သုိ႔ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀င္ထုိင္လုိက္ၿပီး

“ကုိသက္၊ အေအးတစ္လုံးေလာက္ဗ်ာ”ဟု မွာလုိက္သည္။

ဆက္ၿပီး “ကုိသက္၊ ေအးေဆးပဲလားဗ်။”

“ေအး၊ ညီ ေအးေဆးပါပဲ”

ကုိသက္က ဆက္ရွင္ပေလယာအျဖစ္လုိက္တီးတဲ့သူပါ။  ဂီတာသမား..

နယ္ဘက္မွာပဲတီးတာသူက..

ကုိသက္က … ငါ့ေကာင္ႀကီး မင္းဒီမွာၾကာဦးမွာလား..

“အင္း ကုိသက္ တစ္လေလာက္ေနဦးမွာ“ ေျပာၿပီး

ဦးႏိုင္ဘက္လွည့္ကာ …. ေဟ့လူ …. ဒါနဲ႔ညေနက သရဲအေၾကာင္းေလးဘာေလး ဆက္ပါဦး။

ခင္ဗ်ားသိထားတာေလးေတြ။

ကုိသက္က ၀င္ၿပီး… “ဘာလဲ။ သရဲသုေတသနလုပ္မလုိ႔လား။”

“ဟီး… ဟုတ္ဘူး၊ စိတ္၀င္စားလို႔”

ကုိသက္ကပဲ… “ေအး၊ ငါ့သမီးေတာင္ ဟုိတေလာက ၀င္းေသာင္ရြာထဲမွာ ညဘက္ဆုိင္ကယ္ေမွာက္ေသးတယ္။  ဒူးကြဲသြားတယ္။ အဲဒါ လူျပတ္တဲ့ေနရာလည္းေရာက္ေရာ၊ ေကြ႔ကုိေကြ႔ခ်လုိက္တာ။ ရုတ္တရက္ ေရွ႔က ကေလးတစ္ေယာက္ျဖတ္ေျပးသလုိမ်ဳိး ျဖတ္ကနဲျမင္လုိက္လုိ႔ တစ္ဖက္ကုိဆြဲခ်တာ။ ဆိုင္ကယ္ေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ဆုိင္ကယ္က မီးလည္းဖြင့္ထားတယ္။ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္း ျပန္ထၾကည့္ေတာ့ ဘာကေလးမွမရွိဘူး။ အဲဒါပဲ ေနာက္….ငါ့သမီးကုိ မုိးခ်ဳပ္ရင္ ရြာထဲကုိမလႊတ္ေတာ့တာ။ နာနာဘာ၀ေတြက အခန္႔သင့္ႀကဳံႀကိဳက္ရင္ေတြ႔ရတာပဲ။ ေနာက္ၿပီး ဒီနယ္ေျမကလည္း ရွင္းရွင္းေျပာရင္ ေျမရိုင္းေတြ။ ဒီလမ္းေပၚမွာလည္း ေတာ္ၾကာေနတုိက္ျပန္ၿပီ။ ေမွာက္ျပန္ၿပီ။ ေသျပန္ၿပီ။ အဲဒီလုိ…”

ဦးႏိုင္က “ဟုိဘက္အျခမ္းက မိန္းကေလးအေဆာင္၊ ေယာက်္ားေလး၀န္ထမ္းအေဆာင္ေတြဘက္မွာလည္းရွိတယ္”

“ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား  အေဆာင္ေတြမွာ ဘာလုိ႔အဲဒီလုိမ်ဳိးေတြရွိေနတာလဲ မသိဘူးေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ မိတီၱလာသင္တန္းေက်ာင္းမွာလည္း ႀကဳံဖူးတယ္ဗ်။ သူတုိ႔က ဘာကုိစိတ္စြဲၿပီးမကၽြတ္တာလဲ။ ဒါမွမဟုတ္၊ ၀ဋ္ေၾကြးပဲလား။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း အတိတ္က အကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ မကၽြတ္မလြတ္ႏုိင္ပဲရွိေနတာေတြလည္းရွိတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အဖြားက ေျပာျပလို႔ၾကားဖူးတယ္။ အဲဒီလုိမ်ဳိးဟာေတြက်ေတာ့ လူေတြက အမွ်သာေ၀ၾကတာ။ သူတုိ႔က သာဓုေခၚလုိ႔မရဘူးဆုိပဲ။ အင္း…… ၀ဋ္ေၾကြးပဲထင္တယ္”

ကုိသက္က “ေအး….၊ လူေတြလုိဆုိရင္ေတာ့၊ သူတုိ႔လည္း သရဲ၊ သဘက္၊ ၿပိတၱာဘ၀သက္တမ္း မေစ့ေသးတာလည္းျဖစ္ႏုိင္တာပဲ။ လူေတြေတာင္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သက္တမ္းက တုိတုိလာၿပီ။ ဟီး…. ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ။ ဦးႏုိင္တုိ႔လုိပဲေပါ့…. အရြယ္ေလးကေကာင္းတုန္းရွိေသး… ေသာက္လုိက္တဲ့အရက္၊ မုိးလင္းမုိးခ်ဳပ္ပဲ။ ဒါေတာင္ …. ၀ါးတီးေလးခံေနလုိ႔…. လူက ၀ဖီးေနတာ။ အသည္းေလးဘာေလးစစ္ၾကည့္ဦး။ ဆန္ကာေပါက္ျဖစ္ေနၿပီလားလုိ႔“ ဆုိၿပီး ၀င္ေဖာက္သည္။

“ဟာ၊ ကုိသက္ကလည္း ဗ်ာ၊… အခုမွ အလတ္ႀကီးရွိေသးတာကုိ…ဟဲဟဲ..။

တရုတ္ကားေတြမွာဆုိ ေစာ္ၾကည္တယ္ဗ်။ ေသာက္အားေကာင္းတယ္။ လက္ရုံးရည္ေကာင္းတယ္။ ေတြ႔လား…..”ဆုိၿပီး သူ႔လက္ေမာင္းကုိညွစ္ျပလုိက္ေသး။

ကၽြန္ေတာ့္ကုိလည္း ကုိသက္က “ငၿဖိဳး ..မင္းလည္း သိပ္မခ်နဲ႔ဦး။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေန႔လည္ဘက္ေတြ မေသာက္ေစခ်င္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး မင္းက သူမ်ားလုိမဟုတ္ဘူး။ အျမည္းလည္း သိပ္မစားဘူး။  ေသာက္ၿပီးရင္ ၀ါးတီးလည္းမမွန္ဘူး။ ၾကည့္လုပ္ဦး။ မင္းေဘာ္ဒါ ….. ေကာလင္း ေတာ့ဂန္႔သြားၿပီ။ ဒီေကာင္ ဒီကသင္တန္းၿပီးေတာ့ သူ႔ဇာတိျပန္သြားၿပီး (၂)လ(၃)လေလာက္အၾကာမွာ သတင္းၾကားရတာပဲ”

(ေကာလင္းဆုိတဲ့ေကာင္က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ဒီေရာက္မွခင္ၾကတာ… ဒီေကာင္က ဌာနဆုိင္ရာ စက္ရုံသင္တန္းလာတက္ရင္းနဲ့ ဆုံတာပါ။ ဒီေကာင္က “ေကာလင္းၿမိဳ႔”ကေန လာလုိ႔ နာမည္ရင္း မေခၚဘဲ ဓေလ့အရ ၿမိဳ႔နာမည္ပဲေခၚၾကတာ)

“ကုိသက္ကလည္းဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္က ေမာနင္း(၂)ပတ္ စီးပြားတက္၊ ေန႔ခင္းတစ္ပိုင္းခ်စ္သူ၀ုိင္းဗ်။ ဟီး….”

ဦးႏုိင္က၀င္ၿပီး ဘယ္ကတည္းက ဖဲ့ခ်င္ေနလည္းမသိ “ ေအးေလ၊ ညခင္း တစ္လုံး သခ်ဳိင္းကုန္းပဲ၊ ဟား ဟား…..ဟီးဟီးဟီး”

“ငါ xxx လူ၊ ေသာက္ရႈပ္၊ ေအးပါ…ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ကုိ ၀င္ဖဲ့တယ္ေပါ့ေလ၊ ရတယ္။ ဟဲ..ဟဲ၊ အလွည့္က်ရင္ေတာ့ မႏြဲ႔ေၾကးေပါ့” ဆုိၿပီး ပြဲက်ေနတာ…။

ကုိသက္က ရယ္ရင္းနဲ႔ပဲ “ကဲ၊ ထားပါေတာ့၊ ငါေျပာျပမယ္။ ငါႀကဳံဖူးတာေတြေပါ့။ ငါနဲ႔ငါ့ေဘာ္ဒါေတြ စဥ့္ကုိင္ဘက္မွာႀကဳံရတာပါ….။ စဥ့္ကုိင္ၿမိဳကုိ ေက်ာက္ဆည္ဘက္ကအ၀င္ဆုိ ဘယ္ဘက္ျခမ္းမွာ ငါတုိ႔ စက္မႈလယ္ယာ အမွတ္(၇၄)ထြန္စက္စခန္းရွိတယ္ေလ။ ေအး… အဲဒီမွာငါေနခဲ့ဖူးတယ္။ လူပ်ဳိဘ၀တုန္းက …. လုိင္းခန္းမွာပဲေပါ့။ အဲဒီစခန္းထဲမွာ ရုံးနဲ႔၀န္ထမ္းလုိင္းနဲ႔ဆုိ ၿခံစည္းရုိးေတြခတ္ ထားတာ။ ဦးစီးမွဴးအိမ္ ကဆုိ သီးသန္႔ပုိက်တယ္။ ဦးစီးမွဴးအိမ္ေရွ႔မွာ လက္ပံပင္(၃)ပင္ရွိတယ္။  အိမ္ေရွ႔ဆုိေပမယ့္ လမ္းနဲ႔ေရစက္ရုံျခားတယ္။ ေျပာရရင္ ၿခံစည္းရုိးအျပင္ဘက္မွာ လွည္းလမ္းေဘးမွာေပါ့ကြာ။ အႀကီးႀကီးေတြပဲ။ လူႀကီး(၃)ေယာက္ဖက္စာေလာက္ရွိတယ္။ ညဘက္ဆုိ အဲဒီလက္ပံပင္ႀကီးေတြကုိ အေမွာင္ထဲမွာၾကည့္ရင္းနဲ႔ကုိ ၾကက္သီးထတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ .. ညဘက္ဆုိ .. လက္ပံပင္ဆုိတာ မင္းတုိ႔သိတဲ့အတုိင္းပဲေလ. ျဖဴျဖဴေဖြးေဇြးႀကီးနဲ႔…။

ငါတုိ႔လည္း အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကဆုိ စခန္းမိသားစုရဲ႔ကာလသားေတြေပါ့ကြာ….။ အရက္ေလးက လည္း  စေသာက္တတ္ကာစ… ကုိယ္လုိပဲ ရြယ္တူေတြကလည္း မ်ားတာကတစ္ပိုင္းေပါ့။  ညဘက္ဆုိ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ကုိ မအိပ္ၾကတာ…။ စုဖြဲ႔ၿပီး ၀ိုင္းတာေပါ့ကြာ။ ၀ိုင္းရင္လည္း ညဘက္ဆုိ ေရစက္ရုံက လူေစာင့္ထားထားတာဆုိေတာ့ အဲဒီေရစက္ရုံမွာပဲ။ အဲဒီလုိပဲ … တစ္ရက္က် စကားစပ္မိရင္း အဲဒီေရစက္ရုံမွာေစာင့္တဲ့ အဘုိးႀကီးက ေျပာျပတာ။ အဲဒီလက္ပံမွာ သရဲရွိတယ္ဆုိပဲ။ အဲဒါ..ငါတုိ႔လည္း ဟုတ္လုိ႔လား ..ဘႀကီးရာဆုိေတာ့ ။ ဟုတ္တယ္တဲ့။ ငါဆုိ ႏွစ္ေခါက္၊ (၃)ေခါက္ရွိၿပီ။ ညဘက္ ငါအျပင္အေပါ့အပါး အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ အေပါ့ထြက္သြားတုန္း.. ေနာက္ၿပီး မီးကလည္းပ်က္၊ လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးနဲ႔တဲ့။ မ်က္လုံးေလး အသာမိွတ္ၿပီး အေပါ့သြားတုန္း။ “ဖ်တ္ဖ်တ္ဖ်တ္”ဆုိတဲ့အသံၾကားေတာ့ ဓါတ္မီးနဲ႔လုိက္ထုိးၾကည့္ေတာ့…. လစ္ကနဲ၊ လစ္ကနဲ၊ အရိပ္က အဲဒီ အပင္(၃)ပင္ကုိ အျပန္အလွန္ကူးေနတာ။ ကူးေနတာကလည္း အပင္တစ္ပင္ကုိ ဓါတ္မီးနဲ႔ထုိးလိုက္ရင္ တစ္ပင္ဆီေရာက္သြားျပန္ေရာတဲ့။ ေနာက္ၿပီး အဲဒီဘႀကီးဆုိတာ အရင္က ဘာအယုံအၾကည္မွမရွိတ့ဲသူ။ အေၾကာက္အလန့္လည္းမရွိဘူး။ သူေတာင္…ယုံသြားတယ္။”

“အင္း…. ဒါဆုိ…. ကုိသက္ေကာ ေနာက္ပိုင္းအဲဒီလက္ပံပင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကုိယ္တုိင္ႀကဳံဖူးလား”

“ေဟ့ေအး၊ ငါေတာ့ မႀကဳံဖူးဘူး။ ငါ့တုိ႔အဖြဲ႔ထဲကေကာင္ ႀကဳံဖူးတယ္။ ေနာက္ၿပီးငါေျပာျပမယ္။ ငါႀကဳံတာက်ေတာ့  ေရၾကက္လုိက္ပစ္တုန္းက… ညေနေစာင္းႀကီးကုိ အေျခာက္ခံရတာ… အဲဒါ စဥ့္ကုိင္ၿမိဳ႔အ၀င္က ေက်ာက္ေျမာင္းက အရင္က ရုိးရုိးေျမေျမာင္းႀကီးပဲရွိေသးတာ။ အဲဒီေျမာင္းေဘးကေန ဟုိးဘက္ေတာင္ေျခဘက္ေပါ့… လယ္ကြင္းေတြၾကားထဲကေန သြားရတာ.. အဲဒီမွာသြားပစ္တာ… သေျပသီးမွည့္ပင္ေတြလည္းရွိတယ္။ ေရၾကက္ဆုိတာ ..မင္းတုိ႔သိတဲ့အတုိင္း အရမ္းလ်င္တဲ့ေကာင္…

ဆက္ပါဦးမည္။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။

About waigyee

has written 11 post in this Website..