ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္က သရဲ အလြန္ေၾကာက္တတ္ခဲ့သည္။ လူႀကီးမ်ားကလည္း ေျခာက္ၾကသည္။ သရဲဆိုတာ အရပ္ႀကီးက ထန္းပင္ေလာက္ႀကီး၊ မ်က္လံုးႀကီးေတြကလည္း သပိတ္ေလာက္ႀကီး၊ အေမႊးေတြကလည္း နီစုပ္စုပ္နဲ႕ …. စသည္ျဖင့္ ေျခာက္လွန္႕ထားၾကသည္။ ဒါေၾကာင့္ ညဆိုရင္ အိမ္အျပင္ မေျပာႏွင့္၊ အိမ္အေပၚထပ္ပင္ မတက္ရဲခဲ့။ အခုအခ်ိန္မွ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတြးမိသည္မွာ ဒီေလာက္ အရပ္ျမင့္တဲ့ သရဲ အိမ္ထဲ ဘယ္လုိလုပ္ ရွိႏိုင္မွာလဲ ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

ထုိသုိ႕ ငယ္စဥ္က သရဲေၾကာက္တတ္ခဲ့ေသာ္လည္း သရဲဆုိသည္ကို မႀကံဳေတြ႕ခဲ့ဖူးပါ။ သို႕ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ၁၂ ႏွစ္သား အရြယ္ေလာက္မွာေတာ့ ၾကပ္တေစၦ ကို ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရပါေတာ့သည္။

ၾကပ္တေစၦ ဟူသည္မွာ အုပ္စုလိုက္ ေျခာက္ေသာ သရဲတစ္မ်ိဳးဟု အလြယ္မွတ္လို႕ ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အညာေဒသ ရြာဘက္မ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး ရွိပါသည္။ ရြာမွ လူႀကီး အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ၾကပ္တေစၦမ်ားႏွင့္ ႀကံဳဖူးၾကပါသည္။ လူႀကီးတစ္ဦး၏ အျဖစ္ကို ေျပာရပါမူ –

တစ္ခါက ထုိလူႀကီးမွာ ၿမိဳ႕မွ ရြာသို႕ ျပန္လာခုိက္ လမ္းတြင္ ကားႀကံဳေတြ႕၍ စီးလာခဲ့ပါသည္။ ညကလည္း ေမွာင္၊ ရြာေရာက္ဖုိ႕လည္း လုိေသး၍ ကားေပၚတြင္ မ်က္စိကို ေမွးၿပီး လိုက္လာခဲ့ပါသည္။ အဲဒီလို လိုက္လာရင္းနဲ႕ ေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့ပါသည္။ အိပ္ရာကႏုိးလို႕ မ်က္လံုးကိုလည္း ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေရာ ညကလည္း ေမွာင္ေနေတာ့ ဘာကိုမွ မျမင္ရ၊ သူစီးလာတဲ့ ကားကလည္း မရွိေတာ့။ ထၿပီး ပတ္ဝန္းက်င္ၾကည့္မိေတာ့ သူ ကားစၿပီး စီးတဲ့ေနရာမွာတင္ ရွိေနေသးတာကို ေတြ႕လိုက္ရပါသည္။ အဲဒီကားဟာ ၾကပ္တေစၦကားပဲ ဆိုတာ သိလိုက္ရၿပီး ရြာကို ေျခလ်င္ လမ္းေလ်ာက္ရင္းသား ျပန္ခဲ့ရပါေတာ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာကလူမ်ား သရဲ၊ တေစၦ၊ ၾကပ္တေစၦမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရသည္မ်ားကို ေျပာရပါမူ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။ ေနာက္ေတာ့မွ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ကၽြန္ေတာ္ ေရးသားေပးသြားပါမည္။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ၾကားခဲ့ရေသာ ၾကပ္တေစၦမ်ား၏ အသံအေၾကာင္းကိုသာ ေျပာျပပါမည္။

ရြာရဲ႕ဓေလ့အတုိင္း မိုးရြာၿပီဆိုရင္ ပ်ိဳးႀကဲဖုိ႕ ျပင္ၾကရပါသည္။ မေန႕က မုိးရြာလို႕ ဒီေန႕ မနက္ေစာေစာ ေဝသီေဝလင္း ပ်ိဳးႀကဲဖို႕ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္အေဖရယ္၊ အဖုိးရယ္ သံုးေယာက္သား ယာခင္းဆီကို ထြက္လာခဲ့ၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ယာခင္းမွာ ကၽြန္းဖုိကုန္းဟူေသာ ဘုရားႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ရွိပါသည္။ မနက္ေစာေစာဆိုေပမယ့္ ၄ နာရီေလာက္ပဲ ရွိပါဦးမည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ခုလံုးဟာလည္း ေမွာင္မဲေနပါသည္။ လွည္းဝင္ရုိးသံမွတစ္ပါး ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုးဟာလည္း တံုဏွိဘာေဝ။ ရြာရဲ႕အထြက္ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရြာသခၤ်ဳိင္း ရွိပါသည္။ ယာခင္းဆီသြားသည့္ လွည္းလမ္းမွာ အဲဒီ သခၤ်ဳိင္း မန္ႀကီးပင္ႀကီးေအာက္မွ ျဖတ္သြားရပါသည္။ အဲဒီ သခၤ်ဳိင္းကို အျဖတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေၾကာက္လို႕ မွတ္စိကိုသာ မွိတ္ထားလိုက္သည္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ယာခင္းဆီကို ေရာက္ခဲ့သည္ေပါ့ဗ်ာ။
ယာခင္း ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေဖက ယာထြန္ဖုိ႕ျပင္သည္။ အဖုိးက ပ်ိဳးႀကဲဖုိ႕ ေျမပဲဆံေတြကို ထုတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕မုိ႕ လွည္းေပၚမွာပဲ ငုတ္တုတ္။ သိပ္မၾကာပါဘူး။ ကၽြန္းဖုိကုန္းဘုရားဘက္က စကားေျပာတဲ့ အသံေတြ ၾကားလိုက္ရသည္။ အစကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ အဲဒီ စကားေျပာသံေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕လိုပဲ ပ်ိဳးႀကဲဖုိ႕ လာတဲ့လူေတြလို႕ပဲ ထင္ခဲ့တာ။ ေနာက္ေတာ့ စကားေျပာသံေတြတင္ မကဘူး၊ လွည္းေမာင္းတဲ့ အသံေတြေရာ၊ ရယ္တဲ့ ေမာတဲ့ အသံေတြပါ ၾကားလာရတယ္။ အဲဒီ အသံေတြက တျဖည္းျဖည္း ပိုၿပီး က်ယ္လာတယ္။ ဒီေလာက္ ေစာေစာစီးစီး ဒီေလာက္ အက်ယ္ႀကီး ေျပာရ၊ ရယ္ရေအာင္ ဘယ္လိုလူေတြလဲ မသိပါဘူးဆိုၿပီး ငိုက္လို႕ေကာင္းေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္တိုလာတယ္။ ဒါနဲ႕ လွည္ေဘးမွာ ေျမပဲဆံအိတ္ကို ျဖည္ေနတဲ့ အဖုိးကို လွမ္းေျပာလိုက္တယ္။
“အဖုိး ဒီလူေတြကလည္း ေစာေစာစီးစီး ဘာလို႕ ဒီေလာက္ေတာင္ စကားအက်ယ္ႀကီး ေျပာေနရတာလဲ။ မနက္ အေစာႀကီး နားၿငီးလုိက္တာဗ်ာ”
“ဟ ငါ့ေျမးရဲ႕၊ အဲဒါ လူေတြ မဟုတ္ဘူး၊ ၾကပ္တေစၦေတြ၊ ဘုရားဖူးလာၾကတာေလကြာ”
“ဗ်ာ …..”
ၾကပ္တေစၦ ဆိုတဲ့ အသံလည္း ၾကားလိုက္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္တိုတာေတြ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္း မသိဘူး။ ေၾကာထဲကလည္း စိမ့္ကနဲပဲ။ ေနာက္ေတာ့ လွည္းေပၚကေန အဖုိးရဲ႕ေဘးနားကို ဘယ္လို ေရာက္သြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ပါဘူး။
အဲဒီ ၾကပ္တေစၦ အသံေတြက က်ယ္သထက္ က်ယ္လာပါသည္။ က်ယ္လာတာက အေၾကာင္း မဟုတ္ေသးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ယာခင္းဘက္ကို တျဖည္းျဖည္း ဦးတည္းလာေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြတ္တာေပါ့။ မရဲတရဲနဲ႕ အဖုိးကို ေျပာရတယ္။
“အဖိုး အသံေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘက္ကို တျဖည္းျဖည္း ေရာက္လာတယ္ေနာ္”
“ေရာက္မွာေပါ့ကြ၊ အဲဒီ ၾကပ္တေစၦေတြက ဟို ရုိးထဲမွာ ေနတာ ….”
ရုိးဆုိတာ ေခ်ာင္းလိုပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေရမရွိဘူး။ မုိးရြာမွ ေရစီးပါသည္။ ေခ်ာင္းေလာက္ေတာ့ မက်ယ္ဘူး။ က်ဥ္းတယ္။ အဖုိးေျပာတဲ့ ရုိးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ယာခင္းရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိတာပါ။
ဟုတ္တယ္ဗ်ိဳ႕။ ၾကပ္တေစၦလွည္းေတြက အဲဒီရုိးဘက္ကို ေမာင္းေနၾကတဲ့ အသံေတြ အတုိင္းသား ၾကားေနရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေဖကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ဘာမွ မသိသလုိပဲ။ သူ႕အလုပ္ သူလုပ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ပဲ လန္႕ေနတယ္။ မၾကာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ ယာခင္းနား အေရာက္မွာ အသံေတြက တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။ ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တကယ့္လက္ေတြ႕ ၾကားခဲ့ရတဲ့ ၾကပ္တေစၦအသံေတြ အေၾကာင္းပါပဲ။ အဲဒါလည္း ႀကံဳၿပီးေရာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေန႕ခင္း ေၾကာင္ေတာင္ ေတာင္မွ အဲဒီ ရုိးဘက္ကို မသြားရဲေတာ့ပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့တဲ့ ကၽြန္းဖုိကုန္း ဘုရားနား တစ္ဝိုက္ကလည္း ၾကမ္းတယ္ဗ်။ အဲဒီနားက အျဖစ္ေတြကလည္း ေၾကာက္စရာ၊ လန္႕စရာပါပဲ။ ကၽြန္းဖုိကုန္း ဘုရားရဲ႕ အေရွ႕ဘက္မွာ ေက်ာက္ပုထုိးေတာင္ ဆိုတာ ရွိေသးတယ္။ သိုက္ရွိတယ္ဆိုပဲ။ ဥစၥာေစာင့္မေတြလည္း ရွိတယ္တဲ့။ သိုက္လာတူးတဲ့ လူေတြလည္း ရူးသြားခဲ့ၾကတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဥစၥာေစာင့္မေတြ ျပဳစားလို႕ ရူးသြားခဲ့ရတဲ့ လူတစ္ေယာက္လည္း ရြာမွာ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါကိုေတာ့ ေနာက္မွ ကၽြန္ေတာ္ ေရးေပးသြားပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားခဲ့ရတဲ့ ၾကပ္တေစၦေတြရဲ႕ အသံ အေၾကာင္းကိုေတာ့ ဒီမွ်နဲ႕ပဲ နိဂံုးခ်ဳပ္ရပါတယ္ဗ်ာ။

ေရးသားသူ – အံစာတံုး
ေရးသားသည့္ ရက္စြဲ – ၁၀. ၆. ၂၀၁၁ (ေသာၾကာေန႕)

Anzartone.freezoka.net

About မဟာရာဇာ အံစာတံုး

has written 306 post in this Website..

အခ်ိဳ႕ေသာ အရာေတြဟာ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ျပန္ေကာင္းဖို႕ မလြယ္ဘူး။ အခ်ိဳ႕အရာေတြ က်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး။ "ေျပာင္" ၿပီးရင္ ပိုပို ေကာင္းလာတတ္တဲ့ အမ်ိဳး။ ႏႈတ္ခမ္းေမြး ေျပာင္ေအာင္လို႕ ရိတ္တယ္။ ရိတ္ေလ .. သန္ေလပဲ။ ထိပ္ေျပာင္လို႕ ဆံပင္ သန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မလြယ္ျပန္ဘူး။ ဒီသေဘာ .. ဒီသေဘာ။