာ တရြာလံုးကို က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္သန္႔ရွင္းေနေစဖို႔ … အျမဲတမ္းစံုနံ႕သာျမိဳင္ ရဂံုတြင္းတမွ် ထံုသင္းၾကိဳင္လႈိုင္ စိုေျပလွပေနေစဖို႔ အတြက္ကေတာ့… ကာယကံရွင္ သူေဌးကုမၸဏီက ကာယ ဥာဏဝန္ထမ္း ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ တယ္။
အမွန္ေတာ့လဲ က်ဳပ္တို႔ ေနလက္စ လူေတြအတြက္ခ်ည့္ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ သည္လို Campus ၾကီးေတြ တည္ေဆာက္ၾကျပီး…အျပိဳင္အဆိုင္ အေကာင္းျပင္ အလွျပင္ ..ေၾကာ္ျငာ လူေခၚေနၾကတာရယ္ ။ အတြင္းအျပင္ ေရာင္စံုဓာတ္ပံု ရိုက္ျပထားတဲ့ Post Card ေတြ ပို႔လိုပို႕ ။ လူသူလံုးဝ မေနရေသးတဲ့ တိုက္ခန္းအသစ္ေတြပါေပါ့ ။
လူမနင္းရေသးတဲ့ ပန္းေကာ္ေဇာ အေမႊးထူေတြနဲ႕ အသစ္က်ပ္ခၽြတ္ ဝယ္ယူထည့္ေပးထားတဲ့ Appliances ေတြပါေပါ့ ။ အေရးအပါဆံုးနဲ႕ အဆြဲေဆာင္နိုင္ဆံုးေၾကာ္ျငာကေတာ့ ထံုးတမ္းစဥ္လာ တႏွစ္အနည္းဆံုး ေနမည္ ကတိျပဳျပီး လာေရာက္ ငွားရမ္းေနထိုင္မယ္ဆိုရင္ ပထမဆံုးလအတြက္ အိမ္ခန္းလခကို Free ေပါ့ ။ ျပီး ကိုယ္ကတဆင့္ ေနာက္တဦးကို ကိုယ့္လို Apt တခန္းငွားေနဖို႔ မိတ္ဆက္စည္းရံုးေခၚလာနိုင္မယ္ဆိုရင္လဲ  ေငြ ၅၀၀ ဆုေပးဦးမယ္တဲ့ ။ ေနာက္ဆံုး မက္လံုးေပးေၾကာ္ျငာကေတာ့ အကယ္၍ တျခား Campus တရြာရြာကသာ ေျပာင္းေရႊ႔လာမယ္ဆိုရင္ ပစၥည္းပစၥယေတြ ေျပာင္းေရႊ႔စရိတ္အတြက္ ေငြတေထာင္ ေပးအံုးမယ္ဆိုတာပဲ။

ေျပာရရင္ က်ဳပ္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕က Booming City ေလ။ စည္ပင္ဖြံ႔ျဖိဳးျပီး တိုးခ်ဲ႕တည္ေဆာက္ေနတဲ့ နုိင္ငံေက်ာ္ၿမိဳ႕ေလ ။ ၆၂ ႏွစ္နဲ႕အထက္ အျငိမ္းစားသက္ၾကီးဝါၾကီးေတြမွ မဟုတ္ဘူး ။ လူတကာ အေျခခ်ေနခ်င္တတ္ၾကတဲ့ၿမိဳ႕။
ဆိုေတာ့ သာမန္ အရြယ္မ်ိဳးစံု …အဆင့္အတန္းမ်ိဳးစံု အလြယ္တကူ ဝယ္ေနနိုင္ၾကဖို႔ Condominium တိုက္ၾကီးက တိုက္ခန္းေတြ ၊ ကိုယ္ပိုင္လံုးခ်င္း တိုက္ကေလးေတြကလဲ ေဆာက္လို႔ မေလာက္ဘူး ။ က်ဳပ္ေရာက္လာခါကက ၁၀ မိုင္ပတ္လည္ေလာက္သာ ရွိခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ကေလးက အခု မိုင္တရာပတ္လည္ေလာက္ ရွိေနျပီ။ အရင္က ေတာင္ပတ္လည္ ဝိုင္းေနတဲ့ၿမိဳ႕က အခုေတာင္ေတြေပၚအထိ တိုက္ေတြ တက္ေဆာက္ကုန္ၾကျပီ။

ဆိုေတာ့ကာ က်ဳပ္ေနေနတဲ့ Senior Village မ်ိဳးေတြကလည္း အခု ရြာေပါင္း ၇၀ ေက်ာ္သြားျပီ။ အရင္က အသက္ ၆၂ ႏွစ္နဲ႕အထက္ အရြယ္မွသာ လက္ခံခဲ့ၾကတဲ့ သည္ Senior Living Apartments ေတြကလဲ အခု ၅၅ + ဆိုရင္ လက္ခံကုန္ျပီ။ က်ဳပ္ေနေနတဲ့ Destination Senior Village ဆိုရင္ … တရြာလံုးမွာမွ Building အေဆာင္အဦ ၁၂ လံုးတည္း ရွိတာရယ္။
အေဆာက္အဦၾကီးေတြကေတာ့ မ်က္စိထဲ  ျမင္လြယ္ေအာင္ အလြယ္တကူ ေျပာျပရရင္ ရန္ကုန္တို႔ မႏၱေလးတို႔က စည္ပင္သာယာအဖြဲ႕ရံုး အေဆာက္အဦလို ၄ ဘက္ ၄တန္ ( ေလးဘက္ေလးတန္)  မ်က္ႏွာျပဳ စတုရန္းပံုေပါ့ ။
ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တို႔က ၂ ထပ္တည္းရယ္။ မ်က္ႏွာတဖက္မွာလဲ အေပၚ ၄ ခန္း ၊ ေအာက္ ၄ ခန္း ၊ ၈ ခန္းသာ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္  ၄ ဘက္ဆိုေတာ့ တတိုက္မွာ ၃၂ ခန္း ရွိတယ္။ ၁၂ တိုက္ဆိုေတာ့ ေျမွာက္လိုက္ Apt ေပါင္း ၃၈၄ ခန္း ရွိတယ္။ တခန္းမွာ တေယာက္တည္းေနတာ ဆိုေပမယ့္ ၊ ေထာင့္ခန္းေတါက ၂ ေယာက္ခန္း။ တခ်ိဳ႕ ဆုေတာင္းေကာင္းၾကလို႔ ခုထက္ထိ ခိုင္ျမဲေနၾကေသးတယ္ဆိရင္ အဖိုးနဲ႕အဖြား တြဲရက္ေနၾကတာေပါ့ ။

ခု ဒါက က်ဳပ္ေနတဲ့ Destination မွာေနာ္။ က်ဳပ္သိတာေလာက္ကေလး ေျပာရရင္ က်ဳပ္တို႔ ရြာပိုင္ရွင္ သူေဌးက Billionaire လား ၊ Trillionaire  လားသာ မသိတယ္ ။ သည္ၿမိဳ႕ Las Vegas မွာတြင္ ေနာက္ထပ္ Destination ရြာေပါင္း ၉ ရြာေလာက္ ပိုင္ေသးတာတဲ့။ မအံ့ၾသနဲ႕ ။  America မွာ ခ်မ္းသာတယ္ဆိုတာ သည္လုိ ခ်မ္သာၾကတာရယ္ ။ က်ဳပ္တို႕မွာလဲ  စကားပံုရွိတယ္ေလ။ သစ္တပင္ေကာင္း ငွက္တေသာင္း နားရ ဆိုမဟုတ္လား။

Las Vegas မွာေတာ့ Destination မွ မဟုတ္ပါဘူး ။ တျခားနာမည္ေတြနဲ႕ ေတြ႔ေနရတဲ့ Senior Campus ေတြကလဲ  မေရတြက္နိုင္ပါဘူး ။ Country Club တဲ့ ။ Pinnacle တဲ့ ။ Meadow တဲ့ ။ Seventh Heaven တဲ့ ။ Paradise Homes တဲ့။ Simple Solutions တဲ့။ စံုေနတာပါပဲ။
သည္ေလာက္မ်ားျပားလွတဲ့ ရိပ္သာတိုက္ခန္းေတြမွာ ထာဝစဥ္ျပည့္လွ်ံေနရေအာင္ ဘိုးဘြားေတြက သည္ေလာက္ထိ မ်ားလို႔လား ။ မ်ားပါတယ္။ မ်ားရျခင္း အေၾကာင္းရင္းက က်ဳပ္တို႕ရဲဲ႕စရိုက္ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ မတူဘူး ။ American ဘုိးဘြားေတြက သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြကို က်ဳပ္တို႔လို ခ်စ္ၾကေပမယ့္ အျပန္အလွန္ မတြယ္တာတတ္ၾကဘူး ။ သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြနဲ႕ (အခါၾကီး ရက္ၾကီး အခမ္းအနားေတြမွာ အထူးဆံုစည္းၾကတာက လြဲလို႕…) တေပ်ာ္တပါးၾကီး ဆူညံပူညံ မေနခ်င္တတ္ၾကဘူး ။
စိတ္ေအးလက္ေအး ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းသာ ေနခ်င္တတ္ၾကတယ္။ ဆိုပါေတာ့ သံေယာဇဥ္ နည္းၾကတယ္လုိ႕ ဆိုနိုင္တယ္။ သည္ စရိုက္အရ အသက္ၾကီးလို႔ ဘိုးဘြားျဖစ္လာၾကတဲ့အခါမွာ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အရပ္က အခုလို အကုန္အက်သက္သာျပီး စရိတ္က်ဥ္းတဲ့ Senior Village ကေလးေတြမွာ ေအးေဆး လာေနလိုက္ၾကတာပဲ။  လိုအပ္တဲ့အသံုးအေဆာင္ကေလးေတြနဲ႕ ကားတစင္းပါလာရင္ ျပီးတာပဲ။

ေနာက္တေၾကာင္းက သည္လို  Senior Village ေတြမွာက ဘိုးဘြားေတြအတြက္ က်န္းမာေရး ဗဟုသုတေတြ၊ ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ ပို ရနိုင္တယ္။ Home Agencies ေတြ… Medical Insurance ကိုယ္စားလွယ္ဆိုင္ရာ ဌာနေတြက တဖြဲ႕မဟုတ္တဖြဲ႕ တပတ္မွာ တၾကိမ္ ဘိုးဘြားေတြကို လာေတြ႔ၾကျပီး လိုအပ္တဲ့ အကူအညီေတြ ျဖည့္ဆည္းေဆာင္ရြက္ေပးၾကတယ္။
ရံဖန္ရံခါ ဆရာဝန္ၾကီးေတြက လူၾကီးေတြမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတဲ့ ေရာဂါေဝဒနာေတြနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ပညာေပးေဆြးေႏြးၾကသလို လက္ေတြ႔လဲကုသေပးသြားတတ္ၾက၊ ေဆးညႊန္း ေရးေပးတတ္ၾကတယ္။ ယုတ္စြအဆံုး အေရးေပၚလိုအပ္လို႔ Ambulance တို႔ Paramedic တို႔ကို 911 လွည့္ေခၚလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ရပ္ကြက္ထဲမွာထက္ သည္လိုေနရာေတြကို အျပိဳင္ေရာက္လာတတ္ၾကတယ္။ ပို အဆင္ေျပတယ္။

ျပီး သည္ Senior Village ေတြအကုန္လိုလိုမွာက လံုျခံဳေရး အျပည့္ရွိတယ္။ အဝင္အထြက္ လွ်ပ္စစ္ေမာင္းဆြဲ သံတံခါးေတြအားလံုးက ရြာခံဘိုးဘြားေတြကိုသာ လွ်ိဳ႕ဝွက္ေပးထားတဲ့ Remote သို႕မဟုတ္ Gate Code နံပါတ္ မရွိရင္ ၊ မသိရင္ ဘယ္သူစိမ္းရဲ႕ ေမာ္ေတာ္ကားမွ မဝင္နုိင္ဘူး ။ Gated Community ျဖစ္တယ္။

ေနာက္ အဲသည္ Gate အဝနဲ႕ ကပ္ရက္မွာ ရွိတဲ့ Club House ဆိုတာကလဲ ခန္းမက်ယ္ၾကီးရယ္ ။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာေတြရဲ႕ ရံုးခန္းေတြ ရွိသလို ဘိုးဘြားေတြ အခ်င္းခ်င္းဆံုစည္း စကားေျပာၾကဖို႔… ရံဖန္ရံခါ Game မ်ိဳးစံု ကစားၾကဖို႕…ရံဖန္ရံခါ တပတ္လွ်င္ ၂ ၾကိမ္ Bingo , Poker စသည္…ကစားၾကဖို႕ စားပြဲ ကုလားထုိင္ေတြလဲ ခင္းထားတယ္။ Home Theatre လုပ္ထားတဲ့ TV Screen ၾကီးနဲ႕ ထိုင္ၾကည့္ၾကဖို႔ Sofa Settee ၾကီး ၂ စံုလဲ ခ်ထားတယ္။ အဲသည္မွာ အားကစားပြဲေတြလဲ ၾကည့္လို႕ရတယ္။  Bowling လဲ ကစားလို႔ ရတယ္။ ခန္းမက်ယ္ရဲ႕ တဖက္ခန္းမွာ Billiard လဲ  ထိုးလို႕ရတယ္။
စာဖတ္ခန္းနဲ႕ စာၾကည့္တိုက္လဲ တခန္း သီးသန္႕ ရွိတယ္။ Internet နဲ႕ Computer ေတြလဲ အခမဲ႕ သံုးနိုင္တယ္။ အားကစားေလ့က်င့္ေရး Gymnasiums လဲ ပစၥည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ တခန္းရွိတယ္။ ေရပူေရေအး Swimming Pool ေတြလဲ Club House  ေနာက္မွာ ရွိတယ္။ ရံုးခန္းေတြနဲ႕ အနီးဆံုး အခန္းတခန္းကေတာ့ စာပို႔စာယူ ကိုယ့္ေသာ့နဲ႕ကိုယ္ Mail Room ပဲ။

သည္ Club House က တလတခါ ေန႔စဥ္ ဘာ Event ေတြ ရွိတယ္… ဘယ္ေတြကိုပို႕ေပးတဲ့ Bus ကိုယ္ပိုင္ကား ခရီးစဥ္ေတြ ရွိတယ္…ၿမိဳ႕ထဲ ဘယ္မွာ က်င္းပေနတဲ့ ဘာေဖ်ာ္ေျဖေရးပြဲမ်ိဳးကို ၾကိဳပို႔ လုပ္ေပးမယ္…ဆိုတဲ့ Shuttle Bus  ခရီးစဥ္ ရွိတယ္…အစရွိသည္ News Letter စာေစာင္ ၾကိဳတင္ေရးထုတ္တာေပါ့ ။ လိုက္လိုတဲ့ ဘိုးဘြား ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ၾကိဳစာရင္းသြင္း ၊ အခ်ိန္တန္ တက္လိုက္ သြားရံုပဲ ။ Calendar လဲပါ… Bus Scheduleလဲပါ…News Letter လဲပါ…တလတခါ ေရာင္စံုပံုႏွိပ္ျပီး အိမ္ခန္းေစ့ တံခါးေပါက္ လာခ်ိတ္တယ္။

အဲ…က်ဳပ္တို႕ ဘုိးဘြားအမ်ားစုကို အထင္ေတာ့ မေသးၾကေလနဲ႕ ။ အေပ်ာ္အပါး ဂီတ ရုပ္ရွင္ေတြထက္ Casino
ေတြကိုသာ အသြားမ်ားၾကတယ္။ American သက္ၾကီး ဝါၾကီးေတြ အသက္ရွည္ေနၾကတယ္ဆိုတာ အဲ့ဒါေၾကာင့္မ်ား ျဖစ္ေနေလမလား မသိ။ ဗမာျပည္က ဘိုးဘြားရိပ္သာေတြနဲ႕ ယွဥ္ၾကည့္ေပါ့ ။

P S ဆင္းရဲၾကတဲ့ ၊ Apartment လခမ်ိဳး မေပးႏိုင္ၾကတဲ့ ဝင္ေငြ မရွိတဲ့ ဘိုးဘြားေတြက်ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔  ေမးစရာ ရွိတယ္။ ေနာက္လ ဆက္ေျပာမယ္။
တခုေတာ့ ၾကိဳေျပာထားႏွင့္မယ္။ America မွာလဲ ငတ္ျပတ္ ဆင္းရဲလို႔ ေတာင္းစားေနရတဲ့ လူအို ဒုကိၡတေတြ သန္းနဲ႕ခ်ီ ရွိတာပဲ။ ဗမာျပည္မွာ ငတ္ေသတဲ့ မသာ မရွိဘူးလို႔ ေျပာၾကေလ့ရွိတယ္။ America မွာ ငတ္လို႕ လမ္းေဘးမွာ လဲေသတဲ့ မသာ ရွိတယ္။

 

မွတ္ခ်က္။  ။ ျမန္မာ့ဂဇက္ ၂၀၁၅ေဖေဖာ္၀ါရီလထုတ္တြင္ ပံုႏွိပ္ေဖၚျပျပီးျဖစ္ပါေၾကာင္း..။

kai

About kai

Kai has written 933 post in this Website..

Editor - The Myanmar Gazette || First Amendment – Religion and Expression - Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances.