ကၽြန္မရုပ္ရွင္ၾကည့္တာ ၀ါသနာပါပါတယ္။ ရုပ္ရွင္ကားေတြအမ်ားၾကီးၾကည့္ဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ နံမည္ေတြကို မွတ္လို႔မရဘူး။ မင္းသား၊ မင္းသမီးနံမည္ေတြလဲ မွတ္ထားေလ့မရွိပါဘူး။ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနတုန္း ရုပ္ရွင္ကို ခံစားျပီးၾကည့္တယ္။ ရုပ္ရွင္ကေပးတဲ့ သုတ ရသကို အာရံုစိုက္ေလ့ရွိျပီး က်န္တာေတြကို ေမ့ပစ္တတ္တဲ့ အက်င့္တစ္ခုေၾကာင့္ ရုပ္ရွင္ေတြအေၾကာင္းေျပာမယ္လို႔ စဥ္းစားလိုက္တိုင္း အစေဖာ္မရျဖစ္ေနတာနဲ႔ ရုပ္ရွင္အေၾကာင္း ေရးမယ့္စိတ္ကူး အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ဇာတ္ကားေတြကိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ အရမ္းအမွတ္ရေနမိတတ္ပါတယ္။ ထူးျခားတဲ့ ဇာတ္လမ္းနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးေပါ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္က ၾကည့္ဖူးတဲ့ Last Holiday ဇာတ္ကားကို ကၽြန္မအရမ္းမွတ္မိေနပါတယ္။ ပိုစတာက လူမဲအမ်ိဳးသမီးသရုပ္ေဆာင္ Queen Latifah ၊ မင္းသားကလဲ လူမဲမင္းသားမို႔ အဲဒီကားကို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုးသိပ္ပ်င္းတဲ့တစ္ရက္မွာ ဘာမွၾကည့္စရာမက်န္ေတာ့နဲ႔ အဲဒီကားေလးကို ၾကည့္မိတယ္။ ဇာတ္လမ္းက ကၽြန္မကို အဆံုးထိဆြဲေခၚသြားႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေကာင္းလိုက္တာ ေကာင္းလိုက္တာလို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳမိလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ၾကည့္ဖို႔တိုက္တြန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္က အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ အိမ္ေထာင္မရွိ လူမဲအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ department store တစ္ခုက မီးဖိုေခ်ာင္သံုးပစည္းေတြေရာင္းတဲ့ဌာနမွာ နမူနာခ်က္ျပရင္းနဲ႔ အေရာင္းျမွင့္တင္တဲ့အလုပ္ကိုလုပ္ပါတယ္။ စတိုးတစ္ခုထဲမွာ လုပ္ေနတဲ့ အသက္ခပ္ငယ္ငယ္ လူမဲအမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကိုလဲ တစ္ဖက္သတ္ၾကိဳက္ေနတယ္။ ရွက္တတ္တဲ့အမူအယာရွိျပီး တည္ျငိမ္ေအးေဆးတဲ့ဘ၀တစ္ခုရွိတယ္။ ေငြေၾကးစုေဆာင္းထားတာလဲရွိတယ္။ အိမ္မွာ တစ္ေယာက္ထဲေနျပီး ဟင္းခ်က္တာ၀ါသနာပါတယ္။ ကမၻာေက်ာ္စားဖိုမွဴးတစ္ေယာက္ကို အားက်ေနျပီး ဟင္းခ်က္ျပီးတိုင္း ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး သိမ္းထားေလ့ရွိတယ္။ သူ႔မွာ Possibility လို႔ နံမည္ေပးထားတဲ့ diary လိုမ်ိဳး စာအုပ္ၾကီးတစ္အုပ္ရွိပါတယ္။ သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ သူ႔အိမ္မက္ေတြကို အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာ ထည့္ထားပါတယ္။ လူမဲေကာင္ေလးနဲ႔မဂၤလာေဆာင္ဓါတ္ပံု၊ သူသြားလည္ခ်င္တဲ့ Europe’s Grandhotel Pupp ဓါတ္ပံု၊ ႏွင္းေလ်ာစီးဓါတ္ပံု၊ စားဖိုမွဴးၾကီးပံု အစရွိသျဖင့္ …
အလုပ္လုပ္ေနရင္းတစ္ရက္မွာ မေတာ္တဆမႈနဲ႔ ဦးေခါင္းထိခိုက္ဒါဏ္ရာရျပီး မူးလဲသြားတယ္။ ေဆးခန္းသြားျပေတာ့ ဦးေႏွာက္ကို scan ရိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဆရာ၀န္ကေျပာတယ္။ ဦးေႏွာက္မွာေရာဂါရွိေနတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ပတ္ေနရင္ေသမယ္တဲ့။ ခြဲစိတ္မယ္ဆိုရင္ ကုန္က်စရိတ္က ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ စတိုးဆိုင္ကလဲ အဲဒီစရိတ္ကို မေပးႏိုင္ဘူး။ သူက ဘာမွျဖစ္မေနဘူး။ အေကာင္းၾကီးကေန ဘာလို႔ေသရမွာလဲလို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ေျပာေနေပမယ့္ ဆရာ၀န္က အရမ္းကိုအခိုင္အမာေျပာေနတယ္။ ေသခ်ာေပါက္ ေသမယ့္ေရာဂါတဲ့။ ေသရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ျပီး မေသခင္ သူျဖစ္ခ်င္တာေတြကို အားလံုးလုပ္သြားမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဘဏ္ကိုသြားျပီး သူပိုင္ဆိုင္သမွ်အကုန္ထုတ္ယူလိုက္တယ္။ Europe Grand Hotel Pupp ကို သြားတဲ့ေလယာဥ္လက္မွတ္ကို ၀ယ္လိုက္တယ္။ ရွက္တတ္၊ ေၾကာက္တတ္တဲ့ စရိုက္ကေန ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တဲ့စရိုက္ကိုေျပာင္းလဲသြားတယ္။ အခ်ိန္တိုင္းကို အေကာင္းဆံုးအသံုးျပဳမယ္ဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ိဳးေပါ့။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ရိုးရိုးတန္းထိုင္ခံုမွာ စီးရတာ အဆင္မေျပလို႔ အေကာင္းစား class ကိုေျပာင္းစီးခဲ့တယ္။ ဟိုတယ္ကိုသြားဖို႔အတြက္ ဂ်က္ေလယာဥ္စီးလံုးငွားျပီးသြားခဲ့တယ္။ ရိုးရိုးေဟာ္တယ္ခန္းကို booking လုပ္ထားရာကေန ဟိုေရာက္ေတာ့ presidental suite အခန္းကို ေျပာင္းတည္းလိုက္တယ္။ အဲဒီေလာက္အဆင့္ကို တည္းခိုႏိုင္တာ ေတာ္ရံုအဆင့္အတန္းမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့ အဲဒီမွာၾကိဳေရာက္ေနတဲ့ Congressman၊ Senator နဲ႔ retail magnate ေတြရဲ႕ စိတ္၀င္စားျခင္းကို ခံရပါတယ္။ ရိုက္ကြင္းရိုက္ကြက္ေတြ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ကၽြန္မေဖာ္ျပမို႔ေမ့ေနတာက သူမနံမည္ … သူမနံမည္က Georgia ပါ။ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာက အေကာင္းဆံုး ၀တ္စံုေတြ ၀ယ္၀တ္တယ္။ ညေနစာစားေတာ့ သူမသေဘာက်တဲ့ စားဖိုမွဴးလက္ရာေတြကိုမွာပါတယ္။ အဲဒီစားဖိုမွဴးက တစ္ေန႔ကို ၁၀ မ်ိဳးေလာက္ today special အေနနဲ႔ခ်က္ျပီး ေနာက္ေန႔ေတြမွာ menu အသစ္ေျပာင္းတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာက today special အားလံုးမွာလိုက္တယ္။ ဟိုဟာေလ်ာ့ ဒီဟာေလ်ာ့ ဘာမွေဂ်းမမ်ားပဲ စားဖိုမွဴးစိတ္တိုင္းက် ခ်က္ျပဳတ္ေစတာမို႔ စားဖိုမွဴးအံ့အားသင့္သြားျပီး သူမကို ထြက္ျပီး စကားေျပာပါတယ္။ လူၾကီးမင္းေတြအဖြဲ႔က ပိုျပီးစိတ္၀င္စားလာတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ႏွင္းေလ်ာစီးတဲ့အခါမွာလဲ အႏၱရာယ္မ်ားတဲ့၊ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ သူမက သတၱိရွိရွိနဲ႔ ေလွ်ာစီးျပခဲ့လို႔ နံမည္ၾကီးသြားခဲ့ေသးတယ္။ ေသရမွာကိုၾကိဳသိေနမွေတာ့ ဘာကိုမွ မေၾကာက္ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ေရခဲေတာင္ထိပ္ကေန ေလထီးနဲ႔ေအာက္ကိုခုန္ခ်တဲ့နည္းကို လူၾကီးမင္းအဖြဲ႕နဲ႔ေလာင္းေၾကးထပ္ရာမွာလဲ သူမက ေအာင္ျမင္စြာ ခုန္ခ်ျပႏိုင္ခဲ့တယ္။ (ဒိုင္ယာေလာ့စကားေျပာေတြ အရမ္းေကာင္းေပမယ့္ ကၽြန္မအေသးစိတ္ မမွတ္မိေတာ့ပါ) လူၾကီးလူေကာင္းေတြနဲ႔ စကားေျပာရာမွာလဲ သူမွန္တယ္ထင္တာကို မေၾကာက္မရြံေျပာတယ္။ ေသမင္းကိုေတာင္ရင္ဆိုင္ရမွာဆိုေတာ့ တျခားဘာကိုမွ မေၾကာက္ဘူးေပါ့ …

သူမကို စတိုးဆိုင္မွာမေတြ႔ေတာ့မွ ဆရာ၀န္ကေနတဆင့္ သူမေသေတာ့မွာကို လူမဲမင္းသားက စံုစမ္းျပီး သူမေနာက္ လိုက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆရာ၀န္က ေနာက္ထပ္လူနာတစ္ဦးကို brain scan လုပ္ျဖစ္ရင္း အံ့အားသင့္ေနတယ္။ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာနဲ႔ တစ္ပံုစံထဲတူတဲ့ေရာဂါကိုေတြ႔လိုက္လို႔ပါ။ အဲဒါနဲ႔ ဆရာ၀န္ကိုယ္တိုင္ ဦးေခါင္းကို scan လုပ္ၾကည့္တယ္။ သူလဲ တစ္ပံုစံထဲေရာဂါျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ စက္ကမွားယြင္းမွန္းသိျပီး အျမန္ဆံုး အေၾကာင္းၾကားတယ္။ အဲဒီေန႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအေျခအေနေတြကေတာ့ အသဲတယားယား ရင္တဖိုဖိုေပါ့ (ပိတ္ကားေပၚမွာ ဆက္လက္ၾကည့္ရွဳပါ) …

ေနာက္ဆံုးဇာတ္လမ္းမွာေတာ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာရဲ႕ စာအုပ္ေခါင္းစဥ္ေလးကို Reality လို႔ ေျပာင္းထားတာနဲ႔ျပပါတယ္။ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္နဲ႔ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာတို႔စံုတြဲကို လူၾကီးမင္းေတြအဖြဲ႕က လာခ်ီးျမွင့္တဲ့အခန္းနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ဇာတ္သိမ္းထားပါတယ္။

ကၽြန္မကိုေပးတဲ့သင္ခန္းစာကေတာ့ ေသမယ္လို႔သိလိုက္တဲ့စိတ္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြအေၾကာင္းပါ။ ႏွေျမာတြန္႔တိုစိတ္မရွိေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္တိုင္းကိုတန္ဖိုးထားတယ္။ ဘ၀မွာျဖစ္ခ်င္တာကို ေန႔မဆိုင္းပဲလုပ္တယ္။ သတၱိရွိတယ္။ ရဲရင့္တယ္။ ေနာက္တြန္႔တဲ့စိတ္မရွိဘူး။ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေတြျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးယူတယ္။
တကယ့္လက္ေတြ႔မွာ ကၽြန္မတို႔က ဘယ္ေန႔ေသမယ္မွန္းမသိပါဘူး။ မနက္ျဖန္ေတာင္မွ ေသႏိုင္ေသးတာပဲ။ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္းကို မနက္ျဖန္ေသရမယ္ဆိုတဲ့စိတ္န႔ဲမ်ား ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းရင္ ဘယ္ေလာက္အက်ိဳးရွိလိုက္မလဲ။ Last holiday လိုမ်ိဳး သူမဘ၀ရဲ႕ေနာက္ဆံုးအားလပ္ရက္မ်ားလို႔ မွတ္ယူလိုက္ရင္ အရမ္းတန္ဖိုးရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ရမွာပါလားလို႔ သတိတရားေလးတစ္ခု ၀င္လာခဲ့မိပါတယ္။
အဲဒီဇာတ္ကားကို ကၽြန္မၾကိဳက္တဲ့ ေနာက္တစ္ခ်က္က သရုပ္ေဆာင္မင္းသမီးျဖစ္ပါတယ္။ သရုပ္ေဆာင္အလြန္ေကာင္းေၾကာင္း အထူးေျပာဖို႔လိုမယ္မထင္ပါဘူး။ ၂၀၀၆ အတြက္ သရုပ္ေဆာင္မင္းသမီးဆု ရထားတဲ့ဇာတ္ကားေလ။ ၾကီးက်ယ္ခန္းနားတဲ့ ရိုက္ကြင္းေနရာေတြကို ျမင္ေတြ႔ရတယ္။ ဟာသေႏွာျပီး ဇာတ္လမ္းဆင္ထားတဲ့ last holiday ရုပ္ရွင္က ထူးထူးျခားျခားရင္ထဲစြဲေနတဲ့ဇာတ္ကားေလးမို႔ အမွတ္တရ ေၾကာ္ျငာ၀င္လိုက္ပါတယ္။

weiwei

About weiwei

weiwei has written 367 post in this Website..

မဂၤလာပါ ....