ကၽြန္ေတာ္ ဂဠဳန္ဦးေစာအိမ္ကိုေရာက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ဟာ ညေနဆည္းဆာအခ်ိန္ေလးျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မိတ္ေဆြအိမ္ထဲကို ၀င္သြားခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ တစ္ေယာက္ထဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနမိပါတယ္။ အင္းယားကန္ ေရစပ္စပ္ဟာ ေလအေ၀ွ႕မွာ တျဖတ္ျဖတ္ရိုက္ခတ္ေနပါတယ္။ အလင္းေရာင္နဲေသာ္လည္း ေရဟာၾကည္လင္ေနတယ္ဆိုတာခံစားရပါတယ္။ ငါးမွ်ားရရင္ေကာင္းမွာပဲလို႕ စိတ္ထဲကေပၚေပါက္ဖူးပါတယ္။ ဒီအင္းယားကန္ႀကီးရဲ႕ ေရွ႕ကိုလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ရင္း ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေလာကႀကီးမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အျမင္သစ္မ်ား၊ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈမ်ား၊ ဥစၥာဓနပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား၊ နာၾကည္းခ်က္မ်ား၊ ကလဲ့စားမ်ားကို တစ္စိမ့္စိမ့္ေတြးၿပီး ေက်ာခ်မ္းလာမိခဲ့ပါတယ္။ အင္းလွ်ား ကန္ႀကီး မွာေတာ့ ေျပာစရာေတြအမ်ားႀကီးရွိေနခဲ့မွာပါ။

ဗိုလ္တေထာင္ ကုန္ေလွာင္ရံု (Depot) ကထုတ္လာတဲ့ ဘရင္းဂန္းေတြကို စည္ပိုင္းထဲမွာထည့္ၿပီး ေရမ၀င္ေအာင္ခ်ိတ္နဲ႕ပိတ္ကာ ဒီအင္းလွ်ားကန္ေရထဲမွာ ျမဳပ္ထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီလက္နက္ေတြထုတ္လာခဲ့တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ေရႊဘံုသာလမ္းနဲ႕ ကုန္သည္လမ္းေဒါင့္မွာရွိတဲ့ မာကင္တိုင္ဘဏ္ (ယခုေမြးျမဴေရးႏွင့္ေရလုပ္ငန္းဘဏ္) ကို ဓါးျပတိုက္ရန္ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရကလည္း ပီပီျပင္ျပင္မဖြဲ႕ႏိုင္ေသးေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ဂိုဏ္း ဂနေတြ ဖြဲ႕ၿပီးကာကြယ္ေနရတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဂိုဏ္းဂနေတြထူေထာင္ရတာေတြ ကိုယ့္ကိုေထာက္ခံမဲ့သူမ်ားကိုဆြယ္ဖို႕ ေငြကအလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမာကင္တိုင္ဘဏ္ကို ဓါးျပတိုက္ဖို႕ရည္ရြယ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဂဠဳန္ဦးေစာဟာ သာယာ၀တီ၊ သံုးဆယ္သားျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕အေၾကာင္းကိုေတာ့ သီးျခားထပ္ေရးပါမယ္။ သူ႕ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသမီးေလးဆီကုိ ႀကိဳးမေပးမီတစ္ေန႕မွာ ေရးခဲ့တဲ့စာေလးဟာ အလြန္ေၾကကြဲစရာေကာင္းပါတယ္။ ဦးေစာဟာ အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ အလြန္ပိယိတိက်သူျဖစ္ပါတယ္။ မာကင္တိုင္ဘဏ္ကို ဓါးျပတိုက္ဖို႕အတြက္ ဇာတ္တိုက္ျပင္ဆင္မႈေတြကို အင္းယားကန္ထဲက ကၽြန္းငယ္ေလးတစ္ကၽြန္းေပၚမွာ လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္းငယ္ေလးေပၚက သစ္ပင္ေလးမ်ားကို အသံုးျပဳၿပီး၊ ဘယ္ေနရာမွာ လံုျခံဳေရးေနတယ္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘဏ္၀န္ထမ္းေတြထိုင္တယ္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ေငြတိုက္ရွိတယ္။ တယ္လီဖုန္းလိုင္းေတြကို ဘယ္လိုျဖတ္မယ္။ ေငြေတြယူၿပီးဘယ္ကိုသယ္သြားမယ္ဆိုတာေတြကို အတိအက်တြက္ၿပီးေလ့က်င့္ပါတယ္။ သူစုစည္းထားတဲ့ မႈံႀကီးတို႕၊ သက္ႏွင္းတို႕ လူငယ္ေတြကို အသံုးျပဳၿပီး ထပ္ခါထပ္ခါ ေလ့က်င့္ပါတယ္။

ဓါးျပတိုက္မဲ့ေန႕ကိုေရာက္လာပါၿပီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ကို မလုပ္ၾကံမီ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဏ္ထဲ၀င္မည့္သူမ်ားလည္း ဂ်စ္ကားနဲ႕ သူ႕ေနရာသူခ်ထားၿပီးပါၿပီ။ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနပါတယ္။ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနေသာ္လည္း သူတို႕ေစာင့္ေနတဲ့အခ်ိန္က ေပၚမလာပါ။ သူတို႕ေစာင့္ေနတာက မိုးျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕အစီအစဥ္ထဲမွာ မိုးရြာဖို႕ပါပါတယ္။ မိုးရြာေတာ့မွ ဒီဘရင္းဂန္းေတြကို ကုတ္အကၤ်ီေအာက္မွာ ထည့္ၿပီးဘဏ္ထဲကို ၀င္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေနကုန္ေစာင့္ေသာ္လည္း မိုးကမရြာပါ။ ညေနငါးနာရီထိုးလို႕ ဘဏ္ပိတ္ခ်ိန္ထိလည္းမိုးကမရြာပါ။ ဒီေတာ့ အားလံုးအစီအစဥ္ေတြဖ်က္ၿပီး အိမ္ျပန္ၾကပါတယ္။ ဘဏ္ကို ဓါးျပမတိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါ။ ဘဏ္ကို ဓါးျပတိုက္ခဲ့လွ်င္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ကို လုပ္ၾကံဖို႕ လြယ္ေတာ့မည္မထင္။ ဒီမိုးေၾကာင့္ အရာရာေျပာင္းလဲသြားတယ္လို႕သာဆိုရပါေတာ့မယ္။ ဒီမာကင္တိုင္ဘဏ္ႀကီးရဲ႕ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း တစ္ဦးေနထိုင္ပါတယ္။ ယခင္က ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္မွာေနစရာမရွိခင္မွာ သူ႕အိမ္မွာသြားအိပ္ပါတယ္။ မိုးရြာတဲ့ေန႕မ်ားဆို ဒီဘဏ္ႀကီးကိုၾကည့္ၿပီး အတိတ္ကအျဖစ္ေတြကို ပံုေဖၚလို႕သာျမင္ေယာင္ေနပါတယ္။ က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီဘဏ္တိုက္ေရွ႕က လၻက္ရည္ဆိုင္မွာထိုင္ၿပီး ခ်က္ထိုးေနဆဲပါပဲ။

About asiamasters

Khin Maung Lwin has written 78 post in this Website..

I'm interested to change for the better of Myanmar people. I value income, knowledge, strength, technology and humanity.